เสี่ยงรักเดิมพันหัวใจ의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

“หลงทางอยู่เหรอคะ ให้น้องมินช่วยบอกทางไหมคะ?”เสียงหัวเราะทุ้มห้าวดังขึ้น ก่อนจะตามด้วยแรงฉุดที่ข้อมือ“ขึ้นมาบอกบนรถสิ”“แหม ๆ ๆ ทีงี้ละไวเชียวนะคะ”จัสมินมองค้อนใส่คนรับมุกตาเขียวขุ่น กระนั้นสองขาก็ก้าวขึ้นรถตามคำเชิญชวนอย่างว่องไว“วันนี้รีบเหรอคะ อื้อ”ทว่าก้นเพิ่งได้สัมผัสกับเบาะหนังเพียงไม่กี่วินาทีร่างก็เซตามแรงกระชาก ก่อนที่อึดใจต่อมาทั้งลมหายใจและเสียงพูดจะถูกคนขับช่วงชิงด้วยริมฝีปาก“ฮื่อ พี่ดิน พะ..พอเลย นี่เรายังอยู่ในมอนะคะ”“ฟิล์มดำ ไม่มีใครเห็นหรอกน่า”ฟิล์มดำ แต่กระจกฝั่งเธอมันเพิ่งกดปิดได้แค่ครึ่งเดียวเองนะ ตาบ้า!จัสมินครางอึกอัก ตั้งท่าจะผลักออกอีก ทว่าเพียงแค่เรียวลิ้นร้อนสอดเข้ามาตวัดไล่ต้อน หยอกล้ออย่างร้อนแรง เธอก็หลงเคลิบเคลิ้มแล้วตอบโต้กลับด้วยวิธีเดียวกันตามความคุ้นชิน“ฮืมม”เสียงคำรามดังกระหึ่มในลำคอแกร่ง เพิ่มน้ำหนักในการบดจูบและขบเม้ม กว่าจะหักห้ามใจแล้วแกะตัวเองออกมาได้ ริมฝีปากของเธอก็บวมเจ่อไปตามระเบียบแต่นั่นคงไม่น่าตำหนิเท่ากับตอนที่เธอก้มลงมาเห็นสภาพเสื้อผ้าของตัวเอง หลุดลุ่ยไม่พอ กระดุมยังโดนปลดไปกว่าครึ่งแถบให้ตายเถอะ! มือจะไวไปไหนนะพ่อคุณ เผลอเ

จัสมินหัวเราะร่วน สีหน้าเปี่ยมสุข ปล่อยให้เขากอดรัดนัวเนียจนอิ่มเอมด้วยกันทั้งคู่แล้วจึงค่อยยื่นกล่องของขวัญกลับไปให้คนซื้อ“ใส่ให้มินหน่อยสิคะ มินอยากถ่ายลงสตอรี่”เห็นหญิงสาวชื่นชอบและมีท่าทีกระตือรือร้นที่จะใช้งานมันจริง ๆ ไม่ได้แสร้งทำ หัวใจบดินทร์ก็ยิ่งพองโตคับอกเขารอกระทั่งเธอให้สัญญาณจึงค่อยจัดการย้ายให้สร้อยขึ้นไปประดับอยู่บนลำคอระหง ก่อนจะแถมจูบให้ต้นคอขาว ๆ แถมไปให้อีกหนึ่งที ทำเอาคนถือกล้องหน้าแดงก่ำ เลิ่กลั่กกดปิดวิดีโอแทบไม่ทัน“ทำอะไรของพี่เนี้ย”เพราะถึงในจอเธอจะตั้งใจให้เห็นแค่ช่วงคางลงมา แต่ในตอนที่เขาประทับจูบนั้น กล้องมันจับภาพได้เต็ม ๆ นะ!ทว่าคนสร้างเรื่องกลับกระตุกยิ้มร้าย ก่อนเป็นฝ่ายชิงกดปุ่มแชร์ให้ภาพเคลื่อนไหวเมื่อครู่อัปโหลดขึ้นบนบัญชีของเธอเสียเอง“โอ๊ะ พี่ดิน! บัญชีนี้มินมีป๊าเป็นผู้ติดตามด้วยนะ”“ไม่ทันแล้ว”บดินทร์หัวเราะร่วนในลำคอ มือหนึ่งดึงโทรศัพท์มาเก็บเพื่อกันไม่ให้เธอลบวิดีโอ ส่วนอีกมือก็รั้งร่างอรชรให้เอนพิงกับแผงอกของตน แล้วกดจมูกเข้าที่พวงแก้มแดงระเรื่อแรง ๆ“สวย เหมาะกับเธอมาก”“สร้อยสวย ๆ ก็ต้องเหมาะกับคนสวยสิคะ”“อืม ไม่เถียง”เพราะในสายตาบ

คนถูกเซอร์ไพรส์ส่ายหน้าน้อย ๆ ทั้งงุนงงทั้งขบขัน กระนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าอีกครึ่งของใจที่กำลังพองโตจนคับอก มันเปี่ยมไปด้วยความตื้นตันและยิ่งไปกว่านั้นคือเธอไม่คาดคิดเลยว่าคนข้างกายจะมีอารมณ์มานั่งทำอะไรทำนองนี้ แถมบิดายังให้ความร่วมมือซะดิบดีอีกต่างหากมันช่าง ... เป็นวันเกิดที่ดีมาก ๆ เลย~จัสมินช้อนสายตาขึ้นมองแต่ละคนในห้องผ่านม่านของน้ำตา แจกจ่ายรอยยิ้มสดใสก่อนจะวิ่งดุ๊กดิ๊ก โผเข้าหาอ้อมกอดของบิดาที่นั่งยิ้มแฉ่ง อ้าแขนอยู่คอยท่า จากนั้นก็ระดมหอมแก้มบิดาซ้ายทีขวาทีโดยไม่อายสายตาใคร ๆ กลายเป็นไกรวิชญ์เสียเองที่เขินจนต้องบอกให้หยุด“อะไรกันคะเนี้ย ปกติเราก็นั่งกินข้าวด้วยกันที่บ้าน ทำไมปีนี้เล่นใหญ่จังล่ะคะป๊า?”“แล้วมินเซอร์ไพรส์ไหมล่ะ?”“มากมว๊ากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะน้าอัง”ว่าแล้วก็หันไปส่งสายตาขอบคุณน้าอังคณาที่ยอมแบ่งเวลาแวะมาร่วมงานทั้งที่ช่วงนี้ยุ่งแสนยุ่ง แถมได้ข่าวว่าเตรียมจะบินกลับอเมริกาในวันพรุ่งนี้อีกด้วย“แต่นี่เป็นแค่เซอร์ไพรส์แรกเองนะ”“หือ อะไรอะคะ พูดแบบนี้หัวใจมินจะเด้งออกมาเต้นบนโต๊ะแล้วนะ”จัสมินถอยมาหย่อนสะโพกลงนั่งบนเก้าอี้ตัวข้าง ๆ พลางหรี่ตามองบิดาอย่างจับผิดคร

“แล้วคำตอบของเธอล่ะ?”โถว สวมแหวนขนาดนี้แล้ว พี่คิดว่ามินจะตอบอะไรอีกได้ถ้าไม่ใช่...“เยส ไอ ดู!!”จบประโยคที่ทุกคนต่างรอคอย เสียงปรบมือด้วยความยินดีก็ดังลั่นแต่ที่ทำให้จัสมินตกใจจนสะดุ้งโหยง เห็นจะเป็นเสียงหวีดร้องของคนที่เพิ่งวิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาพร้อมกับรัวพลุกระดาษขึ้นกลางอากาศนั่นไง! เธอก็คิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าไอ้ป้ายแบ๊ว ๆ กับลูกโป่งพวกนี้เนี้ย มันต้องไม่ใช่แนวคิดของคนในห้องนี้!กระนั้นริมฝีปากอิ่มสวยก็คลี่ยิ้มกว้าง และยิ่งกว้างขึ้นไปอีกในตอนที่พรลภัสวิ่งเข้ามามอบอ้อมกอดให้ ก่อนที่เวลเจ้าสาวสีขาวจะถูกวางบนศีรษะของคนเพิ่งถูกขอแต่งงาน“ดีใจจังเลยที่เพื่อนขายออก”ดวงตาของผู้พูดแดงก่ำ รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาพร้อมกันนั้นก็แฝงไปด้วยความภาคภูมิใจที่ในที่สุดเพื่อนก็ได้ความชัดเจนอย่างที่เคยพร่ำหา หากแต่อีกคนกลับเบ้ปากใส่“ยัยเพื่อนจอมลวงโลก แหม ๆ ทำเป็นส่งรูปมาบ่นว่าเดินห้างคนเดียวเหงาจัง หึหึ เหงามากเท่าตอนนั่งรอฉันในห้องนั้นไหมคะน้องอุ้ยอ้าย”“ก็เดี๋ยวไม่เนียนไง แต่ว่าห้องนู้นไม่เหงาเลยนะ พอดีอาหารตา เอ้ย อาหารคาวหวานที่นี่น่ากินมาก ปลานี่แขนล่ำบึก น่ากัดสุด ๆ!”สองสาวหันมาสบสายตากันแวบหน

นับตั้งแต่จัสมินและบดินทร์พากันจูงมือเลื่อนสถานะขึ้นมาเป็นคนรัก เป็นคู่หมั้นของจริงกันแล้ว โลกก็ได้ให้บททดสอบบทใหม่ ซึ่งเรียกว่า ‘ภาระหน้าที่’จู่ ๆ ไนต์คลับวายก็พบว่ามีคนพยายามลักลอบพกของผิดกฎหมายเข้ามาหมายจะสร้างปัญหาเพื่อดิสเครดิตและแย่งส่วนแบ่งทางการตลาด ทำให้ช่วงที่ผ่านมาของบดินทร์นั้นหมดไปกับการเคลียร์ทั้งงานทั้งคน ส่วนด้านจัสมินเองก็ไม่ได้เว้นว่าง ทุ่มเวลาที่มีทั้งหมดไปกับการดูแลบิดาซึ่งบินมารับการรักษาตัวที่ต่างประเทศ ซึ่งแม้ตัวจะอยู่ห่างกันคนละฟากโลก เทคโนโลยีก็ยังเชื่อมให้ใจสองใจรู้สึกเหมือนอยู่ใกล้ได้พูดคุย ได้เห็นหน้าผ่านวีดีโอคอลให้คลายความคิดถึง น้าอังคณาเองหากมีเวลาว่างก็มักแวะเวียนมาเยี่ยมอยู่เนือง ๆ เพราะอยู่รัฐเดียวกัน ซ้ำยังเป็นธุระติดต่อผู้เชี่ยวชาญในด้านดูแลคนป่วยที่เพิ่งผ่าตัดมาเป็นพิเศษมาให้อีกด้วยกระทั่งสองอาทิตย์ถัดมาพี่บดินทร์จึงบินตามมาสมทบ และอยู่กับเธอจวบจนบิดาแข็งแรงพอจะเคลื่อนย้ายกลับมารักษาตัวต่อที่เมืองไทย ซึ่งนั่นทำให้เธอกระจ่างในคำที่บิดาเคยกล่าวไว้ว่า‘ป๊าว่าป๊ามองคนไม่ผิด’ใช่ ปะป๊าของเธอมองคนไม่ผิดจริง ๆตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันที่นู้น พี่บ