เสี่ยงรักเดิมพันหัวใจ의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 100

การกระโจนเข้าใส่ ส่งผลให้อีกคนสะดุ้งตกใจ ลนลานเอนกายถอยหนี ทว่าแม้มือจะได้รับอิสระอย่างที่หวังแต่ด้วยข้อจำกัดของพื้นที่ ทำให้ตอนนี้กลายเป็นว่าเขาทอดกายนอนให้เธอโถมทับจะท้วงหรือผลักไสศีรษะทุยก็กดลง แนบใบหูกับแผงอก ก่อนที่ครู่หนึ่งจะผงกเงยขึ้นมาสบสายตา “เนี้ยยยย เพ่ก็ใจเกเรเหมือนมินเลยยยย~”รอยยิ้มหวานฉ่ำบวกกับแววตาหยาดเยิ้มในระยะประชิดทำเอาคนมองชะงักงัน ต่างจากหัวใจที่เต้นแรงกว่าเดิมเป็นทวีคูณ โดยเฉพาะในตอนที่เขาจรดปลายนิ้วลงบนกลีบปากอิ่มสวยนั่น“อื้ออ”เสียงหวานครางแผ่ว ตวัดสายตามองค้อนเมื่อชายหนุ่มกดปลายนิ้วแทรกเข้ามาในโพรงปาก ครั้นพอใช้ลิ้นดุนดันแล้วเขาไม่ยอมล่าถอย เธอจึงออกแรงขบปลายนิ้วของเขาเป็นการเอาคืนโดยไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำนั้นเปรียบเสมือนการราดน้ำมันลงบนกองไฟ“อ๊ะ”พริบตาเดียวร่างอรชรก็ลอยขึ้นตามแรงดึง จัสมินนิ่วหน้าน้อย ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความเจ็บจี๊ดที่ริมฝีปากความมึนเมาบวกนิสัยชอบเอาชนะเป็นทุนเดิมกระตุ้นให้เธอนึกฮึด ในวินาทีที่เขาผละริมฝีปากออกห่างเธอจึงยืดกายขึ้นก่อนเป็นฝ่ายประทับจูบลงไปใหม่ พร้อมกันนั้นก็งับเขาเข้าเต็มปากเต็มคำ“ฮืมม จัสมิน”เสียงคำรามก่อเกิดในลำคอ

ฮือ มันช่างเป็นความรู้สึกที่แสนทรมานยิ่งถูกเขาสัมผัส ร่างกายของเธอก็ยิ่งสั่นสะท้านและร้อนรุ่ม ราวกับมีไฟสุ่มอยู่ด้านในหากแต่ในเวลาเดียวกันสัมผัสของเขาก็นำพามาซึ่งความสุขสมและซาบซ่าน จนเธออดไม่ได้ที่จะเรียกร้องให้เขาเพิ่มน้ำหนักในตอนใกล้ถึงจุดสูงสุดของอารมณ์และคล้ายว่าอีกคนจะรับรู้ถึงความต้องการในส่วนลึกของเธอ วินาทีต่อมาปลายนิ้วสอดแทรกเข้าตาม ก่อนจะเคลื่อนไหวเข้าออก เสียดสีรัวเร็ว“ดะ..เดี๋ยว พี่ ฮื่อ มิน ... มินจะไม่ไหว อะ”สองมือพยายามผลักไสศีรษะทุยออกห่าง บิดสะโพกหนีสัมผัสวาบหวามเมื่อสัมผัสได้ว่าตนจวนเจียนจะขาดใจเต็มทน แต่ยิ่งเธอต่อต้านอีกฝ่ายก็ยิ่งกระหน่ำโจมตี กระตุ้นให้ความรู้สึกเสียวซ่านเพิ่มพูนรวดเร็วเสียจนตั้งรับไม่ทันไม่นานร่องรักก็ตอดถี่ยิบ ร่างอรชรหยัดเกร็งพร้อมหวีดร้องสุดเสียง“อ๊ายยย”“ฮืมม”เสียงคำรามดังระคนไปกับเสียงลามกยามบดินทร์ตะโบมดูดกลืนหยาดน้ำที่หลั่งทะลัก ปากร้อนลงน้ำหนักกดแนบ ปลายลิ้นเกร็งก่อนแทงลึกเข้าคว้านด้านในถึงรสชาติของมันจะไม่หวานล้ำหากแต่กระตุ้นให้เขายิ่งรู้สึกกระหายและไม่อยากหยุด ส่วนข้อมือนั้นขยับควบคู่ เชื่องช้าหากแต่กดลึกจนทำหญิงสาวกระตุกเฮือกเ

“พะ..พี่ พี่ ฮื่อ ช้าก่อน”เธอใจจะขาดแล้ว!ทว่าเสียงประท้วงนั้นแทบไม่ลอยเข้าหูคนเอวดุเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายยิ่งจัสมินจิกข่วนหวังดึงความสนใจ เขาก็ยิ่งร้องคำราม ก่นกระแทกหนักหน่วงขึ้นจนเธอตาเหลือกลาน ทั้งจุกเสียดทั้งเสียวซ่านไม่ไหว ... เธอทนต่อไปไม่ไหวแล้ว!ความเสียวซ่านผลักให้จัสมินโยนความเขินอายทิ้งไป เธอตวัดสองแขนขึ้นคล้องรอบคอชายหนุ่มพลางรั้งเข้าหา ปากเล็กเผยอขึ้นรับจูบในตอนใบหน้าคมโน้มลงมาประกบจูบ ขณะที่สะโพกบดร่อนรับความสุขที่กำลังกระหน่ำตอกตรึงเท่านี้เสียงคำรามก็ดังกระหึ่ม บดินทร์เร่งเร้าจังหวะขึ้นทันที แรงตอดรัดบ่งบอกให้รับรู้ว่าทั้งเธอและเขากำลังใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มทนสะโพกสอบถาโถม บดควงตามแต่สัญชาตญาณจะนำพา ไม่กี่อึดใจคนในอ้อมแขนก็ส่งเสียงหวีดร้อง จิกปลายเล็บเข้าที่แผ่นหลังของเขาเต็มแรง“อ๊ายย”“อาส์ มิน มิน อึก!”เสียงทุ้มพร่าพร่ำเรียกชื่อคนใต้ร่างซ้ำ ๆ แรงบีบรุนแรงยามเธอเสร็จสมพลอยทำเขาเสียวซ่านจนแทบสิ้นสติ เร่งสะบัดสะโพกอีกเพียงสามสี่ครั้งเขาก็ปลดปล่อยของเหลวร้อนระอุออกมาอย่างทะลักทลายฟันคมขบเข้าที่ลำคอระหง เสียวซ่านกับการเสร็จสมจนขนอ่อนลุกชัน ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุด แต่ที

“นอนนี่แหละ พี่บอกให้แล้ว”“หา!? พี่บอกอะไร บอกใคร!?”ความตกใจทำให้หญิงสาวลืมตัว ลดมือลง หากแต่ท่าทางยามนี้ของเธอน่าเอ็นดูจนบดินทร์กลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่ไหว กดจูบที่ข้างขมับหนัก ๆ“บอกที่บ้านเธอ”บดินทร์ตอบสั้น ๆ ไม่คิดจะขยายความเพิ่มว่า การบอกของเขานั้นคือการแอบเอาโทรศัพท์ของเธอมาใช้ส่งข้อความหาเจ้าสัวไกรว่าวันนี้เธอคงเสร็จธุระดึก ขอไปค้างที่ห้องเพื่อนซึ่งแม้มันจะเป็นการกระทำที่ไร้มารยาทและหากเธอรู้คงโดนด่าย่อยยับ แต่มันก็ดีกว่าปล่อยให้ผู้หลักผู้ใหญ่นั่งรอด้วยความเป็นห่วงและเพื่อเบี่ยงประเด็นความสนใจชายหนุ่มจึงใช้วิธีกดปลายจมูกลงบนพวงแก้มของเธอซ้ำ ๆ ไม่นานความสงสัยก็ถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิดแววตาขุ่นขวางตวัดมองดุ พลางเลื่อนมือทั้งสองมาป้องกันข้างแก้ม คนที่รอเวลานี้อยู่นานจึงสบโอกาสกดริมฝีปากลงบดจูบ เคล้นคลึงอย่างหนักหน่วง“ฮื่ออ”จัสมินครางประท้วงอึกอักในลำคอพลางดิ้นขลุกขลัก แต่เมื่อถูกรุกล้ำหนักเข้า ครู่หนึ่งแรงต่อต้านก็ค่อย ๆ ผ่อนลงกลายเป็นโอนอ่อน ยอมเผยอเปิดปากให้เขาส่งเรียวลิ้นเข้าไปหยอกล้อตามที่ใจต้องการเพียงเท่านี้เสียงทุ้มก็ครางกระหึ่ม จากเดิมที่ตั้งใจจะทำแค่จูบทักทาย

จัสมินส่ายหน้า มองเอือม หากแต่บนใบหน้าแดงระเรื่อกลับมีรอยยิ้มติดอยู่ไม่จาง ครั้นพอเจอสายตาออดอ้อนกึ่งเร่งเร้า เธอจึงดันแผงอกเขาเบา ๆ เป็นเชิงบอกให้ปล่อยกระทั่งได้รับอิสระคืนแล้วจึงค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองหาเสื้อผ้าของตัวเองไปทั่วห้อง“ส่งซักไปแล้ว”“คะ? ตอนตีหนึ่งเนี้ยนะ?”“ถ้าจ่ายเงิน จะตอนนั้นก็ส่งได้หมดแหละ”“เหอะ รู้แล้วค่ะว่ารวย แต่เดี๋ยวสิ แล้วแบบนี้มินจะใส่อะไรล่ะ?”“ในตู้มีเยอะแยะ ไปเลือกเอาสิ”จัสมินเลิกคิ้ว ทำหน้าประหลาดใจ พูดแบบนี้คือเขาอนุญาตให้เธอเลือกหยิบเสื้อผ้าเขามาใส่ได้ตามใจชอบเลยถูกไหมนะ?พลันเธอก็สะดุ้งโหยง เลิ่กลักเบือนหน้าหนีแทบไม่ทันในตอนคนหื่นตวัดผ้าห่มฝั่งของตัวเองออกโดยไม่บอกไม่กล่าวกัน ก่อนที่เขาจะก้าวลงจากเตียงไปอย่างหน้าไม่อาย“โอ๊ย มินเข้าใจนะว่านี่ห้องพี่ แต่ขอเถอะ มินยังนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้นะ!”เจ้าของห้องชะงักฝีเท้า หลุบตาลงมองกลางกายที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบเพียงนิด ก่อนเบนไปมองเสี้ยวหน้าตัวต้นเหตุที่นั่งเขินอายจนตัวแดงเถือกอยู่บนเตียง ถอนหายใจพรืดใหญ่เธอนั่งหัวโด่ ส่วนเขาก็ยืนหัว ... โด่แต่ถึงใจจะอยากจับเธอกดกับเตียงแล้วรังแกอีกสักสอง