เสี่ยงรักเดิมพันหัวใจ의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

140 챕터

ตอนที่ 51

ครั้งหนึ่งในอดีต อังคณาเองก็เคยถูกครอบครัววางตัวให้แต่งงานกับผู้ชายที่เหมาะสม ซึ่งเริ่มแรกทุกอย่างดูเหมือนจะดำเนินไปได้ด้วยดีสองตระกูลต่างเกื้อหนุนในเรื่องธุรกิจจนทำให้ไต่อันดับขึ้นมาเป็นบริษัทที่มั่นคงและสามารถสร้างกำไรหลักร้อยหลักพันล้านได้ภายในไม่กี่ปีแต่เพราะความสัมพันธ์ปราศจากความรู้สึกเป็นที่ตั้ง แม้จะเข้ากันได้ แม้จะลองพยายามทำหน้าที่ให้ถึงที่สุด แต่แล้วสุดท้ายก็ไม่อาจประคับประคองกันไปจนถึงฝั่งสถานะสามีภรรยาปิดฉากลงเมื่ออีกฝ่ายได้พบกับผู้หญิงอันเป็นความรักอย่างแท้จริง อังคณาไม่อิดออดที่จะปลดพันธนาการนี้ออกเช่นกันทว่าหลังจรดปลายปากกาเซ็นใบหย่าได้เพียงเดือนกว่า เธอก็เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังโอบอุ้มอีกหนึ่งชีวิต ความพลาดพลั้งทางอารมณ์เพียงครั้งเดียวในคืนนั้นทำให้เธอได้พันธนาการใหม่แต่จะให้บากหน้ากลับไปทวงสิทธิ์ที่เคยมีอีกฝ่ายก็กำลังจะแต่งงานใหม่ ส่วนครอบครัวของเธอนั้นยิ่งแล้วใหญ่ บิดาแคร์สายตาคนนอกเสียยิ่งกว่าอะไรเวลานั้นอังคณาจึงเลือกทางที่คิดว่าดีที่สุดต่อทุกฝ่าย เก็บงำความลับนี้ ใช้เรื่องงานมาเป็นข้ออ้างในการบินหนีไปตั้งหลักไกลถึงต่างประเทศโชคดีที่คอนเนคชันที่เคยสั่งสมไว้ค่อนข
더 보기

ตอนที่ 52

ใช้เวลาไม่นานนักทั้งสองก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาล เพราะวรวิทย์เงียบหายไปเลยบดินทร์จึงไม่คิดรีบร้อน ปล่อยให้มารดาเดินนำส่วนตัวเขาเดินทอดน่องตามหลังมือข้างหนึ่งถือกระเช้าผลไม้ที่มารดาย้ำนักย้ำหนาว่าต้องหอบหิ้วมาด้วย อีกมือก็คอยยกขึ้นป้องปากยามหลุดหาว เพราะตอนนี้เพิ่งเที่ยงวันซึ่งแปลว่ายังไม่ถึงเวลาตื่นตามปกติครืดครืด ครืดครืดแรงสั่นสะเทือนในกระเป๋ากางเกงปลุกให้คนกำลังเดินสัปหงกชะงักฝีเท้า รีบหยิบเอาต้นเหตุออกมาดู ครั้นพอเห็นรายชื่อที่ปรากฎเขาก็ถอนหายใจ รู้สึกโล่งอกอย่างประหลาดที่มันเป็นสายจากลูกน้อง ไม่ใช่จากไอ้คนที่บอกว่าจะโทรกลับ“เดี๋ยวผมตามเข้าไป”มารดาทำเพียงพยักหน้ารับ บดินทร์รั้งรอกระทั่งอีกฝ่ายเดินหายเข้าไปในห้องพักพิเศษหมายเลข 1019 เรียบร้อยแล้วจึงค่อยกดรับสาย ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู“อืม ว่าไงเชน”(นายครับ ทางตำรวจต้องการให้เราเข้าไปให้ปากคำเพิ่มเติมครับ)“วันนี้?”(ครับ)“วุ่นวายจังวะ อืม ส่งรายละเอียดมาแล้วกัน”จบคำบดินทร์ก็กดตัดสายทิ้ง ศีรษะทุยส่ายน้อย ๆ อย่างไม่สบอารมณ์ระคนระอิดระอา ทั้ง ๆ ที่มันก็ไม่ใช่เรื่องของเขาอีกเหมือนกัน ทำไมจะต้องมาวุ่นวายด้วยวะ ถึงจะเป็นในฐานะพยานก็เถ
더 보기

ตอนที่ 53

‘เนื่องจากคนไข้มีอาการปวดหัวเรื้อรัง รวมไปถึงสมรรถภาพในการมองเห็นลดลง หมอเลยมีความสงสัยว่ามันอาจไม่ได้เกิดจากที่ศีรษะกระทบกระเทือนตอนล้ม แต่อาจเป็นความผิดปกติของระบบประสาทและสมองครับ’‘คะ..ความผิดปกติของ สมองเหรอคะ?’‘ตอนนี้ยังเป็นเพียงแค่ข้อสันนิษฐานครับ ถึงคนไข้จะดีขึ้นเมื่อได้รับยา แต่มันก็เป็นแค่การบรรเทาและแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ หมอเลยอยากให้เราทำเอ็มอาร์ไอเพื่อตรวจดูให้แน่ชัดว่าต้นเหตุนั้นมาจากส่วนไหนกันแน่’จัสมินได้แต่ยืนอึ้งไปชั่วขณะ ไอ้ปวดหัวเรื้อรังนี้เธอยังพอเข้าใจ แต่ไอ้สมรรถภาพในการมองเห็นลดลงนี่คืออะไร‘หมายความว่าป๊ากำลังจะมองไม่เห็นอย่างงั้นเหรอคะ?’‘ในตอนนี้หมอคงยังให้คำตอบที่แน่ชัดไม่ได้ เพราะการเสื่อมสมรรถภาพทางการมองเห็นมันเกิดได้จากหลายสาเหตุ ไม่ว่าจะเป็น กระจกตาเสื่อม เบาหวานในภาวะที่ขึ้นดวงตา อีกทั้งยังมีเส้นประสาทที่สัมพันธ์กับสมอง ซึ่งเมื่อคนไข้มีประวัติปวดหัวเรื้อรัง หมอจึงสงสัยว่าอาจเกี่ยวข้องกับหลอดเลือดสมอง หรือ ... มีเนื้องอกในสมองครับ’ในตอนนั้นสติเธอถึงกับหลุดลอย สองหูอื้ออึงจนไม่รับรู้สิ่งที่ชายในชุดกาวน์ตรงหน้าอธิบายต่อได้แม้แต่คำเดียว เธอจำได้แต่เพียงว
더 보기

ตอนที่ 54

ร่างสูงพิงตัวเองกับผนัง มือก็ยกขึ้นตบเบา ๆ ที่หน้าอกข้างซ้าย พี่บดินทร์งั้นเหรอ? บ้าเอ้ย ใช่ว่าไม่เคยถูกเรียกว่าพี่เป็นครั้งแรก แต่ทำไมพอได้ยินยัยเด็กนั่นเรียกเขากลับรู้สึกหวิว ๆ ในอก“บ้าชะมัด”สงสัยจะเป็นเพราะเมื่อคืนนอนน้อยเกินไป ...ให้ข้อสันนิษฐานในอาการแปลก ๆ แล้วบดินทร์ก็รีบสลัดความรู้สึกและความคิดประหลาดทิ้ง กระชับมือข้างที่ถือกระเช้าพลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆกระทั่งปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติได้แล้วจึงค่อยยกมือขึ้นเคาะส่งสัญญาณ ก่อนผลักบานประตูให้เปิดออกกว้างในเวลาต่อมาบทสนทนาชะงักไปชั่วครู่ ครั้นเมื่อเห็นว่าใครคือผู้มาใหม่ไกรวิชญ์ก็ยกยิ้ม ขณะที่อังคณาผละออกมารับกระเช้า หมายนำผลไม้มาปอกให้คนป่วย“วันนี้อยากกินอะไรก่อน ส้ม แอปเปิลหรือว่าองุ่น?”“อันไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ”ไกรวิชญ์อมยิ้ม ก่อนเบนสายตาอ่อนโยนไปมองว่าที่ลูกเขยที่ไม่รู้ว่าจะได้มาร่วมครอบครัวอย่างที่หวังไว้หรือไม่“ขอบคุณนะที่มาเยี่ยมอา”บดินทร์ทำเพียงก้มศีรษะตอบรับอย่างคนไม่รู้จะตอบว่าอะไร กลับเป็นอังคณาที่หันมาส่งเสียงหยอกล้อ สร้างบรรยากาศให้ห้องไม่เงียบจนอึมครึม“ถ้าอยากตอบแทนกันจริงก็ส่งลูกสาวของไกรมาสิ”จบประโย
더 보기

ตอนที่ 55

“ไปนั่ง เดี๋ยวทำให้”“ไม่เป็นไรค่ะ มินทำได้ พี่บดินทร์ไปนั่งรอเถอะค่ะ มินสั่งมาเผื่อพี่กับน้าอังด้วย”สรรพนามเรียกขานว่าทำให้รู้สึกแปลกแล้ว ยามหญิงสาวใช้คำแทนตัวด้วยชื่อด้วยยิ่งกระตุ้นความรู้สึกที่ว่าให้เพิ่มพูนกว่าเก่าบดินทร์กระแอมไอเบา ๆ ไล่กระแสหวิวไหวที่แล่นอยู่ในอกแล้วดึงถุงออกจากมือคนข้างกาย กดสายตามองเป็นเชิงบีบบังคับทางอ้อมทำเอาจัสมินมุ่ยหน้าอย่างขัดใจ เธอหรืออุตส่าห์หาข้ออ้างมายืนหลบอยู่ตรงนี้ หวังรอให้ตาปูด ๆ มันยุบลงอีกหน่อยเขาก็ยังจะมาไล่กันอีก“มินทำเองค่ะ”จัสมินยืนยันคำเดิม แต่แล้วในจังหวะที่เอื้อมมือไปหมายจะแย่งถุงขนมกลับคืน ประโยคตำหนิที่ดังใกล้ ๆ ใบหูก็ทำเอาเธอชะงัก อัตราการเต้นของหัวใจแปรเปลี่ยน“จะดื้อให้ได้เลยใช่ไหมมิน” ให้ตายสิ! ทั้ง ๆ ที่โดนเขาดุ แต่ทำไมรอบนี้เธอถึงโกรธไม่ลงล่ะจัสมินเม้มปากเบา ๆ ยิ่งเมื่อสบกับแววตาดุดันในระยะประชิด เธอก็ประดักประเดิดจนทำตัวไม่ถูกซ้ำร้ายผลจากการไม่สำเหนียกสังขาร ลงไปรับของโดยไม่รอรอบส่งจากพยาบาลที่ชั้นล่างทำให้ขาเริ่มปวดหนึบ ๆ ยืนลังเลอยู่ชั่วอึดใจเธอจึงตัดสินใจล่าถอยทว่าในวินาทีที่หมุนตัวมาเจอกับแววตาเป็นประกายระยิบระยับขอ
더 보기

ตอนที่ 56

“ตาดิน! ทำไมเป็นคนแบบนี้ ถ้าอยากจะป้อนขนมน้องก็ทำดี ๆ สิ อะ มา ๆ ไหนลองป้อนให้แม่ดูอีกรอบสิ”ประโยคหลังทำเอาคนที่กำลังกระหยิ่มยิ้มย่องชะงัก นึกทวนทุกถ้อยคำที่ได้ยินแล้วกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความงงงวยระคนสับสนนี่คือการช่วยตำหนิลูกชายอย่างที่เธออยากฟัง หรือเป็นการช่วยลูกชายให้รังแกเธอได้ถนัดถนี่กันแน่ทว่ายังไม่ทันไตร่ตรองจนได้คำตอบที่แน่ชัด ขนมชิ้นที่สองก็ถูกส่งเข้าปากเล็ก ๆ ที่กำลังอ้าเหวอ แถมรอบนี้มุมปากของคนกระทำยังยกตัวสูงขึ้น ราวกับต้องการยิ้มเยาะเธออีกด้วย!ฮึ้ย! คราวนี้นังมินจะไม่ทนแล้ว!จัสมินรีบกลืนขนมปังในปากแล้วคว้าครัวซองต์ชิ้นที่อยู่ในมือหนา“ให้ป้อนมินคนเดียว แบบนี้ก็เสียเปรียบแย่สิคะ”แล้วเธอก็ไม่รอช้า รีบยัดมันเข้าไปในปากของชายน้ำใจงามบ้างเป็นการตอบแทนบ้าง“เป็นไงคะ อร่อยไหมค๊าาา?”ท่าทางจีบปากจีบคอพูดแล้วตบท้ายด้วยรอยยิ้มหวานหยด ทำเอาสองอาวุโสที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ต่างจากคนโดนเอาคืนที่นิ่วหน้า ร้องซี้ดซ้าดเพราะนอกจากขนมจะถูกดันเข้ามาเต็มปากแล้ว ความร้อนของไส้ยังทะลัก ไหลเข้าไปลวกปลายลิ้นอีกด้วยครั้นจะเอ่ยเอ็ด เห็นเจ้าหล่อนมีรอยยิ้ม ดวงตา
더 보기

ตอนที่ 57

“นี่มินเป็นคนบอกหมอเหรอ?”“มินทำก็เพราะมินรักป๊านะ ทุกอย่างจะต้องออกมาดี มินไปอ่านบทความมาแล้ว ตอนทำป๊าจะไม่เจ็บไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด นอนนิ่ง ๆ แป็บเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยค่ะ”ใช่ ... เครื่องนั้นมันไม่น่ากลัว เพราะสิ่งที่ป๊ากลัวคือการที่มินจะรู้ว่าป๊าเป็นอะไรต่างหาก ... ไกรวิชญ์ท้วงในใจ“นะคะป๊า เชื่อมินนะ ผลมันจะต้องออกมาดี”หัวใจของไกรวิชญ์เจ็บแปลบ ทั้งที่ลูกสาวกำลังฉีกยิ้ม ลูบหลังมือเขาราวกับต้องการปลอบประโลมให้เขาคลายความกังวล ทว่าแววตาของคนพูดกลับวูบไหวและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างไม่อาจปกปิดได้แล้วแบบนี้เขาจะปล่อยให้แก้วตาดวงใจของเขาต้องเผชิญหน้ากับเรื่องพวกนั้นอีกได้ยังไง!ถึงแม้ว่ากระแสเว้าวอนในน้ำเสียงนั้นจะส่งผลต่อเขาอย่างมหาศาล ขณะเดียวกันก็ยังกระตุ้นให้ความรู้สึกผิดในใจยิ่งเพิ่มพูนแต่เพียงแค่นึกจินตนาการว่าลูกสาวจะเป็นอย่างไรหากล่วงรู้ความลับที่เขาพยายามปกปิดมานานนับเดือน เขาก็ส่ายหน้า ขอไม่รับการเข้าตรวจ“ผมขอยกเลิก”“ปะ..ป๊า ไม่เอาสิ ไม่เป็นแบบนี้ ป๊าไม่ต้องกลัวเลยนะ มินจะไม่ปล่อยให้ป๊าไปคนเดียว เราจะจับมือกันแน่น ๆ แบบนี้ คุณหมอสัญญากับมินแล้วว่าจะไม่ให้ป๊า
더 보기

ตอนที่ 58

ซึ่งนับว่าครั้งนี้จัสมินยังหลงเหลือความโชคดีอยู่บ้าง นิ่งเป็นหุ่นให้เขาอุ้มกระเตงไปได้ครึ่งทางก็เจอกับบุรุษพยาบาลที่มาพร้อมวีลแชร์อีกคันทำให้เธอสบโอกาสหนีออกจากอ้อมแขนอุ่น ๆ ชวนให้หัวใจไม่รักดีเต้นผิดจังหวะไปใช้บริการอุปกรณ์ติดล้อแทน“ขอบคุณค่ะ”จัสมินอ้อมแอ้มเสียงแผ่ว คิดว่าอีกเดี๋ยวคนเอาแต่ใจคงรีบกลับไปหามารดา แต่กลายเป็นว่าเขายังเดินตามมาส่งถึงแผนกรังสีวิทยา ก่อนจะจากไปโดยไม่ไม่พูดอะไรสักคำมือเรียวของคนเจ็บยกขึ้นโบกไหวน้อย ๆ กลางอากาศ ส่งคำลาไปให้แม้อีกคนจะมองไม่เห็น จากนั้นจึงค่อยพาตัวเองเข้าไปหาบิดาที่รอกำลังเตรียมตัวอยู่ด้านใน ขณะที่มุมปากยังคงมีรอยยิ้มบาง ๆ ติดอยู่อาจเพราะได้พบเจอกันบ่อยขึ้นมุมมองบางอย่างจึงพลอยเปลี่ยนไป ผู้ชายคนนี้ต่อให้จะพูดจาไม่ค่อยเข้าหูสักเท่าไร ทั้งห้วน ทั้งกระด้าง การกระทำบางครั้งก็แสนหยาบคายและเอาแต่ใจทว่าปฏิเสธไม่ได้เลยว่าแต่ละสิ่งที่เขาทำล้วนเกิดขึ้นด้วยเจตนาดีในวันที่เธอเมามาย โวยเยี่ยงคนไร้สติ เขาก็ยังไม่แล้งน้ำใจ ทิ้งให้เธอนอนในห้องน้ำ ซ้ำเมื่อพามาส่งถึงห้องยังไม่มีความคิดเอาเปรียบในวันที่เธอกลายเป็นปัญหา กลายเป็นภาระให้เขาต้องเดือดร้อน ตกกระ
더 보기

ตอนที่ 59

เมื่อคนป่วยไม่มีอาการข้างเคียงใด ๆ เพิ่มเติม ในช่วงบ่ายของวันถัดมาจึงได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ ส่วนผลตรวจนั้นมีนัดหมายให้กลับไปฟังผลในอีกหนึ่งอาทิตย์จัสมินเลือกจะทำตัวสดใสร่าเริงเสมือนไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ขณะที่ไกรวิชญ์เองก็เลือกที่จะซ่อนทุกร่องรอยไว้ภายใต้รอยยิ้มอบอุ่นกิจกรรมที่ทำในแต่ละวันยังคงดำเนินไปเหมือนอย่างวันก่อนหน้า จะเพิ่มเติมขึ้นมาก็ตรงที่จัสมินถ่อร่างลงมาช่วย ไม่สิ ถ้าให้พูดตรง ๆ ก็คือเธอลงมานั่งเฝ้าบิดาตอนดูแลเจ้าผักน้อย ๆ ในโรงเรือนมากกว่าส่วนเรื่องบริษัทนั้นได้ยินข่าวว่าบิดาฝากให้เป็นหน้าที่ของเหล่าคณะกรรมการช่วยจัดการ ช่วงนี้จึงมีเพียงเข้าฟังประชุมผ่านทางโปรแกรมออนไลน์บ้าง แต่หลัก ๆ แล้วจะมีเลขาเป็นตัวเชื่อมที่คอยนำสรุปและเอกสารมาส่งให้ที่บ้านแต่ถึงกระนั้นชีวิตของพวกเธอก็ไม่ได้ถึงขั้นไร้สีสันหรือเงียบเหงา เพราะนอกจากเลขาของบิดาที่ขยันหมั่นเพียรเอางานมาส่งแล้ว ยังมีพรลภัสและบ้านสหเดชาที่ผลัดกันมาเยี่ยมเยียน อยู่ร่วมมื้ออาหารเย็นด้วยกันบ่อยครั้งตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาซึ่งโดยปกติแล้วน้าอังคณาจะมาคนเดียว กระทั่งช่วงสองสามวันที่ผ่านมา มีคนหน้าบูดโผล่มาเพิ่มเติมขณะกำ
더 보기

ตอนที่ 60

“ดินก็อยู่ช่วยน้องไปแล้วกันนะ แม่ขอไปคุยธุระเดี๋ยวเดียว” นั่นไง! เหมือนอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดครั้นจะให้ทัดทานตรงนั้นก็รู้ว่ามันเสียมารยาท จัสมินจึงรั้งรอกระทั่งผู้ใหญ่ทั้งสองเดินหายออกไปจากโรงเรือนแล้วค่อยหันไปบอกให้ชายหนุ่มออกไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นแทนทว่าอีกคนกลับทำเพียงปรายตามามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินไปหย่อนสะโพกลงบนม้านั่งใกล้ ๆแม้ชายหนุ่มจะไม่พูดอะไร จัสมินก็เข้าใจในความหมายของการกระทำนั้นได้ไม่ยากภาพที่ห้องอาหารในตอนน้าอังคณาแตะหน้าแข้งลูกชายยังคงติดตาตรึงใจ เพราะงั้นก็ไม่แปลกที่เขาจะกลัวโดนเตะเข้าให้อีกหากไม่ทำตามคำสั่งแต่แหม ว่าก็ว่านะ ไม่ยักรู้ว่าคนที่ชอบตีหน้ายักษ์ใส่ชาวบ้านไปทั่วอย่างเขา จะมีมุมกลัวแม่เหมือนเด็กเล็ก ๆ ด้วยแอบนินทาคนหน้ายักษ์ในใจแล้วจัสมินก็อมยิ้มขบขัน และเมื่อเห็นว่าเขานั่งจดจ่อมกับโทรศัพท์ในมือ ไม่มีทีท่าทุกข์ร้อนใด ๆ เธอจึงปล่อยให้เขาได้ใช้เวลาส่วนตัวไปส่วนเธอนั้นเลื่อนวีลแชร์ไฟฟ้าให้จอดเทียบใกล้กับแปลงผักที่สุด จากนั้นก็จัดการหยิบกันเปื้อนพลาสติกมากางทาบบนหน้าตักเพื่อง่ายแก่การวางสิ่งของ และเก็บทำความสะอาดในตอนที่เศษฟองน้ำร่วงลงความเงียบโรยตัวเ
더 보기
이전
1
...
45678
...
14
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status