Se connecterตอนที่ 15 แค่ชิม ๆ
เสียงของเค้กส้มสั่นพร่าด้วยความตื่นตระหนก ทว่าทรัมป์กล
ตอนที่ 28 งานแต่งงานของเราหลังจากที่สองพ่อลูกนั้นได้ปรับความเข้าใจกันแล้ว ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะดีขึ้นทันตาเห็น จนเมื่อถึงเวลาอันสมควร ประตูบานยักษ์ของห้องจัดเลี้ยงได้เปิดออกอย่างช้า ๆ ท่ามกลางเสียงดนตรีบรรเลงที่ขับกล่อมให้บรรยากาศอบอวลราวกับว่ากำลังอยู่ในเทพนิยายก็ไม่ปาน แขกเหรื่อนับร้อยต่างลุกขึ้นยืนพลางจับจ้องไปยังเจ้าสาวผู้เลอโฉมที่ค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาเค้กส้มในชุดวิวาห์สีขาวบริสุทธิ์ดูสง่างามราวกับพญาหงส์ มือบางคล้องแขนเสี่ยเทวทัต ไว้แน่น ทั้งคู่เดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ใบหน้าของเสี่ยเทวทัตในวันนี้ไม่ได้ดูดุดันเหมือนเก่า แต่กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจและแววตาที่รื้นด้วยน้ำตาแห่งความปีติที่ปลายทางของผืนพรมแดงนั้นมีทรัมป์ในชุดสูทเจ้าบ่าวเนี้ยบกริบ นั่งยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงหูอยู่บนรถเข็นที่ประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวสะอาดตา แม้ร่างกายช่วงล่างจะยังไร้เรี่ยวแรง แต่แววตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยพลังและรักแท้ ทันทีที่เขาสบตาเจ้าสาวที่กำลังเดินตรงมา หัวใจของชายหนุ่มก็พองโตจนลืมความเจ็บปวดจากอาการบาดเจ็บไปหมดสิ้น
“พ่อรู้ว่าสิ่งที่พ่อทำมันลบออกจากหัวใจและความรู้สึกของลูกได้ไม่ง่าย.. และพ่อไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอให้ลูกรักพ่อหรือให้อภัยคนพ่อหรอกนะ แต่อย่างน้อย.. พ่อแค่อยากบอกลูกว่า ที่พ่อเกือบเสียลูกไปในวันนั้น มันทำให้พ่อรู้ว่าเงินทองพวกนี้มันไม่มีค่าเลยถ้าไม่มีลูกอยู่” เค้กส้มยังคงนิ่งฟังคำพูดเหล่านั้นของเสี่ยเทวทัตทุกคำความทรงจำร้าย ๆ ที่ถูกบังคับยังคงชัดเจนมาโดยตลอด แต่ความจริงที่ว่าพ่อเกือบจะเสียสติไปตอนที่เธอประสบอุบัติเหตุก็เป็นเรื่องจริง เธอค่อย ๆ หันไปมองสบตากับชายแก่ตรงหน้าเป็นครั้งแรก คนที่เธอเคยคิดว่ายิ่งใหญ่และน่าเกรงขามที่สุด บัดนี้กลับดูแก่ชราและเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยว“พ่อรู้ไหมว่าหนูเจ็บแค่ไหน..” เธอเอ่ยออกมาเสียงสั่นพร่า“หนูเกลียดวันที่พ่อบังคับหนูที่สุด”“พ่อรู้.. พ่อขอโทษ” เสี่ยเทวทัตก้มหน้าลงอย่างคนที่รู้สึกผิดจริง ๆ ไม่ใช่แค่เสแสร้ง“พ่อแค่อยากให้ลูกมีความสุขจริง ๆ แม้ว่ามันจะเป็นความสุขที่ไม่ได้มาจากพ่อก็ตาม” ทันทีที่เขาพูดออกมาแบบนั้นความเงียบก็เข้าปกคลุมห้องอีกคร
ตอนที่ 27 เปิดใจ1 เดือนต่อมาบรรยากาศในห้องแต่งตัวที่ตกแต่งหรูหรา อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และ เครื่องสำอางราคาแพง พร้อมกับร่างบอบบางของเค้กส้มที่นั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ภาพในกระจกนั้นสะท้อนให้เห็นว่าคนที่นั่งอยู่นั่นคือเจ้าสาวที่งดงามราวกับนางฟ้าในเทพนิยาย รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้านั้นช่างสดใสและเปี่ยมไปด้วยความสุข จนเธอเองยังแทบไม่เชื่อสายตาเธอหวนนึกถึงวันที่ไปลองชุดครั้งแรก วันที่ใบหน้าหมองเศร้าและดวงตาคู่นี้มีแต่ร่องรอยของความทุกข์ระทม ชีวิตเธอในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเหมือนอยู่บนรถไฟเหาะ จากความเกลียดชังเข้าไส้สู่ความรักที่ยอมแลกได้แม้แต่ชีวิตในขณะที่เธอกำลังตกอยู่ในภวังค์นั้น เสียงประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกเบา ๆ พร้อมกับร่างของป้าอุ่น แม่นมที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่จำความได้เดินเข้ามาในห้อง ป้าอุ่นหยุดชะงักพลางยกมือขึ้นทาบอกทันทีที่เห็นใบหน้าของหญิงสาว แววตาที่มองคุณหนูของเธอนั้นเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและตื้นตันจนหน้าบานเป็นกระด้ง“คุณหนูของป้า.. สวยที่สุดเท่าที่ป้าเคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดเจ้าสาวมาเลยค่ะ สวยมากจริง ๆ สวยจนป
เค้กส้มกดกริ่งเรียกเสียงดังลั่น ทำให้ห้องพักฟื้นที่เคยเงียบสงัดกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง ทีมแพทย์และพยาบาลกุลีกุจอเข้ามาตรวจเช็กอาการเบื้องต้นอย่างละเอียด ทรัมป์พยายามจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งตามสัญชาตญาณ ทว่าเขากลับต้องชะงักเมื่อพบความผิดปกติบางอย่างที่ทำให้ลมหายใจสะดุด“ทำไมขาผม..” เสียงแหบพร่าของเขาทำให้มือที่กำลังกุมมือเขาอยู่สั่น คุณหมอเจ้าของไข้มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีหลังจากทดสอบการตอบสนองที่ปลายเท้า“แรงกระแทกทำให้กระดูกสันหลังช่วงล่างบาดเจ็บสาหัสครับ เส้นประสาทถูกกดทับจนทำให้สูญเสียความรู้สึกที่ขาทั้งสองข้าง.. ตอนนี้คนไข้ยังเดินไม่ได้ครับ” คำวินิจฉัยนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ใบหน้าของเขาที่ดีใจเมื่อฟื้นขึ้นมาเห็นหญิงสาวอีกครั้ง บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่เหมือนชีวิตของเขากับเธอนั้นมีแต่เรื่องตลก“แต่เท่าที่หมอตรวจนั้นคนไข้มีโอกาสกลับมาเดินได้สูงมากครับ ต้องใช้เวลาทำกายภาพบำบัด อาจจะหลายเดือนหรืออาจเป็นปี แต่เท่าที่หมอตรวจกลับมาเดินได้แน่นอนครับ” เมื่อสิ้นคำประกาศของหมอทรัมป์ก็นิ่งงันไปราวกับร่างไร้วิญญาณ ความเงีย
ตอนที่ 26 คนของผมมัจจุราชก็เอาไปไม่ได้ทรัมป์ไม่เสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว เขาวิ่งกระโจนสุดตัวเพื่อผลักร่างของเค้กส้มให้พ้นจากวิถีมรณะทว่าร่างของเขากลับหลบไม่พ้น เสียงเบรกดังสนั่นพร้อมกับแรงปะทะที่รุนแรงจนร่างของทั้งคู่กระเด็นออกไปคนละทิศละทาง กล่องสร้อยเพชรที่เขาตั้งใจจะมอบให้เธอกระเด็นตกลงกลางถนนและถูกล้อรถทับจนแหลกละเอียด เช่นเดียวกับหัวใจของคนทั้งคู่ที่แตกสลายไม่ต่างกันเสียงเบรกดังสนั่นยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของหญิงสาว แต่สิ่งที่เค้กส้มเห็นกลับพร่าเลือนไปหมด ร่างของเธอถูกแรงผลักมหาศาลจนกระเด็นไถลไปกับพงหญ้าริมทาง ผิวเนื้อนวลมีเพียงรอยถลอกและรอยช้ำจาง ๆ ทว่าเมื่อเธอหันกลับไปมองที่ตรงนั้น หัวใจของเธอกลับเหมือนถูกกระชากหลุดออกจากอกร่างของทรัมป์นอนนิ่งสนิทอยู่กลางถนน เลือดสีแดงฉานค่อย ๆ ไหลซึมออกมาจากศีรษะและร่างกายที่บิดเบี้ยวผิดรูป แรงปะทะเมื่อครู่มันรุนแรงจนร่างแกร่งลอยละลิ่วก่อนจะตกกระแทกพื้นอย่างจัง กล่องสร้อยเพชรที่เขาพยายามจะมอบให้เธอบัดนี้แหลกละเอียดอยู่ไม่ไกลนัก"ทรัมป์.. ไม่นะ.. ทรัมป์!" เค้กส้มพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น แข้
ตอนที่ 25 ตัวตลกณ คฤหาสน์เสี่ยเทวทัตหลังจากที่เขาเหยียบคันเร่งมาถึงคฤหาสน์ สองเท้าของชายหนุ่มก็ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางเร่งรีบ สายตาคู่นั้นกวาดมองหาหญิงสาวด้วยท่าทางกระวนกระวาย ก่อนจะปะทะเข้ากับร่างบางที่นั่งนิ่งอยู่ท่ามกลางหมู่มวลกุหลาบหลากสีเค้กส้มในชุดเดรสเรียบหรูที่ดูอ่อนหวานทว่ากลับแฝงไปด้วยร่องรอยความอ่อนล้าที่ยังหลงเหลืออยู่บนใบหน้า เธอวางถ้วยน้ำชาในมือลงช้า ๆ เมื่อเห็นสารถีหนุ่มเดินตรงเข้ามาใกล้สายตาที่หญิงสาวมองเขานั้นมีแววกังวลเล็กน้อย แม้เธอจะมองหน้าเขานิ่ง ๆ แต่กลับมีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากสายตานั้น ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นจำเลยที่ถูกต้อนให้จนมุมด้วยความผิดที่ติดตัวอยู่“หายไปไหนมาแต่เช้า.. มีธุระด่วนอะไรของนายถึงได้ทิ้งฉันไว้คนเดียวแบบนี้” เธอถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่สายตากลับจ้องไปที่ชายหนุ่มอย่างดุดัน“ไปทำธุระส่วนตัวมานิดหน่อยครับคุณหนู.. เอ่อ.. คือว่าผมมีที่ที่อยากจะพาคุณหนูไปสักหน่อย ไม่ทราบว่าพอจะไปด้วยกันหน่อยได้ไหมครับ” ท่าทางของเธอนั้นดูไม่ปกติเลยสักนิด ในหัวของทรัมป์นั้นคิดไปต่
ตอนที่ 7 ดื่มให้ลืมคำพูดของชายหนุ่มนั้นเหมือนดอกธนูนับแสนที่ปักลงกลางอกของเค้กส้มจนแทบลืมวิธีหายใจ ใบหน้าหวานจ้องมองดวงตาเขานิ่งโดยที่ไม่กะพริบตาเลยแม้แต่น้อย หัวสมองของเธอว่างเปล่า มีเพียงคำพูดของเขาที่ดังก้องในโสตประสาทราวกับกำลังสลักลงในความรู้สึกของเธอทุกประโยค“ฮ่า ๆ เข้
ถึงแม้คำถามนั้นดูเหมือนว่าจะถามเค้กส้ม แต่สายตาของชายวัยกลางคนกลับจ้องที่ผู้ชายด้านข้างอย่างโจ่งแจ้ง ราวกับว่าเขากำลังคาดคั้นกดดันชายหนุ่มทางสายตา“แน่นอนอยู่แล้วค่ะผู้ชายคนนี้เป็นคนของหนูเอง เป็นคนที่จะเป็นสามีหนูในอนาคตแล้วก็จะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้นคุณลุงช่วยยกเลิกงานหมั้นกั
ตอนที่ 6 ผู้ชายของเธอน้ำเสียงของเธอนั้นดูจริงจังมากกว่าครั้งไหน ๆ ในตอนที่หญิงสาวพูดออกมาเต็มปากเต็มคำ ผู้เป็นพ่ออย่างเทวทัต เตรียมที่จะเดินเข้ามากระชากแขนของลูกสาว แต่ในตอนนั้นเองก็ถูกเจ้าสัวทินกรห้ามเอาไว้เสียก่อน“หนูหมายถึง ไม่อยากแต่งงานกับลูกชายของลุงเพราะกำลังคบกับผู้ชายคนนี
ตอนที่ 5 ยกเลิกงานการหมั้นเรียวแขนสวยของเค้กส้มกระชากแขนของชายหนุ่ม มาหยุดอยู่หน้าประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยง พนักงานในชุดสูทสีดำที่ยืนประจำอยู่ทั้งสองฝั่งโค้งศีรษะให้ทั้งคู่เล็กน้อย ก่อนที่จะพักประตูบานนั้นให้แง้มออกช้า ๆและทันทีที่บานประตูเปิดออก ทั้งสองก็ได้ยินเสียงดนตรีคลาสสิกที่กำลังบรรเลงอ







