บททั้งหมดของ LOVE RETURNS WHEN SEPARATED: บทที่ 41 - บทที่ 43

Inihampas na lang ni Daniel ang dalawa niyang kamay sa manibela nang nakasakay na siya sa kaniyang kotse. Sa ngayon ay hindi niya alam kung paano niya haharapin si Agatha pagkatapos ng outburst niya sa harapan nito. Hindi niya inakalang mapangungunahan siya ng kaniyang pagseselos. "Fuck this life!" inis na sambit ni Daniel sa kaniyang sarili. "Ang akala ko ay kaya kong makipagsabayan sa manliligaw niya." Isang frustrated sigh ang kaniyang napakawalan nang wala sa oras. Ngayon ay sigurado na siyang wala na siyang mababalikan pa dahil naunahan na siya ni Luis sa puso ni Agatha. "Kung hindi lang ako nagpakatanga noon ay kasal pa sana kami ni Agatha ngayon," sabi ni Daniel sa kaniyang sarili bago pa man siya nagpasyang umalis sa Rizal Park. Literal na nagulat si Darius nang nakita niyang si Luis na ang naghatid sa kaniyang anak pabalik sa bahay. Ang buong akala niya ay si Daniel ang maghahatid sa nasabing babae dahil iyon na ang nakasanayan nitong gawin kapag sila ay nasa trabaho.

Hindi man aminin kaagad ni Agatha kay Luis ang nangyari sa pagitan nilang dalawa ni Daniel ay nahulaan na niya kung ano ang resulta noon. He can see a certain spark in her eyes na hindi niya nakikita noong problemado pa ito sa nasabing lalaki. "I think you made the right decision," sabi ni Luis sa kaibigan. "Nakakatanga lang din kasi kayo parehong panoorin. Naloloka brain cells ko sa inyo." Isang mapaglarong irap ang ibinigay ni Agatha sa kaibigan, "As if matino ang brain cells na mayroon ka." "Iyon na nga ang problema, hindi matino ang brain cells na mayroon ako," pag-amin ni Luis. "Gusto ko na kayang ilabas ang pagkabakla ko sa manliligaw mo." Isang mahinang tawa na lang ang pinakawalan ni Agatha nang sandaling iyon. Kung hindi niya kilala nang personal si Luis ay iisipin niya na nagbibiro lang ito. "I am happy for you," saad ni Luis sa isang seryosong tinig. "Sana lang ay maging seryoso na ang kumag sa iyo dahil kung hindi pa siya magpapakatino ay ilalabas ko na talaga an