All Chapters of พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง: Chapter 141 - Chapter 150

374 Chapters

บทที่ 141

ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง สายตาทุกคู่ถูกดึงดูดไปที่เธอเพียงผู้เดียวด้วยความชื่นชมระคนตื่นตะลึง ช่างงดงามเหลือเกินโดยเฉพาะเลขาเฉิน ที่ในใจพลันเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า เหตุใดท่านประธานถึงได้รักและปักใจกับคุณผู้หญิงถึงเพียงนี้ เธอช่างสวยสง่าและสูงศักดิ์ ไร้ซึ่งความฉูดฉาดบาดตา วางตัวได้สมกับเป็นคุณหนูผู้ดีมีตระกูลอย่างแท้จริง จี้จิ่นซิวตกอยู่ในภวังค์อยู่นาน จนกระทั่งถังหนิงเดินมาหยุดตรงหน้า “พี่กลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้างคะ ดูดีไหม?” เธอเอ่ยถามอย่างเป็นธรรมชาติ แม้จะแอบกังวลอยู่นิด ๆ ว่าจะไม่เข้ากับตัวเอง เพราะไม่เคยลองแต่งตัวสไตล์นี้มาก่อน นัยน์ตาลุ่มลึกของจี้จิ่นซิวผุดรอยยิ้ม เขาเอ่ยชมอย่างไม่ตระหนี่: “สวยมากครับ” เขาลุกขึ้นยืน กวาดสายตาสำรวจความงามบนใบหน้าเธออย่างเปิดเผย “ลุคนี้เหมาะกับเธอมาก แต่ก็นะ... เสี่ยวถังหนิงของเราทั้งสวยทั้งหุ่นดี จะใส่ชุดไหนก็ดูดีไปหมดนั่นแหละ” เมื่อได้รับคำชมแบบไม่ทันตั้งตัว ถังหนิงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พวงแก้มซับสีระเรื่อ เธอคลี่ยิ้มพลางเอ่ยเย้า: “พี่จิ่นซิว เดี๋ยวนี้พี่ปากหวานขึ้นเยอะเลยนะคะ ฉันเริ่มจะจำพี่ไม่ได้แล้วสิ” แววตาของจี้จิ่นซิวเข
Read more

บทที่ 142

ถังหนิงสบสายตากับจี้ซินหนิงพลางกระตุกยิ้มบาง ๆ ช่างจงเกลียดจงชังเธอเสียจริง “ไม่ต้องกลัวนะ คืนนี้มีฉันอยู่ด้วยทั้งคน” จี้จิ่นซิวเข้าใจผิด คิดว่าเธอกำลังกังวลเรื่องอะไรบางอย่าง จึงกระซิบปลอบโยนที่ข้างหู “ฉันไม่ได้กลัวค่ะ” ถังหนิงหันไปมองเขาด้วยรอยยิ้มมั่นใจและผ่อนคลาย “มีพี่อยู่ด้วย ฉันก็ไม่มีอะไรต้องกลัว” เมื่อก่อน ที่พึ่งของเธอคือตระกูลถังและคุณปู่ เพื่อไม่ให้คุณปู่ต้องเป็นกังวล เธอจึงมักจะรายงานแต่เรื่องดี ๆ และเก็บงำเรื่องร้าย ๆ ไว้เสมอ แต่ตอนนี้เธอมีจี้จิ่นซิว แถมทั้งคู่ยังเป็นสามีภรรยาขึ้นชื่อว่าสามีภรรยาก็ถือเป็นคนคนเดียวกัน ต่อให้เราไม่ได้รักกัน แต่อย่างไรเขาก็ต้องออกโรงปกป้องฉันอยู่ดีแววตาลุ่มลึกของจี้จิ่นซิวปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ “อืม พัฒนาขึ้นนะ ต่อไปก็คิดแบบนี้แหละ” “ตกลงค่ะ พี่พูดเองนะ” ดวงตาใสกระจ่างของถังหนิงเป็นประกายวิบวับ ยามเธอยิ้มดูสวยสะดุดตา “ห้ามคืนคำล่ะ” อย่างน้อยก็จนกว่าเขาจะไปลงเอยกับคนในดวงใจเขาก็ต้องปกป้องเธอไปก่อน “ตกลง” จี้จิ่นซิวขยับยิ้มที่มุมปากและรับคำอย่างง่ายดาย เมื่อเห็นทั้งคู่แสดงความหวานซึ้งใส่กันโดยไม่สนใจใคร จี้หานก็รู้สึก
Read more

บทที่ 143

งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ช่างครึกครื้นและคลาคล่ำไปด้วยผู้คน เหล่าตระกูลดังในแวดวงสังคมชั้นสูงต่างตบเท้าเข้าร่วมงานกันอย่างพร้อมหน้า คุณย่าหลิ่วขมวดคิ้วน้อย ๆ พลันเอ่ยขึ้น: “เจ้าเด็กคนนี้ ไปอยู่เมืองนอกเสียตั้งนาน ย่าได้ยินซือเจ๋อบอกว่า เพิ่งกลับมาได้แค่สองเดือนเองไม่ใช่หรือ?” “หืม? เรื่องแค่นี้แกก็รู้ด้วยรึ?” เห็นจะมีก็แต่คุณย่าหลิ่วนี่แหละ ที่กล้าพูดกับจี้จิ่นซิวด้วยน้ำเสียงแบบนี้ ในฐานะมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองก่าง ตระกูลจี้มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพล ตัวจี้จิ่นซิวเองก็มีความสามารถเหนือชั้นจนเรียกได้ว่ามีอำนาจล้นฟ้า ไม่เกินจริงเลยหากจะบอกว่าเขาคือผู้กุมเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของเมืองก่างไว้ในมือ จี้จิ่นซิวขยับยิ้มที่มุมปาก “บังเอิญว่าเรื่องที่ควรทราบ... ผมทราบหมดแล้วครับ” คุณนายผู้เฒ่าหลิ่วขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม ทั้งขำทั้งระอา: “แกนี่นะ ยังเหมือนเดิมไม่มีผิด ทำตัวสุขุมเป็นตาแก่ไปได้” เมื่อเห็นท่าทีของเขา ท่านจึงแกล้งแหย่เล่น “อย่าบอกนะว่า... แกกับแม่หนูถังคนนี้เป็นคู่กันจริง ๆ?” ถังหนิงถึงกับชะงัก สายตาเฉียบคมจริง ๆ ด้วย แฮะ... ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ นั่นแหละ
Read more

บทที่ 144

“สรุปแล้วพวกเธอยังจะแต่งงานกันอยู่ไหม?” คุณนายผู้เฒ่าหลิ่วเหลือบมองถังหนิง พลางรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาในใจ ยัยเด็กคนนี้ ทำไมถึงนิสัยเสียแบบนี้นะ? ไม่แน่ว่าที่หนิงหนิงต้องไปต่างประเทศเมื่อก่อน ก็คงเป็นเพราะหนูนั่นแหละ ถังหนิงยืดหลังตรง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสกระจ่างแต่เด็ดขาดว่า: “ไม่แต่งแล้วค่ะ” สิ้นคำพูดนั้น ผู้คนในงานต่างพากันฮือฮา มีคนโพล่งถามขึ้นมาทันที: “ไม่ใช่ว่าใกล้จะมีข่าวดีแล้วเหรอ? อยู่ดี ๆ ทำไมถึงไม่แต่งแล้วล่ะ?” “คุณหนูตระกูลถังนี่เอาแต่ใจจริง ๆ ฉันยังจำได้นะ เมื่อก่อนเธอเป็นคนพูดเองกับปากว่า ชีวิตนี้ถ้าไม่ใช่จี้หานก็ไม่แต่ง” “...”หัวใจของถังหนิงกระตุกวูบ ตัวเธอในอดีตนั้นช่างโง่เขลาจริง ๆ แต่จากนี้ไปมันจะไม่มีวันเป็นแบบนั้นอีก “ก็แค่ความไม่เดียงสาในตอนเด็กน่ะค่ะ” มุมปากของถังหนิงยกยิ้มบาง ๆ แววตาเย็นชาเรียบเฉย “ใครบ้างล่ะคะที่จะกล้ารับประกันว่าตัวเองไม่เคยทำเรื่องโง่ ๆ มาก่อน?” ทุกคนต่างพากันชะงักไป จี้หานหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ แววตาหม่นทะมึน “พี่ถังหนิง ถึงจะอยากงอนแค่ไหน ก็ควรจะรู้จักความพอดีบ้างนะคะ” จี้ซินหนิงรีบกล่าวหาสำทับ: “ตั้งแต่พี่
Read more

บทที่ 145

เสียงหอบหายใจหนักหน่วงของชายหญิงดังทะลุไปทั่วทั้งโถงจัดงาน ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบกริบกะทันหัน ทุกสายตาจ้องเขม็งไปยังหน้าจออย่างไม่วางตา ไม่นานนัก ในวิดีโอก็ปรากฏภาพจี้ซินหนิงนั่งคร่อมอยู่บนตัวของจี้หาน สองแขนโอบรอบลำคอของเขาเอาไว้: “พี่จี้หานคะ พี่ชอบฉันไหม?” “พี่เลิกกับนังผู้หญิงสารเลวอย่างถังหนิง แล้วมาอยู่กับฉันได้ไหมคะ?” ใบหน้าหล่อเหลาของจี้หานแดงซ่าน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังขาดสติ ดูเหมือนคนเมามาย หรือไม่ก็ถูกวางยา จี้ซินหนิงซบลงบนแผงอกของจี้หาน ฝ่ามือลูบไล้ไปมาพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงลุ่มหลง: “พี่จี้หานคะ ฉันชอบพี่จริง ๆ นะคะ ฉันไม่อยากเป็นแค่น้องสาว แต่อยากเป็นผู้หญิงของพี่ พี่รับฉันไปเป็นของพี่เถอะนะ ได้ไหมคะ?” “...”“ว้าว…” ทั่วทั้งงานเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกระลอก และครั้งนี้ เรื่องอื้อฉาวมันดุเดือดกว่าประเด็นร้อนเมื่อครู่เสียอีก เห็นได้ชัดเลยว่าวิดีโอคลิปนี้มันระเบิดระเบ้อแค่ไหน “ไม่... ไม่ใช่นะ...” ใบหน้าเล็กของจี้ซินหนิงซีดเผือดราวกับกระดาษ เธอกดรีโมตเพื่อปิดวิดีโออย่างบ้าคลั่ง แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด รีโมตในมือกลับดูเหมือนพังไปเสียดื้อ ๆ ไม่มีปฏิ
Read more

บทที่ 146

“ใคร ๆ ก็ว่าถังหนิงเป็นพวกคลั่งรัก ทำอะไรวู่วาม ไม่สนผลลัพธ์ ไม่ห่วงชื่อเสียง แต่ในสายตาฉัน เธอแค่เป็นคนกล้าที่จะรักและกล้าที่จะเกลียดต่างหาก” “นั่นสิ การรักใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องผิดสักหน่อย” “พวกที่เหยียบย่ำความจริงใจต่างหากที่สมควรตาย!” เมื่อการวิพากษ์วิจารณ์ดำเนินมาถึงจุดนี้ ผู้หญิงหลายคนเริ่มหันมายืนหยัดอยู่ข้างถังหนิง แน่นอนว่า เสียงด่าทอจี้ซินหนิงก็ดังขึ้นไม่ขาดสายเช่นกัน จี้ซินหนิงยืนนิ่งอึ้งราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกายแข็งทื่อไปนานพอดู ทันใดนั้น เธอก็ถลึงตาที่เต็มไปด้วยความริษยาอาฆาตใส่ถังหนิงแล้วกรีดร้องออกมา: “แก! แกจงใจจะทำลายฉัน ฉันจะฆ่าแก!” พูดจบเธอก็โถมเข้าหาถังหนิงอย่างบ้าคลั่ง จี้จิ่นซิวขมวดคิ้วมุ่นเตรียมจะออกโรงปกป้อง ทว่าถังหนิงกลับไวกว่า เธอสะบัดมือตบหน้าจี้ซินหนิงฉาดใหญ่ แรงตบนั้นหนักหน่วงจนฝ่ามือของถังหนิงเองก็รู้สึกชาหนึบ เสียงตบที่ดังสนั่นหวั่นไหวนั้น กลับทำให้ความเงียบงันเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งงานทันที สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่พวกเธอเป็นจุดเดียว จี้จิ่นซิวมองถังหนิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววพึงพอใจ ดีมาก... มีพัฒนาก
Read more

บทที่ 147

เย่เชี่ยนฮวาหัวใจเย็นเยียบ สองมือค่อย ๆ กำหมัดแน่นพลางเค้นถาม: “แกปกป้องเธอขนาดนี้ หรือว่าไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเธอเลยจริง ๆ?” “จะคิดหรือไม่... แม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายด้วยหรือ?” จี้จิ่นซิวเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉย แววตาคมกริบเย็นชาจนน่าคร้ามเกรง เย่เชี่ยนฮวาถึงกับจุกจนพูดไม่ออก เธอไม่ควรปล่อยให้จี้ซินหนิงทำอะไรบุ่มบ่ามแต่แรกเลยจริง ๆ สุดท้ายเรื่องราวมันถึงได้บานปลายมาถึงขั้นนี้ จู่ ๆ ก็มีคนโพล่งถามขึ้นมา: “ไหนว่าถังหนิงเป็นฝ่ายอ่อยประธานจี้จิ่นซิวไง สรุปแล้วเรื่องจริงเป็นยังไงกันแน่?” “คุณนายจี้คะ ถังหนิงถอนหมั้นกับจี้หานแล้วจริง ๆ เหรอคะ? “...”คนพวกนี้ต่างก็เป็นคนมีหน้ามีตาในแวดวงสังคมไฮโซด้วยกันทั้งนั้น ถังหนิงจ้องมองเย่เชี่ยนฮวานิ่ง ๆ อยากจะรู้นักว่าอีกฝ่ายจะพูดว่าอย่างไร เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของถังหนิง เย่เชี่ยนฮวาจึงหันไปมอง สายตาของทั้งคู่ประสานกัน แววตาของเย่เชี่ยนฮวาราวกับอยากจะกลืนกินถังหนิงเข้าไปทั้งตัว มันเต็มไปด้วยความเกลียดชังอันแรงกล้า เธอกำหมัดแน่นจนเล็บเรียวแหลมแทบจะจิกฝังเข้าไปในฝ่ามือ ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าที่เธอจะฝืนระงับอารมณ์ให้กลับมาสงบลงได้ ท้า
Read more

บทที่ 148

จี้หานวิ่งตามออกมานอกประตู เขาคว้ามือของถังหนิงขึ้นมาแบออก ก่อนจะก้มตัวลงวางคางไว้บนฝ่ามือของเธอ แล้วเค้นยิ้มที่ดูน่าเวทนายิ่งกว่าการร้องไห้: “เสี่ยวถังหนิง... ฉันยกตัวเองให้เธอนะ...“ถังหนิง เธอยังจำได้ไหม? เธอเคยพูดไว้ว่า ต่อไปถ้าเธอโกรธ ขอแค่ฉันทำแบบนี้ เธอก็จะยอมยกโทษให้ฉัน”น้ำเสียงของจี้หานแหบพร่า เอ่ยอ้อนวอนด้วยความสั่นเครือ “ถังหนิง อย่าไปเลยนะ ไม่ถอนหมั้นได้ไหม?” ในตอนนั้นเอง จี้จิ่นซิวก็เดินออกมานอกประตูแล้ว ร่างสูงโปร่งผ่าเผยแผ่กลิ่นอายอันสูงศักดิ์และสุขุมเยือกเย็น ดวงตาเรียวยาวดำสนิทลึกล้ำจ้องมองคนทั้งสองนิ่ง ๆ ส่วนลึกในแววตานั้นซ่อนเร้นอารมณ์ที่ยากจะคาดเดา ถังหนิงมองจี้หาน รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มไปด้วยความประจบเอาใจอย่างถึงที่สุด มันทำให้เธอรู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ และยิ่งรู้สึกว่าช่างน่าตลกสิ้นดี ครั้งหนึ่งเธอเคยรักจี้หานจนเข้ากระดูก ยอมลดตัวต่ำต้อยจนจมผงธุลี แต่เขากลับดูแคลนและเหยียบย่ำมันอย่างไม่ไยดี มาวันนี้สภาพของเขา กลับทำให้ถังหนิงรู้สึกทั้งน่าขำและน่าสมเพช เธอชักมือกลับพลางยิ้มขื่น “จี้หาน นายไม่คิดว่าทุกอย่างมันสายเกินไปแล้วเหรอ?”จี
Read more

บทที่ 149

“พี่รองคะ!”จี้ซินหนิงวิ่งตามออกมาจากในคฤหาสน์ เมื่อเห็นจี้หาน เธอก็แสดงสีหน้าดีใจระคนอ่อนแอ “พี่รอง โชคดีจังที่พี่ยังไม่ไป เรื่องคืนนี้ไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะคะ ฟังฉันอธิบายก่อนได้ไหม?" เธอเอื้อมมือไปจับมือของจี้หาน หวังจะปลุกความรักความเอ็นดูที่เขาเคยมีให้เธอในอดีตขึ้นมา จี้หานหันกลับมามองเธอด้วยสายตาเย็นชา เมื่อนึกถึงเรื่องน่าอัปยศในคืนนี้ แววตาของเขาก็ผุดความผิดหวังอย่างรุนแรงออกมา “จี้ซินหนิง เธอทำอะไรลงไปกันแน่!” มือของจี้ซินหนิงถูกเขาสะบัดออกอย่างแรง แต่เธอก็รีบเข้าไปคว้าดึงชายเสื้อของเขาไว้อย่างระมัดระวังและดูน่าสงสาร “ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่รอง คลิปวิดีโอพวกนั้นมันของปลอม ต้องมีคนตัดต่อแน่ ๆ ฉันเป็นน้องสาวพี่นะ ทำไมพี่ไม่เชื่อฉันล่ะคะ?”สมองของจี้หานสับสนปนเปไปหมด เขาไม่อยากได้ยินเสียงของเธอ จึงแกะมือเธอออกอย่างเย็นชาอีกครั้ง “พอที พี่ไม่อยากฟัง” “เรื่องคืนนี้เธอเป็นคนจัดฉากขึ้นมาทั้งหมด ไม่ใช่ว่าเธอตั้งใจหรอกเหรอ?” “ตอนนี้คนทั้งแวดวงสังคมคงจะมองพี่กับเธอเป็นตัวตลกที่ใหญ่ที่สุดไปแล้ว!” จี้หานตาแดงก่ำ ขบกรามแน่นจนแทบแหลก เขาไม่อยากเห็นหน้าเธออีกต่อไป จึงหมุนต
Read more

บทที่150

แต่ในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวพันกับคุณปู่จี้ เธอจึงอยากจัดการด้วยตัวเอง จี้จิ่นซิวอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองเธอ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ได้ ตามใจเธอ” หลังจากทานเสร็จ ถังหนิงก็ขึ้นไปอาบน้ำบนห้อง และในที่สุดก็ได้ล้มตัวลงนอนเสียที เมื่อเปิดWeChatขึ้นมา ก็พบข้อความหลายข้อความที่หลินม่านส่งมาค้างไว้ [งานเลี้ยงคืนนี้เป็นยังไงบ้าง ราบรื่นดีไหม?] [เธอเงียบไปเลย ฉันแอบเป็นห่วงนะเนี่ย รีบออน รีบตอบ รีบมาบอกข่าวดีด่วนเลย! ][นี่จะสี่ทุ่มครึ่งแล้วนะที่รัก เธอโอเคไหม? ไม่ได้โดนยัยผู้หญิงคนนั้นวางแผนเล่นงานเอาใช่ไหม?][...]มองตัวอักษรเหล่านั้นแล้ว ถังหนิงก็จินตนาการถึงความอยากรู้อยากเห็นและท่าทีกระวนกระวายใจของหลินม่านออกเลยทีเดียว ก่อนหน้านี้เธอเคยเปรยกับหลินม่านไว้คำหนึ่งว่า คืนนี้จะใช้โอกาสในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณนายผู้เฒ่าหลิ่ว ตลบหลังเอาคืนจี้ซินหนิงสักตั้ง แน่นอนว่าการที่เรื่องราวราบรื่นขนาดนี้ ต้องยกความดีความชอบให้จี้จิ่นซิว เขาทำให้ปาปารัสซีที่ชื่อเติ้งกวงยอมแปรพักตร์ และตลบหลังเล่นงานจี้ซินหนิงเข้าอย่างจัง วิดีโอและรูปภาพที่เดิมทีตั้งใจจะเอามาแฉเรื่องของเธอกับจี้จิ่นซิ
Read more
PREV
1
...
1314151617
...
38
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status