All Chapters of เมียขัดดอก NC20+: Chapter 81 - Chapter 90

“ว่าแต่ รู้จักกันเหรอ โอบขนาดนี้นี่คือคนรักที่ลูกบอกแม่เหรอ” โฟริสยิ้มถามพลางมองด้วยสายตาร้ายกาจ มีเพียงแค่สามีและลูกชายเท่านั้นที่ดูออกถึงเจตนารมณ์ของเธอ “รู้แล้วจะถามผมทำไม” เขาตอบแม่ตัวเอง “แล้วหนูล่ะ รักลูกชายแม่ไหม” สรรพนามเปลี่ยนทันที โฟริสพุ่งตรงด้วยคำถามตรงประเด็นใส่เป้าหมายอย่างไม่รีรอ ครั้งแรกเจอกันบอกกับเธอว่าโสด ดูสิว่าครั้งนี้ที่นั่งอยู่ในอ้อมแขนลูกชายของเธอ มิรันจะกล้าบอกโสดอีกไหม “……..” ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิมมองคนตั้งคำถามทำตาปริบๆ เล่นถามกันอย่างนี้เลยเหรอ ถ้าตอบว่าไม่จะโดนเป่าสมองรึเปล่า ลูกเป็นมาเฟียแล้วพ่อกับแม่จะไปเหลืออะไร “เงียบแบบนี้ ไม่รักเหรอ” เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบจึงตั้งคำถามไปอีก “หรือลูกชายแม่ทำตัวไม่น่ารักรึเปล่า บอกแม่ได้นะเดี๋ยวจัดการให้ แต่ขออย่างเดียวอย่าเย็นชาใส่ลูกชายแม่เลย ถึงมันจะนิสัยไม่ค่อยดีเท่าไหร่แต่มันรักจริงนะ ถ้าหนูไม่มั่นใจแม่สามารถจัดงานแต่งให้ตอนนี้ก็ได้” อ่าา…คนตัวเล็กประมวลผลในหัวทันทีว่านี้คงเป็นฝีมือแม่ของเขาแน่นอน ดูจากคำถามและการจงใจจุดประเด็นนี้ แต่ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน จริงจังหรือแค่ลองเชิงแล้วกีดกันทีหลังเห

คฤหาสน์ของมาเฟียหนุ่ม “แน่ใจเหรอคะว่าจะยกให้หนูง่ายๆ” มิรันเอ่ยถามมาเฟียหนุ่มที่กำลังนวดขาให้เธอ ว่าแต่ถึงบ้านกินอาหารเย็นเสร็จก็โดนคนตัวสูงอุ้มมานั่งตักในห้องนั่งเล่นพร้อมนวดขาให้เสร็จสรรพ แถมมีผลไม้รสหวานคอยป้อนใส่ปากให้อย่างเอาใจ “ครับ อยากคืนให้” เขาหมายถึงบริษัทเจ้าปัญหาตัวต้นเรื่องที่เคยอยากได้นักหนาของพี่สาวเธอ แต่ตอนนี้ยอมแพ้แล้วไม่อยากเอาชนะใครทั้งนั้น ขอคืนให้คนตัวเล็กดีกว่า “พี่จะโอนเป็นชื่อบี๋” “บริษัทของพี่รินต่างหาก หนูไม่มีความรู้เลยบริหารไม่ได้หรอกคืนให้พี่รินเถอะค่ะ” เธอแย้ง ก็ดีใจที่เขายกมันคืนให้ง่ายๆ แต่ถ้าให้เธอมีหวังบริษัทล้มละลายแน่นอน เพราะเรื่องในบริษัทเธอไม่มีความรู้เลย เพราะเมื่อก่อนเน้นใช้เงินพี่สาวไปวันๆ “มันจะเป็นชื่อบี๋ ส่วนมิรินเป็นคนบริหาร พี่คุยกับมิรินแล้ว” “คะ? คุยตอนไหน” “ตอนไปทะเลก่อนวันขอแต่งงานครับ” เขากระซิบบอกอย่างหยอกล้อ แต่เขาให้จริง ที่คุยกับมิรินในวันนั้นก็คุยเพราะนับถือเหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึงแม้มิรินจะเกิดทีหลังเขาก็ตาม ที่ทำแบบนั้นก็เพราะอยากให้เกียรติคนตัวเล็กด้วย เธอมีกันอยู่แค่สองคนพี่น้อง เขาจึงจำเป็นต้องขอมิรันจากมิริน ส่วน

หลายเดือนต่อมา ตึก ตึก ตึก มิรันลงจากรถยนต์คันหรูเดินก้าวเท้าเข้าบริษัทของว่าที่เจ้าบ่าว คนตัวเล็กยกยิ้มอย่างเป็นกันเองในตอนที่พนักงานหลายคนหันมาทักทาย ตอนนี้ทุกคนต่างรู้กันหมดแล้วว่าเธอเป็นอะไรกับเขา พนักงานในบริษัทเห็นภาพดาราสาวคนสวยเดินเข้าออกจนเป็นเรื่องชินตา ทุกอย่างรอบตัวเธอเปลี่ยนไปจริงๆ และเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นด้วย ขาเรียวสวยก้าวเข้าไปในกล่องลิฟต์เมื่อเลขาของเขาลงมารับ เมื่อมาถึงชั้นเป้าหมายเธอก็เดินออกไปทันที วันนี้เขาไม่รู้ว่าเธอจะมา เพราะเมื่อเช้าออกมาถ่ายละคะตั้งแต่เช้าตรู่ ตารางงานลากยาวถึงสี่ทุ่ม แต่โชคดีที่ถ่ายเสร็จเร็ว แถมงานอื่นเลื่อนออกไปวันอื่นเพราะมีปัญหานิดหน่อย จึงทำให้มีเวลาว่างมาเซอร์ไพรส์เขาถึงที่ทำงาน “สวัสดีค่ะพี่เอเดน” มิรันทักทายมาเฟียหนุ่มอีกคนที่กำลังเดินออกมาจากห้องทำงานอีกฝั่งเหมือนกัน บนชั้นบนสุดของตึกสูงนี้คือห้องทำงานของผู้บริหาร ฝั่งซ้ายเป็นของฟาโรห์ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ ส่วนห้องฝั่งขวาเป็นห้องทำงานของเอเดน เธอเจอเขาบ่อยมากขึ้นในตอนที่มาหาฟาโรห์ที่นี่และสนิทกันกับเอเดนมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน ภายนอกเอเดนก็ดูน่ากลัวไม่ต่างกันกับคนรักของเธอ แต่มี

มื้อเย็นของบ้านมาเฟียอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา หัวมุมสุดคือผู้อาวุโสใหญ่สุดนั้นคือเอเดอลาร์ด ถัดมาฝั่งซ้ายมือคือฟาโรห์และมิรัน ส่วนฝั่งขวามือคือโฟริสและเอเดนตามลำดับ แต่วันนี้มีแขกพิเศษร่วมโต๊ะด้วย มีไคและมิรินร่วมถึงตัวเล็กซีลีนร่วมด้วย มื้อเย็นผ่านไปด้วยความสุขคุยกันเรื่องปกติทั่วไป ร่วมถึงหารือเรื่องแต่งงานที่ใกล้จะถึงในสองเดือนข้างหน้านี้ เพราะเจ้าสาวกับเจ้าบ่าวขอเลื่อนออกไปอีกสองเดือนเพื่อให้เจ้าสาวได้มีเวลาเคลียร์งาน ก่อนจะเปลี่ยนมารับบทภรรยาและคุณแม่เต็มตัว รวมไปถึงคุยกันเรื่องจัดงานเฉลยเพศลูก เรื่องนี้คุณแม่อยากจัดบวกกับคุณย่าชอบดูในโซเชี่ยลบ่อยๆ อยากมีบ้าง แน่นอนว่าตอนนี้ทราบเพศแล้ว เพราะทางโรงพยาบาลแจ้งมาแล้ว แต่คนที่เปิดดูและจัดงานให้คือมิรินและไค ส่วนครอบครัวมาเฟียรอลุ้นวันเฉลยเพศพร้อมกัน วันนี้คุยกันจึงมีการแยกฝ่ายกันเกิดขึ้น คุณปู่กับคุณพ่อและคุณลุงเอเดนแอบเห็นตรงกันว่าอยากให้เป็นชาย เพราะอยากให้คนแรกสามารถดูแลน้องๆ ได้ มองการณ์ไกลไปถึงอนาคตที่ต้องขึ้นเป็นใหญ่ต่อจากพ่อ แต่คุณย่าที่เคยมีแต่ลูกชายยืนยันว่าขอผู้หญิงก่อน จะเป็นใหญ่อะไรย่าไม่นึกถึงหรอก ค่อยมีอีกคนเป็นผู้ชา

ตอนวัยเด็กที่สองแฝดอายุได้ขวบสองขวบ สามจิ๋วรักกันมาก เล่นด้วยกันอย่างอ่อนโยน คนน้องไม่ว่าจะโดนพี่สาวจับทำอะไรก็ยอมหมด พี่ก็หวงน้องใครจับไม่ได้และมักจุ้บน้องทุกชั่วโมง นั่งเฝ้าน้องทุกวันหาเพื่อนเล่นบาร์บี้ พอน้องโตขึ้นหน่อยก็จับน้องชายฝาแฝดใส่ที่คาดผมเจ้าหญิง เล่นกันอยู่อย่างนั้น น้องก็ชอบมากพี่ก็แฮปปี้หัวเราะกันคิกคักเป็นภาพที่น่ารักมาก จนต้องถ่ายรูปเก็บไว้มากมายทำเป็นอัลบั้มวางไว้ทั่วบ้าน น่ารักน่าเอ็นดูจนคุณพ่อกับคุณแม่มีแพลนคิดอยากมีคนที่สี่เพิ่ม แต่พอโตขึ้นอีกหน่อยสามสี่ขวบสองแฝดเริ่มมีความเป็นตัวเองมากขึ้น ฉายแววความชอบของตัวเองได้เท่านั้นแหละ ความบันเทิงก็เกิดขึ้นจนมามี้กับปาป๊ากุมขมับไปหลายรอบ มีเรื่องให้เซอร์ไพรส์ทุกวัน อย่างเช่น…. “มามี้ครับ” ลูกชายตัวน้อยในวัยย่างจะสี่ขวบยืนส่ายหัวกับสภาพของพี่สาว ก่อนจะเดินกลับไปหาคนเป็นแม่แล้วปีนขึ้นไปนั่งบนตักเอ่ยถามอย่างจริงจัง… พายัพจะไม่ทนแล้วนะ! “น้องพายัพมีคำถาม…” “ครับน้องพายัพ” มิรันกอดลูกชายไว้หลวมๆ และก้มลงหอมหัว กลิ่นแป้งเด็กมันชื่นใจจริงๆ ยิ่งเป็นแป้งเด็กผสมกับกลิ่นของลูกทำให้หายปวดหัวได้นี่จริงมาก “พายัพไม่อยากได้ฟาร์ลีน