All Chapters of Brother-in-Law's Wrong Bed: Chapter 181 - Chapter 190

-Daniel-Ada and I stepped out of the elevator together and made our way toward the grand ballroom. At dahil halos lahat ng bisita ay nakatingin sa amin at tila inaabangan ang aming pagdating, kusa niyang ikinawit ang kanyang braso sa akin habang nakangiting kumakaway sa ilang pamilyar na mukha.Pagkabukas pa lamang ng pinto ng elevator, agad kong inilibot ang aking paningin sa buong venue. Then I saw her. Si Ava.Kahit nakatalikod siya, hindi ako maaaring magkamali. Kabisadong-kabisado ko ang bawat galaw niya at ang hubog ng kanyang katawan. Kasalukuyan siyang nakatayo sa harap ng buffet table at abalang kumukuha ng pagkain habang masayang nagkukuwento si Marcus sa kanyang tabi.My jaw suddenly tightened, and without realizing it, my hands curled into fists as I shot Marcus a murderous glare. Kung nakakapatay lang ang tingin, marahil ay kanina pa siya bumagsak sa sahig.But what irritated me even more was what Ava was wearing. Isang simpleng itim na bestida lamang ang suot niya. Hala

-Ava-“May gusto ka rin sa kanya ano? Pero hindi pwede dahil magpinsan kayo, ganon?” pagdedeklara ko, at hindi lang tenga ang namula sa kanya pati na rin ang kanyang buong mukha. “You’re mistaken, Ava.” mariing pagtanggi niya. “I've always seen her as nothing more than a little sister. She grew up looking up to me as her older brother, and that's exactly how I've always treated her. At magpinsan nga kami, so hindi pwedeng maging kami.”“Ava, actually… ampon lang ng mga Harrison si James kaya hindi sila magkadugo ni Chantal.” bulong sa akin ni Marcus, pero alam kong dinig na dinig iyon ni James.Muling namula ang mukha ni James sa sinabi ni Marcus.“Actually...” nahihiya niyang simula, “matagal ko nang alam na may gusto sa akin si Chantal. Bata pa lang kami, nahahalata ko na siya. That's why I tried to keep my distance from her. But one day, she came to me because of a medical concern, and I had no choice but to help.” Napataas ang isa kong kilay. Sinubukan niyang iwasan?Kung pagbab

-Ava-“Sino ‘yan?” napaatras ako sa pagkagulat nang marinig ang malakas na boses ni Tanya, kasunod ng yabag ng mga sapatos nila.Sa sobrang kaba ko na baka mahuli nila ako, tuluyan na akong napatigil sa aking kinatatayuan. Kahit gusto kong tumakbo palabas ng grotto, parang nanigas ang mga paa ko at tumangging gumalaw ang mga ito.Ngunit bago pa man ako tuluyang mawalan ng pag-asa, bigla na lamang may malaking kamay na humawak sa aking braso at saka ako hinila papasok sa loob.Sa isang iglap, bumagsak ako sa matipunong dibdib ng isang lalaki. Pinihit niya ako paharap sa kanya at saka niya ako hinila sa pinakalikod ng malaking batuhan upang tuluyan kaming matakpan nito.Natulala akong bigla nang mapatingala sa lalaking humila sa akin. At nang makilala ko kung sino siya, halos maluwa ang mga mata ko sa sobrang gulat.“D-Daniel?” nauutal kong sambit. “Anong ginagawa mo dito?”Paano siya nakapasok dito nang hindi dumadaan sa harap ng grotto? May iba pa bang daanan bukod pa doon?Sa halip n

-Ava-“I’m really sorry, Ava. “I just needed to get away from Chantal for a while. She's starting to suffocate me. I just want to breathe and relax for a little bit.” nakangiti ngunit halos pabulong niyang sabi. “And I think, ang larong ito ang solusyon.”Napatingin akong bigla sa guwapo niyang mukha. Hindi ko akalaing may pagkaisip-bata rin pala ang seryoso at tahimik na doktor na ito.“Sandali lang,” mahina ko ring bulong. “Alam ba nina Daniel na kayo na ni Chantal?”Mariin siyang umiling. “Nope. Hindi nila puwedeng malaman. Lalo na si Daniel. Kapag nalaman niya, siguradong ilalayo nila si Chantal sa akin.”May halong kaba ang boses niya, at doon ko lang napansin na bahagyang nanlalamig ang kamay niyang nakahawak sa pulsuhan ko. Parang totoo talagang natatakot siyang mabunyag ang lihim nilang relasyon.Gusto ko din sanang sabihin na sana disiplinahin niya rin ang jowa niya dahil sobra talagang maldita nito, pero itinikom ko muna ang bibig ko dahil hindi ko pa naman lubos na kilala

-Ava-“Chantal, shut the fvck up!” sigaw rin ni James. Hindi man lang niya inalintana na naroon sina Daniel at ang iba pang mga bisita at nanonood sa amin. “Get out of here! We're in the middle of a game!”Nagulat si Chantal sa sinabi ni James. Unti-unting namula ang kanyang mga mata habang pilit niyang pinipigilan ang pagluha.Bago pa muling lumala ang komosyon, mabilis na sumingit ang host.“Okay, guys!” malakas nitong anunsyo habang pilit na pinananatiling masigla ang tono ng boses. “Looks like we don't have a winner! Walang nakakuha ng ating grand prize! Sayang naman!”Kasabay niyon ay pinatugtog ang malakas na musika upang maagaw ang atensyon ng mga bisita.Ngunit huli na, dahil halos lahat ng mata sa bulwagan ay nakatutok na sa akin. At alam ko na agad kung ano ang iniisip nila.Ako na naman, ang babaeng may masamang reputasyon. Ang babaeng nanggugulo sa buhay ng mga mayayaman. Sigurado akong iniisip nilang sinasadya kong akitin si Dr. James dahil na rin sa mga isinisigaw at ak