جميع فصول : الفصل -الفصل 220

-Ava-“Ava!” lumapit sa akin si Ada at mula sa likod ay niyakap niya ako ng mahigpit. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ng mga sandaling iyon, pero isa lang ang sigurado ako. Kahit nagkukunwari lang siya, masaya ako. “Ada, what are you doing here?” matalim ang tinging ipinukol ni Daniel sa kanya.“I’m just worried na baka hindi sanay si Ava sa ganitong lugar… I mean, alam naman nating lahat kung saan siya nagmula, hindi ba?” kagat-labing sagot ni Ada. “So nandito ako para iguide sana siya. And one more thing. Ang sabi mo sa akin kagabi, umuwi muna ako at magkikita naman tayo ngayon, so I’m here now.”“Hi guys!” naputol ang sinasabi ni Ada nang biglang pumasok sa dining room si Chantal, pero agad na natigilan nang makita si Ada. Nakataas ang kilay na pinasadahan niya ito ng tingin mulo ulo hanggang paa habang nakatiklop ang mga braso sa ibabaw ng dibdib.Hindi naman nagpatalo si Chantal sa outfit dahil kahit nasa bahay lang, nakasuot siya ng tube dress na kulay puti at hanggang

-Ava-“I don’t care!” galit na sigaw niya sa akin. “Bakit ka ba nangingialam, ha?”“Dahil trabaho ko ang baguhin ang pangit mong ugali!” hinaklit ko siya sa braso at nakita ko ang pagngiwi niya, pero hindi ko siya binitawan. “Hindi ka na bata para hindi malaman kung anoa ng tama at mali! Isa pa. Isa pa talaga, Chantal! Malilintikan ka na sa akin!” Pero bago pa man niya ako masagot, narinig ko ang boses ni Ada sa likuran namin. “Can I join you, guys? Balak ko rin sanang mamasyal kaso umuwi na ang driver ko. Mukhang may business meeting naman ang asawa ko kaya hindi ko siya pwedeng istorbohin.”Hindi pa kami sumasagot ni Chantal ay tinabig niya ako palayo kaya nabitawan ko si Chantal, at saka siya umakyat sa van at mabilis na tumabi sa kapatid ni Daniel na lalong sumama ang timpla pagkakita sa kanya.“Hindi ka pwedeng sumama sa amin!” galit na itinulak siya ni Chantal palayo, at muntikan pa siyang mahulog kung hindi ko naiharang ang mga kamay ko.Pero imbes na magpasalamat, galit na mu

-Ava-Unti-unti kong ikinuyom ang aking mga kamao.Masakit. Sobrang sakit ng nararamdaman ko ngayon. Hindi dahil pinili niya sina Kardo at Tanya. Kundi dahil ako na lang ang natitirang taong tunay niyang kadugo. Ako na lang ang natitirang taong handang lumaban para sa kanya, pero ako pa rin ang una niyang itinaboy.Ipinikit ko sandali ang aking mga mata at huminga ako ng malalim upang pigilan ang sarili kong sumagot.Ilang ulit kong sinubukang intindihin si Ada, at ilang beses ko din siyang pinatawad sa lahat ng ginawa niya sa akin. Kahit siya ang dahilan kung bakit nawalan sa buhay ko ang inay, kahit paulit-ulit niya akong siniraan at ilang beses niya din kaming ipinagpalit sa mga taong ginagamit lang siya, pinili ko pa ring bigyan siya ng pagkakataon dahil umaasa akong balang araw ay mamumulat din siya at mauunawaan niyang hindi kami ang kalaban niya. Kundi sina Kardo at Tanya. Pero mali ako. Dahil sa bawat pagkakataong inaabot ko ang kamay ko para iligtas siya sa pagkalunod sa kas

-Ava-“Pagsisisihan mo ang ginawa mong ito sa akin, Ava.” Lalo pang humigpit ang hawak niya sa buhok ko, at ramdam ko ang pagpatak ng luha sa gilid ng aking mga mata. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa sinabi niya.“Ada...” Nanginginig ang boses na saad ko. Hindi ko maintindihan kung paano niya nagagawang sabihin ang ganoong bagay. “Nanay mo rin siya. Bakit ang tigas ng puso mo sa kanya? Siya ang nagluwal at ang nagpalaki sa atin. Inalagaan ka niya at minahal ng higit pa sa sarili niyang buhay.”Halos hindi na ako makahinga sa sobrang bigat ng nararamdaman ko.“Hindi mo ba naaalala? Tuwing nagkakasakit ka, hindi siya natutulog. Kapag may gusto ka, ginagawa niya ang lahat para maibigay iyon sa'yo. Kahit wala na siyang makain, inuuna ka pa rin niya, Ada. Lahat ng pagmamahal niya, ibinigay niya sa'yo! Hindi ba kahit kaunting utang na loob man lang, wala kang nararamdaman?”Isang malamig na pagtawa lamang ang isinagot niya sa lahat ng mga sinabi ko. “Hindi ko siya ina! Ilang beses ko ba

-Ava-“Nagawa kong sabihing buntis ako, dahil sa kanya!” nagulat ako nang maging histerikal na naman si Ada. Maging si Daniel ay bahagya ding napakislot sa inasta niya. Kung hindi ba naman baliw ang babaeng ito. “Siya ang dahilan kung bakit hindi mo ako kayang mahalin, di ba Daniel!”Tahimik lamang akong nakatayo, at hindi ko na alam kung ano pa ang dapat kong maramdaman.“Hindi ba, Daniel?” pag-uulit niya. “Sumagot ka!”Umaasa siyang aamin si Daniel, ngunit kabaligtaran ang nangyari. “Walang kinalaman si Ava rito, Ada.” Malamig ngunit matatag ang tinig ni Daniel. “Hindi siya ang dahilan kung bakit hindi kita magawang mahalin, dahil kahit anong pilit ko ay wala talaga akong maramdaman sa’yo.”Biglang tumahimik ang paligid, at tanging paghikbi lamang ni Ada ang maririnig.“Bago pa tayo ikasal…” Mahinahon niyang ipinagpatuloy. “Alam na nating pareho na arranged marriage lang ito. Pareho nating alam na hindi tayo ang pumili sa isa't isa.”Napaatras si Ada na para bang sinampal siya ng ka