All Chapters of Brother-in-Law's Wrong Bed: Chapter 301 - Chapter 310

-Ava-Habang umiinom, palihim kong pinagmamasdan si Bobby. Hindi ko maipaliwanag kung ano ang nararamdaman ko. Pamilyar pa rin siya sa akin. Pero kasabay nito, parang estranghero na rin siya.Hindi na siya ang taong palagi kong nakakasama. Hindi na siya iyong kaibigang alam kong maaari kong takbuhan kahit anong oras. Ang taong nasa harapan ko ngayon ay isang ganap na lalaki.Pero nagbabago ang panahon. At nagbabago rin ang mga tao. Maging ako, nagbago na rin. Habang tumatagal, lalo kong hindi alam kung paano ako dapat kumilos sa harap niya.Parang kailangan kong maging maingat sa bawat kilos at bawat salitang sasabihin ko.“Saan ka na nakatira ngayon, Ava?” tanong niya. "Sa bahay ba ulit ng tatay mo? Di ba galit ka sa kanila?Di ba ayaw mo na silang makita pa?"Saglit akong natigilan. Hindi ko pa man siya nasasagot ay bigla niyang iniunat ang kamay niya patungo sa akin. Akala ko ay hahawakan niya ang kamay ko.At nang mukhang guguluhin lamang niya ang buhok ko gaya ng dati niyang ginag

-Ava-Dahan-dahan akong napalingon sa pinanggalingan ng boses. At naroon nga si Daniel, nakatayo siya sa bungad ng coffee shop, at nakasiksik ang dalawang kamay sa bulsa ng kanyang pantalon. Madilim ang mukha niya at matalim ang mga matang nakatutok sa amin.Ngunit nang magtama ang mga mata namin, parang biglang nanikip ang dibdib ko. Para bang libo-libong maliliit na karayom na yelo ang isa-isang tumutusok sa buong katawan ko.Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganoon na lamang ang naging reaksyon ng katawan ko. Siguro dahil alam kong nakita niya kaming magkasama. At mas lalong hindi ko alam kung hanggang saan ang narinig niya.Sa sumunod na mga segundo, mabilis na lumapit si Daniel sa amin gamit ang malalaking mga hakbang. Bawat hakbang niya ay tila nagpapabigat sa hangin sa paligid namin.At nang mapansin niyang hawak pa rin ni Buknoy ang pulsuhan ko, lalong kumunot ang noo niya.“What’s the meaning of this?” Malamig ang kanyang boses, pero sapat na ang tono para maramdaman ko ang ga

-Ava-Hindi ko na hinintay na buksan ni Daniel ang pinto para sa akin. Pagkaparada pa lamang niya sa harap ng bahay nina Ada ay agad akong bumaba ng kotse.“Si Miss Ava! Nakabalik na po siya!” masayang bati sa akin ni Cinderella nang buksan niya ang pinto.Yumuko pa siya bilang paggalang, kaya hindi ko maiwasang bahagyang maitaas ang isang kilay ko. Nakapagtataka ang bigla niyang pagiging magalang at mabait sa akin. Noon, halos itulak niya ako palabas ng bahay. Ngayon, para bang isa akong napakahalagang bisita.Gayunpaman, tila wala siyang pakialam sa reaksyon ko dahil agad niyang ibinaling ang atensyon niya sa asawa ko.“Good evening, Mr. Harrison. Pasok po kayo.” Muli siyang yumuko nang makalampas sa kanya si Daniel.“Nandiyan na si Ava?” Narinig ko ang excited na boses ni Ricardo mula sa loob ng bahay.Ilang sandali lamang ay mabilis na siyang lumabas mula sa dining room. May malawak na ngiti sa kanyang mga labi, na para bang matagal niya akong hinihintay na bumalik sa bahay na ito

-Ava-Kung tutuusin, mas gugustuhin ko pang kumain nang mag-isa kaysa makisalo sa hapag na ito.Maya-maya ay nagsimula nang maghain ng alak ang mga katulong, kabilang si Cinderella. Samantala, abala naman sina Ricardo at Daniel sa pag-uusap tungkol sa negosyo.Hindi ako interesado sa pinag-uusapan nila, kaya matapos ang ilang subo ay dahan-dahan akong tumayo. “Excuse me.”“Saan ka pupunta, iha?” agad na tanong ni Tanya.Napalingon sa akin ang lahat ng tao sa hapag, na para bang hinihintay nila ang magiging sagot ko.“Pupunta lang muna ako sa kwarto ko para magpahinga,” seryoso kong sagot. “Medyo napagod kasi ako sa school.”Akala ko ay wala nang magiging problema. Pero bago pa man ako tuluyang makalayo, napansin kong biglang tumayo si Ada at mabilis na lumapit sa akin.“May sasabihin lang ako sa kapatid ko,” sabi niya.Napansin kong napatingin sa akin si Daniel na tila nag-aalala. Nagkibit-balikat lamang ako. Nagkunwari akong walang pakialam sa anumang sasabihin sa akin ni Ada.Magkas

-Ava-Biglang umangat ang isang sulok ng mga labi ni Daniel, ngunit hindi iyon isang ngiting puno ng saya. Isa iyong mapanuyang ngiti.At sa sandaling makita ko kung paano biglang tumalim ang kanyang mga mata, hindi ko napigilang makaramdam ng bahagyang kaba.“How about him?” Mabilis niyang hinawakan ang baba ko at bahagyang itinaas ang mukha ko upang mapilitan akong tumingin sa kanya. “Magkano naman ang halaga niya, ha?” madiin niyang tanong. Puno ng galit, panunumbat, at selos ang kanyang boses. “Are you willing to sell him off like what you’re doing to me?”Alam ko kung sino ang tinutukoy niya. Si Buknoy. Lalong humigpit ang pagkakahawak niya sa mga kamay kong nakapirmi sa kama, na para bang gusto niyang ilabas sa akin ang sagot sa pamamagitan ng puwersa.“Walang katumbas ang halaga niya!” Galit din akong sumigaw. Ginamit ko ang lahat ng lakas na mayroon ako upang maitulak siya palayo. “Bitawan mo ako! Ano ba! Alis!”“Talaga ba, Ava?” Mas lalo siyang nagalit. “Walang katumbas ang