All Chapters of Brother-in-Law's Wrong Bed: Chapter 311 - Chapter 320

-Ada-Ang mga pekeng ngiti sa mga mukha ng lahat ng tao sa living room ay tuluyang nawala nang makaalis ang sasakyan nina Ava at Daniel sa harap ng mansyon.Ilang sandali kaming nanatiling tahimik, na para bang walang sinuman ang gustong maunang magsalita. Ngunit kapansin-pansin ang bigat ng tensyon sa buong silid.“Mommy! Bakit mo sila pinaalis?” Biglang nagsalita si Alvin, na kanina pa tahimik na nakaupo sa may terrace habang naglalaro sa kanyang cellphone. Akala ko ay wala siyang pakialam sa pinag-uusapan namin, pero mali pala ako. Malinaw na narinig niya ang pinag-uusapan namin.Nang makita niyang nakalabas na ng gate ang sasakyan nina Ava at Daniel, ibinaba niya ang cellphone at agad na hinarap si Mommy.“Bakit mo siya ipinagtanggol?” tanong niya ulit at mukhang hindi matanggap ang nangyari. “Bakit mo hinayaan na umalis sila nang ganoon-ganoon na lang?”Nanatiling tahimik si Mommy. Nakaupo lamang siya sa sofa, tuwid ang katawan ngunit walang emosyon ang mukha. Gayunpaman, kilala

-Ada-“Ada, makinig kang mabuti sa akin.” Muli akong hinarap ni Mommy at hinawakan ang kamay ko. “Kung gusto mo talagang gayahin si Ava, kailangan mong pag-aralan ang lahat tungkol sa kanya. Hindi lang ang buhok at pananamit. Pati ang paraan ng paglalakad niya, pagkilos, pagsasalita, pagkain, pakikitungo sa ibang tao at maging ang maliliit niyang mga gawi.”Tahimik akong nakatingin sa kanya.“Hindi basta-basta ang panggagaya sa isang tao,” dagdag niya. “Kailangan mong malaman ang bawat detalye tungkol sa kanya. Pati ang mga marka sa katawan niya, kailangan mong matutunang gayahin.”Doon ko tuluyang naintindihan ang gusto niyang sabihin. Kailangan kong maging si Ava. Hindi lang sa panlabas na anyo, kundi sa lahat ng posibleng paraan.Kung gusto kong maagaw muli si Daniel, kailangan kong gawin ang lahat para hindi na niya makita ang kaibahan namin.Huminga ako nang malalim bago tumango. “Okay, Mommy.”Tumingin ako kina Mommy at Daddy.“Bukas na bukas din, aalis ako papuntang Cebu. Aalam

-Ava-Ayon sa mga ikinuwento sa akin ni Tiyo Frederick noong una kaming magkita, namatay ang mga lolo at lola ko sa isang malagim na aksidente sa sasakyan. Iyon ang kwento na matagal ko nang naririnig mula sa mga taong nakakaalam tungkol sa pamilya namin.Pero kahit kailan, hindi ko lubusang pinaniwalaan na isa lamang iyong ordinaryong aksidente. May kung anong hindi nagtutugma sa lahat ng kwento.May mga detalye na hindi ko maipaliwanag, mga bagay na tila sadyang iniwasang pag-usapan, at mga tanong na hanggang ngayon ay walang malinaw na sagot.Kaya nang magkaroon ulit ako ng pagkakataong makausap si Tiyo Frederick, agad kong ipinagtapat sa kanya ang matagal ko nang hinala. Para sa akin, may ibang taong nasa likod ng pagkamatay ng mga lolo’t lola ko.At kung totoo iyon, ibig sabihin, may isang napakahalagang katotohanang matagal nang itinago sa akin.Hindi ko alam kung sino ang mga sangkot. Pero determinado akong malaman kung ano talaga ang nangyari.Kaya noong nasa Cebu pa lamang ak

AvaLumabas ako ng kwarto dahil balak ko sanang puntahan si Chantal sa silid niya. Matagal ko na siyang hindi nakakausap nang maayos at bigla ko siyang na-miss.Pero habang naglalakad ako sa hallway, napadaan ako sa guest room kung saan pansamantalang tumigil noon si Ada.Bahagyang nakabukas ang pinto nito kaya napakunot-noo ako. Hindi ko alam kung bakit, pero na-curious ako kaya itinulak ko iyon nang kaunti at pumasok sa loob.Agad kong pinagmasdan ang buong silid. At gaya ng inaasahan ko, sobrang gulo.May ilang damit na basta na lamang inihagis sa ibabaw ng kama at mayroon ding nakakalat sa sofa. “Napakaburara talaga ng babaeng ’yon.”Napailing na lang ako. Siguro kaya hindi pa naisara nang maayos ang kwarto dahil may maid pang kailangang maglinis dito.Muli akong naglibot ng tingin hanggang sa mapunta ang mga mata ko sa vanity mirror. May ilang makeup at lipstick pa ring naiwan sa ibabaw nito.Ah, siguro may balak pa siyang bumalik dito. Lumapit ako dito at marahang pinaraan ang m

-Ava-“Ava, please. Balik na tayo sa Canada. Iwanan mo na ang buhay mo dito. Iwanan mo na ang asawa mo.” Lasing na si Buknoy. Marami na siyang nainom, at halata iyon sa paraan ng kanyang pagsasalita at pagbigkas ng bawat salita. Nandito kami ngayon sa isang restaurant kung saan nagkakantahan sa videoke sina Ingrid at ang mga kasamahan niya. Tapos na kaming kumain kanina, kaya nagpasya silang mag-stay pa saglit para uminom at maglibang.Kapag may kantahan, siyempre, hindi mawawala ang kaunting inuman.Ang problema, mukhang sumobra na sa “kaunti” ang nainom ni Buknoy.Kailangan ko nang umuwi at baka hinahanap na ako ni Daniel kaya agad akong tumayo at nilapitan si Ingrid, na abala sa pakikipagtawanan sa ilan sa mga kaibigan niya habang may kumakanta sa harap ng videoke.“Ingrid, lasing na si Buknoy. Alam mo ba kung saan siya tumutuloy? Ihatid na kaya natin siya. Kailangan ko na din kasing umuwi.”“Wait lang. Sasabihin ko kay Yael.” sabi niya at saka pinuntahan si Yael na nasa counter a