Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

-Ava-“Hi, do I know you?” tanong ni Daniel na kay Ingrid nakatutok ang paningin. Nakayuko at pilit itinatago ang mukha ko sa kulot kong buhok para hindi niya ako makilala. Isang tingin niya pa lang sa akin, siguradong malalaman niya kung sino ako dahil magkamukhang-magkamukha kami ng asawa niya. Kahit pa sabihing nagbago ako ng hairstyle, kung kilalang-kilala niya talaga si Ada, mahahalata niya pa rin na iisa kami ng mukha.“Ay hindi! Pero ako, kilalang-kilala kita! Ikaw si Daniel Harrison, di ba? Yung CEO ng Harrison Group? Kakatapos ko lang mapanood sa balita na nagpakasal na pala kayo ni Miss Ada Hernandez. Daniel, baka naghahanap ka ng kabit? Pwede ako.” gustong-gusto ko na talagang batukan itong kaibigan ko sa sobrang daldal. Nakakainis! Mukhang siya pa itong magpapahamak sa akin! Hinila ko siya sa braso nang akmang lalapit pa siya kina Daniel. “Ingrid, ano ba! Halika na baka hinahanap na tayo nina inay.” mariing bulong ko sa tenga niya.Pero hindi siya nagpatinag. “Mamaya na

-Daniel-Habang papunta kami ni Carlito sa ward, tinatawagan ko ang number ni Marcus pero hindi siya sumasagot. So, I decided to shoot her a message.“Marcus, where’s the private investigator’s number? Kagabi pa ako naghihintay na isend mo ito sa akin, bakit hanggang ngayon wala pa? I need it right now!”Pero hindi pa rin siya nagrereply.“Sir, dito na lang tayo maghihintay.” sabi ni Carlito na tumigil sa harap ng ward. “Nasa loob lang yung babaeng kamukha ni Ma’am Ada. Hindi pa rin po siya lumalabas mula pa kaninang pumasok siya.”“Okay.” tugon ko nang hindi nag-aangat ng tingin. Nakatutok pa rin ang mga mata ko sa phone ko dahil hinihintay ko pa ang reply ni Marcus.Maya-maya lang ay nagvibrate ang phone ko at nakitang may reply na ang kaibigan ko. “I’m sorry, just busy with my girlfriends.”Umikot ang mga mata ko sa reply niya. Nang mareceive ko ang number na sinend niya sa akin, agad ko itong tinawagan.“Detective Carlos Ventura, how may I help you?” sagot ng isang lalaki sa kabil

-Daniel-Pero saktong paghinto namin sa harap ng office niya ay lumabas naman si Chantal. Nagulat ulit siya nang makita ako. “Kuya, akala ko ba umalis ka na. Bakit nandito pa rin kayo ni Carlito?”“Kukunin ko lang ang gamit ko. How are you? Anong sabi ni James sa kalagayan mo? Binigyan ka ba niya ng mga gamot? Are you feeling okay?” sunod-sunod na tanong ko sa kanya. “Yeah…” itinaas niya ang isang maliit na paperbag. “Nandito na lahat ng mga gamot ko. Don’t worry, okay pa naman ako. Pwede ba akong sumabay pauwi sa inyo?”“I can’t. May lakad pa ako.” I told her. “At saka hindi kita pwedeng ihatid sa bahay at baka makita ako ni mommy. Ang alam niya, nasa Maldives pa ako. Magpahatid ka na lang kay James.”“Ano ba kasing nangyari, kuya? Bakit hindi ka tumuloy sa honeymoon niyo ni Ada?” nakahalukipkip na tanong niya.“I already told you, it’s a long story. Saka ko na ipapaliwanag sa’yo ang lahat, o kaya mas mabuti nang wala kang alam.” sabi ko sa kanya bago ako pumasok sa loob ng office n

-Daniel-“This is the woman you wanted to be investigated?” Nakataas ang kilay na tanong ni Detective Carlos nang iabot ko sa kanya ang phone ni Carlito.I nodded my head. “Yeah. Can you do it or not?”Hindi siya sumagot. He typed something on his laptop and then showed the screen to me.Naningkit ang mga mata ko nang makita ang article tungkol sa pag-iisang dibd!b namin ni Ada. The photo attached was from our wedding day. Ang laki ng ngiti niya habang nakaangkla sa akin ang kanyang braso. And then there was me, standing beside her, my expression serious, almost unreadable, as if the weight of everything was already written across my face. Halatang hindi ako masaya sa kasal namin. Anyone who saw the photo would think the same.“Why are you showing me that photo?” tanong ko kay Carlos at muling iniharap sa kanya ang kanyang laptop.“Iisa lang ang hulma nila ng mukha ng asawa mo, Mr. Harrison.” sagot niya sa akin at muling tinitigan ang picture sa phone ni Carlito. “Magkaiba lang ng ku

-Ava-Marahas kong pinahid ang mga luha ko sa pisngi at mabilis na naglakad palabas ng hospital. Agad akong pumara ng taxi at nagpahatid sa Alonzo Group, ang kumpanyang pag-aari ni Tanya. Hindi ko alam ang address ng bahay nila kaya doon muna ako magpapahatid. Kilala naman siguro ng mga driver ang kumpanyang iyon, pero kung hindi ay makikita naman ang address sa g00gle.Alam kong doon naglalagi ang tatay ko dahil kumpanya iyon ng kabit niya. Sisingilin ko sila sa ginawa nilang panloloko sa akin! Babawiin ko ang perang ninakaw nila. Usapan na namin iyon, per bakit kailangan nila ulit kuhanin? Para iyon sa nanay ko. Pinagtrabahuhan ko ang pera na ‘yun.Hindi ko maiwasang mapaiyak dahil sa awa sa nanay ko. Kung hindi lang sila nangako na ipapagamot ng mga hinayupak na mga demonyo, hindi naman kami dapat luluwas dito eh.Habang nasa biyahe, biglang tumunog ang cellphone ko, at nakita kong may text sa akin si Ingrid. “Nasaan ka na? Akala ko ba kakausapin mo lang si Dr. Cruz? Bakit ang tag