Masuk-Ava-“I don’t care!” galit na sigaw niya sa akin. “Bakit ka ba nangingialam, ha?”“Dahil trabaho ko ang baguhin ang pangit mong ugali!” hinaklit ko siya sa braso at nakita ko ang pagngiwi niya, pero hindi ko siya binitawan. “Hindi ka na bata para hindi malaman kung anoa ng tama at mali! Isa pa. Isa pa talaga, Chantal! Malilintikan ka na sa akin!” Pero bago pa man niya ako masagot, narinig ko ang boses ni Ada sa likuran namin. “Can I join you, guys? Balak ko rin sanang mamasyal kaso umuwi na ang driver ko. Mukhang may business meeting naman ang asawa ko kaya hindi ko siya pwedeng istorbohin.”Hindi pa kami sumasagot ni Chantal ay tinabig niya ako palayo kaya nabitawan ko si Chantal, at saka siya umakyat sa van at mabilis na tumabi sa kapatid ni Daniel na lalong sumama ang timpla pagkakita sa kanya.“Hindi ka pwedeng sumama sa amin!” galit na itinulak siya ni Chantal palayo, at muntikan pa siyang mahulog kung hindi ko naiharang ang mga kamay ko.Pero imbes na magpasalamat, galit na mu
-Ava-“You barely had a bite, Ava. Pano mo nasabing busog ka na?” kunot ang noong tanong ni Marcus sa tabi ko. “Pano ka nga pala natutong gumawa ng pandesal? Ang sarap ha. Pwede nating ibusiness ‘to. Magpatayo kaya ako ng bakery tapos pandesal mo ang ibebenta ko, tapos pwede ka ding mag-bake pa ng iba para marami tayong mabenta.”“Si Ava ang gumawa ng pandesal na 'yan?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ada habang itinuturo ang kagat-kagat ni James.May pagtataka sa kanyang mga mata, ngunit mas nangingibabaw ang pagdududa. Parang hindi niya matanggap na ang pandesal na pinupuri nila dahil sa sobrang sarap ay gawa ko pala.“Ayoko na pala niyan!” nakairap na sagot ni Chantal. “Magkakanin na lang ako.”“Me too.” sagot din ni Ada na pinaikot pa ang mga mata.“Then you’ll regret not trying it.” sagot naman ni Daniel na nagsimula na ring sumandok ng kanin. “Kumain ka din ng kanin, Ava. Para magkalaman ka naman ng kaunti. Look at yourself. You’re too thin.”Napangiti ako ng bahagya bago ako nap
-Ava-“Ava!” lumapit sa akin si Ada at mula sa likod ay niyakap niya ako ng mahigpit. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ng mga sandaling iyon, pero isa lang ang sigurado ako. Kahit nagkukunwari lang siya, masaya ako. “Ada, what are you doing here?” matalim ang tinging ipinukol ni Daniel sa kanya.“I’m just worried na baka hindi sanay si Ava sa ganitong lugar… I mean, alam naman nating lahat kung saan siya nagmula, hindi ba?” kagat-labing sagot ni Ada. “So nandito ako para iguide sana siya. And one more thing. Ang sabi mo sa akin kagabi, umuwi muna ako at magkikita naman tayo ngayon, so I’m here now.”“Hi guys!” naputol ang sinasabi ni Ada nang biglang pumasok sa dining room si Chantal, pero agad na natigilan nang makita si Ada. Nakataas ang kilay na pinasadahan niya ito ng tingin mulo ulo hanggang paa habang nakatiklop ang mga braso sa ibabaw ng dibdib.Hindi naman nagpatalo si Chantal sa outfit dahil kahit nasa bahay lang, nakasuot siya ng tube dress na kulay puti at hanggang
-Ava-Salitan naman ang tingin ni James sa aming dalawa ni Marcus na para bang hindi niya alam kung matatawa ba siya o magugulat, ngunit ilang segundo lamang ang lumipas ay may napansin siya sa likuran ko.Bigla siyang napangiti, at alam kong hindi ito ordinaryong ngiti lamang, kundi ngiting tila may biglang naunawaan. Marahan niyang ibinaba ang tasa ng kape at napatitig kay Daniel.“What the hell are you doing?” Halos umalingawngaw sa buong mansiyon ang galit na boses ni Daniel.Napakalakas nito. Punong-puno ng galit at selos. Ngunit wala ni isa sa amin ang agad na tumugon. Nanatiling nakatitig lamang si Marcus sa akin pagkatapos kong tumuwid ng upo.Hindi pa rin nawawala ang pagkagulat sa kanyang mukha. Maya-maya lang ay unti-unti siyang napangiti, pagkatapos ay napailing na tila natatawa sa ginawa ko.“Ava...” Mahina niyang tawag. Pagkuwa'y dumampot siya ng isa pang pandesal mula sa plato. Kinagat niya ang kalahati nito, pagkatapos ay inilapit niya ang mukha sa akin habang nakalaba
-Ava-Iniwan ko na si Chantal sa kanyang kuwarto pagkatapos naming magbangayan. Ilang pagbabanta pa ang ginawa ko, pero hindi pa rin siya natinag. Parang mas lalo pa ngang tumapang. Pero alam kong medyo natakot siya.Hindi man siya nangakong bababa para mag-almusal, alam kong susunod din siya sa akin dahil nasa akin pa rin ang cellphone niya.At higit sa lahat, alam niyang hindi ako nagbibiro sa sinabi ko sa kanya kanina.Kapag hindi siya bumaba at ipinagpatuloy ang pagiging bastos sa ibang tao, wala akong magiging problema na sabihin kina Mr. Harrison at Daniel ang pinaka-tinatago niyang lihim.Humugot ako ng malalim na hininga bago tuluyang lumabas ng silid, bago ako tahimik na naglakad pababa ng hagdan hanggang sa marating ko ang dining room.Pagpasok ko pa lamang ay agad kong narinig ang masasayang tawanan, at nang mapatingin ako sa mesa, napangiti ako nang makita sina James at Marcus doon.Pareho silang kumakain ng malunggay pandesal na ginawa ko kanina at tila masayang nagkukuwe
-Ava-“Hoy!” Bigla akong napakurap nang marinig muli ang malakas na boses ni Chantal. “Kinakausap kita!”Napabaling ako sa kanya, pero inirapan ko lamang siya bago muling ibinalik ang tingin ko sa sahig. Lalo naman siyang nainis sa inasta ko“At ngayon, uma-attitude ka na rin ha? Ang kapal ng mukha!” hindi ko alam kung sa sarili niya ito sinasabi dahil mas akma alaga sa kanya. “Bakit hindi ka na lang kasi umalis dito?”Pagkuway napasinghap siya ng malakas nang mapansin ang suot kong damit.“Teka nga, bakit suot mo ang mga damit ko?” Napatingin ako sa oversized na T-shirt at maong shorts na suot ko. “Nagpaalam ka ba sa akin? Who told you to wear my clothes? Hindi porket pinahiram kita minsan, aabusuhin mo na! Hubarin mo 'yan! At itapon mo na pagkatapos! Baka mahawa pa ako sa kalandian mo!”At doon tuluyang napuno ang pasensya ko. Padabog akong tumayo mula sa sofa. Hindi na ako nagsalita, at diretso akong naglakad palapit sa kanya.Bago pa siya makapag-react, mabilis kong hinablot ang c
-Ava-Pagkatapos kong pakainin ng almusal ang inay na dala ng isang nurse, lumabas muna ako saglit para tawagan si Ada. Kailangan kong siguraduhin na makakapunta siya bukas para tuparin ang usapan namin na idodonate niya ang isang kidney niya sa inay.Pumuwesto ako sa harap ng hospital kung saan pr
-Ava-Sakay ng magarang kotse, bumaba sila sa tapat ng kubo namin. Si Ada, nakasuot ng designer clothes. Mamahalin ang bag at may mga lahas na nangingintab sa kanyang katawan. May suot siyang itim na salamin sa mga mata, at hindi ko na siya halos makilala dahil sa kapal ng make-up sa kanyang mukha.
-Ava-“Masarap ba ang asawa ko?” iyon ang mga katagang bumungad sa akin pagkatapos ng isang malutong na sampal na dumapo sa mukha ko paglabas ko ng silid kung saan kakatapos ko lang makipagniig sa asawa ng kakambal kong si Ada.Napatulak ang dila ko sa loob ng aking pisngi kasabay ng isang makahulu
-Ava-Pagdating sa kuwarto, binuksan ko ang pinto gamit ang keycard na himalang hindi nawala mula sa bulsa ng short na suot ko. “Daniel, kailangan na nating pumunta sa doktor para ma-check ang sugat mo.” Pinigilan ni Ada na pumasok sa kuwarto ko si Daniel. Hawak niya ang braso nito at pilit itong







