Brother-in-Law's Wrong Bed의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

-Ada-“Mommy! Anong sabi ni Ninong Carlos?” pag-uwi ko galing hospital, pinuntahan ko kaagad si mommy sa kuwarto nila. Kanina, tinawagan niya ako dahil may resulta na daw ‘yung pinapaimbestigahan ni Daniel.Yes. Narinig ko siyang kausap ang kaibigan niyang si Marcus noong gabing umuwi ako sa bahay niya. Nagpapahanap siya ng private investigator at pinapaimbestigahan itong babaeng nakita nila sa hospital na kamukha ko daw.I knew right there and then na nakita nila si Ava. Tinawagan ko kaagad si mommy at sinabi ang tungkol dito. Mabuti na lang talaga at si Ninong Carlos ang kinuha ni Daniel na private investigator. Nalaman namin na ang pinaiimbestigahan niya pala ay si Ava.At hindi ko maiwasang kabahan dahil alam kong may hinala si Daniel na hindi ako ang babaeng nakasama niya noong gabi ng aming kasal. “Don’t panic, iha. Nasabi ko na sa ninong mo kung anong dapat niyang ilagay sa resulta ng imbegistasyon, at malamang sa malamang, nabasa na ito ni Daniel. Hindi na siya maghihinala na

-Ada-“Ano?” hindi makapainiwalang bulalas ni mommy. “Bakit ang sabi mo sa akin nag-honeym00n kayo pero umuwi agad kayo dahil may mga pipirmahang papeles si Daniel? Ano ‘to, Ada? Anong ibig mong sabihin dito? Magpaliwanag ka!”“I lied!” malakas na sigaw ko. “Dahil ayokong magalit kayo sa kanya! Dahil ayokong isipin niyo na binabalewala niya ako! But look at what he did to me! Tapos ako ang pa sisisihin niyo kung bakit ako naghanap ng iba!”Pero isang malakas na sampal lang ang isinagot sa akin ng tatay ko, kaya lalo akong napahagulgol ng malakas.“B0ba! Walang utak!” sigaw niya, sabay duro sa mukha ko. “Iniwan ka na nga sa Singapore, tumuloy ka pa rin talaga sa Maldives nang mag-isa! Bakit hindi ka na lang sumama sa kanya pauwi dito? Tapos gusto mo pang intindihin namin ‘yang kalandian mo! Kung nag-iisip ka ba naman at hindi ka naglandi, eh di sana wala tayong problemang ganito!”“Ricky, tama na, please. Bata pa ang anak mo. Hindi natin pwedeng…”“Bata? Bente-tres na ‘yan! Anong bata

-Daniel-Pagdating ko sa bar, nandoon na silang lahat. Si James na pinsan ko, si Marcus na best friend ko, at si Yael na kaibigan ko din at personal lawyer.“Dude, what’s up? Kumusta ang buhay may-asawa?” unang tumayo si Marcus at nakipafist bump sa akin. Sumunod naman ang dalawa.I simply rolled my eyes at him in response, not even bothering to hide my irritation. Sabay-sabay namang natawa ang tatlo sa naging reaksyon ko. Alam nilang lahat kung anong sitwasyon ang kinalalagyan ko ngayon, at sigurado akong kahit isa sa kanila ay ayaw mapunta sa ganitong klase ng buhay may asawa na meron ako. “Iinom mo na lang ‘yan.” As I sat down next to Marcus, Yael slid a glass of whiskey toward me across the table. “Lalasingin ka namin ngayon. Humanda ka.”Natawa lang ako sa sinabi n iya. Ako? Malalasing? Never!Agad ko namang kinuha ang baso at mabilis itong tinungga. The hot liquid instantly burned my throat, making me wince.Mariin kong ibinagsak ang baso pabalik sa mesa, kasabay ng mabigat na

-Daniel-Kinuha ko ang phone ni Marcus at tinitigan ang babaeng nasa video. Biglang naningkit ang mga mata ko. Hindi ganito kawild ang babaeng nakasip!ng ko, kaya malinaw sa isip ko na hindi si Ada ang nasa video. Ibig sabihin, si Ava ito. Pero kung si Ava ang kasama ko noong gabing iyon, then that only means the woman in front of me now is Ada.Pero dahil hindi pa din ako sigurado kung sino talaga ang babaeng naikama ko, at hindi ko din alam kung sino itong babaeng pinapanood ko ngayon na sarap na sarap habang umiindayog sa ibabaw ng lalaking foreigner.“I don’t know.” inis na inihagis ko sa ibabaw ng mesa ang phone. “I’ve already told you, hindi ako sigurado kung sino ang babaeng kasama ko noong gabi ng kasal ko.”The three of them looked at me with pity written all over their faces.“Huwag niyo akong tignan ng ganyan.” mas lumalim pa ang gatla sa aking noo. “Tell me, sino sa tingin niyo ang nasa video?”Si James ang unang nagsalita. “We all know how wild Ada is.”At sumang-ayon nam

-Daniel-“Mommy, I… I have…” at bigla na lang itong bumahing kunwari. “Nagpacheck ako noong isang araw kay James dahil masama ang pakiramdam ko, and he prescribed medicine for me, but I don’t know if it’s really an antibiotic. Sinisipon kasi ako non, mommy.” Ako naman ngayon ang sinenyasan niya na manahimik. Itinikom ko ang bibig ko hindi dahil takot ako sa spoiled-brat kong kapatid, kung hindi dahil ayoko ding mag-alala sina mommy sa kalagayan niya.“You’re sick?” nag-aalalang tanong ni mommy. “Bakit hindi ka nagsasabi sa amin? Kailan ka pa may sipon? Are you okay now? At ikaw, Daniel! Bakit hindi mo inaalagaan itong kapatid mo? May sakit na pala, bakit wala ka man lang sinasabi sa amin?”“Ha? Bakit ako na naman ang may kasalanan?” sa akin na naman napunta ang sisi. Ang hirap talaga kapag panganay. “Hindi ko nga alam na may sipon ‘yan eh. May sarili akong buhay. Kayo ang magkakasama dito sa bahay tapos ako ang sisisihin niyo?”“Don’t worry, mom. James is taking good care of me.” pu