ซูเชี่ยว นางร้ายกลับตัวเป็นคนใหม่ のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

74 チャプター

ตอนที่ 51 นางคือคนรักของข้า ข้าฝากนางกับเจ้าด้วย

“ยาชนิดนี้เป็นคนของเผ่ามู่ชิงอยู่ทางตอนเหนือ ชนเผ่านี้มีชื่อเสียงเรื่องของยาพิษ เมื่อ 10 กว่าปีก่อนฝ่าบาทมีราชโองการให้ข้าและเหล่าทหารไปกวาดล้าง เนื่องจากยาพิษต่างๆ อันตรายมาก เกรงนำมาก่อกบฎยึดครองแผ่นดิน ทุกคนในชนเผ่านั้นรวมถึงตำราการทำต่างๆ ก็ถูกทำลายจนหมดเช่นกัน” ซูเจินเล่าให้ลี่หยางฟังอย่างละเอียด“เป็นไปได้หรือไม่ว่าอาจมีตำรานั้นหลงเหลืออยู่” ลี่หยางเอ่ยขึ้นอย่างใช้ความคิด“ไม่มีทางเป็นไปได้ ข้าบุกไปโดยที่ทางนั้นไม่รู้ตัวพอที่นำตำราออกไป รวมถึงคนในชนเผ่าก็ถูกฆ่าตายและนับจำนวนศพเอาไว้” ซูเจินพูดพลางหยิบหนังสือที่บันทึกรายชื่อของคนในชนเผ่าที่ถูกฆ่าตายให้ลี่หยางดู ชายหนุ่มตรวจดูรายชื่อของแต่ละคน ในทะเบียนของทางการกับจำนวนที่ถูกฆ่าตายก็เท่ากัน ไม่มีทางตกหล่นเป็นแน่ คนก็โดนฆ่าตายตำราก็ถูกทำลาย แล้วยาที่ถูกทำลายมา 10 กว่าปีทำไมจู่ๆ กับปรากฏขึ้นมาได้อีก แต่ขณะที่ชายหนุ่มกำลังปิดหนังสือรายชื่อ ก็เหลือบไปเห็นรายชื่อหนึ่งที่ซ้ำกันอยู่ในเล่มที่ถูกฆ่า เขาจึงรีบหยิบหนังสือรายชื่อของทางการมาดูทันที พบว่าไม่ได้ซ้ำกัน ซูเจินที่เห็นปฏิกิริยาของชายหนุ่มก็รีบเข้ามาดูทันที“เป็นไปไม่ได้ ตอนนั้นข้าให
続きを読む

ตอนที่ 52 ถึงเวลาที่เจ้ากับนางต้องพบกันซึ่งหน้าแล้ว

ภายในห้องครัวของจวนเจ้าสำนักวารีหยก ตอนนี้มีชายหนุ่มท่าทางสง่างามกำลังวุ่นอยู่กับการทำอาหารและขนม วันนี้เขาเลือกทำเกี๊ยวน้ำเต้าหู้ทรงเครื่อง หมูผัดซอสเปรี้ยวหวาน และขนมกุ้ยฮวาที่หญิงสาวชอบ“วันนี้หอมกว่าทุกวันนะ” ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาใหม่เอ่ยขึ้นหลังจากได้กลิ่นหอมของอาหาร“ช่วงนี้นางฝึกหนัก ต้องบำรุงให้มากหน่อย”ลี่หยางพูดขึ้นพลางตักอาหารและห่อให้หญิงสาวอย่างดี“วันนี้มีขนมด้วยหรือ”เย่วซือพูดขณะที่เอื้อมมือไปหวังว่าจะหยิบขนมมากิน แต่กลับถูกเเสงสีขาวของลี่หยางควบคุมเอาไว้“นี่เจ้า”เย่วซือพูดออกมาด้วยความโมโห และรับแอปเปิลที่ลี่หยางโยนมา เย่วซือมองแอปเปิลที่สหายของตนโยนมาก็ได้แต่ส่ายหน้า และกัดไปคำหนึ่ง“เรื่องคนลอบทำร้ายไปถึงไหนแล้ว”“เป็นเจ้าสำนักพฤกษชาติฮุ่ยเจิน”ลี่หยางพูดด้วยท่าทีสบายๆ อย่างไม่ต้องปิดบัง“เจ้ากำลังจะบอกว่ายานั้นมาจากเขาเช่นนั้นหรือ”เย่วซือเอ่ยถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขาพอรู้มาบ้างว่าสำนักพฤกษชาติไม่เพียงแค่ชำนาญเรื่องยารักษา แต่ก็ชำนาญเรื่องยาพิษด้วยถึงแม้ว่ายาพิษจะเป็นสิ่งห้ามทำการค้าขายเด็ดขาด แต่ก็ไม่ได้เคร่งครัดอะไรยังมีให้เห็นได้ทั่วไป“แต่ยาข่มพลังภายใน
続きを読む

ตอนที่ 53 หน้ากากพันหน้าหากใส่แล้วไม่สามารถแยกออกได้เลย

ณ จวนเจ้าสำนักลี่หยาง“ท่านรองเจ้าสำนัก” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากหลังเฟยซิ่นที่กำลังตรวจสอบสมุนไพรที่พึ่งได้รับมา เฟยซิ่นจึงมองไปตามทิศทางของเสียง พบว่าเป็นเจียอี่ที่เรียกตน“มีอะไรหรือ”เฟยซิ่นเอ่ยเสียงนุ่มและอ่อนโยนเช่นเคย“คารวะเจ้าค่ะ ข้าเพียงนำชามาให้ท่านเท่านั้น”เจียอี่พูดพลางเดินนำชาไปให้ เฟยซิ่นหยิบชาขึ้นมาสูดดม“ชาดี”พูดเสร็จจากนั้นก็ยกขึ้นดื่ม“ข้ารู้ว่าท่านชอบชานี้ ข้าบังเอิญไปเจอที่ตลาดพอดีเจ้าค่ะ”เจียอี่พูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ขอบใจเจ้ามาก”เฟยซิ่นพูดด้วยเสียงอ่อนโยนและยิ้มให้นางหนึ่งครั้ง ถึงแม้เขาอายุมากแล้ว แต่ก็ดูสง่างามและอ่อนโยนเป็นอย่างมาก“ท่านกำลังทำอันใดหรือเจ้าคะ”“ข้ากำลังตรวจนับสมุนไพร เจ้าจะลองดูหรือไม่”เฟยซิ่นพูดพลางเดินนำหญิงสาวไป เจียอี่จึงทำตามที่รองเจ้าสำนักบอก และแอบมองชายข้างกายที่กำลังสอนนางไปด้วยเช่นกัน ด้านหลังประตูทางเข้ามีชายคนหนึ่งกำลังยืนดูอยู่ด้วยสีหน้าไม่ดีนัก ห่าวชวนเดินออกมาด้วยใบหน้าเศร้า เขาแอบชอบเจียอี่มานานแล้วเช่นกัน และเขาเองก็รู้ดีว่านางไม่ได้ชอบเขาเลยแม้แต่น้อย นางชอบอาจารย์ของเขา ถึงนางไม่เคยพูดแต่จากการกระทำของนางเขารู้ดี“เจ้าสำ
続きを読む

ตอนที่ 54 ดูเหมือนว่าองค์รัชทายาทจะรู้เรื่องนี้ดี

“เชิญแม่ทัพเจิน”ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นให้เเม่ทัพเจินเริ่มรายงานที่ตนเองไปสืบมา“เรียนฝ่าบาท คนที่ส่งชายชุดดำไปทำร้ายเชี่ยวเออร์คือองค์หญิงห้าพ่ะย่ะค่ะ”แม่ทัพเจินเอ่ยขึ้นอย่างกล้าหาญ เพราะมั่นใจในฝีมือของเจ้าสำนักวารีหยกเป็นอย่างดี สิ้นคำแม่ทัพเจิน ขุนนางรวมถึงทุกคนในห้องโถงก็ส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ออกทันที“เจ้าจะว่าเช่นไร”ฮ่องเต้เอ่ยถามเหม่ยฮวา“ลูกไม่ได้ทำเพคะเสด็จพ่อ ขอเสด็จพ่อให้ความเป็นธรรมแก่ลูกด้วยเพคะ”เหม่ยฮวาพูดพลางก้มลงไปหมอบที่พื้น“เสด็จพ่อน้องห้าไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”เป็นเฉวียนหยางที่ก้าวออกมาปกป้องทันที“เจ้าใจเย็นก่อน เชิญแม่ทัพเจินต่อ”ฮ่องเต้เอ่ยอย่างใจเย็น“นี่คือหลักฐานที่กระหม่อมเจอพ่ะย่ะค่ะ”หลังแม่ทัพเจินพูดจบก็มีขันทีถือหลักฐานออกมา“นี่คือตั๋วเงินจากการจ้างวาน ในตั๋วลงชื่อของตำหนักเหม่ยฮวาไว้”ซูเจินกล่าวอย่างอธิบาย“ตั๋วเงินนั้นสามารถใช้กันได้ทั่วไป เหม่ยเออร์อาจแค่นำไปใช้จ่ายธรรมดาเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”เป็นองค์รัชทายาทออกมาพูดบ้าง“องค์รัชทายาทกล่าวถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ ตั๋วเงินนั้นองค์หญิงสามารถนำมาใช้ได้ทั่วไป แต่กระหม่อมได้ตรวจสอบมาแล้วตั๋วเงินนี
続きを読む

ตอนที่ 55 โทษประหาร

“ฝ่าบาทข้ายังมีอีกเรื่องพ่ะย่ะค่ะ”ลี่หยางเอ่ยต่ออย่างไม่สนใจใครทั้งนั้น วันนี้เขาต้องทวงความเป็นธรรมให้แก่ตัวเขาและนางให้ได้“เชิญว่ามา”ฮ่องเต้เอ่ยอนุญาต“ชนเผ่ามู่ชิงที่รอดมาได้ คือเจ้าสำนักพฤกษชาติฮุ่ยเจินพ่ะย่ะค่ะ”สิ้นคำลี่หยางทุกคนต่างมองไปที่ฮุ่ยเจินเป็นตาเดียว ลี่หยางจึงกล่าวต่อว่า“ข้าได้ให้คนไปสืบมาและพบว่า วันนั้นเขาไม่ได้อยู่ในชนเผ่า จึงสามารถรอดมาได้ และถูกคนนำศพที่เหมือนเขาไปแทน รายชื่อจึงไม่เหมือนกัน แต่เพราะคนในชนเผ่ามีมากจึงทำให้คนไม่ใส่ใจในการตรวจดูรายชื่อทั้งหมด” ลี่หยางพูดด้วยท่าทีมั่นใจ“หลักฐานล่ะ”ฮุ่ยเจินรีบก้าวออกมาอย่างด้วยความตกใจ ไม่นานก็มีชายคนหนึ่งเดินออกมา เขาคือหลันจินลูกน้องคนฮุ่ยเจิน ถึงไม่ใช่คนสนิทแต่ก็นับว่ารู้ทุกเรื่องที่ฮุ่ยเจินกระทำ เจ้าสำนักฮุ่ยเจินที่เห็นเช่นนั้นก็ล้มลงไปกับพื้นทันที ที่เขาโดนคนส่งสาบสืบเข้ามาแต่กลับไม่รู้อะไรเลย เพราะทุกคนเขาตรวจสอบมาอย่างดีแล้วแต่กลับพลาด ลูกน้องคนนี้อยู่กับเขามานานทำให้เขาไม่ทันระแวง ลี่หยางที่เห็นท่าทางตกใจของฮุ่ยเจินก็ยิ้มที่มุมปาก “เจ้าคิดหรือว่าสามารถส่งสายสืบมาที่สำนักข้าได้ผู้เดียวหรือ” ลี่หยางกล่าวกั
続きを読む

ตอนที่ 56 หากเจ้ายังไม่ไป ข้าจะอุ้มเจ้าออกไปเอง

ณ จวนแม่ทัพ“คุณหนูเจ้าคะ ท่านใส่เครื่องประดับเพิ่มอีกหน่อยดีหรือไม่เจ้าคะ” เสี่ยวไป๋เอ่ยถามเจ้านายของตนที่กำลังนั่งแต่งตัวหน้ากระจก“เอาผีเสื้อนั่นอีกตัวก็ได้” ซูเชี่ยวพูดพลางชี้ไปที่เครื่องประดับรูปผีเสื้อเล็กๆ ให้เสี่ยวไป๋นำมาเสียบที่ผม“งดงามมากเจ้าค่ะ” เสี่ยวไป๋เอ่ยชมนายของตนที่วันนี้แต่งตัวดูดีกว่าทุกวัน ซูเชี่ยววันนี้เลือกใส่ชุดสีชมพูซึ่งต่างจากสีที่นางใส่ทุกวัน เพราะวันนี้คืองานแต่งของชุนฮวาและอาจารย์ของนางเย่วซือ จึงเลือกใส่สีหวานเพื่อให้เหมาะสมกับงาน หญิงสาวหมุนตัวหน้ากระจกเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย“เจ้าว่าข้าจะดูเด่นเกินคู่บ่าวสาวไปหรือไม่”“ไม่หรอกเจ้าค่ะ ชุดนี้ดูไม่มากเกินกว่าเจ้าสาว และไม่น้อยกว่าหญิงสาวในงานแน่นอน”“เช่นนั้นไปกันเถอะ” ซูเชี่ยวพูดพลางเดินออกไปจากเรือน รถม้าใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วยามก็ถึง ทันทีที่รถม้ามาจอดที่หน้าจวน ทุกคนต่างจับจ้องหญิงสาวที่อยู่ในรถม้าเพราะทุกคนต่างเคยได้ยินว่าซูเชี่ยวนั้นหน้าตางดงามเพียงใด หญิงสาวไม่เคยไปงานเลี้ยงที่ใดนอกจากในวัง คนภายนอกจึงไม่เคยเห็นนางมากนัก เพราะนางเองก็ไปฝึกอยู่ที่สำนักเป็นเวลานานหลายปี มีแค่ชื่อเสียงเรื่องควา
続きを読む

ตอนที่ 57 คู่หมั้นของข้า เหตุใดถึงยืนคุยกับคุณชายเหล่านั้น

ซูเชี่ยวเดินออกมาบริเวณศาลาริมน้ำที่ไม่ค่อยมีคนมากนัก ลี่หยางเองก็เดินตามหลังนางมา หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มอย่างต้องการหาคำตอบบางอย่าง แต่แล้วกลับต้องหลบตาเมื่อชายหนุ่มมองมาที่นาง“เอ่ออ.. เจ้าสำนักมีอันใดกับข้าหรือเจ้าคะ” ซูเชี่ยวเอ่ยถามออกไปด้วยความประหม่าเล็กน้อย ลี่หยางค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้หญิงสาวทีละก้าว ขณะที่สายตาก็จับจ้องที่นางอย่างคนเจ้าเล่ห์“ลี่หยาง” หญิงสาวเอ่ยเพียงสั้นๆ ซูเชี่ยวมองหน้าชายหนุ่มด้วยความงงเล็กน้อย แต่แล้วก็เข้าใจความหมายของชายหนุ่ม“เจ้าเป็นคู่หมั้นของข้า เหตุใดถึงยืนคุยกับคุณชายเหล่านั้น” ลี่หยางเอ่ยด้วยความโมโหเล็กน้อย“ข้าเพียงคุยตามมารยาทเจ้าค่ะ” หญิงสาวเอ่ยขณะที่ตัวก็ถอยไปจนชิดเสา ลี่หยางจึงใช้มือค้ำเสาเหนือศีรษะนาง จากนั้นยื่นหน้าเข้าไปใกล้นาง“ลี่หยาง ท่านทำเช่นนี้มันดูไม่ดีเจ้าคะ”ซูเชี่ยวตอนนี้หัวใจเต้นแรงและหน้าแดงเพราะการกระทำของชายหนุ่ม ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปมากจนนางตกใจ ลี่หยางใช้พลังภายในเป็นอุโมงค์รอบตัว คนภายนอกไม่ได้ยินทั้งเสียงและภาพด้านในอุโมงค์ได้ ซูเชี่ยวที่เห็นอย่างนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า “เขาจะเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว” ลี่หยางเอื้อมมือมาจับปลายคางห
続きを読む

ตอนที่ 58 วัยเช่นเจ้านี่ใจร้อนเสียจริง

ณ ตำหนักตรงอิ๋นมีชายคนหนึ่งกำลังนั่งดื่มสุราอยู่กลางห้อง ไม่นานก็มีฝีเท้าของคนชายอีกคนเดินเข้ามา“สภาพพี่ใหญ่เป็นเช่นนี้ ทำให้ข้าเสียใจเป็นยิ่งนัก” ชายที่เข้ามาใหม่เอ่ยขึ้น องค์ชายหนึ่งเงยมองหน้าคนที่เดินเข้ามาใหม่ทันที“น้องสาม เจ้ามีอันใดถึงมาหาข้าที่นี่ได้”เฉวียนหยางที่ได้ยินเช่นนั้นก็เดินลงไปนั่งที่โต๊ะฝั่งตรงข้าม และรินสุราให้ชายหนุ่มและตนเอง“ข้ามาเพื่อหวังว่าเราจะร่วมมือกัน” เฉวียนหยางพูดอย่างใจเย็นและยกสุราขึ้นดื่ม“เรื่องอันใด” องค์ชายหนึ่งเอ่ยด้วยความสงสัย เพราะเชื้อพระวงศ์ส่วนมากไม่ได้สนิทกันเช่นนี้หากไม่ใช่พี่น้องท้องเดียวกันไม่มีทางร่วมมือกันแน่ มีแต่จะคอยเหยียบย่ำและลอบทำร้ายกัน ทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าคนอื่นก็มักสวมหน้ากากเข้าหากันเท่านั้น“ข้าหวังแค่เพียงแก้แค้นให้เหม่ยเออร์” เฉวียนหยางกำมือแน่นด้วยความโกรธเล็กน้อยเมื่อน้องสาวเเท้ๆ ของเขาถูกกระทำเช่นนี้ พี่ชายอย่างเขาย่อมอยู่ไม่เป็นสุขแน่ เขาต้องได้บัลลังก์แล้วพานางกลับมาอยู่ที่วังให้ได้ แต่ก่อนอื่นเขาต้องแก้แค้นคนที่ทำให้นางต้องเป็นเช่นนี้ก่อน หากเขากำจัดลี่หยางออกไปได้ เขาก็ได้ครอบครองทั้งบัลลังก์และซูเชี่ยวในคราเดีย
続きを読む

ตอนที่ 59 จดหมาย

“งานแต่งที่พูดกันไว้เห็นทีว่าคงต้องเลื่อนออกไป”“เพราะอันใดหรือขอรับ” ลี่หยางเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจ ครั้งที่เเล้วเกิดเรื่องลอบทำร้ายก็ต้องเลื่อนออกไปครั้งหนึ่งแล้ว เหตุใดครั้งนี้ถึงต้องเลื่อนออกไปอีกกัน“ทางตอนใต้ มีจดหมายส่งมาว่าต้องการกองกำลังเสริมเนื่องจากศัตรูส่งสาสน์ท้ารบมา ต้องการพื้นที่ทำกินของชาวบ้านที่ทำกินร่วมกันทั้งสองแผ่นดิน” ซูเจินเอ่ยขึ้น เพราะบุตรชายคนโตของตนที่เป็นถึงแม่ทัพปกป้องชายแดนเช่นกันส่งจดหมายมาเมื่อคืนวาน“เห็นทีว่าครั้งนี้สงครามจะรุนแรงกว่าครั้งไหน”“พื้นที่ตรงนั้นเป็นบริเวณริมแม่น้ำ มีความสำคัญกับการค้าขายเป็นอย่างมาก หากเราสูญเสียไปย่อมทำให้ชาวบ้านเเถบนั้นขาดที่ทำกิน” ลี่หยางวิเคราะห์ตามสถานการณ์“ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้กำลังทหารเริ่มเดินทางในอีก 1 เดือนข้างหน้านี้”“ขอรับ ข้าจะเตรียมคนในสำนักและบอกแก่สำนักทั้ง5 ให้เตรียมตัว” ลี่หยางเอ่ยเสียงเข้มถึงเขาจะไม่ชอบเหล่าเชื้อพระวงศ์ แต่ฝ่าบาทมีความยุติธรรมไม่สนว่าจะเป็นลูกของตน ตัดสินความผิดอย่างเที่ยงธรรมมีความสามารถทำให้เขาเลื่อมใส และอีกอย่างคือสงครามครั้งนี้ใหญ่นักเขาไม่อยากเห็นชาวบ้านต้องถูกรุกราน ในฐานะคนที่ม
続きを読む

ตอนที่ 60 ละครที่ข้าแสดงเจ้าว่าแยบเนียนหรือไม่

ณ โรงเตี๊ยมกว่านเหย่าลี่หยางมาถึงก่อนหญิงสาวเพราะมีระยะทางที่ใกล้กว่า ทันทีที่ชายหนุ่มลงจากรถม้าก็มีเถ้าแก่ร้านเข้ามาต้องรับอย่างดี“เชิญคุณชายด้านบนขอรับ”เถ้าแก่ร้านรีบเข้ามาตอนรับ อาจเพราะชายหนุ่มเป็นถึงเจ้าสำนักวารีหยก หรือเพราะนางที่จองที่นี่ไว้แล้วเถ้าแก่จึงเข้ามาตอนรับเองแทนที่จะเป็นพนักงานชายเหล่านั้นก็มิแปลกอันใด ชายหนุ่มเดินตามเถ้าแก่ร้านมาจนถึงชั้นสองของร้านที่เป็นห้องส่วนตัว“เชิญคุณชายขอรับ”“แล้วนางล่ะ”ลี่หยางเอ่ยถามเถ้าแก่โรงเตี๊ยม นางนัดเขาแถมในห้องยังมีอาหารมากมายที่ยังไม่ได้กินอยู่บนโต๊ะแล้ว“อ่อ คุณหนูใกล้ถึงแล้วขอรับ นางให้ข้าทำอาหารอไว้ให้คุณชาย”ลี่หยางที่ได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าเป็นเชิงรับรู้และนั่งลงทันทีก่อนที่เถ้าแก่ร้านจะออกไป.ซูเชี่ยวเองก็มาถึงแล้วเช่นกัน และก็เป็นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมคนเดินเข้ามาทักทายหญิงสาว“เชิญขอรับคุณหนู คุณชายรอท่านอยู่ข้างในก่อนแล้ว”ซูเชี่ยวเดินตามเถ้าแก่เข้าไปในร้านเมื่อมาถึงก็เห็นลี่หยางนั่งอยู่ก่อนแล้วหญิงสาวจึงย่อกายเคารพชายหนุ่มเล็กน้อย“เดินทางลำบากหรือไม่”ลี่หยางเอ่ยถามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง แม้การเดินทางมาโรงเตี๊ยมจะไม่ไกล
続きを読む
前へ
1
...
345678
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status