All Chapters of ลิขิตฟ้า ข้ามภพให้มารัก: Chapter 21 - Chapter 30

30 Chapters

ตอนที่ 21 ดวงจันทร์คืนนี้งดงามเสียจริง

บนเรือช่วงต้นฤดูเหมันต์บรรยากาศเริ่มเย็นลงมากและปีนี้อากาศเย็นเร็วมากกว่าปกติ ทำให้ใบไม้ที่เคยเขียวขจีเริ่มแห้งเหี่ยวและร่วงโรยตลอดสองข้างริมฝั่งแม่น้ำ ถึงแม้ไม่เขียวขจีดังเช่นฤดูวสันต์กลับดูสวยงามแปลกใจไปอีกแบบหากเป็นช่วงกลางวัน แต่แม่น้ำหวงฉุ่ยในช่วงค่ำเป็นแบบเดียวกันในทุกฤดู เนื่องจากในค่ำคืนที่มืดมิดมีเพียงดวงจันทร์ที่ค่อยส่องสว่างมาจากฝากฟ้า ช่วยให้บรรยากาศดูสงบยิ่งขึ้น"อากาศเย็นเช่นนี้เจ้าหนาวหรือไม่"ไป๋หลานเฉินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ พร้อมยื่นเสื้อคลุมที่เขาตั้งใจเตรียมไว้อยู่แล้วให้หญิงสาว ฟางเหนียงรับมาสวมใส่เพราะทั้งอากาศและลมวันนี้นางไม่สามารถทนได้เป็นแน่"หากวันนี้โชคดีเราอาจได้พบกับหิงห้อย""จริงหรือเจ้าคะ เช่นนั้นวันนี้ขอให้เราโชคดีเจ้าค่ะ"มือหนากำเสื้อคลุมในมือเมื่อเห็นว่ามันคงไม่จำเป็นแล้ว เมื่อผู้ที่เขาตั้งใจนำมาให้ตอนนี้มิต้องการมันแล้ว หนิงเฟิ่งมองทั้งคู่ที่พูดคุยกันก็เดินกลับไปยังโต๊ะไม้ที่ถูกแกะสลักอย่างดีทางหัวเรือ"ท่านเจ้าสำนักเป็นอันใดหรือเจ้าคะ"เหยียนฮวาเอ่ยถามชายหนุ่ม เพราะนางกลัวว่าเขาจะเบื่อที่ต้องมานั่งเรือชมจันทร์นี่ เนื่องจากตอนแรกเขาบอกว่ามีธุระ
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 22 ข้าเพียงแค่ไปบ้านของสหายไม่กี่วัน

หน้าสำนักขบวนจากวังหลวงยิ่งใหญ่และงดงามเช่นเดิมเหมือนอย่างตอนมา เป็นเวลากว่า 10 วันที่เจียวหมิงเฉินสืบเบาะแสหาตัวคนร้ายอยู่ที่สำนักเพลิงอัคคี วันนี้ครบกำหนดระยะเวลาแล้วจึงต้องนำข้อมูลทั้งหมดไปรายงานแก่ฝ่าบาท ถึงแม้ในใจเขาอยากจะอยู่เที่ยวเล่นต่อก็ตาม "น้อมส่งองค์ชายสาม"หนิงเฟิ่งเอ่ยอย่างเรียบๆพร้อมทำท่าคารวะ เขารู้ดีว่าอย่างไรสหายของเขาที่มีฐานะไม่ธรรมดา ไม่เกิน 1 เดือนเป็นต้องมาวุ่นวายที่สำนักเขาอีกแน่ แต่เมื่อทั้งคู่อยู่ต่อหน้าผู้คนมากมาย เขาย่อมต้องให้เกียรติสหายในฐานะองค์ชายอยู่ไม่น้อย"ขอบคุณเจ้าสำนักที่เสียเวลามาส่ง ข้าฝากเหนียงเหนียงให้เจ้าดูแลด้วยนะ หากเจ้ารังแกนางละก็ แม้ในวังจะขังข้าไว้ข้าก็จะมาทวงเป็นธรรมให้นาง" เจียงหมิงเฉินเอ่ยขอบคุณ แต่ประโยคถัดมาเขาเข้าไปใกล้สหายของตน และเอ่ยคำพูดที่ได้ยินเพียงแค่ 2 คน"ข้าขอลาทุกท่าน"เจียวหมินเฉินหันมาคารวะอาจารย์และศิษย์ทุกคนอย่างไม่ถือตัว และขยิบตาให้ฟางเหนียงหนึ่งครั้ง เขาและนางร่ำลากันเป็นการส่วนตัวแล้ว เนื่องจากไม่อยากให้ใครมองมาไม่ดีหากต้องมาลาต่อหน้าทุกคนเช่นนี่ ขันทีที่มาด้วยทำท่าจะยื่นมือไปให้ชายหนุ่มจับเพื่อขึ้นรถม้า แต่ก
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 23 สหายเก่า

"มิปิดบัง เหตุใดท่านถึงรู้เรื่องพวกนี้"ฟางเหนียงถึงแม้จะตกใจ แต่ก็พยายามเก็บอาการของตนเองไว้ นางเชื่อว่าอย่างไรจ้าวเย่วฃไม่มีทางแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปเป็นแน่ กฏของสำนักคือกฏของสำนัก อะไรที่เป็นความลับเมื่อถูกสั่งห้าม แม้แต่ครอบครัวก็ห้ามบอกเด็ดขาด มิเช่นนั้นจะถูกลงโทษขั้นสูงสุด"เป็นคุณหนู"เหมาซ่านเอ่ยด้วยท่าทางดีใจ หญิงสาวตอนนี้โตขึ้นมากและหน้าตาแตกต่างจากเดิม ทำให้เขาจำแทบไม่ได้ มีเพียงส่วนคล้ายและชื่อของนางเท่านั้น เดิมทีเขาได้ยินว่าตั้งแต่นางไปอยู่ที่สำนักเพลิงวิหกก็ถูกเลี้ยงดูอย่างดีไม่สนิทสนมกับผู้ใด เพราะฉะนั้นเป็นไปได้ยากที่จะคบกับบุตรสาวของตนเป็นสหาย เหมาซ่านไม่เพียงแค่เอ่ยแค่กลับลงไปคุกเข่าทำความเคารพด้วยความนอบน้อม"ท่านลุงเหมาซ่านท่านทำอะไร ลุกขึ้นเถอะเจ้าค่ะ"ฟางเหนียงรีบห้ามปรามทันที"ท่านพ่อท่านทำอันใดขอรับ"เฟยหลงและเจียอีที่เห็นรีบวิ่งมาหาคนทั้งคู่ จึงรีบพยุงเหมาซ่านให้ลุกขึ้น"ข้าคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เห็นหน้าคุณหนูแล้วเสียอีก นี่คือผู้มีพระคุณพวกเจ้ารีบทำความคารพเสีย""นี่มันเรื่องอะไร อย่านะเจ้าคะ"ฟางเหนียงรีบถอยหลังด้วยความรวดเร็วและเอ่ยห้ามทันที"เรื่องมันเป็น
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 24 ข้าเป็นเพียงบ่าวรับใช้ของคุณชาย

ภายในรถม้าฟางเหนียงลอบมองชายหนุ่มที่หลับตานิ่งด้วยความสงบ และคิดว่าเขายังคงโกรธนางที่ขออยู่ต่อเป็นแน่ จึงไม่อยากที่จะรบกวน หากเขาเปลี่ยนใจขึ้นมาแล้วพากับสำนักเลยจะทำเช่นไร จึงได้แต่เปิดตำราที่เหลาซ่านพึ่งให้มาเมื่อสักครู่อ่านฆ่าเวลา"มิรู้ว่าเจ้าก็สนใจการชงชาเหมือนอย่างกับผู้อื่น"เสียงเข้มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ"ถึงอยากไรข้าก็เป็นสตรี วันหนึ่งก็ต้องออกเรือนนะเจ้าคะ""ยอมรับการแต่งงานแล้วหรือ"ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจกับคำตอบของหญิงสาว"ข้ามิเคยปฏิเสธ เพียงแค่ขอเวลาอีกหน่อย ให้ข้าได้เจอกับชายที่ข้ารักเท่านั้น"หญิงสาวเอ่ยออกไปตามจริง แต่กลับมิมีบทสนทนาใดเอ่ยกลับมา นางจึงคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจผิด เพราะแต่ก่อนร่างนี้ชอบเขามาก หากเกิดว่าเขาเข้าใจว่าชายที่นางรักเมื่อสักครู่เป็นเขาจะทำเช่นไร"เอ่อ...ท่านเจ้าสำนัก ข้าหมายถึงตอนนี้ข้ายังไม่พบชายที่ข้ารักเจ้าค่ะ หากเจอแล้วจะบอกท่านเป็นคนแรกและแต่งออกไปเป็นแน่ ไม่รบกวนท่านไปตลอดชีวิตเจ้าค่ะ"ฟางเหนียงเอ่ยอย่างอธิบาย แต่ท่าทางของชายหนุ่มยังคงเรียบนิ่ง ไม่ได้เอ่ยอันใดอีก โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่า คำพูดของตนเองเมื่อสักครู่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดแค่ไ
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 25 การประลองเดินหมาก

เสียงเจี๊ยวจ๊าวแต่ไม่ดังมากปลุกร่างบางให้รู้สึกตัว ถึงแม้อากาศจะชวนให้นางอยากนอนต่อแต่ก็อดรำคาญเสียงพูดคุยของคนมากมายจนฝืนข่มตาหลับไม่ลง นางลุกขึ้นนั่งทั้งที่ตายังไม่ลืม ผมเผ้ายุ่งเหยิง มือบางยกขึ้นป้องปากเวลาหาว จากนั้นชูมือขึ้นบิดขี้เกียจอย่างเคยตัว ดวงตางามค่อยๆลืมตาเพื่อปรับกับแสงอาทิตย์ "วร๊ายยยยย ท่านเจ้าสำนัก"ฟางเหนียงอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นเขากำลังนั่งดื่มชาอยู่ เมื่อสักครู่นางทำตัวเคยชินเหมือนที่อยู่คนเดียว นี่เขาคงไม่ได้ทันสังเกตนางหรอกมั้ง มือบางลูบผมอย่างลวกๆ"อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านเจ้าสำนัก"เสียงหวานเอ่ยทักทายเขาเสียงใส"ดูท่าแล้วที่พื้นคงนอนสบายมิน้อย"หนิงเฟิ่งเอ่ยพลางยกชาขึ้นดื่ม ฟางเหนียงยกมือเช็ดคาบน้ำลายที่มุมปากอย่างเขินอาย "แล้วท่านเจ้าสำนักล่ะเจ้าคะ เมื่อคืนท่านหลับสบายดีหรือเปล่า""ก็ดี หากมิมีผู้ใดละเมอเรียกชื่อข้า""ห๊า~~~ เรียกชื่ออันใดกันเจ้าคะ"ฟางเหนียงตาโตเป็นไข่หานเมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม "มาทานข้าว"คนตัวโตเอ่ยเสียงดุ หญิงสาวจึงรีบลุกเข้าห้องอาบน้ำ เพียงเค่อเดียวก็วิ่งออกมา คนตัวเล็กตักข้าวต้มเข้าปากพร้อมชำเรืองมองชายหนุ่
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 26 ข้าอยากให้โอกาสคนผู้หนึ่ง

"อื่อ~~~ ปวดหัวจัง"ร่างเล็กที่นอนขดตัวบนเตียงกว้างพึมพำเบาออกมาเบาๆ แสงแดดช่วงสายของวันปลุกให้นางตื่นขึ้น ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งพร้อมกุมขมับตนเอง ร่างใหญ่ที่นั่งตัวตรงอยู่ที่โต๊ะน้ำชามาตลอดทั้งคืน มีสีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงความรู้สึกอันใดออกมา"ข้ากลับมาได้เช่นไรกัน"ฟางเหนียงเอ่ยขึ้นกับตนเองพร้อมก้มดูเสื้อผ้าตนที่ตอนนี้เสื้อตัวนอกถูกถอดออกมากองอยู่ที่พื้น "ทะ...ท่านๆๆๆ ท่านเจ้าสำนักท่านทำอะไรข้า นี่ๆๆนี่ท่านรังแกข้าหรือ"ฟางเหนียงกระโดดลงจากเตียงไปยืนอยู่หน้าชายหนุ่ม หนิงเฟิ่งยังคงวางท่าเช่นเดิมไม่เอ่ยอันใด 'เอ๊ะ! หรือข้าเดาผิด' หญิงสาวเอ่ยกับตนเองในใจ พรางลอบมองไปยังชายหนุ่ม เท้าขาวบางที่ไม่ได้ส่วมอะไรค่อยย่องเท้าบนพื้นที่เย็นเฉียบไปยังเสื้อผ้าของตนที่กองอยู่กับพื้นแล้วหยิบมันขึ้นมา จังหวะนั้นหญิงสาวถึงกับต้องโยนทิ้งแล้วใช้มือปิดจมูกทันที ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนฉายขึ้นมาในหัว ภาพตนเองที่ทั้งอ้วกทั้งพูดไม่หยุดชวนให้ปวดหัว ตอนนี้สีหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อด้วยความอาย นางอยากเอาหน้ามุดแผ่นดินแล้วหนีออกไปเสียจริงๆ"หากจำได้แล้วก็รีบไปเก็บข้าวของส่ะ"เสียงเข้มเอ่ยเรียกสติหญิงสาว "เจ้าค่ะ"ร่า
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 27 เจ้ายังใช่ฟางเหนียงที่ข้าเคยรู้จักอยู่หรือไม่

ใช้เวลากว่าครึ่งค่อนวัน ไม่นานรถมาก็ชะลอความเร็วและจอดสนิทลง เจ้าสำนักหนิงเฟิ่งเดินลงมาก่อนและยื่นมือเพื่อรับหญิงสาว"ขอบคุณเจ้าค่ะ" ฟางเหนียงเอ่ยขอบคุณก่อนที่จะหันมายื่นมือจับกับเด็กชายที่ยืนอยู่ข้างๆเพื่อพาเข้าที่พัก"เจ้าจะพาเด็กผู้นี้ไปที่ใด""ห้องพักของข้าอย่างไรล่ะเจ้าคะ"ฟางเหนียงเอ่ยตอบออกไปตามตรง"ชายหญิงจะพักห้องเดียวกันได้อย่างไร""ชายหญิง...ท่านเจ้าสำนักเจ้าค่ะ เด็กผู้นี้เป็นเพียงเด็กน้อยนะเจ้าคะ หากเทียบอายุข้ากับหญิงสาวทั่วไป ข้าคงเป็นแม่ของเด็กผู้นี้ได้แล้วกระมัง""ไม่ได้"ร่างใหญ่เอ่ยปฏิเสธเสียงดุ"ข้าจะอยู่กับพี่สาว"เด็กชายเอ่ยด้วยใบหน้าเศร้าขณะที่มองหน้าฟางเหนียง ร่างบางคุกเข่าตรงหน้าเด็กชายลง พร้อมยื่นมือไปสัมผัสที่ใบหน้าเล็ก มุมปากเล็กและหน้าฝากยังคงมีรอยฟกช้ำจากการถูกทำร้าย เด็กชายกำมือนางเน้น ฝามือเล็กๆที่ไม่มีท่าทางว่าจะปล่อยมือนั้น ทำให้ยิ่งมองก็ยิ่งเอ็นดูเข้าไปใหญ่ เหตุใดเด็กคนหนึ่งต้องมาเจอเรื่องอะไรเช่นนี้ด้วยนะ หากเลี้ยงไม่ไหวเหตุใดต้องทำให้เกิดขึ้นมาด้วย ความเห็นแก่ตัวของคนเรามีตั้งแต่ยุคสมัยนี้จนไปถึงปัจจุบันเชี่ยวหรือ"หากเจ้าฟังมิรู้ความก็ออกจากสำนัก
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 28 ท่านเจ้าสำนักนี่มันใกล้เกินไปหรือไม่เจ้าคะ

บานหน้าต่างไม้เล็กที่ถูกเปิดทิ้งเอาไว้ พัดเอาเกร็จหิมะสีขาวเข้ามาในห้องตามแรงลม บริเวณภายนอกหน้าต่างถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวบริสุทธิ์ ต้นไม้ใบหญ้าที่เป็นสีเขียวไม่มีเหลือให้เห็นมากหนัก ทุกคนที่นี่บอกว่าปีนี่นับว่าแปลกไปกว่าทุกปี เนื่องจากอากาศนั้นหนาวรุนแรงกว่าทุกปีที่ผ่านมา แต่น่าแปลกหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ตรงบานหน้าต่างกลับไม่รู้สึกหนาวเท่าที่คนอื่นรู้สึก นางเพียงคลุมด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์บางๆเพียงเท่านั้น ต่างจากโลกใบเก่าที่หญิงสาวมักจะเป็นคนขี้หนาวมาก อากาศเพียงเลขหลักเดียวนางก็แทบทนไม่ไหวแล้ว แต่ที่นี่ดูจากหิมะที่ตกอย่างหนักและลมที่พัดมาอย่างไม่หยุดนั้น อากาศตอนนี้คงติดลบแล้วเป็นแน่หากมีเครื่องมือวัดอากาศเมื่ออย่างโลกใบเก่าที่นางอยู่"เจ้าไม่หนาวรึ"เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ"ไม่รู้สิ ข้ารู้สึกว่าไม่หนาวเหมือนอย่างทุกปี"ฟางเหนียงเอ่ยตอบขณะที่สายตายังคงมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง โดยที่ไม่ได้หันมาสนใจผู้ที่เอ่ยถามตนเลยสักคำ นางรู้ดีว่าผู้ที่สามารถเข้าห้องของนางได้มีเพียงสหายของตน จ้าวเย่วเท่านั้น "ข้าได้ข่าวว่าเจ้าพาลูกชายที่เก็บได้จากตลาดในหมู่บ้านข้ามาด้วยหรือ""เจ้าพึ่งกล
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 29 เจ้าใช่ฟางเหนียงจริงๆหรือ

บนเส้นทางเดินอุโมงค์ต้นไม้ใหญ่ ที่สองข้างทางปกคลุมไปด้วยต้นสนที่แผ่กิ่งก้านสาขาออกมาจนปิดเป็นอุโมงค์ ขณะนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวจนไม่เห็นใบสีเขียวที่ร่วงหล่นของใบมันเสียแล้ว เป็นเวลาในช่วงบ่ายแต่กลับเพิ่งได้เห็นแสงแดดของพระอาทิตย์ครั้งแรกของวัน อากาศในตอนนี้หนาวขึ้นจนศิษย์ในสำนักบางคน หากไม่มีเรียนก็แทบไม่ออกมาข้างนอกกัน ต่างกับฟางเหนียงที่กลับไม่รู้สึกหนาวเท่าทุกคนมากนัก นางสอบถามจากเจ้าสำนักแล้วว่าอาจจะเกิดจากพลังวิญญาณของนางที่เป็น ฟินิกซ์ขาววิหคเหิน ความหนาวเหน็บจากพลังวิญญาณที่แผ่ออกมานั้น ไหนเลยสภาพอากาศแค่นี้จะเทียบเท่า"สีหน้าของเจ้าไม่ดีนะ"จ้าวเย่วที่เดินมาด้วยกันกับหญิงสาวเอ่ยทักสหาย"ข้ากังวลเรื่องการสอบเลื่อนขั้น ”ฟางเหนียงเอ่ยออกไปตามตรง ตั้งแต่เรื่องที่สำนักถูกลักลอบทำร้ายเมื่อคราวก่อน นางก็ถูกจับจ้องจากศิษย์ในสำนัก ถึงแม้ว่าเรื่องที่มีพลังวิญญาณสูงสุดจะถูกปิดเป็นความลับ แต่ความลับมักไม่มีจริง ในสำนักมีศิษย์ที่มีพลังวิญญาณสูงสุดถึงสองคน สร้างความเป็นกังวลให้กับสำนักอื่นจนไม่เว้นแม้แต่วังหลวง หากนางสามารถสอบเลื่อนขั้นชั้นปีได้ ก็เท่ากับว่านางสามารถจบการศึกษาได้เร็วมา
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more

ตอนที่ 30 แล้วเจ้าแน่ใจได้เช่นไรว่าข้ามิได้ชอบเจ้า

วันถัดมา"อาเหยา ท่านเจ้าสำนักเรียกข้ามาพบ"ฟางเหนียงเอ่ยบอกกล่าวที่หน้าตำหนัก ถึงนางจะทำตัวดีมากขึ้นแล้ว อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าอาเหยาผู้นี้จะยังมีอคติกับตนเองอยู่หรือไม่ เพื่อป้องกันความเข้าใจผิด ทุกครั้งที่มาหาเจ้าสำนักที่ตำหนัก อย่างไรก็ต้องแจ้งให้ทราบเพื่อความบริสุทธิ์ใจ อาเหยาพยักหน้ารับเนื่องด้วยผู้เป็นนายบอกกล่าวตนเอาไว้ล่วงหน้าก่อนแล้ว"ท่านเจ้าสำนักอยู่ท้ายตำหนัก หากเจ้ามาแล้วก็ไปพบเขาที่นั่น เจ้าเคยมาอยู่ที่นี่แล้วไปถูกใช่หรือไม่""อื้ม ข้าไปเองได้"ฟางเหนียงเอ่ยรับคำก่อนจะเดินเข้าไปในตำหนัก เช่นไรก็ต้องเดินผ่านตัวตำหนักไป ด้านหลังของตำหนักเป็นสวนหย่อมมีน้ำตกสูงที่ไหลลงมาจากหน้าผา นับว่าเจ้าของตำหนักเลือกที่ตั้งได้ดียิ่งนัก อีกทั้งเสียงน้ำตกยังไม่ดังพอทำให้รบกวนการพักผ่อนด้านในตำหนักอีกด้วย ร่างบางเดินมาหยุดที่สวนหย่อมไกลๆ ยืนมองร่างใหญ่ที่กำลังนั่งหลังตรงอยู่บนโต๊ะหินอ่อน เขากำลังวุ่นอยู่กับกองกระดาษตรงหน้านับสิบ ใบหน้าเรียบนิ่งที่มักประดับอยู่บนใบหน้าคมนั้น เสริมให้เขาดูหล่อเหลาขนาดที่ว่ามองเช่นไรก็ไม่มีวันเบื่อ นางไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดร่างนี้ถึงได้หลงเสน่ห์บุรุษผู้นี้มากมาย
last updateLast Updated : 2026-03-18
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status