ลิขิตฟ้า ข้ามภพให้มารัก のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

หนึ่งสัปดาห์ต่อมาภายในอ่างอาบน้ำไม้ขนาดใหญ่ ร่างใหญ่กำลังแช่น้ำสมุนไพรเพื่อช่วยรักษาร่างกายตนเอง แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยมัดกรามยังคงสมบูรณ์แบบ หนึ่งอาทิตย์มานี้เขารู้สึกว่าตนเองสบายตัวไปมาก นอนเต็มอิ่มอีกทั้งยังสามารถจัดการงานได้เป็นเวลานานๆ เหมือนกับว่าช่วงนี้พิษในร่างกายจะไม่กำเริบ มิรู้ว่าเป็นเพราะน้ำสมุนไพรที่ท่านหมอจัดยามาให้อาบแช่ทุกวัน หรือเป็นเพราะชาที่ฟางเหนียงต้มให้เขาดื่มก่อนนอนทุกวันกัน หลายวันมานี้เขารู้สึกว่านางพยายามหลบหน้าเขาอยู่ หากบังเอิญเจอกันก็จะรีบขอตัวไป ใบหน้าของนางดูไม่สดชื่น อีกทั้งผอมลงไปมาก"อาเหยา"เสียงเข้มเอ่ยเรียกเสียงดังจากในห้องอาบน้ำ"ขอรับท่านเจ้าสำนัก""สมุนไพรที่ท่านเจ้าเมืองนำมาเมื่อสัปดาห์ก่อน ท่านหมอดูหรือยังว่าฟางเหนียงสามารถกินได้หรือไม่""เรียนท่านเจ้าสำนัก ท่านหมอบอกว่าแม่นางฟางเหนียงสามารถกินได้ขอรับ ช่วยสมานแผลได้เร็วขึ้น บำรุงร่างกาย อีกทั้งไม่ทำให้พิษกำเริบ""ดี เช่นนั้นนำสมุนไพรนั้นไปชงกับชาแล้วนำไปให้นางดื่ม""ได้ขอรับ"อาเหบาเอ่ยด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม หนึ่งสัปดาห์มานี้นางต้องทรมานจากการที่บาดแผลฉีกขาดทุกคืน เพื่อถอนพิษให้ชา

เช้าวันถัดมาบรรยากาศในห้องเงียบจนแทบได้ยินเสียงหายใจ ถึงแม้ว่าผู้คนในห้องจะอยู่มากมายก็ตาม ทุกคนกำลังลุ้นว่าพิษในร่างกายของหนิงเฟิ่งนั้นถูกกำจัดไปหมดแล้วหรือยัง "ยินดีกับเจ้าสำนัก ร่างกายของท่านหายเป็นปกติแล้วขอรับ มิหลงเหลือพิษในร่างกายแล้ว"ท่านหมอเอ่ยด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ผู้ที่มีพลังวิญญาณระดับสูงสุดมิธรรมดาเสียจริง รักษาเพียงไม่กี่คราก็สามารภกำจัดพิษออกไปได้มากถึงเพียงนี้ นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกดีใจและภูมิใจไปด้วย เหมือนกับว่าทุกอย่างกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ และกลับไปเป็นปกติอีกครั้ง อีกไม่วันพลังวิญญาณของท่านเจ้าสำนักจะกำเนิดใหม่อีกครั้ง ระหว่างนั้นเขาจะต้องจำศิลเป็นเวลาสามวัน ห้ามมีผู้ใดเข้ามารบกวนเด็ดขาด มิเช่นนั้นการกำเนิดของสัตว์วิญญาณฟิงนิกวืเพลิงวิหคใหม่จะมิเป็นผล ตอนนี้ในสำนักเพิ่มกำลังอีกเป็นเท่าตัว เรียกว่าองครักษ์เงามากกว่าคนในสำนักเสียแล้ว แม้กระทั่งองค์ชายสามเจียวหมิงเฉินก็มาประจำอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน ระหว่างนั้นนางสัญญาว่าจะรีบรักษาตัวเองให้ดีขึ้นได้มากที่สุด เผื่อว่าเกิดเรื่องมิคาดฝันขึ้น จะได้ปกป้องชายหนุ่มได้"แต่อาการของแม่นางฟางเหนียงกลับน่าเป็นห่วง เ

หนิงเฟิ่งอุ้มหญิงสาวเข้ามาในตำหนัก จากนั้นวางนางลงที่เตียงช้าๆ ท่ามกลางบรรยากาศภายนอกที่วุ่นวาย ตอนนี้เขาไม่อยากรับรู้อันใดทั้งนั้น ความสนใจของเขาอยู่ที่นางผู้เดียว หนิงเฟิ่งปล่อยปล่อยพลังวิญญาณออกมาสร้างเขตแดนพลังวิญญาณตนเอง ที่ไม่มีผู้ใดสามารถเข้าออกได้ เนื่องด้วยพลังวิญญาณของเขาในตอนนี้กลับมาแล้ว อาการบาดเจ็บของนางก็ไม่น่าเป็นกังวลอีกต่อไป แสงสีฟ้าที่ระหว่างคิ้วหนาของชายหนุ่มพุ่งตรงเข้าที่ระหว่างหน้าผากของนาง วงแหวนสีฟ้าครามจากสัตว์วิญญาณฟินิกซ์ขาววิหคเหิน และวงแหวนสีเพลิงจากฟินิกซ์เพลิงวิหก ล้อมรอบตัวคนทั้งคู่ บาดแผลเพียงเท่านี้ไม่ยากเกินความสามารถที่ชายหนุ่มจะรักษามิได้ พลังระดับสูงสุดเหมือนกัน ง่ายดายนักไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดแล้ว โลหิตสีแดงสดได้หยุดไหล อีกทั้งบาดแผลยังดีขึ้นมากเสียอีก ตอนที่เขาไม่มีพลังวิญญาณต้องอดทนดูนางรักษาด้วยความทรมานทุกวัน เนื่องด้วยไม่มีคนที่ระดับพลังเดียวกันแล้วรักษาให้นางได้ ครานี้เขากลับมาเป็นเขาแล้ว มิว่านางต้องเจออะไร เขาจะโอบกอดเป็นความปลอดภัยที่นางวางใจไว้ได้อัก!โลหิตสีดำจากพิษไหลออกมาตามจมูกเรียว และกระอักเลือดออกมาคำโต ตะวันโผล่พ้นเขาลูก

ตลาดยามค่ำคืนคลึกคลื่นไม่ต่างจากช่วงกลางวัน หากจะให้เปรียบเทียบแล้วคิดว่าความมีเสน่หฺ์นั้นต่างกันคนละแบบ ช่วงกลางวันสิ่งที่น่าดึงดูดคงเป็นดอกไม้ที่ปลูกประดับตามหน้าร้าน และส่วนใหญ่จะเป็นชาวบ้านที่ขายพืชผัก เนื้อสัตว์มากกว่า แต่ยามค่ำคืนนั้นการตกแต่งมาจากโคมไฟของแต่ละร้าน สีสันสวยงามที่ดึงดูดลูกค้าเข้าร้านตนเอง และร้านส่วนใหญ่ขายอาการที่กินเล่นเล็กน้อยๆ ไปตลอดจนในโรงเตี๊ยม ไม่มีผักสดหรือเนื้อสัตว์ที่ใช้นำไปปรุงอาหาร"ขายเช่นไรหรือ""ปิ่นนี่อันละสิบเหรียญภู่เงินขอรับ""ท่านว่าปิ่นสองอันนี้ อันไหนงดงามกว่ากัน"หญิงสาวเอ่ยถามพลางชูให้เขาดู แต่หนิงเฟิ่งกลับมิตอบ ล้วงแขนเสื้อจ่ายค่าปิ่นทั้งสองอัน ยี่สิบเหรียญภู่เงินให้นางที"หากเลือกมิได้ ก็เอาทั้งสองเถิด"หนิงเฟิ่งเอ่ยจบก็เดินไปร้านขายโคมไฟถือข้างๆ ฟางเหนียงเหลือบไปเห็นสร้อยหยกข้อมือสีขาวและสีดำ มันมีจี้รูปนกเหมือนกับฟินิกซ์เล็กๆทั้งสองอัน "เฒ่าแก่ สร้อยข้อมือสองอันนั้นแพงหรือไม่""ไม่แพงขอรับ สร้อยนี้ซื้อเป็นคู่ คู่ล่ะสิบเหรียญภู่เงิน""ข้าขอแลกเปลี่ยนกับปิ่นที่ซื้อเมื่อสักครู่ได้หรือไม่ เปลี่ยนเป็นเอาปิ่นอันเดียวแล้วก็สร้อยข้อมือคู่นั้น

ฟางเหนียงตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักหัวจนต้องยกขึ้นกุมขมับ เมื่อคืนภาพตัดไปตั้งแต่อยู่บนเรือแล้ว เมื่อคืนกลับถึงสำนักด้วยสภาพเช่นไรยังมิรู้ด้วยซ้ำ แต่เพราะรู้ว่ามีท่านเจ้าสำนักอยู่ข้างกายนางจึงไม่เป็นกังวลมากนัก ความเย็นจากอากาศที่สัมผัสตัว บวกกับความรู้สึกโล่งทำให้นางก้มมองสภาพตนเองที่อยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้างามทำตาโตรีบดึงผ้าห่มขึ้นปิดตัวเองทันที เมื่อบนตัวนางไม่มีอาภรณ์แม้เพียงสักชิ้น ชิ้นเล็กชิ้นน้อยก็มิมีแก๊ก!เสียงเปิดประตูดังขึ้นทำให้นางยิ่งถอยล่นไปด้านหลังชิดหัวเตียง เพราะนางยังเปลือยกายใต้ผ้าห่มอยู่ เกรงว่าจะมีผู้อื่นมาเห็นในสภาพที่ไม่เรียบร้อย แต่เมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดก็ถอนหายใจ หนิงเฟิ่งเดินเข้ามาพร้อมกาน้ำร้อน กลิ่นชาหอมลอยลิ่วมาเตะจมูก "เหตุใดถึงได้มองข้าเช่นนั้น"หนิงเฟิ่งเดินมาวางกาน้ำร้อนที่หัวเตียง ก่อนจะรินชาส่งให้นาง แววตาที่เหมือนกระต่ายตื่นตูมนั้นทำให้เขาเดาได้ไม่ยาก สมองน้อยๆของนางคงกำลังก่นด่าเขาในใจเป็นแน่"เมื่อคืน....ตอนข้าเมา ท่านเจ้าสำนักขืนใจข้าหรือเจ้าคะ"ฟางเหนียงเอ่ยถามเขาไปตามตรง"แล้ว......"เสียงทุ้มเอ่ยอย่างยียวน พร้อมไล่สายตาตั้งแต่ใบหน้าไปจนปล