บททั้งหมดของ Married to my Ex's Billionaire Uncle: บทที่ 71 - บทที่ 80

Zamira Rios POV Nang sumapit ang kinabukasan, ang sikat ng araw na dahan-dahang tumagos sa pagitan ng mga makakapal na kurtina ay nagdala ng kakaibang liwanag sa aming silid. Ang nagbabagang gabi ng aming p********k sa ibabaw ng malambot na kama ay tuluyan nang napawi, napalitan ng isang napakatahimik at payapang paligid kung saan ang tanging naririnig ay ang marahang paghinga naming dalawa. Sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na madidilim na gabi ng pakikipagtutuos sa mga kaaway ng kumpanya, nagising akong magaan ang pakiramdam, walang mabigat na kaba sa aking dibdib at walang takot sa kung ano ang maaaring maging susunod na hakbang ng pamilya Del Fierro. NakatayO si Santi sa harap ng malaking salamin, dahan-dahang isinusuot ang kanyang mamahaling puting polo habang nakatalikod sa aking pwesto. Ang kanyang malalapad na balikat at matikas na tindig ay naroon pa rin, ngunit ang kanyang awra ay wala nang dalang pader ng yelo na tila ba handang pumatay ng sinumang haharang sa k

Zamira Rios POV Ang init ng nagdaang almusal sa kusina ay tuluyan nang napalitan ng mas malalim at nagbabagang atmospera nang muli kaming pumasok sa aming malawak na silid. Ang bawat hakbang ni Santi patungo sa akin ay nagtataglay ng pormal ngunit nakatutulig na kapangyarihan na palaging nagpapahina sa aking mga tuhod bilang isang babae. Sa loob ng silid na ito, kung saan ang bango ng mamahaling tabako at ang kanyang pamilyar na pabango ay nakasara mula sa labas ng mundo, wala kaming ibang batas na kinikilala kundi ang kanyang mga kamay at ang aking ganap na pagsuko. Isinara niya ang dambuhalang pinto ng silid, at ang tunog ng pag-lock niyon ay tila naging hudyat ng aking ganap na pagpapasakop para sa hapong ito. Humarap siya sa akin, ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay tuluyan nang natunaw, napalitan ng nag-aapoy at gutom na paningin na diretsong tumatagos sa aking kaibuturan. "You've been teasing me buong umaga, Zamira," panimula niya, ang kanyang baritonong boses ay paos at mab

Zamira Rios POV Nang sumapit ang madaling-araw, ang malamig na hamog na nagmumula sa labas ng malawak na bintana ay dahan-dahang gumapang sa sahig ng aming silid. Ang nagbabagang gabi ng aming p********k ay tuluyan nang napawi, ngunit ang init na iniwan niyon sa aking buong katawan ay nananatiling buhay. Nakahiga pa rin ako sa tabi ni Santi, dahan-dahang iminumulat ang aking mga mata habang pinapanood ang kanyang matikas na anyo sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay wala roon sa tuwing kami ay nagkakabukod, ngunit ang pormal at nakatatakot na awtoridad ay nananatiling nakatatak sa bawat linya ng kanyang katawan. Naramdaman ko ang marahas na paghila ng kanyang dambuhalang braso sa aking baywang upang mas lalo akong idikit sa kanyang matigas na dibdib. Ang kanyang hininga ay mababa at paos malapit sa aking tenga, na nagpadala ng pamilyar na panginginig sa aking kaibuturan. "You're overthinking again, wife," basag niya sa katahimikan ng madali

Zamira Rios POV Ang kapayapaang naramdaman namin sa kusina habang magkasalong kumakain ng almusal ay mabilis na napawi nang sumapit ang katanghalian. Sa loob ng malawak na sala ng mansyon, ang pormal at malamig na atmospera ay muling bumalik nang marinig namin ang tunog ng paghinto ng isang mamahaling sasakyan sa labas ng malaking tarangkahan. Ang pader ng yelo sa mukha ni Santi ay mabilis na muling nabuo, mas matigas at mas nakatutulig kaysa sa mga nagdaang araw, habang dahan-dahan niyang ibinababa ang kanyang hawak na baso sa ibabaw ng lamesang kahoy. Naramdaman ko ang marahas na pagpisil ng kanyang dambuhalang palad sa aking baywang, isang mapang-angking hawak na agad nagpabalik sa aking katatagan bilang kanyang asawa sa harap ng darating na banta. "Kristoff just messaged me, wife," basag ni Santi sa katahimikan, ang kanyang baritonong boses ay mababa at paos, nagpahiwatig ng nag-aapoy na galit na pinipigil niya sa loob ng kanyang dibdib. "Mukhang hindi lang si Alfonso ang may gu

Zamira Rios POV Ang paglubog ng araw sa kanluran ay nag-iwan ng mahahabang anino sa loob ng malawak na sala ng mansyon, ngunit ang nagbabagang init sa pagitan naming dalawa ni Santi ay tila walang balak na magpatangay sa gabi. Matapos ang marahas na pakikipagtutuos sa mamumuhunan, ang katahimikan sa paligid ay nabalutan ng panibagong antas ng pagnanasa na palaging sumisiklab sa tuwing dumarating ang gulo sa aming pamilya. Nakahiga pa rin ako sa ibabaw ng malambot na sofa, habol ang aking hininga habang ang dambuhalang bulto ng aking asawa ay nanatiling nakapatong sa aking ibabaw, kinukulong ang aking buong pagkatao sa pagitan ng kanyang matitipunong braso. Inangat ko ang aking mga kamay upang dahan-dahang haplusin ang kanyang malalapad na balikat, ninanamnam ang pormal ngunit nakatutulig niyang presensya na palaging nagpapasuko sa aking katawan bilang kanyang asawa. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay tuluyan nang napalitan ng nag-aapoy na paningin na diretsong tumatagos sa aking k