บททั้งหมดของ Married to my Ex's Billionaire Uncle: บทที่ 61 - บทที่ 70

Zamira Rios POV Ang payapang almusal na pinagsuhan namin ni Santi sa kusina ay nag-iwan ng init na sumama sa paglipas ng buong maghapon. Habang unt-unting lumulubog ang araw sa kanluran, ang kapaligiran sa loob ng mansyon ay muling binalot ng pamilyar ngunit mas banayad na katahimikan. Walang mga bodyguard na nagmamadaling pumasok, at walang ingay ng mga sasakyan mula sa labas ng malawak na tarangkahan. Sa unang pagkakataon, pakiramdam ko ay dahan-dahan nang natutupad ang pangarap kong kapayapaan sa piling ng aking asawa, malayo sa marahas na ingay ng kumpanya. Nagliligpit ako ng ilang papeles sa aming silid-aklatan nang maramdaman ko ang marahang pagbukas ng pinto. Pumasok si Santi na wala nang suot na polo; tanging ang kanyang itim na pantalon at ang malalapad, matitigas niyang balikat ang bumungad sa aking paningin. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay tuluyan nang natunaw, ngunit ang nagbabagang pagnanasa sa kanyang madidilim na mga mata ay mas lalo lamang naging matalim haban

Zamira Rios POV Nang sumapit ang kinabukasan, ang sikat ng araw na dahan-dahang tumagos sa pagitan ng mga makakapal na kurtina ay nagdala ng kakaibang liwanag sa aming silid. Ang nagbabagang gabi ng aming p********k sa ibabaw ng malambot na kama ay tuluyan nang napawi, napalitan ng isang napakatahimik at payapang paligid kung saan ang tanging naririnig ay ang marahang paghinga naming dalawa. Sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na madidilim na gabi ng pakikipagtutuos sa mga kaaway ng kumpanya, nagising akong magaan ang pakiramdam, walang mabigat na kaba sa aking dibdib at walang takot sa kung ano ang maaaring maging hakbang ng pamilya Del Fierro. Nakatayo si Santi sa harap ng malaking salamin, dahan-dahang isinusuot ang kanyang mamahaling puting polo habang nakatalikod sa aking pwesto. Ang kanyang malalapad na balikat at matikas na tindig ay naroon pa rin, ngunit ang kanyang awra ay wala nang dalang pader ng yelo na tila ba handang pumatay ng sinumang haharang sa kanyang daan

Zamira Rios POV Nang lisanin ni Kristoff ang malawak na sala, ang naiwang hangin sa loob ng mansyon ay tila mas lalo pang uminit sa tindi ng nagbabagang galit na nagmumula kay Santi. Ang bawat salitang binitawan ng kalihim tungkol sa panibagong pakana ni Alfonso ay nag-iwan ng malalim na marka sa aking isipan, ngunit sa halip na matakot, ang aking puso ay binalot ng isang mabangis na katatagan. Nakatitig ako sa saradong pinto, ramdam ang mabilis na pagdaloy ng dugo sa aking mga ugat. Hindi na ako ang dating babaeng madaling takutin ng kapangyarihan ng pamilya Del Fierro; ngayon, ako na ang reynang nakahandang pumatay sa sinumang magtangkang umagaw sa aking korona. Naramdaman ko ang marahas na paghila ni Santi sa aking baywang upang idikit ang aking likod sa kanyang matigas na dibdib. Ang kanyang dambuhalang bulto ay tila isang tanggulan na hinding-hindi matitibag ng anumang bagyo sa labas, at ang kanyang nakalulunod na bango na may halong amoy ng mamahaling alak ay muling sumakop sa

Zamira Rios POV Ang unang silahis ng liwanag na pumasok sa aming silid ay tila isang hudyat na ang oras ng pagtatago sa loob ng mansyon ay tuluyan nang natapos. Matapos ang nagbabagang gabi ng aming p********k na nag-iwan ng pamilyar na init sa aking buong katawan, dahan-dahan akong bumangon mula sa malambot na kutson. Nakatayo na si Santi sa harap ng malaking salamin, tapos nang isuot ang kanyang pormal na itim na polo at kasalukuyan nang isinasara ang mga butones sa kanyang mga pulso. Ang kanyang anyo ay binalot muli ng nakatatakot na pader ng yelo na tila ba handang pumatay ng sinumang haharang sa aming daan ngayong umaga. Lumapit ako sa kanyang likuran, isinusandig ang aking mukha sa kanyang malalapad na balikat habang ipinupulupot ko ang aking mga braso sa kanyang matigas na baywang. Ang nakalulunod niyang bango na may halong amoy ng mamahaling tabako ay muling sumakop sa aking katinuan. "You're awake early, wife," basag niya sa katahimikan, ang kanyang baritonong boses ay maba

Zamira Rios POV Nang sumara ang pinto ng aming sasakyan palayo sa dambuhalang gusali ng kumpanya, ang ingay ng mga mamamahayag at ang nagkakagulong mga tao sa lobby ay tuluyan nang napawi. Ang loob ng aming sasakyan ay nabalot ng isang pamilyar ngunit mas matinding init matapos ang naganap na pagkatay sa mga lobo sa loob ng boardroom. Nakasandal ako sa malambot na upuan, habol ang aking hininga habang pinapanood ang sunod-sunod na pagsasayaw ng mga ilaw ng lungsod sa salamin ng bintana. Ang tagumpay na aming Nakamit laban kay Alfonso ay nag-iwan ng isang mabangis na katatagan sa aking dibdib, pinalalayas ang natitirang takot na matagal ding naghari sa aking pagkatao. Naramdaman ko ang marahas ngunit may pag-iingat na paghila ni Santi sa aking baywang. Binuhat niya ako nang walang kahirap-hirap upang paupuin sa ibabaw ng kanyang kandungan, dahilan upang maramdaman ko ang matitigas na kalamnan ng kanyang mga hita at ang nagbabagang init na nagmumula sa kanyang dambuhalang bulto. "You