All Chapters of Married to my Ex's Billionaire Uncle: Chapter 41 - Chapter 50

Zamira Rios POV Kung pwede lang magpalakpakan ang mga anghel sa langit dahil sa tindi ng pagkakasupalpal ni Santi kay Mr. Valdez, baka may narinig na kaming choir sa loob ng penthouse. Ang sarap sa pakiramdam na makita ang mga matatandang board members na halos mabulunan sa sarili nilang laway habang ang bilyonaryong asawa ko ay pormal na pinalalayas ang kahit anong ere sa kwarto gamit lang ang malamig niyang boses. “Now that we’ve cleared up the portfolio expansion,” Santi continued smoothly, his paos and velvet register returning to its effortless, commanding rhythm. “Let’s proceed with the lunch. I don’t like my wife waiting for her meals when she already spent too much energy this morning.” Putsa. Muntik ko nang maikot ang mga mata ko sa tindi ng pasaring niya. Seryoso ba siya rito?! Alam ko namang pabulong at para sa amin lang ’yung dulo ng sinabi niya, pero ramdam ko ang biglang pagsiklab ng matinding init sa pagitan ng mga hita ko habang naaalala ko kung paano ako naging bikt

Zamira Rios POV Kung may press conference kayong aattidan pagkatapos ng isang marahas at mabilisang serye ng penthouse dividends, siguraduhin niyo muna na hindi mukhang nire-pave ng heavy machinery ang mga labi niyo. Kasalukuyan akong nakatayo sa harap ng dambuhalang salamin ng private restroom ng penthouse, at putsa talaga, kulang na lang ay mag-file ako ng temporary restraining order laban sa sarili kong asawa. Ang premium ruby lipstick ko? Burado. Ang emerald green silk wrap dress ko? Medyo nagusot ang perpektong lapat sa baywang ko, at may kaunting lukot sa likod dahil sa tindi ng pagkakasandal ko sa marble wall kanina. “Santiago Del Fierro, sinisira mo ang brand design ko,” pabulong kong asik habang nagmamadaling mag-retouch gamit ang powder compact ko. “I merely enhanced your facial glow, Zamira,” sagot ng isang pamilyar at baritonong boses mula sa likod ko. Lumingon ako sa repleksyon ng salamin at doon ko nakita si Santi na kaswal na nakasandal sa pinto ng restroom. Ang bil

Zamira Rios POV Kung may nakasulat man sa safety manual ng mga luxury cars na bawal makipag-negosasyon habang mabilis ang takbo ng sasakyan sa Skyway, siguradong tinapon na ni Santi ang librong ’yun kasabay ng pagtataas ng privacy glass. Ang dulas ng leather seat sa likod ko ay parang naging dagdag na mitsa sa nagbabagang init na lumalabas sa katawan ng asawa ko. Bawat pagbaba ng mga labi niya sa panga ko ay may kasamang kakaibang tindi, na parang hindi siya galing sa isang national press conference kung saan kakapagtanggol niya lang sa akin sa harap ng buong bansa. “S-Santi… yung toll gate… baka huminto si Kuya Jojo,” gasped ko habang ang dalawang kamay ko ay pabalagbag na nakakapit sa kwelyo ng bespoke charcoal gray suit niya. May kaunting lukot na naman ang vest niya dahil sa tindi ng pagkakahila ko, pero wala nang may pakialam sa pormalidad ngayon. “RFID ang gamit natin, Zamira. We don’t stop for transactions,” he growled softly against my neck, his signature paos and velvet re

Zamira Rios POV Kung may nakasulat man sa bucket list ko tungkol sa pagsakay sa isang private helicopter para habulin ang ex kong magnanakaw habang suot ko ang nagusot kong emerald green dress, paniguradong binura ko na ’yun ngayon. Dahil habang naglalakad kami ni Santi patungo sa pribadong helipad sa likod ng Del Fierro estate, ang tindi ng hangin mula sa umiikot na dambuhalang elisi ng chopper ay kulang na lang ay liparin ang buong katinuan at ang natitirang poise ko sa katawan. “Santi! Yung buhok ko, tuluyan nang naging pugad ng ibon!” sigaw ko, pilit kong hinahawakan ang laylayan ng silk dress ko habang marahas na sumasabog ang hangin sa paligid namin. Subalit ang lolo niyo, parang commercial ng mamahaling shampoo ang hitsura! Kahit malakas ang hangin, ang kanyang charcoal gray three-piece suit ay nananatiling perpekto, at ang kanyang slicked-back hair ay hindi man lang gumagalaw sa tindi ng gel na gamit niya. He didn’t answer; instead, he smoothly wrapped his huge, heavy arm ar

Zamira Rios POV Kung may award man para sa pinakamabilis na pag-transition mula sa isang legal standoff patungo sa isang high-stakes bedroom liquidation, ibigay niyo na kay Santiago Del Fierro. Literal na kalalagda pa lang ni Nico sa resignation papers sa ibaba, pero bago ko pa man mabilang kung ilang piraso ng pine wood ang bumubuo sa kisame ng resthouse na ’to, dinala na ako ng dambuhalang bilyonaryong ’to paakyat sa master’s suite. Isinarado ni Santi ang dambuhalang pintong gawa sa mabigat na narra gamit ang likod ng kanyang sapatos. He didn't even bother to turn on the lights. Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa kwarto ay ang kulay-abong fog mula sa labas ng glass balcony at ang bahagyang ningning ng nag-aapoy na fireplace sa gilid ng kama. “Santi… s-sandali, ’yung mga papeles sa ibaba? Paano kung biglang magbago ang isip ng pamangkin mo?” pabulong kong hirit habang pilit kong itinutulak ang matitigas niyang pectorals. But my hands were totally betraying my logic; my fingers in