All Chapters of นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 31 เป็นอย่างที่คิดหลี่อิงอิงมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างใช้ความคิด ในเมื่อเอกสารฉบับนี้มีคนอื่นรู้แล้วทำไมถึงไม่เอามาบอกพี่หย่วนเจ๋อล่ะ ถ้าหากวันนี้ไม่เกิดเรื่องขึ้น เอกสารฉบับนี้ก็ต้องการเข้ากลีบเมฆน่ะสิ ป้ากุ้ยเธอพอจะเข้าใจ เธอเป็นเพียงชาวบ้าน อาจจะเพราะกลัวหรืออะไรก็แล้วแต่ โทษเธอไม่ได้ แต่ผู้นำหมู่บ้านนี้สิทำไมถึงไม่พูด หากวันนี้ไม่แตกหักกัน ผู้นำหมู่บ้านจะยอมเอาเอกสารฉบับนี้ออกมาไหม“ขอโทษนะ ฉันรู้ว่าเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับฉัน แต่ฉันขอถามในฐานะผู้ไม่รู้นะ ในเมื่อเอกสารยกทรัพย์สินหรือกรรมสิทธิ์ให้พี่หย่วนเจ๋อ เอาง่ายๆ คือพ่อยกมรดกให้ลูก ใบมรดกฉบับนี้ก็มีมานานแล้ว ฉันไม่เข้าใจทำไมเพิ่งจะเอาออกมา ในเมื่อพี่หย่วยเจ๋อลำบากและถูกเลี้ยงดูมาไม่ต่างจากทาสคนหนึ่งป้ากุ้ยไม่พูดพอเข้าใจได้เพราะกลัว แต่ท่านผู้นำหมู่บ้านไม่พูด มันหมายความว่ายังไง มีใครพอจะตอบเรื่องนี้ได้บ้างไหม อ้อ จริงสิเมื่อวานพี่หย่วนเจ๋อแยกบ้าน ทำไมผู้นำหมู่บ้านไม่บอกล่ะ พี่หย่วนเจ๋อลองดูในเอกสารสิว่าพ่อของพี่ระบุไว้ไหมว่าพี่ต้องอายุเท่าไหร่ถึงจะบอกเรื่องนี้ได้ หรือต้องมีเหตุการณ์อะไรถึงจะเปิดเผยเรื่องนี้ได้”“ครับ ในน

บทที่ 33 แน่ใจนะว่าของหมั้น“นั่นไง” หลงจื่อได้แต่อุทานในใจ ผิดจากที่เขาว่าไหมล่ะ พูดยังไม่ทันขาดคำ“พี่จี้หยวนพี่บ้าหรือเปล่า ช่วยรักษาชื่อเสียงฉันแต่พี่ไม่ได้แต่งงานตลอดชีวิตเลยนะ”หลี่อิงอิงไม่คิดมากเพราะเธอเองคิดว่ามีครอบครัวมีพี่ชาย มีสหาย และมีธุรกิจมีเงินก็พอแล้ว ส่วนเรื่องสามีน่ะเหรอ ไม่มีก็ไม่ตายค่ะ“ก็ไม่เห็นเป็นอะไร หมั้นกับเราแต่งกับเราดีกว่าถูกจับแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ จริงไหมหลงจื่อ”“ครับ”หลงจื่อพยักหน้ายอมรับ แต่กลับทำให้ทุกคนคิดว่า จี้หยวนและหลงจื่อนั้นเสียใจที่ทั้งสองคนแต่งงานกันไม่ได้ และคิดว่าครอบครัวของพี่จี้หยวนนั้นไม่ยอมรับ“พี่จี้หยวนทำหน้าเหมือนโดนบังคับแต่งงานอย่างนั้นแหละ”“จริงครับ วันนี้ที่บ้านพี่จี้หยวนส่งข่าวมาว่าจะหาเจ้าสาวและเตรียมงานรอไว้แล้ว ถึงแม้พี่จี้หยวนจะไม่กลับไปงานแต่งก็จะเกิดขึ้น”หลงจื่อแสร้งทำสีหน้าเศร้า เล่าเรื่องจริงบ้างไม่จริงบ้างออกไป แต่กลายเป็นว่าทุกคนสงสารคู่นี้มาก“แล้วพี่จี้หยวนจะทำยังไง” หลี่อิงอิงมองว่าเรื่องของเธอนั้นกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย ถ้าเทียบกับพี่จี้หยวนถูกบังคับแต่งงาน“เอาอย่างนี้ไหม ในเมื่ออิงอิงก็มีข่าวลือเรื่องนี้ออ

บทที่ 35 เสร็จสิ้นงานหมั้นไม่ใช่แค่เหวินโปที่หันกลับไปมองหน้าสหายด้วยความสงสัย การที่ไท่เป่าพูดแบบนี้มันหมายความว่ายังไง“นายพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงไท่เป่า หรือว่าที่ฉันและทุกคนเข้าใจก่อนหน้านี้มันผิด”“ใช่ นายและทุกคนเข้าใจมันผิดทั้งหมด” ไท่เป่าพูดจบ เหวินโปและชาวบ้านยิ่งสงสัยหนักกว่าเดิม“พี่ไท่เป่าช่วยอธิบายให้ฉันและทุกคนฟังได้ไหม ดูหน้าฉันกับเสี่ยวหลินสิ ผูกกันจนเป็นโบว์อยู่แล้ว”หลี่อิงอิงเองก็คิดไม่ต่างจากคนอื่น ไท่เป่าหันไปมองคนที่อยู่ข้างๆ หลี่อิงอิงก่อนจะตอบกลับทุกคนด้วยรอยยิ้ม“ที่ตอบว่า ครับ นั้น ก็เพราะว่าผมได้ทำตามคำสั่งเสียข้อสุดท้ายของพ่อจบแล้ว นั่นคือการที่แม่เลี้ยงให้ผมแต่งงานกับหลานสาวของเธอเพราะมันเป็นข้อเสนอของแม่เลี้ยง ถ้าหากผมแต่งงานกับหลานสาวของเธอแล้วก็ไม่ต้องทำตามคำสั่งเสียของพ่ออีกและที่ผมตอบ ครับ อีกความหมายหนึ่งคือผมไม่ยอมรับและไม่รับผิดชอบเด็กในท้องของชิวลี่ ก็ในเมื่อแม่เลี้ยงของถามผมว่าทำไม จะไม่ยอมรับใช่ไหม แล้วผมตอบว่าครับ ผมผิดตรงไหน”หลังจากที่ไท่เป่าพูดจบ หลี่อิงอิงคิดในใจถ้าไม่ติดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงคงจะกระโดดถีบไท่เป่าจริงๆ อย่างนี้ไม่ต้องเรียก

บทที่ 37 เด็กกำพร้าแล้วยังไง“ในเมื่อหยิบข้อสอบไปผิด ก็เอาไปให้ใหม่ก็จบเรื่องแล้วจะตกใจทำไม” ผู้อำนวยการโรงเรียนเดินเข้ามาจึงได้ตอบออกไป“ผู้อำนวยการคะ ดูนี่ก่อนค่ะ สี่คนพี่น้องได้คะแนนเต็มทั้งหมด และเป็นข้อสอบที่ใช้สำหรับสอบเลื่อนระดับชั้นนะคะ หากไม่มีกระดาษคำตอบสำหรับตรวจข้อสอบ ฉันยังคิดว่าตัวเองตรวจผิดเลย แม้แต่ครูผู้ช่วยบางคนยังทำได้ไม่เต็มหนึ่งร้อยคะแนนเลยนะคะ” ครูผู้ช่วยยังคงตื่นเต้นไม่หายกับคะแนนสอบของสี่พี่น้อง“เป็นไปได้ยังไง ฉันไม่เชื่อ” ครูหย่งที่พูดดูถูกทั้งสี่คนไว้ ร้องเสียงหลงเธอไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด“ถ้าครูหย่งไม่เชื่อก็เอากระดาษคำตอบไปดู จะได้หายข้องใจ”ผู้อำนวยการโรงเรียนยื่นกระดาษคำตอบไปให้ ครูหย่งเองเมื่อรับมาแล้วก็เบิกตากว้าง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแล้วล่ะ ใครจะคิดว่าทั้งสี่คนจะได้คะแนนเต็มแบบนี้ ตอนนี้ห้องพักครูเกิดความโกลาหล แต่ต่างกับห้องสอบที่ทั้งสี่คนอยู่อย่างสิ้นเชิง“เป็นไงบ้างทุกคน ข้อสอบยากไหม คิดว่าพวกเราคงจะได้ลงทะเบียนสอบเลื่อนระดับชั้นกันนะ” หลี่อิงอิงมองว่าข้อสอบนี้ง่ายมากสำหรับเธอ และก็ไม่ยากสำหรับทุกคน“ไม่ยากเลย เหมือนกับที่พวกเราอ่านมานั่นแหละ พี่ว่าพว

บทที่ 39 เฉิงจี้หยวนเปิดตัวอานเช่อหานหันไปมองคนที่กล้าทำร้ายตัวเองด้วยอารมณ์โมโห ก่อนจะชะงักและตกใจจนหน้าซีดพร้อมกับเอ่ยชื่อคนผู้นั้นเบาๆ แต่กลายเป็นได้ยินกันทั้งหมด“คุณเฉิง”“ใช่ ฉันเอง นายกล้ามากเลยนะที่จะทำร้ายคู่หมั้นของฉัน”เฉิงจี้หยวนเมื่อเดินมาถึงตัวหลี่อิงอิงก็ตรวจดูว่าเธอได้รับอันตรายหรือไม่ เมื่อเห็นว่าคู่หมั้นเด็กไม่เป็นอะไรก็หันมามองคนที่นอนกองอยู่ด้วยสายตาที่ฆ่าคนได้“ผมไม่ทราบครับว่าเด็กสาวคนนี้เป็นคู่หมั้นของคุณเฉิง ถ้ารู้ผมคงไม่กล้า”อานเช่อเตียนละล่ำละลักบอก ใครจะไปคิดว่าเด็กสาวคนนี้จะเกี่ยวพันกับคนมีอำนาจอย่างท่านนายพลเฉิง ที่ใครต่อใครก็ต้องการตัวให้เป็นพรรคพวกด้วย เขาได้ข่าวว่าพรรคการเมืองบางพรรคต้องการให้เขาดำรงตำแหน่งใหญ่ แต่ท่านนายพลไม่ต้องการ จนต้องขอพักราชการมาหลายปี“ฉันว่านายคงไม่เหมาะกับหน้าที่การงานที่นายทำอยู่แล้วละ หน้าที่ของสำนักงานพลเรือนคืออะไร ถึงแม้ว่านายจะเป็นเพียงผู้ช่วยก็ไม่ควรจะเอาหน้าที่การงานมาขู่คนแบบนี้ ถึงแม้ว่าคนๆ นั้นจะไม่ใช่หลี่อิงอิงคู่หมั้นของฉัน หลงจื่อ ไปตามหัวสำนักงานมาที่นี่ เดี๋ยวนี้!”เฉิงจี้หยวนตอนนี้ไม่สนใจแล้วว่าใครจะรู้ฐานะท