All Chapters of นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 42 บ้านเฉินมาหาเรื่องระหว่างทางที่ทั้งหกคนกลับมาหมู่บ้านก็เจอชาวบ้านต่างก็หันมามอง แต่ว่าไม่มีใครพูดอะไร เพราะยังไงหลี่อิงอิงและเฉิงจี้หยวนนั้นหมั้นหมายกันแล้ว ตอนนี้งานในคอมมูนเริ่มจะเสร็จแล้วและหลายๆ คนเตรียมที่จะลงผลผลิตรอบใหม่ จึงทำให้ชาวบ้านว่างกันมากขึ้น เหมือนเช่นลุงใหญ่และลุงคังเทียนที่ไม่น่าจะเกินอาทิตย์ก็ว่างงานแล้ว ไม่นานทั้งหกคนก็ปั่นจักรยานมาถึงบ้านของตัวเองหลี่อิงอิงมาถึงก็ไม่รอช้า เธอเปลี่ยนชุดเรียบร้อยก็มาเตรียมอาหารให้กับลุงๆ และป้าสะใภ้ ส่วนตัวเธอนั้นยังอิ่มอยู่ เย็นนี้เธอตั้งใจว่าจะทำกะเพราหมูไข่ดาวคนละจานก็พอ เพราะวัตถุดิบใกล้จะหมดแล้ว พรุ่งนี้เธอตั้งใจจะเข้าตลาดมืด ไปจัดการส่งจักรยานและสอบถามเรื่องร้านค้าในตลาดมืด หลี่อิงอิงและเสี่ยวหลินนั้นช่วยงานกันอยู่ในครัว ส่วนสองพี่น้องบ้านหลี่วิ่งเข้าไปเอานิยายที่เสร็จแล้วเอามาให้เฉิงจี้หยวนและหลงจื่อดู ทั้งสองหนุ่มอดทึ่งไม่ได้ในความสามารถของทั้งสี่คน“ไม่ใช่พวกเราหรอกครับที่เป็นคนแต่ง แต่เป็นอิงอิงพูดบรรยายให้ฟัง พวกเราจึงเขียนตามเธอเท่านั้น” หลี่ฮุ่ยหมินไม่ต้องการรับความดีความชอบ เพราะคนที่แต่งจริงๆนั้นคือน้องสาวข

บทที่ 44 เตรียมตัวก่อนเดินทาง“เสี่ยวหลินอธิบายพ่อกับแม่ได้ไหมลูก” เซี่ยเหมยถามลูกสาวน้ำเสียงอ่อนโยนเสี่ยวหลินจึงเล่าเรื่องราวให้ทุกคนฟังด้วยรอยยิ้ม แต่กลายเป็นไท่เป่าที่ตอนนี้หน้าแดงหูแดงลามไปหมดทั้งตัว ทำให้ใครหลายคนที่เป็นภาพนี้อดยิ้มตามไม่ได้ เมื่อคังเทียนและเซี่ยเหมยได้ยินเรื่องทั้งหมดจากลูกสาวทั้งสองก็ไม่ได้ว่าอะไรหากลูกสาวเขารักใคร คนเป็นพ่อและแม่ก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธ“ไท่เป่า นายรักเสี่ยวหลินไหม”คังเทียนถามคนรักของลูกสาว ถึงแม้ว่าเขาจะรู้จักนิสัยและเห็นไท่เป่ามาตั้งแต่เด็ก แต่คนเป็นพ่อก็อดที่จะห่วงไม่ได้“รักครับ รักมานานแล้ว แต่เพราะผมต้องทำตามคำสั่งเสียของพ่อ จึงทำให้ผมต้องตัดใจจากเสี่ยวหลิน และผมคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเสี่ยวหลินครับ”“อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วกันไป การไปปักกิ่งครั้งนี้นายก็ไปด้วยเถอะ ลุงไม่ได้ต้องการอะไรมาก แต่ลุงรู้ว่านายไม่มีความเชื่อมั่นในตัวเองว่าเหมาะสมกับเสี่ยวหลินไหม นายจงไปตามความฝันและไปดูลู่ทางของตัวเองเสีย ลุงเชื่อว่านายจะต้องประสบความสำเร็จในอนาคต ต่อไปภายภาคหน้าลุงและป้าเซี่ยเหมยขอฝากเสี่ยวหลินไว้ในมือนายด้วยนะ หวังว่านายจะไม่ทำให้เสี่ยวห

บทที่ 46 วันแรกแค่เบาๆก็พอการเดินทางครั้งนี้เฉิงจี้หยวนไม่ได้รีบมากจึงพาทุกคนแวะพักรายทาง ไม่ให้เดินทางเร่งรีบจนเกินไป ทำให้ลูกน้องที่ติดตามมาด้วยต่างก็พากันสงสัย เพราะทุกครั้งที่เดินทางไกลแบบนี้ เจ้านายของเขาไม่ค่อยจะแวะพักที่ไหน นอกจากแวะนอนเท่านั้น ปกติเดินทางมาใช้เวลาไม่เกินห้าวัน แต่นี่เล่นเอาอาทิตย์กว่าจึงจะเดินทางมาถึง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้านายของพวกเขาคงจะกลัวคนรักของเจ้านายจะเหนื่อยแน่ๆ“หนูเหนื่อยไหม ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึงบ้านแล้ว” เฉิงจี้หยวนเอามือลูบหัวสาวน้อยเบาๆ“ไม่เหนื่อยค่ะ แต่หนูเมื่อย” หลี่อิงอิงปวดก้นจนระบบหมดแล้ว รถยุคนี้มันไม่เหมือนยุคที่เธอจากมา นั่งทีเล่นระบมไปหมด ดีหน่อยที่พี่จี้หยวนของเธอจอดให้ยืดเส้นยืดสายบ่อยๆ“มานั่งตักพี่ไหม จะได้ไม่เมื่อย” เจอคำนี้ไปเล่นเอาคนขับรถและหลงจื่อที่นั่งคู่กับคนขับเกือบหน้าคะมำทะลุกระจก“โอ้ย! เจ้านายครับ อิงอิงเป็นคนรักนะไม่ใช่ลูก จะมากระเตงนั่งตักได้ไง”หลงจื่อพูดอย่างอิจฉา หลี่อิงอิงเมื่อได้ยินคนรักพูดและต้องการแกล้งพี่หลงจื่อ เพราะตั้งแต่ออกมาจากหมู่บ้านไม่มีเลยที่จะไม่โดนพี่หลงจื่อขัด ถ้าพี่หลงจื่อเป็นผู้หญิงเธอคงคิดว่าเ

บทที่ 48 นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นป๋ายจินฮั่วคิดจนปวดหัว แต่ถึงยังไงเธอไม่มีทางยอมนังเด็กบ้านนอกนี่หรอก“เธอจะจดทะเบียนกับนังเด็กนี่ นายท่านเฉิงรู้เรื่องหรือยัง เป็นลูกที่ดีควรจะให้พ่อแม่ตัดสินใจเรื่องคู่ครองนะ”“ถ้าคุณยังไม่หยุดดูหมิ่นอิงอิง และยังไม่เลิกพูดจาหยาบคายใส่เธอ อย่าหาว่าผมร้ายก็แล้วกัน” เฉิงจี้หยวนมองคนตรงหน้าด้วยหางตา จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชากลับไป“คุณแม่ผมเสียแล้วครับ คุณตาก็จากแล้ว ส่วนเรื่องที่ผมจะแต่งงานกับใครหรือว่าจะจดทะเบียนกับใครคงไม่ต้องให้ภรรยารองของนายท่านเฉิงมาสอบถามหรอก นอกจากแม่และคุณตาของผมแล้ว ผมคงไม่ต้องขออนุญาตใครอีก หวังว่าจะเข้าใจ อย่าคิดว่าเป็นภรรยารองของเขาแล้วผมจะยอมนะ”เมื่อได้ยินลูกเลี้ยงพูดแบบนี้ ทำให้ป๋ายจินฮั่วโกรธจนหน้าแดง ไม่คิดว่าลูกเลี้ยงอย่างเฉิงจี้หยวนจะกล้าหักหน้าเธอแบบนี้ “แต่นายท่านเฉิงก็เป็นพ่อของเธอนะ อย่างน้อยๆก็ควรจะบอกท่านก่อน ไม่ใช่คิดเองเออเองแบบนี้”“ผมไม่เคยคิดว่าเขาเป็นพ่อมานานแล้ว คุณเองก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ ทำระยำอะไรไว้อย่าคิดว่าคนอื่นไม่รู้ แล้วยังไงตอนนี้ได้ขึ้นเป็นภรรยาหลวงอย่างที่คาดหวังหรือยังล่ะครับคุณนายรอง”เ

บทที่ 50 เงินขนาดนี้จะเล่นกันให้ล่มจมหรือยังไง หลี่อิงอิงมองนายท่านเฉิงด้วยสายตาเย็นชา เธอไม่คิดจะถามเลยว่าพี่จี้หยวนมีปัญหากับพ่อเพราะอะไร แต่ในความรู้สึกของเธอ ผู้ชายคนนี้ต้องถูกกำจัด เพราะตรรกะการใช้ชีวิตนั้นป่วยสุดๆ“มีใครขอความเห็นจากท่านหรือยังคะ ถ้าคำพูดฉันไม่มีความหมาย เราก็มาดูว่าคนที่ขัดคำสั่งนายหญิงของตระกูลจะโดนอะไร แล้วท่านลืมไปหรือเปล่าว่าคนที่เป็นนายท่านตัวจริงคือใคร อย่ายึดติดและหลงระเริงกับอำนาจที่ไม่มีอยู่จริงของท่าน ปล่อยวางเสียแล้วชีวิตจะดีขึ้น ฉันเตือนด้วยความหวังดี”“แก นังชั่ว แกกล้าดียังไง ฉันเป็นพ่อของจี้หยวนสามีแกนะ แกกล้าออกคำสั่งกับฉันเหรอ” นายท่านผู้เฒ่าเฉิงชี้หน้าหลี่อิงอิงอย่างแค้นเคือง ตอนนี้เขาโกรธจนตัวสั่นจริงๆ“ฉันเถียงท่านสักคำหรือยังว่าท่านไม่ใช่พ่อของพี่จี้หยวน แต่ท่านไม่ใช่พ่อของฉัน เป็นเพียงแค่พ่อของสามีอย่ามาวางอำนาจกับฉัน การที่ฉันจะเคารพใครคนคนนั้นต้องทำตัวน่าเคารพด้วยค่ะ ส่วนที่ท่านบอกว่าฉันต้องการเกาะพี่จี้หยวน เกาะผู้ชายรวย ฉันถามท่านอีกสักครั้งว่าท่านไม่รู้จักตัวตนของลูกชายตัวเองเลยเหรอว่าเขาเป็นคนยังไงหรือว่าท่านมีหน้าที่ทำให