All Chapters of นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12 จบปัญหาบ้านหลี่เมื่อเห็นว่าหลี่อิงอิงเอาจริงก็พากันหน้าซีด หลี่ตวนเห็นลูกชายคนโตยืนอยู่จึงบอกให้ไปคุยกับหลี่อิงอิงให้ว่าอย่าเอาผิดลูกชายคนรองและสะใภ้รอง แต่หลี่คงกลับปฏิเสธเสียงแข็ง“อิงอิงทำถูกแล้วครับพ่อ ในเมื่อเจ้ารองและสะใภ้รองทำร้ายและเอาเปรียบเธอก่อน อีกอย่างสัญญานั้นพ่อก็รู้ดีอยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอครับว่าเนื้อหาในนั้นเป็นยังไง แต่พ่อก็ยังทำเธอไม่เอาเรื่องพ่อดีแค่ไหนแล้ว”“แก แกไอ้ลูกชั่ว น้องเดือดร้อนจนจะติดคุกอยู่แล้วกลับไม่คิดจะช่วย ดี ดีมาก! ถ้าอย่างนั้นแกก็ออกจากบ้านฉันไป ไม่ต้องกลับมาเหยียบที่บ้านหลี่อีก”หลี่ตวนคิดว่าถ้าพูดแบบนี้ลูกชายคนโตจะต้องช่วยอย่างแน่นอนแต่เขาคิดผิดเพราะหลี่คงรอเวลานี้มานานจึงพยักหน้ายอมรับในคำพูดของพ่อ“ได้ครับพ่อ ผมยินดีทำตามที่พ่อบอก ผมจะพาลูกและภรรยาออกมาจากบ้านหลี่ รอผู้นำหมู่บ้านกลับมาผมจะให้เขาทำหนังสือตัดขาดให้ เพราะครั้งนี้พ่อเป็นคนไล่พวกเราออกมาเอง ตอนนี้มีชาวบ้านและเจ้าหน้าที่เป็นพยานให้ผมทั้งหมดแล้วนะครับ”หลี่คงเหมือนยกภูเขาออกจากอกในที่สุดเขาก็ได้แยกบ้านจริงๆ เสียที ปัญหามันอยู่ที่ว่าเขาจะไปอยู่ที่ไหนตอนนี้ แต่แล้วยังไง ออกคือออ

บทที่ 14 เข้าอำเภอหาเงินหลี่อิงอิงเข้ามาในอำเภอ เธอก็เดินหาตลาดมืดตามที่เสี่ยวหลินบอกเมื่อหาเจอก็เดินเข้าไปโดยที่บอกรหัสผ่านตรงหน้าทางเข้า พอเข้ามาแล้ว เธอมองว่าที่นี่ไม่ต่างจากตลาดนัดรถไฟที่เธอเคยไปเดิน ที่นี่มีของขายแทบจะทุกอย่างแต่สิ่งที่ไม่มีคืออาหาร เธอยืนมองสักพัก เห็นชาวบ้านมากมายมาจับจ่ายซื้อของที่ต้องการกัน ที่นี่มีทั้งยืนขาย และมีร้านที่เปิดเป็นร้านที่จัดสรรเป็นห้องๆ แม้แต่ปูผ้าขายตามทางเดินก็มี จนเธอเจอเป้าหมายจึงได้เดินเข้าไปถามเหมือนคนขายคนอื่นๆที่ไม่มีหน้าร้าน“พี่สาวมีอะไรให้ฉันช่วยไหม”“เธอมีอะไรขายบ้างล่ะ”“ฉันมีอาหารทุกอย่างค่ะ พี่สาวรอตรงนี้สักครู่นะคะ ฉันจะไปหยิบของมาให้ดู”หลี่อิงอิงเดินเข้าทางซอกตึก เธอหยิบเนื้อหมู เนื้อไก่ ข้าวสาร และแป้งต่างๆ ออกมาใส่ในตะกร้า และยังมีลังกระดาษที่เธอเอาออกมาจากมิติที่เธอใส่ของมามากมาย เธอมีหยิบบะหมี่เป็ดย่างออกมาด้วย เธอไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่มีใครซื้อ เมื่อได้ของที่ต้องการแล้วเธอจึงเดินออกมาอย่างทุลักทุเล ก่อนด่าตัวเองในใจว่าลืมไปหรือเปล่าตัวเธอนั้นเล็กนิดเดียวหลังไม่หักก็บุญแค่ไหนแล้ว“มาแล้วค่ะพี่สาว ลองเลือกดูนะคะว่ามีสิ่ง

บทที่ 16 หย่งฮ่าวโดนทำร้ายหลงจื่อมองเฉิงจี้หยวนกำลังทำงานอยู่ที่คอมมูนด้วยความฉงน ยิ่งมองเขายิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายถึงพาตัวเองมาลำบากที่นี่ตั้งหลายปี เขาไม่คิดว่าคนที่เคยสบายและมีทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเงินหรืออำนาจ หากว่าเจ้านายกลับไปจะได้ไม่ต้องเหนื่อยแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะปิดตัวเองเพื่ออะไร“เรื่องที่สั่งให้ไปทำเป็นยังไงบ้าง” เขาถามโดยไม่มองหน้ายังก้มหน้าก้มตาทำงานเหมือนเดิม“เรียบร้อยแล้วครับพี่จี้หยวน ตอนแรกเธอไม่ยอมรับ แต่อยู่ๆบอกว่าอยากให้สร้างบ้านสองหลัง บ้านของเธอและบ้านคังครับ ถ้าไม่สร้างทั้งสองหลังเธอก็ไม่ยินยอม”เฉิงจี้หยวนเมื่อได้ยินคนสนิทบอกก็ยิ้มมุมปาก เขาคิดไว้แล้วว่ายังไงเด็กสาวจอมแสบแบบหลี่อิงอิงคงไม่ยอมง่ายๆแน่“ส่วนเรื่องผู้นำหมู่บ้านหย่งหัวโดนสั่งปลดเรียบร้อยแล้วครับ คนที่จะขึ้นมาแทนน่าจะอีกหนึ่งอาทิตย์เอกสารคงจะมาถึง และวันนี้เธอเข้าไปในอำเภอมาด้วย ดูแล้วน่าจะไปซื้อของใช้และอาหาร แต่พอกลับมาบ้านก็เจอกับอดีตผู้ใหญ่บ้านและลูกชายไปหาเธอครับ”หลงจื่อพูดถึงตรงนี้รู้ได้ทันทีว่ามีแรงกดดันอย่างมหาศาลส่งมาถึงตัวเขา ก็เจ้านายให้เขาไปสืบดูไม่ใช่เหรอ แล้วเขาพูดอะไรผิด“หย่งหัว

บทที่ 18 ข่าวลือหลังจากที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินไม่นานเฉิงจี้หยวนก็กลับมาถึงบ้าน เขาเห็นอาหารสองกล่องว่างอยู่ จึงได้หยิบและเดินเข้าบ้านมา จากนั้นเปิดกล่องอาหารที่ยังอุ่นอยู่ดู ใบหน้าของชายหนุ่มที่มีแต่ความเย็นชาผุดรอยยิ้มขึ้น และเป็นรอยที่ที่กว้างที่สุดเลยก็ว่าได้ เพราะบนกล่องกระดาษที่ใส่อาหารมานั้นมีตัวหนังสือเล็กๆเขียนอยู่ถึงคุณคนใจดีที่สร้างบ้านให้ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใครและไม่รู้ว่าคุณอายุเท่าไหร่ แต่ฉันชื่อหลี่อิงอิง หรือคุณจะเรียกว่าอิงอิงก็ได้ตามสมควร หวังว่าอาหารมื้อนี้จะอร่อยและคุณจะชอบนะคะ ถึงจะไม่อร่อยแต่คุณก็ต้องกินนะ เพราะว่ามันจะเสียของ ฉันจะฝากคุณลุงท่านนี้มาให้ทุกวันค่ะขอบคุณมากๆค่ะ หลี่อิงอิงเมื่อเฉิงจี้หยวนอ่านจบก็หัวเราะจนสุดเสียง หากมีลูกน้องมาได้ยินคงจะคิดว่าเขาผีเข้าแน่ๆ เขาอ่านอยู่สองถึงสามครั้ง ก็ละสายตาจากตัวหนังสือ กลับมองดูอาหารที่หน้าตาไม่เคยเห็นแต่ดูน่ากินมาก มีไข่ดาวโปะอยู่ด้วยสองฟองเฉิงจี้หยวนไม่รอช้าเขาหยิบช้อนตักอาหารเข้าปาก ก่อนจะทำสีหน้าพอใจอยู่คนเดียว ไม่นานอาหารทั้งสองกล่องก็หมดลง ตัวเขาเองยังแปลกใจที่เขากินเข้าไปได้มากขนาดนี้ และคิดไม่ถึงว่าสาวน้อยจ

บทที่ 20 ต้นตอของข่าวลือหลี่อิงอิงก็คิดตามทุกคน เธอเองก็เห็นด้วยกับความคิดที่บอกว่าต้องการทำลายเธอ แต่เธอยังมองไม่ออกว่าพวกนั้นต้องการทำลายเธอแบบไหนและเพื่ออะไร“อิงอิง ไม่ต้องกลัว พี่จะคอยปกป้องน้องเอง”หลี่ฮุ่ยหมินบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขารู้ว่าน้องสาวคนนี้เจออะไรมามาก ในเมื่อตอนนี้หลุดพ้นมาจากครอบครัวลุงรองก็ไม่ควรจะต้องมาเจอกับอะไรที่ทำให้บั่นทอนจิตใจอีก“พี่ด้วยเหมือนกัน จากนี้ไปพี่จะไปกับน้องทุกที่ไม่ปล่อยให้น้องไปไหนมาไหนคนเดียว”หลี่ฮุ่ยหยางอยากให้น้องสาวปลอดภัยและตั้งใจว่าจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นอันตรายใดๆอีก หลี่อิงอิงได้ยินพี่รองของเธอพูดก็สะดุ้งในใจ หากตามติดเธอทุกครั้งแล้วเธอจะไปหาเงินในตลาดมืดได้ยังไง ไม่ได้ เธอต้องจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเช้าวันต่อมาหลี่อิงอิงยังคงเอาอาหารไปส่งให้ลุงเผิงฮั่วเเหมือนเดิม แต่การไปครั้งนี้ของเธอหลี่อิงอิงกลับได้รับจดหมายน้อยมาฉบับหนึ่ง ลุงเผิงฮั่วบอกว่าคนคนนั้นฝากมาให้ และขอบคุณเรื่องอาหาร แต่แล้วกลับเกิดความโกลาหลขึ้น เมื่อหัวหน้าคอมมูนได้เรียกชาวบ้านมาประชุม เพราะเรื่องข่าวลือของหลี่อิงอิงที่กระจายออกไป เขาไม่คิดว่าจะได้รับคำสั่งให้สืบหาเร