บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสุดร้าย ในปี1979: บทที่ 41 - บทที่ 50

บทที่ 41 ทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายที่กำลังจะขายไปพ่อเฒ่าตงเอ่ยอย่างหมดแรง ต่อให้ต้องก้มหัวให้ลูกชายที่ตัดขาดไปแล้วทั้งสองคนเขาก็ยอม เพราะรู้ดีว่าบ้านหลังนี้นั้นต่อให้จำนองเขาคงได้ราคาไม่เท่าไหร่คงไม่พอแน่ๆ เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาจึงเดินไปบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านทันที เมื่อมาถึงเจอกับลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านยืนอยู่จึงได้ร้องถามขึ้น“หัวซี หัวหน้าหมู่บ้านคงอยู่ไหม”“อยู่ครับ เดี๋ยวผมไปตามให้” คงหัวซีตอบก่อนจะเดินเข้าไปหาพ่อที่ทำรายงานเรื่องต่างๆ อยู่ในบ้าน ปล่อยให้พ่อเฒ่าตงยืนรออยู่ด้วยความร้อนใจ“พ่อครับ พ่อเฒ่าตงมาหา” คงหัวซีเอ่ยกับพ่อ“มาแล้วเหรอ มาเร็วกว่าที่คิดนะ” หลายวันก่อนคนของท่านนายพลป้านมาแจ้งข่าวเรื่องนี้กับเขาแล้วว่าถ้าหากบ้านตงมาหาและถามเรื่องจำนองบ้านหรือขายบ้านหลังนั้นให้รีบไปแจ้งเขา“ครับพ่อ ให้พาเข้ามาเลยไหม” เขารู้เรื่องราวทั้งหมด เพราะเขาเป็นผู้ช่วยของพ่อตัวเอง เลยได้รู้เรื่องที่ท่านนายพลต้องการบ้านหลังนั้น เห้อ! มีเรื่องกับใครไม่มี ดันไปมีเรื่องกับลูกบุญธรรมของท่านนายพลอย่างตงซีเฉิน เมื่อพ่ออนุญาตเขาจึงเดินออกมาเรียกพ่อเฒ่าตงเข้ามาในบ้านเพราะเรื่องนี้ไม่สามารถพูดข้างนอกบ้านได

บทที่ 43 บังคับให้หย่าบ่ายวันนี้ตงซีเฉินและพี่ชายทั้งสองได้เดินทางมาถึง ทั้งสามคนเข้ามานั่งในบ้านด้วยรอยยิ้ม เพราะมียอดขายมาตั้งสองร้อยคันแม้ว่าจะเป็นยอดขายของป้านเซียงเหวินก็ตาม แต่สองพี่น้องก็ภูมิใจกับยอดขายเพราะทั้งสองคนได้เรียนรู้การเจรจาต่างๆ ไปในตัว ของแบบนี้ต่อให้มีเงินก็ไม่สามารถเรียนรู้ได้หรอกหนิงเหมยจูเมื่อเห็นว่าทั้งสามคนมาแล้วจึงวางมือจากในครัวและเดินเข้ามาหา“พี่เซียงเหวินกินมื้อเย็นที่นี่ไหม แต่ว่าพี่ไปตามพ่อและแม่สามีมาด้วยนะ วันนี้ฉันจะทำชาบูให้กิน ตอนนี้กำลังทำน้ำจิ้มอยู่ อร่อยหรือเปล่าบอกด้วยล่ะ จะได้ปรับปรุงสูตร นี่คือกิจการใหม่ของฉันเชียวนะ”หนิงเหมยจูคิดถึงชาบูและร้านปิ้งย่างในยุคของเธอ เธอคิดว่าต่อให้มีของมากมายและใช้ไม่หมดในมิติ แต่จะเอามาขายอย่างเดียวนั้นคงไม่ดีในเมื่อเธอมีความสามารถตั้งหลายอย่าง แล้วทำไมไม่ดึงความสามารถของตัวเองออกมาใช้ เธอมีดีกว่าคนอื่นตรงที่เธอมีวัตถุดิบและอุปกรณ์มากมาย ตอนนี้แม้อาจจะเป็นเพียงร้านเล็กๆ แต่เธอต้องทำให้มันขยายใหญ่ให้ได้ในภายภาคหน้า เพื่อเป็นธุรกิจให้เสี่ยวลู่และลูกคนอื่นๆ ของเธอ“พี่ถามหน่อยเถอะเหมยจู สมองน้อยๆ ของเธอคิดอะไร

บทที่ 45 ถ้าผมโตแล้วพี่จะแต่งงานกับผมไหมทั้งสามคนที่เดินจากไปไม่รู้เลยว่าระหว่างทางนั้นมีสายตาคู่หนึ่งมองอยู่ตลอด เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนไปแล้วจึงได้เปิดประตูห้องเข้ามาด้วยความร้อนใจ“ฮุ่ยหมิน ฮุ่ยหมิน นายตื่นสิ เราต้องรีบออกจากห้องนี้ก่อนจะเกิดปัญหานะ” หว่านหรูจิ่นใช้มือตบหน้าหนิงฮุ่ยหมินเบาๆ ไม่นานเขาก็รู้สึกตัวแต่อาการยังไม่ปกติเท่าไหร่“พี่หรูจิ่น ช่วยผมด้วยผมร้อน” หนิงฮุ่ยหมินหรี่ตามอง เขาจึงเอ่ยเรียกสหายของพี่สาว และขอความช่วยเหลือเขาเองไม่รู้ว่าตัวเองนั้นเป็นอะไร ทำไมรู้สึกร้อนรุ่มแบบนี้“ใช่พี่เอง นายไหวไหม ตอนนี้นายและพี่ต้องออกจากห้องนี้ก่อน ลุกขึ้นเร็ว พี่เปิดห้องถัดไปไว้แล้ว นายเข้าไปพักก่อน” หว่านหรูจิ่นช่วยพยุงร่างของหนิงฮุ่ยหมินไปที่ห้องข้างๆ ที่เธอเปิดจองไว้ก่อนที่เห็นสภาพของน้องชายสหาย แม้ว่าหนิงฮุ่ยหมินจะอายุแค่สิบหก แต่ร่างกายของเขานั้นสูงใหญ่ พอเทียบกับคนพยุงแล้วสภาพเลยทุลักทุเลพอสมควรเมื่อเข้ามาให้ห้องได้แล้ว เธอจึงพยุงร่างของน้องชายสหายไปนอนที่เตียง “นายรอพี่ก่อนนะ พี่จะไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้ เผื่อว่านายจะดีขึ้น”หว่านหรูจิ่นตอนนี้เธอนั้นเลิกงานแล้วเลยสามารถดู

บทที่ 47 เรื่องฉาวโฉ่ของหมู่บ้านตงหงลี่ได้ยินแบบนั้นก็หน้าซีด ถ้าเกิดตามหมอมาตรวจจริงๆ ก็ต้องรู้ว่าเธอนั้นท้องสามเดือนแล้ว ไม่ได้ ยังไงก็ไม่ได้“ถ้านายบอกว่าฉันเป็นคนวางแผนทำร้ายนายแล้วคนที่ช่วยนายเป็นใคร นายไม่มีหลักฐานและพยานนายอย่าพูดใส่ร้ายฉันสิ ฉันรู้ว่านายนั้นแอบชอบฉัน แต่ฉันไม่เล่นด้วย นายเลยใส่ร้ายฉันแบบนี้ใช่ไหม”“นั่นสิ แกกล้ามาใส่ร้ายลูกสาวฉันแบบนี้ได้ยังไง ฉันจะแจ้งเจ้าหน้าที่ข้อหาหมิ่นประมาท แล้วแกอย่าคิดว่าหงลี่จะสนใจแก แกมีดีอะไรที่หงลี่จะต้องชอบแก” แม่เฒ่าตงเชื่อในสิ่งที่ลูกสาวคนเล็กพูด หงลี่ของเธอเป็นเด็กดีขยันเรียนจะทำเรื่องน่าอับอายแบบนี้ได้ยังไง ไม่มีทางเธอไม่เชื่อเด็ดขาด“ฉันไม่รู้หรอกนะว่าฮุ่ยหมินนั้นชอบเธอหรือเปล่า แต่เมื่อคืนฉันเป็นคนช่วยฮุ่ยหมินไว้เอง สภาพที่ฉันเห็นนั้นเขาเกือบตาย ดีที่โรงแรมมียาแก้ น้องชายของสหายฉันคนนี้จึงรอดมาได้ ฉันได้ยินนักเรียนที่พาฮุ่ยหมินมาที่ห้องพักคุยกันว่าคนที่วางแผนเรื่องนี้คือเธอและคนรักของเธอไม่ใช่เหรอ” อยู่ๆ ก็มีเสียงของหว่านหรูจิ่นพูดขึ้น ตอนแรกเธอไม่คิดจะกลับมาที่หมู่บ้าน แต่พอคิดอีกทีว่าหนิงฮุ่ยหมินคงมาจัดการเรื่องราวที่เกิด

บทที่ 49 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เขาโตชั่วข้ามคืนแม่เฒ่าหนานหรือป้าหนานยิ้มอย่างดีใจถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “จริงเหรอเหมยจู จะให้ป้าทำงานด้วยจริงๆ ใช่ไหม”“จริงสิคะ ฉันจะโกหกป้าทำไม แต่ค่าจ้างอาจจะไม่สูงเท่าในอำเภอนะ แม่และพี่สะใภ้รองเพิ่งจะเริ่มกิจการตัดเย็บเสื้อผ้าส่งขายในอำเภอได้ไม่นาน เงินเดือนอาจจะยังไม่ถึงยี่สิบหยวนนะคะ” แม้ว่าตัดผ้าเหมือนจะง่ายในความรู้สึกเธอคิดว่ายาก เพราะพลาดไม่ได้เลย พลาดนิดเดียวคือเสียหายทันที“ได้สิ ขอบใจมาก แค่สิบหยวนป้าก็เอาแล้วไม่ต้องถึงยี่สิบหยวนหรอก ขอบใจมากนะเหมยจู ขอบใจที่ให้งานป้าทำ ป้าจะช่วยอาหนานหาเงิน” แค่สิบหยวนเธอก็เอาแล้ว ไม่ต้องถึงยี่สิบหยวนหรอกชาวบ้านคอยฟังด้วยความสนใจ มีทั้งอิจฉาและดีใจไปกับป้าหนานด้วย ครอบครัวนี้อยู่กันเพียงสองคนแม่ลูกเท่านั้น ลูกชายคนเดียวอายุยี่สิบกว่าแล้ว ยังไม่ได้แต่งงานเพียงเพราะบ้านหนานนั้นจน ไม่มีหญิงสาวคนใดอยากจะแต่งงานด้วย“เหอะ! ทำมาเป็นพูดดี จะมีเงินจ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้” มีหญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่ชอบหนิงเหมยจู ไม่ใช่ว่าเธอชอบตงซีเฉิน แต่เธอมองแล้วไม่ถูกชะตาเท่านั้นเองหนิงเหมยจูใช้สายตาเหลือบไปมองครู่เดียวก่อนจ