บททั้งหมดของ องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด: บทที่ 21 - บทที่ 30

บทที่ 21 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดในขณะที่สามีกำลังสงสัยในตัวของภรรยา จางฟ่านปิงก็เริ่มทำสงครามเย็นกับองค์ชายสาม ภายในห้องนอน ยามนี้นางนั่งอยู่บนเตียง ในมือถือสะดึงปักผ้า ลวดลายดอกเบญจมาศสีเหลืองทองที่นางกำลังปักนั้น ดูงดงามและประณีตอย่างมากแต่สำหรับชิงเยว่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้ดีว่านี่มันไม่ใช่แค่งานปักหรืองานศิลปะ“กลีบดอกที่สามเอียงไปทางขวา เกสรสีเข้ม...ตัดเส้นทางสมุนไพรตระกูลหมิง” ชิงเยว่อ่านรหัสลับแห่งบุปผา ที่ซ่อนอยู่ในลายปักได้แม่นยำจางฟ่านปิงวางเข็มลง มุมปากยกยิ้มเย็นเยียบ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ตระกูลหมิงคือท่อน้ำเลี้ยงขององค์ชายสาม พวกมันทำการผูกขาดหญ้าใบเงิน ซึ่งเป็นส่วนผสมสำคัญของยาสมานแผล ที่กองทัพจำเป็นต้องใช้ อีกทั้งคนพวกนั้นยังโก่งราคาขายให้กองทัพของสามีข้าอย่างหน้าเลือด เช่นนี้ข้าจะนิ่งเฉยได้หรือ”“นายท่านต้องการให้พวกบ่าวทำเช่นไรเจ้าคะ” ชิงเยว่ได้ยินเช่นนั้น จึงเอ่ยถามอย่างจริงจัง“ใช้กฎของหอประมูลจันทร์เสี้ยว” จางฟ่านปิงสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ทว่าเด็ดขาดมาก “ประกาศออกไปว่าหอประมูลจันทร์เสี้ยว ต้องการรับซื้อหญ้าใบเงินจำนวนมาก โดยจะให้ราคาที่สูงกว่าท้องตลา

บทที่ 23 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลังจากสนทนากับชิงเยว่ในวันนั้น นี่ก็ผ่านมาอีกสามวันแล้ว ทว่าจางฟ่านปิงกลับยังไม่ได้พบหน้าสามีเลย อีกทั้งวันนี้ดูเหมือนคนจากบ้านสายรองได้มาเยือนที่จวนสกุลหลี่ ซึ่งคนที่มาคงหนีไม่พ้นอาสะใภ้รองและลูกสะใภ้คนใหม่ของนาง ซึ่งก็คือคุณหนูเฉียวผู้นั้นต่อให้จางฟ่านปิงไม่อยากพบหน้าคนพวกนั้น แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เมื่อแม่สามีให้สาวใช้ข้างกายมาตามนางไปที่ห้องโถง และเมื่อมาถึงก็พบคนทั้งสองตามคาด โดยทั้งสองเหลือบตามองนางเหมือนเกลียดขี้หน้ามาตั้งแต่ชาติก่อน“ไม่คิดว่าฮูหยินท่านแม่ทัพจะไร้มารยาทเช่นนี้ ปล่อยให้แขกอย่างข้าและแม่สามีมานั่งรอตั้งนาน” เฉียวสุ่ยเมี่ยนเอ่ยจิกกัดจางฟ่านปิงอย่างไม่ไว้หน้า โดยไม่สนใจว่านางมีฐานะต่ำกว่า“ถึงแม้ข้าจะเป็นฮูหยินของท่านแม่ทัพ แต่ถ้านับด้วยฐานะแล้ว อย่างไรข้าก็คือองค์หญิงหก ฐานะของข้าสูงส่งกว่าเจ้ามากนัก ต่อให้ข้าจะอ่อนแอขี้โรค แต่ก็ใช่ว่าข้าจะสั่งลงโทษผู้ใดไม่ได้” จางฟ่านปิงตอกกลับอย่างไม่ไว้หน้าเช่นกันในเมื่อนางคือฮูหยินท่านแม่ทัพ และยังมีตำแหน่งองค์หญิงหกรั้งท้าย แล้วเหตุใดจะจัดการสตรีที่แต่งเข้าสกุลหลี่สาย

บทที่ 25 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดสายตาของหลี่ฮูหยินบอกให้ทุกคนออกไป แม้ว่าชิงชิงและชิงเยว่ไม่ต้องการจะทำตามเพราะห่วงเจ้านาย แต่ก็ต้องยอมเดินจากมาแล้วปิดประตู ก่อนจะยืนรวมกับทุกคนเพื่อรอเจ้านายซึ่งหนึ่งในนั้นมีหลี่ฟางเซียน นางเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่า เหตุใดท่านแม่จึงไม่ให้นางอยู่ด้วยส่วนภายในห้อง บรรยากาศนิ่งเงียบอยู่อึดใจใหญ่ ก่อนที่หลี่ฮูหยินจะเอ่ยถามออกมา “จางฟ่านปิง เจ้าคือผู้ใดกันแน่ เหตุใดเจ้าถึงไม่ได้อ่อนแออย่างที่แสดงให้ทุกคนเห็น”จางฟ่านปิงได้ฟังคำถามก็ยิ้มเล็กน้อย นางเข้าใจและรู้ว่าอีกไม่นาน แม่สามีย่อมต้องมองออกว่าที่ผ่านมาเป็นนางที่เสแสร้งทั้งหมด“ท่านแม่ เหตุใดท่านจึงถามเช่นนั้นเล่า ข้าก็คือองค์หญิงหกจากแคว้นจื่อหลิงโจว ที่ถูกส่งมาแต่งงานกับท่านแม่ทัพ ที่ไม่ว่าข้าหรือผู้ใดก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ได้” นางยังคงตอบกลับไปด้วยท่าทีที่เรียบร้อยและอ่อนโยน“เจ้าอย่ามาเล่นลิ้นกับข้าไปหน่อยเลย เจ้าหาได้เป็นอย่างที่ทุกคนเห็น อีกอย่างคนของเจ้าทั้งสองก็ล้วนมีความสามารถมาก มากเกินกว่าที่จะเป็นเพียงสาวใช้ธรรมดา” หลี่ฮูหยินกล่าวอย่างรู้เท่าทัน นางหยุดเพื่อสบตากับลู

บทที่ 27 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดส่วนจางฟ่านปิงไม่ได้สนใจเลยว่า หากแม่สามีรู้เรื่องจะจัดการในเรื่องนี้อย่างไร อย่างไรหอกุ้ยเหมยก็คือสถานที่ซื้อขายข่าวสารใหญ่ที่สุดของแคว้นนี้ จึงต้องมีความน่าเชื่อถืออย่างมากดังนั้นทุกข่าวที่ได้รับมา จะมีคนดูแลจะสืบข้อมูลอย่างชัดเจนอีกครั้งเพื่อความถูกต้องของข่าวสาร ดังนั้นราคาของมันจึงแพงมาก หากมีเงินไม่หนาพอ ก็อย่าหวังว่าจะซื้อข่าวจากที่นี่ได้“ชิงชิง ส่งคนของเราไปจัดการต่อเรื่องนี้ด้วย ท่านโหวผู้นั้นคงไม่สามารถจัดการบุตรชายคนนี้ได้ อนุผู้นี้คือสตรีชาวบ้านที่เขารักมากที่สุด รักมากกว่าหยางฮูหยิน มารดาของซื่อจื่อเสียอีก” จางฟ่านปิงออกคำสั่งกับคนสนิทด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง“นายท่าน แต่หลี่ฮูหยินหรือนายท่านหลี่ น่าจะจัดการเรื่องนี้ได้มิใช่หรือเจ้าคะ แล้วเหตุใดนายท่านจะต้องให้คนของเราลงมือเองด้วย” ชิงชิงถามอย่างไม่เข้าใจ“ซื่อจื่อคือคนดี ข้อมูลที่เราได้มาบอกว่าเขาไม่ใช่ลูกรักของท่านโหว ข้าเองจึงเชื่อว่าหากเขาตายไป ตำแหน่งนี้อาจจะเป็นของหยางไช่หมิง ในเมื่อมารดาของเขาคือสตรีที่ท่านโหวรักนักรักหนา แล้วเจ้าคิดว่าท่านโหวจะยอมจัดการบุตรชายของนา

บทที่ 29 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลี่จงเหอลุกขึ้นเดินมายื่นข้าง ๆ แล้วเชยใบหน้าของนางขึ้นก่อนจะก้มลงมาประทับริมฝีปากของเขาเข้ากับริมฝีปากของนางทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม แม่ทัพหนึ่งมือหนึ่งเชยคางนางไว้ให้รับจูบอันดูดดื่มจากเขา อีกมือหนึ่งค่อย ๆ เสื้อออกจากร่างบางบอบบาง เขารู้ว่านางไม่ได้อ่อนแอเหมือนตุ๊กตาเคลือบ แต่นางคือหยกใสชั้นดีที่มีความแข็งแกร่ง จึงคลึงมือไปตามร่างกายของนางอย่างไม่ต้องถนอมจนมากเกินไป“ฟ่านปิง ข้าให้สัญญาว่าชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้า” แม่ทัพหนุ่มผละปากออกมาสบสายตากับคนที่นั่งอยู่แล้วเอ่ยบอกอย่างอบอุ่น แววตาของเขานั้นหวานยิ่งนัก“นี่คือสิ่งเดียวที่ข้าอยากได้จากท่านพี่ ข้าเองก็จะอยู่ดูแลท่านพี่ไปจนกว่าท่านจะไม่ต้องการข้า” หญิงสาวเองก็ตอบกลับไปอย่างอ่อนหวาน“ไม่มีวัน ไม่มีวันที่ข้าจะไม่ต้องการเจ้า” หลี่จงเหอเอ่ยอย่างอบอุ่น ก่อนจะก้มลงอุ้มร่างบางไว้ในอ้อมแขนแล้วเดินไปที่เตียงกว้างเขาวางนางลงอย่างอ่อนโยนแล้วก้มหน้าลงไปบดจูบนางอีกครั้ง หญิงสาวเองก็ยกมือขึ้นเกาะไหล่สามีไว้และจูบตอบอย่างที่เขาจูบนาง เขาเสนอมาอย่างไรนางก็ตอบสนองไปเช่นนั้น นั่นทำให้หลี่จงเหอยก