บททั้งหมดของ องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด: บทที่ 1 - บทที่ 10

บทที่ 1 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดตำหนักเหยียนชิวในวังหลวง มีชื่อเสียงในเรื่องความเงียบและสงบยิ่งกว่าตำหนักใด ๆ แม้ว่าสนมเหม่ยเหรินและสนมระดับล่างมักชอบที่จะอยู่รวมกัน ทว่าตำหนักแห่งนี้กลับไม่มีผู้ใดอยากย่างกรายเข้ามาอยู่ด้วยเนื่องจากว่าสถานที่แห่งนี้ มีพระสนมเหม่ยเหรินนามว่าจวงหลีอาศัยอยู่ นางคือพระมารดาขององค์หญิงหกจางฟ่านปิง พระสนมจวงหลีอาศัยอยู่กับบุตรสาว และมีนางกำนัลเพียงไม่กี่คน ที่มาคอยรับใช้อยู่ในตำหนักแห่งนี้พระสนมอาศัยอยู่ที่นี่อย่างยาวนาน ด้วยอายุที่มากขึ้นทำให้นางมีอาการป่วยกระเสาะกระแสะมาตลอดปี ภาพของสตรีอ่อนแอที่ต้องพึ่งพายาต้ม คือภาพที่ทุกคนจดจำจนติดตา นี่คือสาเหตุที่ไม่มีใครสนใจตำหนักนี้เท่าที่ควรแต่จะมีผู้ใดรู้กันเล่าว่า ท้ายตำหนักนี้กลับมีห้องลับซุกซ่อนอยู่ และนั่นคือห้องทำงานของผู้นำเครือข่ายที่ทรงอำนาจที่สุดในใต้หล้า เครือข่ายที่แม้แต่ราชสำนักยังหวั่นเกรงจางฟ่านปิงในวัยใกล้จะปักปิ่นกำลังนั่งคุกเข่าอยู่หน้าโต๊ะที่เต็มไปด้วยเอกสารลับ ป้ายหยกดำสลักลายดอกเหมยถูกวางอยู่ตรงหน้า หญิงสาวอยู่ในชุดเรียบง่าย ที่ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนที่มีฐานะองค์หญิงหก ไ

บทที่ 3 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลังจากหลิวกงกงกลับไปแล้ว คนสนิททั้งสองของจางฟ่านปิงก็รีบเข้ามาประคองเจ้านายให้ลุกขึ้น“นายท่าน สายข่าวรายงานมาว่า ดูเหมือนแม่ทัพหลี่หาใช่คนธรรมดาไม่ แต่เขาคือเครือญาติของเชื้อพระวงศ์”ชิงเยว่เอ่ยอย่างไม่สบายใจ นางกลัวว่าการเดินทางไปแต่งงานในครั้งนี้ขององค์หญิงหก จะกลายเป็นการเดินเข้าสู่เส้นทางที่มีแต่หนามแหลมคม“ช่างเถิด ข้าไม่ยุ่งกับเขา เขาไม่ยุ่งกับข้าก็เพียงพอแล้ว เรื่องย้ายสาขาใหญ่ไปถึงไหนแล้ว” นางเอ่ยอย่างไม่สนใจว่าเส้นทางข้างหน้าจะเป็นเยี่ยงไร ขอแค่เรื่องไม่วิ่งเข้ามาหานางก็พอ แต่ที่นางสนใจกลับเป็นเรื่องของหอกุ้ยเหมย“ทุกอย่างเตรียมเรียบร้อยแล้วเจ้าคะนายท่าน คนของเราเริ่มขนย้ายสิ่งต่าง ๆ ไปแล้ว ต่อจากนี้ที่แคว้นจื่อหลิงโจวแห่งนี้จะมีเพียงสาขาของหอกุ้ยเหมยเท่านั้น เงินการค้าต่าง ๆ คงหมุนเวียนน้อยลง”ชิงเยว่รายงานไปตามปกติ นางไม่สนใจว่าต่อจากนี้แคว้นจื่อหลิงโจวแห่งนี้จะเกิดอันใด ในเมื่อเลือกละทิ้งนายท่านของเครือข่ายหอกุ้ยเหมย เช่นนั้นก็ต้องยอมรับชะตาต่อจากนี้จางฟ่านปิงยิ้มเย็น ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างพึงพอใจ กับอิสรภาพของนาง

บทที่ 5 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดสาวใช้ทั้งสองหลังจากนินทาฮูหยินคนใหม่จบแล้ว จึงได้พากันเดินออกมา ทั้งที่อยากจะยืนสนทนากันมากกว่านี้ก็ตามส่วนภายในห้องหอ เวลานี้แทนที่เจ้าสาวจะสำรวมและผ้าคลุมหน้ายังคงต้องปิดไว้จนกว่าเจ้าบ่าวจะเข้ามาเปิดให้เอง แต่ทว่าจางฟ่านปิงหาได้ทำอย่างนั้นไม่ นางเปิดผ้าคลุมออกโดยไม่สนใจธรรมเนียม เนื่องจากนางมาที่แคว้นนี้ก็ไม่ได้มาเพราะอยากแต่งงาน ดังนั้นยามนี้นางจึงนั่งอ่านรายงานข้อมูลของคนมีอำนาจในแคว้นนี้ เพื่อจะได้ใช้ให้เป็นประโยชน์ในการอยู่ที่นี่“นายท่าน เอ่อ...องค์หญิง เหตุใดท่านไม่ทำตามธรรมเนียมเล่าเพคะ โดยปกติแล้วผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว จะต้องให้เจ้าบ่าวเช่นท่านแม่ทัพมาเปิดมิใช่หรือเพคะ”ชิงเยว่เอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย แม้จะรู้ดีว่าองค์หญิงของนางไม่ได้อยากแต่งงาน แต่เมื่อแต่งเข้าจวนแม่ทัพแล้ว เหตุใดจึงไม่ทำตามธรรมเนียม ไม่แน่ว่าทั้งสองอาจจะอยู่ด้วยกันจนผมขาวก็ได้“ชิงเยว่ เวลาแต่ละก้านธูปสำหรับข้า มันมีราคามากแค่ไหนเจ้าก็รู้ อีกทั้งคืนนี้ท่านแม่ทัพอาจไม่กลับมาที่เรือนนี้ก็เป็นได้ แล้วข้าจะต้องรอให้เสียเวลาทำไมเล่า” จางฟ่านปิงตอบโดยไม่หันมามองคนถาม

บทที่ 7 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดเช้าวันต่อมา จางฟ่านปิงตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น แต่แล้วกลับต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อหันไปเจอสายตาของหลี่จงเหอที่กำลังมองมา“ท่านพี่ไม่รีบตื่นหรือ มองข้าทำไมกัน” นางเอ่ยถามพร้อมกับส่งสายตาไม่พอใจที่เขาทำให้นางตกใจ ก่อนจะคิดขึ้นมาได้ ‘แต่จะว่าไปแล้วเขาจะมองข้าก็ไม่แปลก เพราะเวลานี้ข้าคือฮูหยินจวนแม่ทัพ’“หากข้าไม่มองฮูหยินตนเอง แล้วจะให้ข้าไปมองผู้ใด” ชายหนุ่มตอบและส่ายหน้าเล็กน้อยด้วยความเอ็นดู แล้วรีบลุกขึ้นนั่ง และกล่าวอีกว่า “น้องหญิงเจ้าลุกก่อนเถิด เดี๋ยวต้องมีแม่นมมาเอาผ้าขาว ข้าขอจัดการสักหน่อย”จางฟ่านปิงฟังแล้วก็พอจะเข้าใจ เนื่องจากเมื่อคืนนางไม่ได้เข้าหอกับเขาอย่างสมบูรณ์ แล้วจะเอาผ้าเปื้อนเลือดมาจากไหน หากไม่ทำปลอมขึ้นมา จึงได้ลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากเตียงหลี่จงเหอใช้กริชกรีดนิ้วตนเองเล็กน้อย เพื่อให้เลือดไหลหยดลงบนผ้าปูเตียง เมื่อคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาแล้ว จึงตะโกนเรียกสาวใช้ให้เอาน้ำเข้ามาชิงชิงและชิงเยว่ที่รออยู่แล้ว จึงเข้ามาพร้อมอ่างน้ำอุ่น สายตาของทั้งสองมองไปที่เตียงเล็กน้อย และเข้าใจว่านี่คงเป็นการสร้างสถานการณ์ เนื่องจากเ

บทที่ 9 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดณ จวนสกุลหลี่ยามนี้เสิ่นกุ้ยเจียงหรือหลี่ฮูหยินต้องนั่งกุมขมับ เนื่องจากน้องสะใภ้กำลังหาเรื่องปวดหัวมาให้“พี่สะใภ้ ข้ามองว่าคุณหนูสกุลเฉียวเหมาะสมกับจงเหอยิ่งนัก อีกทั้งนางยังยอมแต่งมาเป็นฮูหยินรองของแม่ทัพหลี่ แบบนี้หาได้ยากนะเจ้าคะ” เจียงซื่อหรือสะใภ้รองกำลังพยายามหว่านล้อมมารดาของหลี่จงเหอให้เห็นด้วยกับนาง นั่นเพราะนางไม่ชอบสตรีที่มาจากแคว้นอื่นขณะที่พวกนางกำลังสนทนากันอยู่นั้น เสี่ยวปิงสาวใช้ข้างกายหลี่ฮูหยิน ก็ได้เดินเข้ามาอย่างหน้าตาตื่น ก่อนจะรีบรายงานบางอย่าง แต่ทว่าถูกตำหนิเสียก่อน“ไร้มารยาทเสียจริง ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าข้ากับฮูหยินของเจ้า กำลังสนทนาเรื่องสำคัญกันอยู่ พรวดพราดเข้ามาเช่นนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน” เจียงซื่อสะใภ้รองเอ่ยตำหนิสาวใช้ต่อหน้าพี่สะใภ้ โดยไม่สนใจว่านางไม่มีสิทธิ์ที่จะตำหนิใครในเรือนใหญ่เลย“บ่าวขออภัยที่เข้ามาอย่างไร้มารยาท แต่บ่าวมีเรื่องเร่งด่วนจะรายงานหลี่ฮูหยินเจ้าค่ะ” เสี่ยวปิงก้มหน้ากล่าวอย่างรู้ดีว่าผิด แต่นางมีเรื่องจะรายงาน“เจ้ามีเรื่องอะไรก็รีบว่ามาเถิด ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าข้ากำลังสนทนากับฮูหย