บททั้งหมดของ องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด: บทที่ 31 - บทที่ 40

บทที่ 31 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลังจากคืนเข้าหอที่เร่าร้อนของสามีภรรยา นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้ว และอีกไม่นานหลี่จงเหอจะต้องนำทัพทหารไปที่ชายแดน ดังนั้นเวลาที่เหลือก่อนออกเดินทาง เขาจึงอยู่ที่จวนกับฮูหยินเป็นส่วนใหญ่ ทั้งสองสนทนากันและร่วมกินอาหารด้วยกันอย่างอบอุ่นภาพความสนิทสนมของทั้งสอง และข่าวที่ว่าท่านแม่ทัพกับฮูหยินเข้าหอกันแล้วนั้น ได้กระจายไปทั่วจวนสกุลหลี่แล้ว เรื่องนี้ได้สร้างความดีใจให้กับหลี่ฮูหยินและทุกคนไม่น้อย เพราะต่างก็อยากให้สกุลหลี่มีทายาทรุ่นต่อไปหากกล่าวถึงหลี่ฮูหยินจะไม่เอ่ยถึงเรื่องจวนโหวก็คงไม่ได้ ทุกอย่างเป็นจริงอย่างที่จางฟ่านปิงคาดคะเนไว้ นั่นเพราะว่าท่านโหวหาได้จัดการขั้นเด็ดขาด เขาเพียงรับฟังเรื่องราวไว้ เมื่อหลี่โม่กลับไปแล้วเขาก็เรียกบุตรชายคนที่สามออกมาตำหนิ แต่ไม่จริงจังเท่าไรนักและเมื่อหยางไช่หมิงรู้ว่าตระกูลหลี่ยื่นมือเข้ามายุ่งในเรื่องนี้ เขาจึงตัดสินใจจะเล่นงานกลับ ทว่าการที่จะเล่นงานหลี่จงเหอนั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการได้ง่าย ๆดังนั้นเขาจึงเบนความสนใจมาทางสตรีในเรือนสกุลหลี่ ซึ่งคนที่เขาหมายตาไว้คือหลี่ฟางเซียน และฮูหยินของท่

บทที่ 33 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดและแล้วก็มาถึงวันที่หลี่จงเหอต้องออกเดินทางไปชายแดน ทุกคนในจวนสกุลหลี่ต่างออกมาส่งท่านแม่ทัพที่หน้าจวน เมื่อบิดามารดาให้คำอวยพรเสร็จสิ้นแล้ว ก็ถึงหน้าที่ของภรรยาอย่างจางฟ่านปิงที่จะร่ำลาสามีแม้จางฟ่านปิงว่าจะห่วงเรื่องความปลอดภัยของสามีมากเพียงใด แต่นางก็เชื่อฝีมือของเขาเช่นกัน นางเชื่อว่าว่าจะจัดการศัตรูทั้งภายนอกและภายในแคว้นได้ นางจึงคลายความกังวลลงเล็กน้อยส่วนหลี่จงเหอเวลานี้เขาสวมชุดเกราะเต็มยศแม่ทัพใหญ่นั่งอยู่บนหลังม้า ก่อนจะเดินทางออกมา เขากวาดสายตามองไปทางทุกคนด้วยสีหน้าที่อบอุ่น“น้องหญิง เจ้าดูแลจวนให้ดี แล้วข้าจะรีบกลับมาพร้อมกับชัยชนะ” เขากล่าวกับสตรีที่รักอย่างอ่อนโยน แต่ก็หนักแน่นไม่น้อย“ขอให้ท่านพี่โปรดระวังตัวด้วย จวนสกุลหลี่แห่งนี้ ข้าสัญญาว่าจะดูแลเป็นอย่างดี รวมถึงจะดูแลท่านพ่อ ท่านแม่ และฟางเซียนด้วย ท่านพี่ไม่ต้องห่วงหรือกังวล”จางฟ่านปิงตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม น้ำเสียงของนางแสดงถึงความห่วงใยอย่างชัดเจน“ขอให้ธงแห่งการชัยชนะอยู่กับท่านพี่” นางกล่าวอวยพรอย่างเข้มแข็งหลี่จงเหอพยักหน้าและยิ้มอ่อนโยนให้ทุกคนเล็กน้อย

บทที่ 35 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดณ คลังสินค้าส่วนตัวของขุนนางซุนกง ยามนี้เกวียนบรรทุกเสบียงกำลังถูกลำเลียงเข้าสู่ที่แห่งนี้อย่างเงียบเชียบ ซุนกงมายืนควบคุมและตรวจสอบด้วยตนเอง อีกทั้งสีหน้าและแววตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความโลภ เขาคิดว่าแผนครั้งนี้สำเร็จอย่างง่ายดายและไม่ถูกคนจับได้“แม่ทัพหลี่ช่างโง่เขลาเสียจริง” เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะหัวเราะอย่างสาแก่ใจ“เสบียงพวกนี้จะถูกนำไปขายในตลาดมืด เงินนี่จะทำให้ข้ากับองค์ชายสามจะมีกำลังอย่างมหาศาล และเมื่อถูกรายงานเรื่องเสบียง ข้าก็จะบอกว่าเป็นการโจมตีของศัตรู! แค่นี้เรื่องก็พ้นตัวของข้าแล้ว หากจะตรวจสอบหรือหาหลักฐานก็ไม่มีเช่นกัน ในเมื่อเสบียงพวกนี้ถูกขายในตลาดมืดไปทั้งหมดแล้ว จะเอาหลักฐานมาจากไหน” เขาพูดกับตัวเองอย่างลำพองใจซุนกงไม่รู้เลยว่าขณะที่เขากำลังย่ามใจอยู่นั้น ทุกการกระทำของเขาล้วนถูกจับตามองจากสายลับของหอกุ้ยเหมยหมดแล้ว ซึ่งสายลับเหล่านี้รอเพียงคำสั่งเท่านั้นว่า เจ้านายต้องการให้ดำเนินการอันใดต่อไปขณะเดียวกันที่ชายแดนหลี่จงเหอได้รับจดหมายจากชายผู้หนึ่งซึ่งปะปนมากับขบวนของกองทัพที่ออกมาจากเมืองหลวง พร้อมกับเสบียงส่วนหน

บทที่ 37 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดจวนสกุลซุนของซุนกงในเมืองหลวง ยามนี้ซุนกงกำลังมีการประชุมลับเพื่อวางแผนขั้นต่อไป ในการทำลายชื่อเสียงของหลี่จงเหอยามนี้ในห้องประชุม ซุนกงกำลังนั่งล้อมวงดื่มชากับขุนนางอีกสองคนอย่างผ่อนคลาย หลังจากช่วยกันวางแผนการอย่างเคร่งเครียดชิงเยว่ที่แฝงตัวเป็นมาสาวใช้ นำน้ำชามาเติมให้เงียบ ๆ พวกเขาทั้งสามคนดื่มน้ำชาอย่างไม่ระวัง เพราะคิดว่านางคือสาวใช้ที่จ้างมาใหม่เท่านั้นพิษควบคุมวารีที่จางฟ่านปิงปรุงขึ้นมานั้น ทั้งไร้สี ไร้กลิ่น แต่เมื่อมีใครดื่มเข้าไปมันจะออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว โดยไม่ทำให้เกิดความเจ็บปวดใด ๆ มีเพียงร่างกายที่ดูจะอ่อนแรงลง แต่พิษนี้จะส่งผลต่อจิตใจอย่างมาก ดังนั้นน้ำชาชุดแรกนี้จึงเป็นเพียงชาธรรมดาเท่านั้นเมื่อประชุมลับจบลงและดื่มชาเสร็จแล้ว ขุนนางคนอื่นจึงขอตัวกลับ ทำให้ภายในห้องนี้มีเพียงซุนกงอยู่เพียงลำพังเท่านั้น ชิงเยว่เดินเข้ามาเปลี่ยนชาใหม่เขาใหม่ ซึ่งซุนกงก็ยกขึ้นดื่มอย่างผ่อนคลาย ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน เขากลับมีอาการมึนงง และเริ่มได้ยินเสียงกระซิบในหัว เลยทำให้ทุกอย่างที่เขาคิดและกระทำไปแล้ว พรั่งพรูออกมาทันใดนั้

บทที่ 39 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดฮ่องเต้ครุ่นคิดทั้งหมดแล้ว จึงพยักหน้าให้กงกงข้างกายไปเอาเอกสารนั้นมา แต่ทว่าจางฟ่านปิงกลับยื่นม้วนกระดาษนั้นให้กับองค์ชายใหญ่“หม่อมฉันขอมอบให้องค์ชายใหญ่ตรวจดูก่อนครั้งหนึ่ง ก่อนจะส่งให้กับฝ่าบาทตรวจดูอีกครั้ง หวังว่าพระองค์จะไม่ตำหนินะเพคะ” นางกล่าวพร้อมกับมองฮ่องเต้โดยไม่หลบสายตาในเมื่อกล้าเข้ามาถึงรังมังกร จางฟ่านปิงย่อมเตรียมการรับมือไว้แล้วเช่นกัน“เจ้าทำเช่นนี้ ไม่เท่ากับเป็นการหักหน้าฝ่าบาทหรอกหรือ เป็นสตรีควรกลับไปอยู่ที่ห้องหอในจวน ไม่ใช่มาสร้างเรื่องดูหมิ่นเชื้อพระวงศ์และฝ่าบาทเยี่ยงนี้ รู้หรือไม่ว่าโทษของเจ้ามีเพียงสถานเดียวเท่านั้น นั่นคือการตัดหัวเสียบประจาน”องค์ชายสามกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันผสมความไม่พอใจแม้ไม่รู้ว่าหลักฐานนั้นคืออะไร ทว่าเขาเชื่ออย่างหมดใจว่า สิ่งนั้นสามารถทำลายเขาได้อย่างหมดจด จึงหาทางใส่ร้ายนางให้ได้นับโทษประหารชีวิตก่อนเขาจะถูกเปิดโปง“องค์ชายสามกล่าวเช่นนั้นก็ไม่ถูกต้องสักเท่าไร ฮูหยินน้อยแห่งจวนแม่ทัพทำเพื่อสามีที่กำลังไปรบเพื่อปกป้องแคว้น หลักฐานชิ้นนี้ยังไม่มีผู้ใดได้เปิดอ่าน แล้วเหตุใดเจ้าจึ