บททั้งหมดของ องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด: บทที่ 41 - บทที่ 50

บทที่ 41 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดจ้าวอี้หนานมองจางฟ่านปิงคล้ายกับไม่อยากจะเชื่อ แต่ถึงกระนั้นเขาก็อดคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาไม่ได้ ไม่ว่าเขาจะส่งคนไปก่อกวนหอประมูลจันทร์เสี้ยวอย่างไร คนที่กลับมาหากไม่มีสภาพสะบักสะบอมก็ไร้ลมหายใจทั้งนั้น ดูแล้วนางมีความสามารถพอตัว“เจ้าต้องการก่อกบฏเช่นนั้นหรือ เจ้าคือนายท่านของหอทั้งสองที่ หอพวกนั้นล้วนทำเรื่องผิดกฎหมาย ในเมื่อเจ้าคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ เจ้าก็ควรสละตำแหน่งพวกนั้น...”องค์ชายสามกล่าวขึ้นมาอย่างแข็งกร้าว แต่ทว่าเขายังไม่ทันได้กล่าวจบ ฝ่ามือของชิงเยว่ก็กระทบเข้ากับใบหน้าเขาอย่างแรง“ไพร่ชั้นต่ำอย่างเจ้า กล้าทำร้ายข้าที่เป็นองค์ชายหรือ นี่เท่ากับดูหมิ่นราชวงศ์ มีโทษถึงหนักเชียวนะ” องค์ชายสามตวาดใส่ชิงเยว่อย่างเกรี้ยวกราด เขาไม่พอใจที่ถูกตบหน้าท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย โดยลืมไปว่ายามนี้สถานะของเขาไม่มั่นคงแล้วขณะนั้นจ้าวอี้หนานเตรียมจะพุ่งเข้าหาชิงเยว่เพื่อหวังทำร้าย ทว่าเขากลับถูกจางฟ่านปิงยกเท้าถีบจนกระเด็นนั่นทำให้ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง เพราะไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าหญิงสาวที่มีรูปร่างบอบบาง จะมีพละกำลังมากถึงเพียงนี้ ดูท่า

บทที่ 43 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลังจากที่เกิดเรื่องราวในท้องพระโรงวันนั้น นี่ก็ผ่านมาเจ็ดวันแล้ว ทว่าฮ่องเต้กลับลงโทษองค์ชายสามเพียงแค่กักบริเวณเท่านั้น เรื่องนี้จึงสร้างความกังขาให้กับเหล่าขุนนางไม่น้อยเลยส่วนที่ชายแดน หอประมูลจันทร์เสี้ยวยังคงส่งเสบียงไปให้ทัพของหลี่จงเหอทุกสามวัน เพื่อไม่ให้ทหารในกองทัพมีอาการเหนื่อยล้าจากความหิว แค่รบทัพจับศึกกับศัตรู ก็นับว่าเหนื่อยมากพอแล้วทว่าเมื่อมีกำลังใจดี กินอิ่มท้อง และรู้ว่าทหารอย่างพวกเขาไม่ได้โดดเดี่ยวหรือถูกทิ้ง กำลังใจในการสู้รบของเหล่าทหารย่อมมีมากขึ้นกว่าเดิม และทุกคนพร้อมที่จะลุกขึ้นสู้อย่างไม่กลัวตาย จนสุดท้ายทัพของแม่ทัพหลี่ก็ได้รับชัยชนะมา แต่นั่นก็ต้องใช้อีกสิบห้าวันกว่าจะรบชนะศัตรู“หลักฐานเกี่ยวกับองค์ชายสามที่คบคิดกับศัตรู เพื่อเล่นงานแม่ทัพหลี่และเหล่าทหาร นอกจากเขาอยากจะยึดอำนาจจากท่านแม่ทัพแล้ว องค์ชายสามผู้นี้ยังคิดก่อกบฏ โดยให้ศัตรูหนุนหลังเพื่อขึ้นสู่ตำแหน่งองค์รัชทายาทก่อน แล้วสุดท้ายเขาก็จะได้เป็นฮ่องเต้” ชิงเยว่กล่าวขึ้น ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงที่สงสัย “แล้วเหตุใดนายท่านจึงไม่เอาหลักฐานชิ้นนี้ส่

บทที่ 45 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดทางด้านชายแดน ยามนี้ศึกครั้งนี้หลี่จงเหอนำทัพรบชนะข้าศึกเรียบร้อยแล้ว ทว่าที่เขายังไม่เดินทางกลับเมืองหลวง เนื่องจากเขาต้องจัดการเรื่องที่ชายแดนให้เสร็จสิ้นเสียก่อน และข่าวดีเรื่องชนะศึกนี้ยังไม่ถูกส่งกลับไปในวัง นั่นเป็นเพราะชายหนุ่มยังไม่เห็นบทสรุปเรื่องการกระทำผิดขององค์ชายสามแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ส่งข่าวไปให้องค์ชายใหญ่และภรรยา ให้ได้รู้สถานการณ์ของที่ชายแดน ทั้งนี้ก็เพื่อไม่ให้คนที่อยู่เมืองหลวงต้องกังวลใจ ถึงแม้เขาจะรู้ว่าข่าวนี้ได้ถึงหูของจางฟ่านปิงด้วยคนของนางแล้วก็ตาม“ท่านแม่ทัพ ศึกนี้จบเสียทีนะขอรับ” รองแม่ทัพคู่กายเอ่ยอย่างยินดี ที่ศึกในครั้งนี้จบด้วยชัยชนะของแคว้นจงอี้แล้วจริง ๆ“ใช่แล้ว กองทัพฝ่ายของเราแม้จะมีทหารบาดเจ็บอยู่บ้าง แต่ก็ไม่สูญเสียเหมือนคราวก่อน รีบให้ทหารสะสางและเก็บกวาดพื้นที่ให้เรียบร้อยเถิด อีกสามวันพวกเราจะยกทัพกลับเมืองหลวงพร้อมกับชัยชนะ” หลี่จงเหอกล่าวอย่างพึงพอใจ“ขอรับท่านแม่ทัพ” รองแม่ทัพตอบรับและยิ้มออก เนื่องจากเขาเองก็อยากกลับไปหาครอบครัวแล้วเช่นกัน ก่อนจะวิ่งออกจากกระโจมไปแจ้งข่าวทุกคนให้รู้โดย

บทที่ 47 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลี่จงเหอนอนแช่น้ำอุ่นเพื่อคลายกล้ามเนื้อ เขาหลับตา อย่างอ่อนคลาย ก่อนจะลืมตาขึ้นเมื่อมีมือเล็ก ๆ มาบีบนวดที่หัวไหล่ของเขา“ท่านพี่เหนื่อยหรือไม่ น้องจะปรนนิบัติท่านเองนะเจ้าคะ” จางฟ่านปิงเอ่ยถามขึ้นเบา ๆ นางนวดไปตามไหล่แข็ง จากที่นวดเบาๆ ก็หนักมือขึ้นเพราะรู้สึกกล้ามเนื้อของเขาแข็งเกร็งมาก “พี่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าฮูหยินของพี่นวดเก่งเพียงนี้” แม่ทัพหนุ่มหลับตาลงอีกครั้งอย่างอ่อนคลายแล้วเอ่ยขึ้นเบา ๆ“เมื่อก่อนอยู่กับท่านแม่ น้องเคยนวดให้ท่านแม่บ่อย ๆ วันนี้น้องได้ปรนนิบัติท่านพี่ น้องก็ยินดีมากเจ้าคะ” จางฟ่านปิงยังเอ่ยอย่างอ่อนโยน และเวลาอยู่กันสองคนก็จะมีแค่ ท่านพี่กับน้องหญิง และนางจะแทนตัวว่าน้องกับสามี“พี่ช่างได้ภรรยาที่ดียิ่งนัก มิเสียแรงที่พี่รีบรบให้ชนะข้าศึกแล้วกลับมาหาน้องหญิง” แม่ทัพหนุ่มเอ่ยอย่างอบอุ่นและเลื่อนมือมาจับมือเรียวสวยไว้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง “แล้วเช่นนี้ น้องหญิงจะมีรางวัลให้พี่หรือไม่”“ท่านพี่อยากได้รางวัลเป็นสิ่งใดหรือเจ้าคะ” นางถามออกไปทั้งที่รู้อยู่ในใจแล้ว ถามแล้วก็อดยิ้มอย่างเขินอายไม่ได้“พี่อยากมีค

บทที่ 49 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลังจากผ่านคืนแห่งความคิดถึง วันเวลาก็ล่วงเลยมาเกือบเดือนแล้ว ยามนี้จางฟ่านปิงไม่คิดจะหลบซ่อนความสามารถอีกต่อไป ผู้ใดรู้ก็คือรู้ ผู้ใดไม่รู้นางก็ไม่คิดที่จะอธิบายอีกทั้งยามนี้องค์ชายใหญ่จ้าวเฟยหลงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นองค์รัชทายาทแล้ว ส่วนขุนนางฝ่ายองค์ชายสามต่างก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ในราชสำนักเวลานี้จึงสงบยิ่งกว่าเมื่อก่อนมากฮ่องเต้เองเริ่มคิดที่จะพักราชกิจ เนื่องจากพระองค์เห็นการทำงานขององค์รัชทายาทแล้วก็วางใจได้มาก อีกทั้งรัชทายาทยังมีหอกุ้ยเหมยและหอประมูลจันทร์เสี้ยวหนุนหลัง ทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะออกนอกลู่นอกทางส่วนชาวบ้านก็ต่างอยู่กันอย่างสงบสุข นั่นเพราะว่าจางฟ่านปิงสร้างงานให้กับคนไร้บ้านและขอทาน ทำให้บ้านเมืองสงบยิ่งขึ้นส่วนหลี่จงเหอนั้น ยามนี้เขาได้มาคุมอำนาจทหารรักษาเมือง แต่หากมีศึกที่ชายแดน เขาก็พร้อมไปทำศึกเช่นกัน“ท่านพี่ อีกไม่นานฟางเซียนก็จะแต่งเข้าจวนโหวแล้ว ข้าอยากมอบร้านค้าในเครือหอกุ้ยเหมยให้นางสักหน่อย อย่างน้อยท่านโหวและอนุของเขา จะได้ไม่กล้าเข้ามายุ่งกับน้องสาวของพวกเรา และหากมีผู้ใดกล้ารังแกนาง จวนโห