All Chapters of หมากแค้นพลิกชะตารัก: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 30 ไม่เสื่อมเกียรติองค์ชาย        ตลอดระยะเวลาการเดินทางที่เหลือฟานอวี้รู้สึกโล่งใจนัก เพราะโจวหลงเฉิงไม่ได้เฉียดกายเข้ามาใกล้เลย แต่ในยามที่ไม่รู้ตัวนางก็มักจะเหม่อมองไปหาองค์ชายสามอยู่เสมอ        แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใดเขาจึงไม่เคยหันกลับมามองนางบ้างเลย ฟานอวี้ได้แต่ดึงสายตากลับมาอยู่ที่ตนเองอย่างเงียบเฉียบเมื่อรู้ตัว ไม่เพียงแต่ไม่มีจังหวะที่มองมา แต่การพูดคุยด้วยสักคำก็ไม่มีอีก ทุกการสื่อสารเป็นการพูดคุยผ่านองครักษ์จางตงฟูทั้งสิ้น “อีกสองชั่วยามจะถึงค่ายทหาร องค์ชายแจ้งให้พวกเจ้าเตรียมตัวให้พร้อม” จางตงฟูเอ่ยเรียบๆ เมื่อเห็นว่าฟานอวี้พยักหน้ารับก็เดินแยกออกมา ครั้งนี้เป็นการพักม้าครั้งสุดท้ายก่อนเข้าเขตทหาร &ldqu

บทที่ 32 ไม่มีบ้านเช่า “สามีของลูก เล่านิทานการตามหาเหมืองหยกเขียวและหยกม่วงให้บุตรสาวตัวน้อยฟังทุกคืนวัน แม้เขาจะเป็นบ่าวไม่มีตำแหน่งขุนนางใด แต่ก็ดูแลข้าและหลานของท่านพ่อเป็นอย่างดี หากวันใดท่านปู่อภัยแก่ข้าได้ ข้าจะพาบุตรสาวไปบ้านจางของเราเจ้าค่ะ” องค์ชายสามอ่านเนื้อความในจดหมายออกเสียงให้คนได้ยินกันทั่ว        ฟานอวี้ที่ยืนคล้องแขนท่านตาหันมาตั้งใจฟัง นึกขอบคุณท่านเทพที่ทำเกินหน้าที่ หาทางลงให้นางว่าไม่ได้โกหกเรื่องหยก โดยไม่ได้รู้ว่าท่านเทพมิได้ทำเพียงแค่นั้น เพราะนี่ยังทำให้กำจัดความสงสัยเรื่องนางเป็นคนของผู้ใดออกจากใจขององค์ชายสามจนหมดจดได้อีกด้วย “นี่อย่างไร ข้าไม่ได้แต่งเรื่องนะเจ้าคะ” ฟานอวี้ขยับตัวยิ่งหน้าไปอ่านจดหมายในมือของโจวหลงเฉิง ยิ้มที่คลี่จนเต็มดวงหน้าส่งไปหาองค์ชายสาม

บทที่ 34 องค์ชายสามเจ้าชู้         รถม้าที่จอดอยู่ภายในพื้นที่ของวังหน้าด่านนิ่งสงบไม่ไหวติงอีกต่อไปแล้ว สิ่งที่คั่งค้างก็ล้วนแต่ถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น คนที่หลับไม่รู้เรื่องราวก็อย่างหนึ่ง แต่องค์ชายสามที่เริ่มกลับมาอยู่กับสถานการณ์ปกติก็แดงไปทั้งใบหน้าและใบหู ลากยาวจนมาถึงลำคอ ตลอดชีวิตวัยยี่สิบเจ็ดปี ไม่เคยทำเรื่องเช่นนี้ให้ผู้ใดได้ยิน ยามมีนางคณิกามาปลดเปลื้องให้ถึงที่ก็ล้วนแต่รู้หน้าที่ไม่มายืนใกล้ชิด “องค์ชายสามเพคะ” เสียงกระซิบของกงอี้ดังขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ  “ใครอยู่ด้านนอกบ้าง” โจวหลงเฉิงถาม “มีแต่บ่าวเจ้าค่ะ คนบังคับม้าบอกว่าอ้อมไกลวิ่งไปหาห้องน้ำตั้งแต่มาถึง มีแต่บ่าวที่ได้ยินเจ้าค่ะ” กงอี้ปาดเหงื่อ นางยื

บทที่ 36 ผ่อนโทษเต๋อเฟย         ขุนนางหลายฝ่ายที่มีส่วนกับเรื่องนี้มองหน้ากันเลิ่กลั่ก เรื่องราวที่โยงผูกเข้าไว้ด้วยกันอย่างยากลำบากจะเสียแผนรวดเร็วได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ “เรื่องนี้สกุลเจินของเราคงยอมรับไม่ได้เด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ สนมเจินเจี๋ยอวี๋สูญเสียบุตรในครรภ์ไปอย่างไม่มีทางเรียกคืนได้ เรื่องเกิดในตำหนักของเสิ่นเต๋อเฟย หากได้รับการละเว้นโทษมิใช่ว่าองค์ชายสามกำลังถ่มน้ำลายรดเลือดเนื้อเชื้อไขขององค์เหนือหัวหรือพ่ะย่ะค่ะ”        บิดาของเจินจูว่านผู้เป็นสนมขั้นเจี๋ยอวี๋กราบทูลด้วยสีหน้าเจ็บปวดยิ่งกว่าสิ่งใด และตั้งใจเรียกเต๋อเฟยโดยมีสกุลนำหน้าเพื่อลากให้ตระกูลเสิ่นทั้งตระกูลที่อยู่ในท้องพระโรงให้ลงมาลับฝีปากกับสกุลเจินด้วย 

บทที่ 38 จวนจางสายรอง        รถม้าที่ติดป้ายสัญลักษณ์ของวังองค์ชายสามในเมืองหลวงแล่นมาจอดหน้าจวนเล็กๆ ที่จางหวนกงซื้อไว้ให้ฮูหยินอยู่ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเหงาอยู่ผู้เดียวในต่างเมือง การไปอยู่ค่ายทหารทำให้ตลอดชีวิตการแต่งงานไม่ได้มีเวลาอยู่ใกล้ชิดกันมากนัก ในช่วงที่เพิ่งตบแต่งกันพวกเขาอยู่ในจวนหลักของสกุลจางสายรองเขาเองก็ไม่ต้องการให้ซินอี๋ไปลำบากที่ชายแดน จึงคิดว่าเป็นเรื่องดี นานวันเข้าก็กลายเป็นความเคยชิน แต่หลังจากเยว่ม่านหายไปซินอี๋ก็ไม่อาจทนร่วมบ้านกับพ่อสามีที่กล่าวว่าต้องตัดขาดกับเยว่ม่าน และคอยด่าว่าที่นางเลี้ยงบุตรสาวให้เป็นสตรีใจแตก หวนกงจึงมาซื้อจวนใกล้ญาติของฮูหยินไว้แทน         เมื่อวานที่ฟานอวี้เดินทางมาถึงเมืองหลวงแม้ว่าจะนอนจวนจางสายรอง หากแต่ไม่ได้พบกับท่านยาย เพราะความตื่นเต้นที่จะได้พบหน้าหลาน ทำให้คนที่ตรอมใจมายาวนานเกิดควา