All Chapters of หมากแค้นพลิกชะตารัก: Chapter 51 - Chapter 60

86 Chapters

บทที่ 50 เที่ยวตลาดแดนเหนือ

บทที่ 50 เที่ยวตลาดแดนเหนือ “ท่านหญิงจะไปจริงหรือเจ้าคะ” กงอี้เอ่ยถามเมื่อเห็นว่านายหญิงของตนกำลังเตรียมตัวออกไปยังเรือนรับรอง เพื่อชวนองค์หญิงห้าไปตลาดด้วยกัน “หากองค์หญิงตอบว่าไม่ไป เราก็ไปกันเอง แค่ทำเช่นนี้ก็ไม่อาจมีผู้ใดมาว่าเราลับหลังได้แล้วว่าไม่สนใจไยดี” “เช่นนั้นเรื่องนี้บ่าวยอมเข้าใจแล้วเจ้าคะ แต่เหตุใดเมื่อเช้าท่านหญิงไม่บอกชินอ๋องไปว่าเผาจดหมายแล้ว” กงอี้ถามออกมา ด้วยเหตุว่าจางเมิ่งฟานอวี้เมื่อถูกถามว่าตกลงจดหมายเขียนว่าอันใด กลับตอบไปว่า ‘ไม่ทราบเพคะ หม่อมฉันจำไม่ได้’        คำตอบนี้เกือบจะทำให้องค์หญิงห้าที่มาร่วมโต๊ะเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ แต่ก็เงียบเสียงลงเสียก่อน เพราะโจวหลงเฉิงดูโกรธจนแทบจะหักคอคนได้ด
Read more

บทที่ 51 ก่อกวนว่าที่พี่สะใภ้

บทที่ 51 ก่อกวนว่าที่พี่สะใภ้         เช้าวันต่อมาจางเมิ่งฟานอวี้ เพียงแค่ให้กงอี้ไปถามนางกำนัลว่าองค์หญิงห้าต้องการให้นางไปอยู่พูดคุยด้วยหรือไม่ แต่ไม่ได้ชักชวนไปที่ใดอีก เมื่อได้ความว่าองค์หญิงโจวฮุ่ยฟางเฟยไม่ต้องการให้นางพบ ฟานอวี้จึงตัดสินใจจะไปที่ค่ายทหารก่อนเวลาที่ตั้งใจไว้แต่แรก        เมื่อนางมาถึงคิดว่าตนเองจะต้องขนของไปยังโรงอาวุธตะวันตกเอง แต่ก็ได้ความว่าจางตงฟูให้คนจัดการนำไปวางรอแล้ว ฟานอวี้และกงอี้จึงตัวปลิวไปยังโรงอาวุธได้ทันที “เดี๋ยวเจ้าไปบอกช่างใหญ่ฝั่งตะวันออกว่าเที่ยงนี้ให้มากินที่นี่ด้วย” “เจ้าค่ะท่านหญิง”   &nbs
Read more

บทที่ 52 คราวซวยของสตรี

บทที่ 52 คราวซวยของสตรี        เมื่อหม้อแกงเดือดพล่านค่อยๆ คลายร้อนลง เสียงพูดคุยหัวเราะก็เริ่มซาลงตาม ผู้คนในโรงอาวุธต่างอิ่มท้อง บ้างลุกไปล้างถ้วย บ้างยืนคุยกันเรื่องงานอาวุธต่ออย่างออกรส ชินอ๋องยืนถือถ้วยอยู่ข้างทหารที่ล้อมวงคุย สีหน้าดูปกติดี แต่ดวงตากลับกวาดมองหาคนผู้หนึ่งตั้งแต่คำแรกที่กินเข้าไป ถ้วยของเขาหมดแล้ว แต่คนที่ควรจะยืนอยู่ใกล้ตัว กลับไม่เห็นแม้แต่เงา “ท่านหญิงจางเมิ่งฟานอวี้ไปที่ใด” เขาถามเสียงเรียบกับทหารใกล้ตัว        ทหารผู้นั้นมองซ้ายมองขวา ก่อนส่ายหน้า “กระหม่อมไม่เห็นตั้งแต่ช่วงกลางๆ แล้วพ่ะย่ะค่ะ”        โจวหลงเฉิงขมวดคิ้ว ดวงตาเคลื่อนไปหยุดที่องค์ห
Read more

บทที่ 53 ชาติก่อนตาบอด

บทที่ 53 ชาติก่อนตาบอด        จางเมิ่งฟานอวี้เดินหนีมายังเรือนลี่จือของนาง ไม่สนใจว่าเขาจะขู่ว่าอย่างไร นางผิดที่ออกมาโดยไม่ได้บอกผู้ใด แต่พวกเขาแตกตื่นกันมากเกินไปเอง องค์ชายสามไม่ได้ตามนางมาอย่างที่คิดไว้ แต่นั่นก็เป็นเพราะท่านตาของจางเมิ่งฟานอวี้มาขอพบชินอ๋อง        ทว่าอย่างไรก็เป็นโชคดีที่กงอี้เตรียมน้ำไว้รอแล้วจึงสามารถลงแช่ได้ทันที ฟานอวี้ตรวจดูแขนขาและลำตัวของตนเอง มีส่วนที่เจ็บลึกเข้าไปใต้ผิวอยู่มาก ดูท่าแล้วอย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้คงจะม่วงเป็นจ้ำๆ นางถอนหายใจออกมาอีกครั้ง หลับตาลงพิงกับขอบอ่างไม้        ด้านองค์หญิงห้า โกรธจัดถึงขั้นสั่งปลดนางกำนัลทั้งหมดออก เดินกลับไปยังเรือนรับรองกับองครักษ์จางตามลำพัง นางก้าวช้าๆ เพราะเจ็บตัวไม่น้อยเลย
Read more

บทที่ 54 ข้าไม่ได้โรคจิต

บทที่ 54 ข้าไม่ได้โรคจิต        เช้าวันต่อมาองค์หญิงห้าที่มักจะให้ผู้คนต้องคอยมาตาม คอยมารายล้อมตนเองอยู่เสมอ ยามนี้กำลังยืนอยู่หน้าเรือนลี่จือรอคอยให้สตรีผู้หนึ่ง อย่างไรฟางเฟยก็ปักใจแล้วว่าจะต้องได้มาเป็นพี่สะใภ้ให้ได้        เมื่อคืนนางเขียนจดหมายหาเสด็จแม่แล้วว่าท่านหญิงจางเมิ่งฟานอวี้ผู้นี้เป็นคนมีคุณธรรมอย่างแท้จริง ตัวนางไม่มีข้อคัดค้านใดอีก และยังฟ้องเต๋อเฟยเรื่องที่พี่ชายทำตัวรุ่มร่ามกับสตรีที่ยังไม่ได้ส่งแม่สื่อไปสู่ขอจนเกินพอดี นางเชื่อข่าวลือแล้วว่าพี่สามเป็นบุรุษเจ้าชู้ตัวลื่นเป็นปลาไหล เขาเป็นคนแบบใดจึงไม่มียางอายบ้าง ฟางเฟยได้แต่สงสารว่าที่พี่สะใภ้ที่จะต้องอดทนถูกลวนลามอยู่เช่นนี้        ไม่นานนักจางเมิ่งฟานอวี้ที่ขอชินอ๋องกลับไปทำงาน และไม
Read more

บทที่ 55 งามหรือไม่

บทที่ 55 งามหรือไม่         ในที่สุดชินอ๋องโจวหลงเฉิงก็สะสางทุกอย่างเสร็จสิ้น ทั้งงานภายในของกองทัพ และการตั้งเหมืองเองก็พร้อมที่จะเริ่มการหยกส่งเข้าวังหลวงแล้ว บัดนี้เขาจึงพาองค์หญิงห้าไปท่องเที่ยวชมความงามของแดนเหนือได้อย่างสบายใจเป็นเวลาหลายวัน ติดเพียงก็แต่ฟานอวี้ที่จู่ๆ ก็เกิดไม่ว่างยุ่งวุ่นวายกับบางอย่าง ขอลางานไม่รับค่าจ้างหายไปวันละหลายชั่วยาม จนวันนี้เขาต้องบังคับให้นางมาด้วยกันจึงยอมมาเดินหน้าบูดตามหลังขบวนอยู่เช่นนี้ “ไว้พาฟานอวี้มาดูทีหลังก็ได้เจ้าค่ะ วันนี้จะมีของมาส่งที่วัง  เดี๋ยวก็เดินทางแล้ว หากทำไม่ทันฟานอวี้จะโทษว่าเป็นความผิดของพี่หลงเฉิงแน่”        จางเมิ่งฟานอวี้บ่นในระหว่างที่กำลังเดินขึ้นภูเขา นางชอบเดินเขาเดินป่าเสียที่ไหน บังคับมาก็ไม่ถามก่อน
Read more

บทที่ 56 วันเฉลิมพระชนมพรรษา

บทที่ 56 วันเฉลิมพระชนมพรรษา        เมืองหลวงแคว้นโจวคึกคักผิดปกติมาตั้งแต่หลายวันก่อน ธงประจำราชวงศ์ถูกแขวนเรียงรายตามถนนสายหลัก โคมแดงนับร้อยนับพันถูกจุดขึ้นยามค่ำคืนจนทั้งเมืองสว่างไสว แม้แต่พ่อค้าเร่ยังพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ปีนี้บรรยากาศวันเฉลิมพระชนมพรรษาดูคึกคักกว่าทุกปี อาจเพราะเป็นปีที่ยี่สิบของรัชสมัยด้วย จึงต้องจัดอย่างยิ่งใหญ่        การเฉลิมฉลองครั้งนี้ มิใช่มีเพียงการอวยพรฮ่องเต้เท่านั้น แต่ยังเป็นเวทีที่โอรสในราชวงศ์ และขุนนางมากมายจะอวดฝีมือ วัดบารมี และชิงสายตาฝ่าบาทให้เห็นความสำคัญไปพร้อมกัน         คณะของชินอ๋องโจวหลงเฉิงเดินทางมาถึงเมืองหลวงก่อนวันงานราวสามวัน ขบวนจากแดนเหนือมิได้โอ่อ่าฟุ่มเฟือย มีเพียงความเป็นระเบียบ และเงียบสงบ
Read more

บทที่ 57 การแสดงของสตรี

บทที่ 57 การแสดงของสตรี          จนล่วงเลยมายามซวีงานเลี้ยงถูกย้ายมาบริเวณลานสวน ยามนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญอีกช่วงหนึ่งของงานเลี้ยงที่จัดในวังหลวง เพราะนี่คือช่วงที่จัดให้มีการแสดงจากคุณหนูบุตรหลานในสกุลชั้นสูง นี่เป็นหนึ่งในหนทางสร้างชื่อเสียงและความโดดเด่นของสตรี หากเข้าตาสกุลใดก็สามารถนำไปสู่การหมั้นหมายจับจองตัวในอนาคต หลายคนที่พื้นฐานสกุลอาจไม่ได้สูงส่งมากจนตัดกังวลเรื่องคู่ครองไปได้ ก็มักจะทุ่มสุดตัวในงานเช่นนี้เสมอ         ทว่าในงานวันเฉลิมพระชนมพรรษากลับสำคัญยิ่งกว่า เพราะมิได้มีเพียงขุนนางที่ประจำเมืองหลวงเท่านั้นที่มาร่วมงาน แต่ขุนนางมาจากทั่วแคว้น ไม่เพียงต้องแข่งขันกับคุณหนูในเมืองหลวง แต่คุณหนูและท่านหญิงทั้งหลายที่ติดตามบุรุษในครอบครัวมาก็จะลงสนามนี้เช่นกัน  
Read more

บทที่ 58 เลือกทางใด

บทที่ 58 เลือกทางใด “ไม่เป็นอันใด พวกจ้าตกลงกันเรียบร้อยแล้ว และข้าอยากแสดงให้ทุกคนได้เห็นว่าคำนินทาทำอันใดข้าไม่ได้” หลี่ม่านม่านตอบด้วยดวงตามุ่งมั่นมั่นคง เรียกให้ผู้ใหญ่โดยรอบพยักหน้ารับ        สตรีทั้งสามจึงได้หลบมาด้านข้างพวกนางมองหน้ากัน จนกระทั่งคุณหนูใหญ่เส่าเอ่ยออกมาก่อน “นางใช้พวกเราเป็นเครื่องมือเรียกคะแนนสงสาร” “อืม…ทีแรกคิดจะสร้างให้พวกเราเป็นสตรีร้ายกาจ แต่เมื่อท่านหญิงยืนยันว่าไม่รู้จัก ก็มาแก้ไขให้กลายเป็นความเข้าใจผิดแทน” คุณหนูรองเส่าเสริม “ตบท้ายด้วยจิตใจที่มุ่งมั่นแน่วแน่ ผู้ใดก็ต้องอยู่ข้างนาง” ฟานอวี้พูดปิดท้าย ตามองไปที่หลี่ม่านม่าน สตรีนางนั้นกำลังจัดวางสิ่งของประกอบการแสดงกลางลาน เมื่อห
Read more

บทที่ 59 รับราชโองการ

บทที่ 59 รับราชโองการ        หลี่ม่านม่านเงียบไปครู่หนึ่ง นางหันไปมองสกุลหลี่ของตนเองครู่ใหญ่ มารดาของคุณหนูหลี่พยักหน้าให้กับบุตรสาว ไม่ว่าเลือกทางใดนางก็พร้อมสนับสนุนบุตรสาว         คุณหนูใหญ่หลี่หันมององค์ชายรอง สูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด “หม่อมฉันเลือกองค์ชาย…สาม หม่อมฉันเลือกชินอ๋องเพคะ”        พี่น้องเส่าที่แม้จะเพิ่งได้รู้จักจางเมิ่งฟานอวี้วันนี้ แต่เมื่อได้ผ่านประสบการณ์การถูกหาเรื่องต่อหน้าพระพักตร์มาด้วยกัน ก็รู้สึกราวกับว่าสนิทสนมมาสิบปี เส่าจิ้งหยา และเส่าซูเม่ยเลือกเข้าข้างสหายคนนี้เป็นเรื่องที่แน่นอน เพราะคนเช่นไรจึงกล้าเอ่ยขอบุรุษที่เพิ่งถูกประกาศว่าจะเป็นสามีของผู้อื่นเช่นนี้ 
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status