All Chapters of หมากแค้นพลิกชะตารัก: Chapter 71 - Chapter 80

86 Chapters

บทที่ 70 เข้าเฝ้าเต๋อเฟย

บทที่ 70 เข้าเฝ้าเต๋อเฟย “หยุด!” เสียงทุ้มต่ำของชินอ๋องโจวหลงเฉิงดังขึ้น จากนั้นประตูรถม้าก็ถูกเปิดออกพร้อมกับตัวคนร่างใหญ่เข้ามาเบียดด้านใน        จางเมิ่งฟานอวี้ลอบสังเกตครู่หนึ่งก่อนจะหันหน้าหนีไป เมื่อคืนเขาไม่ยอมกลับวัง เช้านี้ก็ยังมาสายมากจนนางคิดว่าจะต้องไปเข้าเฝ้าผู้เดียว นางโกรธเขาบ้างได้หรือไม่ “เหตุใดไม่ใส่ชุดไว้ทุกข์” หลงเฉิงเอ่ยถาม “ไม่มีชุดไว้ทุกข์ที่เหมาะสมจะใส่เข้าเฝ้าเพคะ” ฟานอวี้ตอบแต่ไม่มองหน้าเขา นางมองออกไปด้านนอก ทำทีว่ามันน่าสนใจเสียเหลือเกิน ทั้งที่มองไปก็มีแต่กำแพง ไม่มีอันใดให้ดูชม “เหตุใดไม่ตัดเพิ่ม” 
Read more

บทที่ 71 ที่แท้ก็ความแตก

บทที่ 71 ที่แท้ก็ความแตก        หอสมุดหลวงในยามสายเงียบสงบกว่าทุกวัน แสงอาทิตย์ลอดผ่านช่องหน้าต่างไม้ฉลุลาย ทาบเป็นลายเงายาวบนพื้นหินเย็นเยียบ กลิ่นกระดาษเก่าและหมึกจางผสมกับกลิ่นไม้หอมอ่อนๆ ลอยออกมาจากตู้เก็บตำรา        บรรยากาศเงียบนิ่งจนได้ยินเสียงพลิกหน้ากระดาษจากมุมไกลๆ ของบุตรขุนนางที่ได้อภิสิทธิ์มาร่ำเรียนในวัง        องค์หญิงห้าโจวฮุ่ยฟางเฟยเดินเข้าไปอย่างเงียบงัน ชายกระโปรงสีอ่อนลากผ่านพื้นเบาๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มผสมดื้อดึงดูเรียบนิ่งกว่าทุกวัน หากแต่แววตากลับมีคลื่นบางอย่างซ่อนอยู่ภายใต้ความสงบ        องครักษ์จางตงฟูเดินตามมาห่างๆ เช่นทุกครั้งที่ถูกใช้ให้มา
Read more

บทที่ 72 ยินยอมรับความผิด

บทที่ 72 ยินยอมรับความผิด        องค์ชายสามก้าวลงจากรถม้า เขาหันมาสั่งให้จางเมิ่งฟานอวี้ตามเข้าไปในเรือนกลาง และห้ามไม่ให้บ่าวเข้าใกล้พื้นที่นั้นเด็ดขาด องครักษ์ที่จะตามไปคุ้มกันรอบนอกก็ถูกไล่เช่นกัน มีเพียงพระชายาเอกที่เดินตามเข้าไปเงียบๆ        โจวหลงเฉิงนั่งอยู่ในโถงเรือนกลางนิ่งเงียบไม่ได้พูดอันใดออกมา เขาเพียงแค่มองฟานอวี้ที่ยืนนิ่งอยู่ตรงข้าม และกำลังก้มหน้ามองพื้น ไม่นานนักสตรีผู้เป็นชายาเอกก็คุกเข่าลงบนพื้นเย็นๆ สีหน้ารู้สึกผิดฉายชัด        ชินอ๋องยื่นมีออกไปลูบบนแก้มเกลี้ยงเกลาเบาๆ “มีอันใดจะแก้ตัวหรือไม่”        จางเมิ่งฟานอวี้ส่ายหัว นางไม
Read more

บทที่ 73 รับน้ำชาจากเมียรอง

บทที่ 73 รับน้ำชาจากเมียรอง        จางเมิ่งฟานอวี้เมื่อตื่นแล้วก็พบว่าพ่อบ้านของวังสามยืนรอพบอยู่ นางเก็บของใช้ส่วนตัวที่ไม่ได้มีมากนักติดตัวไปยังเรือนใหม่ ของของนางส่วนใหญ่แล้วอยู่ที่วังหน้าด่าน หลายส่วนก็ส่งไปร้านผ้าสำหรับสตรีใส่วาดภาพส่งหาแม่สื่อ         นางหยุดมองยังไม่เข้าไปด้านใน สภาพตัวอิฐไม่ได้ย่ำแย่ผุพัง แต่หากเดินผ่านมาคงคิดว่าเป็นเรือนนอนของบ่าวมากกว่าจะเป็นจุดที่ส่งพระชายาเอกมาอาศัยอยู่ แม้จะชั่วคราวในช่วงที่อยู่เมืองหลวงก็ออกจะแย่มากจริงๆ “พระชายาเพคะ…นี่ออกจะมากเกินไปแล้ว ควรบอกกล่าวกับท่านองครักษ์จางให้กระจ่าง” “เจ้าอย่าได้พูดไปเด็ดขาด หากท่านอาถามก็ให้บอกว่าเป็นความต้องการของข้า เจ้านา
Read more

บทที่ 74 หักหน้า

บทที่ 74 หักหน้า         ยามบ่ายวันนั้นฟ้าครึ้มคล้ายจะมีฝน ลมเย็นพัดใบไม้ไหวเสียดสีกันเกิดเสียงกระทบเบาๆ เรือนกลางของวังสามสว่างด้วยแสงโคมตั้งเรียงรายเป็นระเบียบส่องไกลมาถึงเรือนเล็กท้ายวัง ตะเกียงเล็กเพียงหนึ่งเดียวถูกจุดไว้ดูเงียบเหงาคล้ายทำนองเศร้าของพิณเพลงจากนักดนตรีที่ผิดหวังในรัก         กงอี้เพิ่งเก็บโต๊ะน้ำชาเสร็จกำลังจะไปจัดอาหารเย็นขึ้นโต๊ะ ก็มีบ่าวชายมาถ่ายทอดคำสั่ง “ชินอ๋องรับสั่งให้พระชายาเอกไปพบที่เรือนกลางเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”       ฟานอวี้นิ่งไปครู่หนึ่ง ปลายนิ้วที่กำลังปิดซองจดหมายชะงัก ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างสงบ นางคาดเดาไว้แล้วว่าหลังจากเหตุการณ์ช่วงสาย คงไม่พ้นต้องถูกเรียกไปตักเตือน 
Read more

บทที่ 75 ยาปลุกกำหนัด

บทที่ 75 ยาปลุกกำหนัด         กงอี้มารายงานว่าโคมแดงถูกแขวนไว้ที่หน้าเรือนของพระชายารองติดกันจนเหนื่อยใจที่จะนับ ฟานอวี้ยกยิ้มบางเบาไม่ได้โต้ตอบอันใด เพียงแค่บอกให้บ่าวคนสนิทไปนอนโดยไม่ต้องดับตะเกียงให้          จางเมิ่งฟานอวี้นำหัวพิงกรอบหน้าต่างไม้ ยามอยู่ต่อหน้าผู้อื่นนางทำท่าทีเข้มแข็งเสมือนว่าไม่เจ็บไม่ปวดที่ถูกปฏิบัติเช่นนี้ใส่ แต่แท้จริงรวดร้าวเพียงใดมีเพียงตัวนางที่รู้ดี ยิ่งต่อหน้าชินอ๋องนางยิ่งต้องเข้มแข็งไม่แสดงออกว่าเจ็บช้ำ หากอยากลงโทษก็ทำเสียให้พอ นางจะพิสูจน์ว่ามิได้หลอกลวงด้วยเจตนาร้ายกาจใด          ด้านโจวหลงเฉิงคืนนี้เขาไปหาพระชายารองก็จริง แต่เขาไม่เคยร่วมหลับนอนกับพระชายารองผู้นี้เลย ฟานอวี้เป็นคนโกหกแต่เขาไม่ใ
Read more

บทที่ 76 งานเลี้ยงจวนเสนาบดี

บทที่ 76 งานเลี้ยงจวนเสนาบดี        หลังจากคืนนั้นแม้ว่าโคมแดงจะถูกแขวนที่เรือนพระชายารอง แต่ตัวของชินอ๋องกลับมาขลุกอยู่ในเรือนเล็กท้ายวังจนเช้าเสมอ ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงให้ฟานอวี้รับหน้าที่ดูแลบัญชีของวัง บ่าวไม่ได้รับรู้ว่าความสัมพันธ์ของเจ้านายในวังไม่เป็นดังเดิม เพราะโจวหลงเฉิงเห็นว่าที่เป็นอยู่ยามนี้อาจเป็นข้อดี ด้วยไม่แน่ว่าวันข้างหน้าจะมีอันใดเกิดขึ้นมา หากสตรีที่เขารักใคร่ถูกมองว่าเป็นชายาเอกที่ไร้ความโปรดปรานก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องโจมตีนาง        ทว่าสีหน้าที่ดูผ่องใสของฟานอวี้กลับไม่ใช่สิ่งที่จะปิดบังได้ พระชายาเอกของวังสามเป็นผู้ที่คิดอ่านอันใดก็ออกมาชัดเจนไปหมด การกินก็ดีขึ้นขึ้น บางวันก็เรียกหาถ้วยที่สองที่สามให้กงอี้ตกใจเล่น         นั่นท
Read more

บทที่ 77 ไหน้ำส้มแตก

บทที่ 77 ไหน้ำส้มแตก         กลางดึกคืนนั้นฟานอวี้ตื่นขึ้นมากลางคัน พบว่าองค์ชายสามนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างราวกับว่ากำลังครุ่นคิดบางอย่าง นางจึงเข้าไปยืนสวมกอดจากด้านหลังหลวมๆ         โจวหลงเฉิงในคราแรกจะนำกระบี่หันกลับไปจ่อคอผู้ที่จู่โจมเข้ามา แต่เมื่อได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ร่างกายก็คลายความตึงเครียดลง คนที่เข้ามาจากด้านหลังหาใช่ศัตรู แต่เป็นสตรีที่หลับลึกเสียจนเขาต้องอุ้มลงมาส่งที่เรือนด้วยตนเอง “เหตุใดพี่หลงเฉิงจึงยังไม่เข้านอน” “ผู้ใดจะเหมือนอวี้เออร์ หมู่นี้เอาแต่นอน แม้แต่ยามตอบจดหมายการสกัดกองขยะของเจ้าไปใช้งานก็ยังนอนเขียน จะไปนอนฝันถึงบุรุษที่ใดหรือ” 
Read more

บทที่ 78 คำสั่งรบ

บทที่ 78 คำสั่งรบ         สามวันให้หลังสารศึกจากแคว้นโม่ก็มาถึงเมืองหลวงในยามสาย ตัวแทนแคว้นโม่ถือธงดำปักตราประจำแคว้นสะบัดไหวกลางลานพระราชวัง เสียงกลองศึกดังตึงตังสะเทือนกำแพงหินอ่อน ขุนนางทั้งบุ๋นบู๊ต่างรีบรุดเข้าสู่ท้องพระโรง สีหน้าตึงเครียดราวกับเมฆฝนตั้งเค้าเหนือฟ้า        สารทูตคุกเข่ากลางท้องพระโรง อ่านถ้อยคำท้ารบเสียงดังชัดเจน “แคว้นโม่ประกาศเปิดศึก ณ ชายแดนทิศตะวันตก” ผู้ส่งสารท้ารบถูกสังหารทันทีที่ประกาศการท้ารบเสร็จสิ้น ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องยึดถือธรรมเนียมไม่สังหารทูต        เมื่อจบสิ้นการกำจัดร่าง เสียงฮือฮาดังทั่วท้องพระโรง ขุนนางฝ่ายบู๊หลายคนก้าวออกมาคุกเข่าเสนอความเห็นแทบจะพร้อมเพรียงกัน 
Read more

บทที่ 79 ฝากไว้กับแม่

บทที่ 79 ฝากไว้กับแม่ “ฟางเฟยเจ้าเงียบ” เต๋อเฟยให้คนนำผ้าไปคลุมให้องค์หญิงห้าไว้ “สัญญาสิ่งใดแล้วขอให้รักษาเอาไว้ด้วย ธิดาผู้นี้เป็นดวงใจของเปิ่นกง หากเจ้าผิดคำ มารดาผู้นี้จะตามไปถึงปรโลกเพื่อเอาเรื่อง” “พ่ะย่ะค่ะ”  “เช่นนั้นก็ไปแจ้งกับสกุลจางเสีย ทำเยี่ยงนี้กับฟางเฟยในวังหลัง กล้าหาญเกินไปแล้ว หากมิใช่เพราะมีคำสั่งให้ออกรบคงมิได้พูดกันเฉยๆ เช่นยามนี้” เต๋อเฟยออกคำสั่งสีหน้ามีโทสะชัดเจน ไม่คิดว่าองครักษ์จางจะใจกล้าทำเรื่องเช่นนี้ในวังเลย ตั้งแต่บุตรชายออกจากวังก็มักจะกล่าวถึงศิษย์น้องที่ถูกครอบครัวส่งมาดัดนิสัย หลายปีที่ติดตามดูจางตงฟู พบว่าเขาเติบโตขึ้นมาเป็นชายหนุ่มที่น่าชื่นชม แต่สุดท้ายคุณชายเอาแต่ใจก็ยังคงเป็นคุณชายเอาแต่ใจอยู่วันยังค่ำ
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status