Semua Bab Falling for My Ex's Dangerous Uncle: Bab 21 - Bab 30

"Laman-loob?" Naalala niyang bigla ang mga nakita sa ilalim ng mansiyon ng mga Vergara. Konektado ba ito? Pero bakit si Ismael ang itinuturo? "May nakakita po bang si Ismael mismo ang gumawa?" tanong niya kay Mang Julian."Wala, hija. Pero dahil nakita mismo si Ismael sa pinangyarihan ng krimen, siya ang pinaniniwalaang pumatay kay Myra—lalo na ng kanyang pamilya," malungkot na sagot ni Mang Julian."Pero si Nelson ho, kakaiba ang mga ikinikilos niya. Naniniwala akong may alam o sangkot siya sa nangyari," pinipilit niyang palawakin pa ang makukuhang impormasyon."Siyang tunay Cassandra..." Huminga ng malalim ang matanda bago magpatuloy. "Isang taon na rin mula nang mangyari ang pagpatay kay Myra. Papunta ako noon sa kubo ni Ismael nang makasalubong ko si Nelson—balisa, parang wala sa sarili, tila may nagawang hindi sinadya. Sabi niya nang tanungin ko, masakit lang ang tiyan. Kahit iba ang kutob ko, hinayaan ko na lang. Hanggang sa nagpatuloy akong maglakad, at hindi kalayuan sa kubo a

Unti-unting nawala ang galit sa mga mata ni Ismael, napalitan ng mas malalim at hindi maipaliwanag na damdamin. Sa Isang hakbang, mabilis nitong natawid ang pagitan nila at agad na nahawakan ang likod ng ulo niya. Ibinaba ang mukha at sinakop ang mga labi ni Cassandra.. Malalim at sabik na sabik na para bang hindi sila nagkita ng ilang taon. Bumitaw lang saglit para hayaan siyang huminga, pagkatapos sinunggaban muli ang labi niya. Napakapit si Cassandra sa batok nito. Kinarga siya ni Ismael paharap at humantong sila sa banyo. Kung paano at gaano kabilis natanggal ang mga saplot nila. Hindi niya alam, at wala na siyang pakialam. Sa ilalim ng malambot na daloy ng tubig mula sa shower, patuloy pa rin ang mga labi nila—ang tubig ay umaagos sa kanilang mga balat ngunit hindi nito napipigilan ang init ng kanilang pagkakalapit.. Yakap ang kanyang mga hita, marahan siyang binuhat ni Ismael distansiya sa shower, hanggang pumantay ang nasa pagitan ng mga hita niya sa mukha nito. At

Cassandra's POVHalos hindi na makahinga si Cassandra. Ilang pulgada na lamang ang layo ng makamandag na ahas, at nakapalawak na ng makinis na hood o palupot sa leeg nito—handa nang umatake. Pakiramdam niya’y nagyeyelo ang dugo sa kanyang mga ugat habang ipinikit niya ang mga mata, inihahanda ang sarili sa anumang mangyayari.Isang putok ng baril ang biglang umalingawngaw sa paligid.Kumibot ang mga labi niya at nang muling imulat ang mga mata. Patay na ang cobra, duguan sa leeg kung saan eksakto tumama ang bala.Lumingon siya at nakita si Ismael, na hawak ang baril na biglang hinagis sa kanya ni Indira nang makita ang banta.Tatakbo sana siya palapit dito pero lumapit din si Ismael sa ahas kaya sa likod na lang siya ni Indira tumayo, dahil nanginginig pa rin ang katawan niya."Indira papuntahin mo dito si Noriel sa kubo, magtabas ng mga damo sa paligid" utos nito sa kaibigan."Sige," tumango si Indira. Pero nagtaka ng mapansing masama ang tingin ni Ismael sakanya. Napagtanto ng babae

Nag-uumapaw ang ilaw at ingay sa loob ng venue. Isa-isang rumarampa ang mga modelo suot ang mga likha ni Cassandra—palakpakan, bulungan, paghanga. Ngunit sa kabila ng tagumpay—wala roon ang taong hinihintay niya. Mahigpit ang kapit ni Cassandra sa clipboard na hawak, pilit pinapakalma ang sarili. 'Hindi na siya darating'.. Napapikit siya sandali. “Cassandra, ikaw na,” paalala ng staff. Bahagya siyang tumango at lumabas sa gitna ng runway. “Mga Binibini at Ginoo,” masiglang boses ng host, “bigyan natin ng isang mainit na palakpakan ang utak at puso ng gabing ito—ang napakagaling na designer… Cassandra De Villa!” Sumalubong ang nakakasilaw na ilaw at malakas na palakpakan. Pinagsalikop niya ang mga palad, at bahagyang yumuko, bilang pasasalamat. Ngunit muli agad nagsalita ang host. “At syempre, hindi magiging posible ang gabing ito kung wala ang ating mga sponsors…” Napakunot ang noo ni Cassandra. “Sama-sama nating kilalanin… Mr. Janus Vergara!” Nanigas siya,

Sa labas ng venue, naka-park ang mga sasakyan. Tahimik—pero mabigat ang hangin. Magkahiwalay ang grupo. Sa kabilang side—Si Arsenio, si Janus… at si Divina. Sa kabila—Si Ismael, si Cassandra, at si Indira. “Pa, mauna ka na,” sabi ni Janus, inalalayan ang ama papasok sa sasakyan. “Sandali,” pigil ni Arsenio. Huminto ang lahat. Dahan-dahang tumingin si Arsenio kay Ismael. “Mag-iingat kayo sa pag-uwi… kapatid ko,” Sabi nito, may diin. May halong lihim na panunuya. “Mas mag-ingat ka sa mga ginagawa mo,” malamig na sagot ni Ismael. Bahagyang ngumiti si Arsenio. Napansin iyon ni Indira. Tahimik lang siya. Pero alam niya—may tinatago ang matanda. “Grabe…” napangisi si Janus. “Kahit sa labas, may eksena pa rin.” Lumapit ito ng kaunti. “Bye, love,” sabi nito kay Cassandra, nakangiti at kumaway. “Nice seeing you again.” Napangiwi si Cassandra. “By the way…” pahabol ni Janus, “lalo kang gumanda.” Sa isang iglap—kumilos si Ismael. Halos sugurin niya