Semua Bab Falling for My Ex's Dangerous Uncle: Bab 31 - Bab 40

-Cassandra- Huminto ang sasakyan sa isang tahimik na lugar.Walang tao. Walang ingay.Tanging hangin lang ang gumagalaw.Dahan-dahang bumaba si Cassandra.At sa unang hakbang pa lang—may kung anong nagsabi sa kanya—dapat hindi siya pumunta rito!Samantala—Mariing hawak ni Ismael ang manibela habang pabalik sa shop.Hindi na niya kasama si Divina.Naibaba na niya ito kanina—at hindi na siya nag-aksaya ng oras.Mas mahalaga ngayon si Cassandra.Biglang tumunog ang cellphone niya.INDIRA.Agad niya itong sinagot. “Ano’ng nangyari?”“Ismael—” nagmamadali ang boses ni Indira.“Nawala si Cassandra.”Nanigas siya. “Ano’ng ibig mong sabihin?” mababa ang boses niya, mabigat.“Sabi niya ihahatid lang niya yung client—”“Pero sumabay siya sa pag-alis. Hindi na siya bumalik.”Tahimik.Isang segundo.Dalawa.At sa susunod na sandali—biglang tumigas ang ekspresyon ni Ismael.“Put*ngina…”Bigla niyang tinapakan ang silinyador.Umingit ang gulong sa kalsada.“Sinundan ko agad,” dagdag ni Indira.“

Sa mansyon ng mga Vergara—mahina ang ilaw sa silid habang nag-uusap ang mag-inang Sylvia at Divina. “Anak… ano na naman bang ginawa sa’yo ni Arsenio?” Halos mabasag ang boses ni Manang Sylvia nang makita ang kalunos-lunos na kalagayan ng anak. Pasa sa mukha. Mga marka ng paso ng sigarilyo sa balat. Napayuko si Divina. Nanginginig ang mga kamay. “Pinipilit niya po akong… makipagtalik sa kanya,” halos pabulong niyang sabi. “Tumanggi ako, Nay… kaya ganito ang ginawa niya sa’kin.” Nanlaki ang mga mata ng matanda. “Hayop siya!” galit na galit na sambit ni Sylvia. “Buhay pa siya, pero sinusunog na ang kaluluwa niya sa impyerno!” Napapikit si Divina. “Hindi ko na po alam, Nay…” mahina niyang sagot. “Parang… habambuhay na tayong makukulong sa ganitong buhay.” Umiling si Sylvia at agad siyang niyakap. “Ayos lang kung ako, Divina… matanda na ako,” nanginginig ang boses niya. “Pero ikaw—bata ka pa. Kailangan mong makawala sa galamay ng mag-amang ’yan.” Saglit si

Naabutan nila sa veranda si Janus—nakataas ang dalawang kamay pero halata sa ngisi niyang hindi siya takot, habang nakatutok nang mariin ang baril ni Ismael sa gitna ng noo nito.Sa paligid… amoy na amoy ang bakal at dugo. Nagkalat ang pulang likido sa malamig na baldosa, may mga katawan ng bantay na nakahandusay, wala nang buhay.At sa gilid—nakatayo si Indira, hawak ang baril, nakabantay. Handa anumang oras kung may gagalaw.“Ano na naman ‘yan, Ismael?” malamig na tanong ni Arsenio, tila walang pakialam sa kaguluhan. “Parang mainit yata ang ulo mo.”Doon lang tumingin si Ismael kay Cassandra.At sa isang iglap—tila bahagyang gumaan ang paghinga nito nang makita siyang buo at ligtas. Parang lahat ng galit at karahasan sa paligid, biglang nawala sandali para lang sa kanya.Napailing si Cassandra.Halatang dumaan na sa dugo ang araw na ito para kay Ismael—sa talsik ng dugo sa damit nito, sa lamig at pagod na nakaukit sa mukha at sa mga mata na sanay nang pumatay.Samantalang si Arsenio

“Sa event ng runway fashion show ko…”dahan-dahang sabi ni Cassandra, bawat salita ay maingat at kontrolado, parang kutsilyong dahan-dahang hinihiwa ang katotohanan.“Hindi lang sina Indira at Ismael ang may napansin sa’yo.”Tumitig siya kay Arsenio. Diretso. Walang takot.“Kaya nung nag-message ka pa lang sa’kin…”bahagya siyang ngumiti,“alam ko na.”Nanlaki ang mata ni Arsenio, namutla at lalong nanigas sa pagkakasalampak sa sahig.“Bago pa ako umalis ng shop,” pagpapatuloy niya,“nag-iwan na ako ng mensahe kay Indira.”Saglit siyang huminto—pinahaba ang katahimikan para lalong kabahan ang kalaban.“Hinulog ko sa kalsada. Sa lugar na alam kong dadaanan niya… at siguradong mapupulot niya.”Unti-unting bumigat ang hangin sa paligid.“At ang hudyat?”bahagya siyang napalingon, parang inaalala ang eksena—“yung paghagis ko ng bag kay Ismael.”Mahinang napangisi si Cassandra.“Pagkalipas ng dalawang oras… tatawag na siya ng pulis, dahil nalikom ko na ang ebidensya. Alam kung kukunin mo

Tahimik lang si Cassandra.Nakatayo siya sa may gilid ng service area sa likod ng villa, katabi ng maliit na stock room kung saan dinadala ang mga bagong tela at supplies, habang pinagmamasdan si Ismael na abala sa pagbubuhat ng mga bagong deliver na tela.Halos mabasa na ng pawis ang noo at leeg nito, pero—tuloy pa rin sa trabaho.Sa kabilang banda— Si Divina.May hawak na clipboard, maingat na iniisa-isa ang inventory ng mga tela. Mukhang seryoso… mukhang propesyonal.Napangiti si Cassandra habang pinagmamasdan si Ismael.Kahit pawisan at pagod—hindi pa rin maikakaila ang lakas at tindig nito.Kumuha siya ng tuwalya—balak punasan ang pawis sa mukha ni Ismael.Pero pagbalik niya—Natigilan siya.Si Divina na ang nauna.Hawak ang resibo sa isang kamay, at sa kabila— Dahan-dahang pinupunasan ang pawis sa noo ni Ismael.Natural ang galaw. Parang sanay na sanay.Parang— Matagal na nitong ginagawa.Parang sila ang mag-asawa.Tahimik.Isang segundo. Dalawa.At saka—Tumikhim si Cassandra.