All Chapters of Falling for My Ex's Dangerous Uncle: Chapter 11 - Chapter 20

Natakpan ni Cassandra ang bibig, pigil ang mapasigaw. Nang biglang lumingon sa gawi niya si Ismael, tumakbo siya paakyat sa silid niya at ni-lock ng maigi ang pinto. Alam niyang walang tigil ang katok nito sa labas, ngunit hindi siya nagbukas ng pintuan. Maliwanag na sa labas, mahihinang katok ang nagpagising kay Cassandra. Ayaw pa sana niyang pagbuksan si Ismael, pero walang mangyayari kung iiwasan niya ito. Binuksan niya ang pinto. "Ismael kung----" "Magandang umaga hija, ako si Manang Saning isa sa mga kasambahay, dinala ko na ang almusal mo," nakangiting bati ng isang matandang babae, marahil ay nasa singkwenta na ito, may dalang tray ng pagkain. Natigilan si Cassandra. "M-magandang umaga rin ho..salamat sa pagdala ng pagkain," atubili siyang abutin ang tray. "Walang anuman, kung may kailangan ka, nasa ibaba lang ako," nagpaalam na ang matanda. "Manang Saning, nasaan po si I-Ismael?" habol na tanong ni Cassandra. "Nasa bakahan, may manganganak kasing inahin, mamaya uuwi l

"Bakit ka nandito? Sinong kasama mo?" ulit tanong ni Ismael, kunot ang noo, mababa pero nanunukat ang tinig. "Ah..ano si Noriel, sige aalis na ko" nataranta siya. "Sino? Cassandra!" tawag ng asawa. Hindi na siya lumingon, diretso siya sa mabilis na paglalakad. Pagbalik nila sa malaking bahay, may mga taong nagla-landscape na ng hardin. Nang malapit nang matapos ang gawain at naglalagay na lamang ng mga halaman at bulaklak, tumulong at nagbigay ng mungkahi si Cassandra. "Ang ganda nito! anong bulaklak to?" bulalas na tanong ni Cassandra kay Noriel. Ibinigay sa kanya ang kulay rosas-mahogany na bulaklak. "Waling waling orchid po, tanim ito sa bahay namin 'kako baka magustuhan mo kaya dinala ko," sagot nito. "Salamat Noriel," nakangiting pasasalamat ni Cassandra. "Pwede pong ilagay sa vase yan," ani Noriel. "Sige ilalagay ko sa flower vase ng kwarto ko, salamat ulit." Nagpitas din ng mga pulang rosas si Cassandra, plano niyang idagdag sa ilalagay sa plorera. Hindi si

"P-Paano ka nakapasok?" tinatanggal niya ang kamay nito sa beywang niya.Humihigpit naman ang yakap ni Ismael, "May susi ako sa lahat ng kwarto dito sa bahay.""B-Bakit ka nandito? Bumalik ka na kay Indira..m-matutulog na ko," may pagsusungit pero kanda utal-utal siya."Nagseselos ka kay Indira?" "H-Hindi!" nginig ang boses ni Cassandra habang pinapanatili ang distansya ng kaunti sa dibdib ni Ismael, Kumibot ang sulok ng labi ni Ismael. Tinanggal nito ang mga kamay sa beywang niya, hindi para paalisin siya 'kundi para iharap siya. "Sigurado ka?" nananantiya ang mga titig nito."O-oo, hindi ako n-nagseselos, natatakot ako.. sayo," iniiwas niya ang mga mata.Naging matatalim ngunit mapaglaro ang mga mata ni Ismael. "Kung ganun, ipaparamdam ko muli sayo kung paano ang ungol ng 'natatakot," makahulugang bigkas ni Ismael. Inilapit nito ang mukha nang kaunti, sapat para maramdaman ni Cassandra ang init ng hininga nito na para bang kumalat sa kanyang balat.Napaatras siya dahil tila nagri

Pinagmasdan ni Cassandra ang kanyang sarili sa malaking salamin. She's wearing a white maxi cami dress na may manipis na straps at may palamuting crochet sa gilid. Mahaba ito hanggang sakong, at medyo maluwag ang hiwa, kaya mahinhin at disente ang dating. Regalo ito ni Ismael, at inutusan siyang isuot ngayong gabi para sa pagtitipon na ipinahanda nito—isang okasyong inilaan upang pasalamatan ang sipag at tiyaga ng mga manggagawa ng Hacienda, at ipagdiwang ang kanilang masaganang ani. Biglang bumukas ang pinto ng kaniyang silid. Sa repleksiyon ng salamin, nakita niya si Ismael. Nakasuot ito ng white long-sleeved shirt nakakaluskos hanggang siko, with a black vest sa ibabaw at black striped tie. Naka-black pants, ang mga kamay, nakasuot ng black leather gloves. Ang itim at may kahabaang buhok ay nakapusod. At ang mahabang pilat sa pisngi nito ay tila hindi pinaghiluman ng sugat, kundi parang isang disenyo na nagbigay ng lalim at talas sa kanyang anyo.. Dangerous but breathtakin

Kinatok ni Manang Saning si Cassandra para tawagin sa agahan. Pagbaba niya, naabutan niya si Ismael sa hapag-kainan—naglalapag ng mga pagkain sa mesa, at halatang ito ang nagluto dahil nakasuot pa ng apron. “Kain na tayo.” Misteryoso pa rin ang tinig nito, bagama’t malumanay ang tono. Hinila ni Ismael ang upuan para sa kanya: iyong nasa kanang bahagi, katabi ng pwesto ng kabisera. Pero hindi doon umupo si Cassandra; kumuha ng sariling upuan at inilagay sa ibang dako. Bumuntong-hininga na lang si Ismael. Hindi na nagpumilit pa at umupo na sa gitnang upuan. Tahimik silang kumain. “Ismael, sino si Myra?” tanong niya, pinipilit maging matapang kahit kinakabahan. Humigpit ang kapit ni Ismael sa kutsarang hawak nito. “Dati siyang kasambahay dito sa villa,” sagot nito nang walang kahit anong emosyon sa boses. “Totoo bang patay na siya?” “Oo.” “Anong nangyari sa kanya?” Desidido siyang alamin ang katotohanan tungkol sa babae. “Natagpuan siyang wala nang buhay, hindi kalayuan