جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ริสา!!แทบจะเป็นเสียงเดียวของทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ ที่เรียกชื่อริสาพร้อมกัน“อะ อะไรของมึงเนี่ย” มาวินลุกขึ้นยืนโวยวายหน้าเหวอ“ริสา ธะ เธอทำอะไรอะ” กฤชตินซึ่งนั่งมึนงงอยู่ไม่หายถามขึ้น“ขอโทษนะ พอดีเราเพิ่งท้ากับเพื่อนเล่นน่ะ ไม่มีอะไรหรอกไปก่อนนะ” เธอฉีกยิ้มหวานก่อนจะเดินกลับไปหาที่กลุ่มเพื่อนแม้ริสาจะรู้สึกอายมากแต่ก็แกล้งทำเป็นไม่แคร์ อย่างน้อยมันก็คุ้มที่ ไอ้คนชื่อแม็กซ์ นั่นจะไม่มารบกวนเธออีกทิ้งมาวิน กฤชติน และ เตชิน ยังคงอึ้งและงงไม่หาย - เฮ้ย เป็นแบบนี้ได้ไงวะ -มาวินหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องขึ้นมาดู ก่อนจะเห็นข้อความในโทรศัพท์จากริสา@Lineริสา : ฉันหอมแฟนแก้มฉันแล้ว ทีนี้คุณเชื่อหรือยังว่าฉันมีแฟนแล้วแม็กซ์ : แฟนชื่ออะไรริสา : มาวินมาวินเงยหน้าจากโทรศัพท์มองร่างริสาที่เดินไปกดโทรศัพท์ไป อย่างโมโห- ยายบ้า บอกว่าแฟนชื่อมาวินแต่เสือกไปหอมแก้มไอ้ติน บ้าเอ้ย -“มึงยิ้มอะไรนัก ไอ้ติน”“กูโดนหอมแก้มว่ะ”“ริสามันของกู”มาวินพูดอย่างไม่ชอบใจ เมื่อเห็นเพื่อนยังคงนั่งเคลิ้ม เอามือถูแก้มตัวเองเบา ๆ ตรงที่ริสาหอมไม่หยุด“กูว่ามึงแห้วรอบสองว่ะ ไอ้วิน สงสัยริสาจะชอบไอ้ตินว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ

“นายฝึกงาน แผนกไหน ทำไมฉันไม่เห็นนายมารายงานตัวพร้อมกัน” ริสาใช้หลอดคนน้ำแข็งในแก้วไปมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องหน้ามาวินที่ดูจะอึ้งไปนิดหน่อย“การตลาด”“เมื่อเช้า พี่สุดาก็พาฉันไปแนะนำตัวการตลาดทำไมไม่เจอ”“ถามทำไมนักเนี่ย ไม่กินข้าวแล้วไง” มาวินบ่นชักสีหน้าไม่พอใจ“ก็กินอยู่นี่ไง ถามแค่นี้ก็ไม่ได้” ริสามุ่ยหน้าก่อนจะตักอาหารเข้าปาก เธอกินไปเงียบ ๆ จนหมด ก่อนจะพูดออกมาแบบเซ็ง ๆ“เฮ้อ ไม่รู้นัชชา กับ ปลายฟ้าเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าเตชินเพื่อน นายก็ไปทำด้วยนี่ เออแล้วกฤชตินล่ะ ไปทำที่ไหน”“ทำไม ถามหามันทำไม”“เอ้า ก็เพื่อนกลุ่มเดียวกัน ฉันก็แค่ถามธรรมดา”“หรือว่าชอบมัน?”“ก็น่าชอบอยู่นะ รูปหล่อ พ่อรวย แถมดูจะสุภาพกว่าพวกนายสองคน ไม่น่าเชื่อว่ากฤชตินจะมาอยู่กลุ่มเดียวกับพวกนายได้” ริสาพูดเย้าแกล้งเล่นแบบไม่คิดอะไร แต่มาวินคิด“มิน่า ถึงเลือกจะหอมแก้มมัน”“เลือก เลือกอะไร”“ก็พวกกูนั่งกันอยู่สามคน แต่มึงหอมแก้มมัน”“ก็ดีกว่า หอมแก้มคนเถื่อน ๆ แบบนายละกันน่า” ริสายักไหล่ ก่อนจะก้มลงดูดน้ำทำไมเธอถึงไม่ชอบนายมาวินขนาดนี้นะเหรอก็เมื่อตอนอยู่ปีหนึ่ง เธอเองก็เคยเกือบแอบจะปิ๊งเขาอยู่เหมือนกัน มาวินห

ริสากระสับกระส่ายเดินวนเวียนไปอยู่ในห้องผ่านไปสิบนาทีเธอยังคงเดินไปเดินมาอยู่ที่เดิม เธอตัดสินใจจะไปหามาวินที่ห้องเพื่อขอถ่ายรูปคู่กับเขา ตั้งใจจะส่งให้นายแม็กซ์ดู ว่าจะแกล้งว่า ตอนนี้อยู่กับแฟนออกไปหาเขาไม่ได้แต่เธอเคาะประตูอยู่นานมาก มาวินก็ไม่เปิดประตูออกมา - หลับแล้วเหรอ -ในที่สุดเมื่อขอความช่วยเหลือจากเขาไม่ได้ ริสาจำต้องกลับมาที่ห้องเพื่อแต่งตัว แม้จะแต่งตัวเสร็จแล้วแต่เธอยังนั่งอยู่ที่เตียง เพื่อหาทางเลี่ยงจากมือนายแม็กซ์นั่นLine ติ้ง!แม็กซ์ : ครึ่งชั่วโมงแล้ว ทำไมยังมาไม่ถึงคราวนี้เป็นมาวินที่เป็นห่วงริสา เพราะจากแมนชันมาโรงแรมไม่ได้ไกลมากนัก เขารอเธอจนครึ่งชั่วโมงแต่เธอเงียบหายไปเลย - หรือว่าเธอไม่กลัวที่เขาขู่ หรือว่าเธอเป็นอันตรายระหว่างทางหรือเปล่า เพราะตอนนี้มันก็เริ่มที่จะดึกมากแล้ว -ริสา : ฉันรอรถแท็กซี่อยู่แต่ไม่มีรถเลย มันมืดแล้วก็น่ากลัวมาก (ริสาเริ่มโกหก ทั้งที่ครั้งก่อนเธอออกไปโดยโทรเรียกแกร็บมารับที่หน้าแมนชันด้วยซ้ำ)เห็นเขาอ่านแต่ไม่ตอบเธอจึงหาข้ออ้างโกหกอีกริสา : อีกอย่างฉันเพิ่งนอนกับแฟนมาเลยยังเพลียอยู่ นี่เขาก็ยังหลับอยู่ข้าง ๆ ฉันไม่รู้ว่าจะมีอะไรก

ทั้งอาทิตย์ มาวินยังคงมารับส่งริสาตามปกติ จะมีก็แต่อารมณ์ที่ดูจะหงุดหงิดเป็นพิเศษ แม้กระทั่งตอนไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน ก็ดูจะพูดน้อยลงกว่าทุกครั้ง เขาเองก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงอารมณ์เสียอย่างตอนนี้ แค่ริสาจะไปปาร์ตี้กับเพื่อนเอง ส่วนริสาไม่ได้สนใจอารมณ์ที่แปรปรวนของมาวินเท่าไรนัก เพราะเธอไม่ได้คิดสนใจเขาอยู่แล้วตั้งแต่แรกศุกร์เย็นตามนัด เมื่อพนักงานเริ่มแยกย้ายกันกลับบ้าน ริสาเปลี่ยนชุดที่เตรียมมา เป็นสายเดี่ยวสีดำรัดรูปตัดกับผิวขาวเนียนใสของเธอ ก่อนจะไปหาเพื่อนตามที่นัดไว้นัชชา ปลายฟ้า และ รุ่นพี่ที่ฝึกงานอีกราวห้าคน เห็นริสาที่ตามเข้ามาทีหลัง ยังอดชมในความสวยของริสาไม่ได้ สองสาวรีบ แนะนำริสากับรุ่นพี่ที่ฝึกงาน ซึ่งหนุ่ม ๆ เริ่มกระดี๊กระด๊าตาเป็นมัน ออกอาการจีบริสาทันที“เพื่อนเราเหรอ น้องนัช สวยจังนึกว่าดารา” พี่เอกหนึ่งในรุ่นพี่ของกลุ่มที่ชวนสองสาวมาเอ่ยทัก“ใช่ค่ะ กลุ่มเดียวกัน ตอนแรกก็มีรายชื่อฝึกงานที่นี่กันสามคนแต่ไม่รู้ทำไมชื่อริสาก็โดนเปลี่ยนให้ไปทำที่อื่น” นัชชาตอบ พร้อมเรียกริสาให้เข้ามานั่งใกล้กับตัวเธอ“เสียดายจังนะครับ น้องริสาถ้าฝึกงานที่นี่ด้วยกันก็จะดี ไม่งั้นเรา

มาวินอุ้มริสาเข้ามา พร้อมค้นกุญแจห้องในกระเป๋าของเธอเปิดเข้าไป“ยายบ้าเอ้ย ทำไมไม่รู้จักระวังตัว” เขาบ่นฮึดฮัดไม่พอใจเมื่อเห็นริสาที่หลับสนิทมาตลอดทาง เริ่มขยับตัวเล็กน้อย“อื้อ ร้อน” เสียงงึมงำแผ่วเบา ทำมาวินหน้านิ่ว นี่ถ้าเขากับเพื่อนมาไม่ทัน ดูท่าเธอคงเสร็จไอ้หมอนั่นไปเสียแล้ว เขาตรงไปที่ห้องน้ำก่อนจะนำผ้าชุบน้ำใส่กะละมังใบเล็ก นำมาเช็ดตัวให้เธอใบหน้าสวยที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์สุรา กับร่างกายของริสาที่เริ่มขยับไปมาอย่างไม่สบายตัว ชุดกระโปรงสายเดี่ยวรัดรูปสีดำ ร่นขึ้นจนแทบจะหมิ่นเหม่ อวดขาเรียวสวยที่ขาวเนียนทำมาวินถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มีบางอย่างกำลังคับแน่น จนเขาเริ่มทนไม่ได้ผ้าชุบน้ำหมาด ๆ เริ่มเช็ดลงที่ใบหน้าสวยก่อนจะไล้ต่ำตามลำคอ เนินอกสวยกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจไม่ช้าความอดทนที่จะไม่อยากจัดการเธอ ทั้งที่เธอโดนมอมยามา ก็พังทลายลงชั้นในสีดำตัวน้อยถูกมาวินบรรจงถอดออกอย่างไม่รีบร้อน“มึงมายั่วกูเองนะริสา”ในความสะลึมสะลือประกอบกับฤทธิ์ยา ริสาพยายามปรือมองตาภาพพร่าเบลอที่อยู่ตรงหน้า แต่ก็ดูช่างรางเลือน มาวินค่อย ๆ โน้มตัวลงมาจูบที่ปากสวย ก่อน ที่จะสอดลิ้นเข้าไปในเรียวปาก“อื