“ริสา เมื่อคืนเป็นไงบ้าง กลับถึงบ้านปลอดภัยหรือเปล่า”“อา กฤชตินเหรอ ขอบใจที่เป็นห่วงนะ เราไม่ได้เป็นอะไร ถึงบ้านปลอดภัยดี”พอได้ยินว่ากฤชตินเพื่อนรักโทรมาหาริสา มาวินก็นั่งกระสับกระส่าย เหมือนรู้สึกตัวเองจะหงุดหงิดขึ้นมาเอาดื้อ ๆ เขาชักสีหน้าออกมาอย่างเก็บอาการไม่อยู่“ได้ยินว่าโดนวางยานอนหลับ เราก็เลยเป็นห่วง”“ขอบใจนะ เมื่อคืนเราถึงกับหลับสนิทไม่รู้เรื่องอะไรเลย ขนาดกลับมาได้ยังไงเรา ก็ยังไม่รู้ รู้แต่ตื่นมาแล้วปวดหัวมาก”“ว่าไงวะ ไอ้ติน กูสองคนเพิ่งตื่นนอน กำลังกินข้าว”คำพูดที่กำกวม ‘เพิ่งตื่นนอน’ ชวนให้เพื่อน เข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น“มึงอยู่กับริสา?”“เออสิวะ มึงก็น่าจะรู้”“เออ กูก็แค่เป็นห่วงริสา มึงคงไม่...”“ใช่! ตามที่มึงคิดแหละ แค่นี้ก่อนนะเอาไว้กูโทรหา” มาวินยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะส่งโทรศัพท์คืนริสา สีหน้าเธอดูงงมากเพราะไม่รู้ว่าเพื่อนสองคนคุยอะไรเกี่ยวกับเธอ“คุยไรกันอะ นายนี่เสียมารยาทมาก แย่งโทรศัพท์จากมือ นอกจากพูดจาหยาบคาย มารยาทก็แย่มาก”“หื่นด้วย อีกอย่างที่มึงยังไม่รู้”“ทำไมจะไม่รู้ ตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ นายฟันผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วน น่าขยะแขยงที่สุด ดีนะเราตื่น
آخر تحديث : 2026-05-02
