جميع فصول : الفصل -الفصل 40

เสียงเงินถูกโอนเข้าบัญชีเธอทันที สองหมื่นบาท เมื่อเธอเดินกลับเข้ามาถึงห้อง ริสากดมองตัวเลขในบัญชีด้วยแววตานิ่งเฉย เธอเม้มปากแน่นเมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอโดนกระทำจากเขา เธอคว่ำหน้าโทรศัพท์ลงกับโต๊ะ ก่อนจะรีบตรงไปอาบน้ำชำระร่างกายเกลียดตัวเอง ทั้งที่ใจอยากปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับมีอารมณ์ร่วมตอบสนองกับสิ่งที่เขากระทำ ยิ่งเมื่อคืนโดนเขาทรมานทั้งคืนจนเกือบเช้า ทำให้วันนี้ริสาต้องมาทำงานในสภาพดูอิดโรย“ริสา ดูหนูไม่ค่อยสบายเลยนะคะ ไหวไหม ไปนอนพักที่ห้องพยาบาลดีกว่า”พี่ดาวที่นั่งใกล้เขยิบเข้ามาจับหน้าผากริสา ที่ดูเหมือนว่าเธอจะตัวรุม ๆ“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ดาว หนูแค่นอนน้อยเอง”“ฮั่นแน่ แฮงก์หรือเปล่า ไปเที่ยวกับเพื่อนมาเหรอ”“งื้อ เปล่านะคะ พอดีเมื่อคืนหนูย้ายห้องใหม่ ก็เลยจัดของนานไปหน่อยค่ะ”“อ่อ ย้ายห้องใหม่เหรอ อืมงั้นหนูก็ไปนอนพักเถอะ งานไม่มีอะไร วันนี้บอสไม่เข้าด้วย ไปเถอะ พี่ให้ไป” พี่ดาวพยักหน้ายิ้ม เพราะเห็นว่าวันนี้ไม่มีงาน อีกอย่างริสาก็เป็นแค่เด็กฝึกงานแถมยังเป็นคนพิเศษของลูกชายเจ้าของบริษัท จึงไม่ได้ว่าอะไรแถมยังสนับสนุนอีกต่างหากริสาที่โดนพี่ดาวคะยั้นคะยอมากเข้า เธอจึงไม่กล้าปฏิเสธ อ

มาวินวางแก้วน้ำบนโต๊ะอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อเห็นท่าทีของริสาที่คุยกับกฤชตินอย่างถูกคอ รวมทั้งรอยยิ้มหวานนั่นที่ดูเหมือนจงใจยั่วเขา ทำให้มาวินนั่งมองอย่างหงุดหงิด - ยายนี่ ขนาดโดนขู่ไปแบบนั้นที่ห้องพยาบาลก่อนหน้านี้ยังไม่เข็ด -ริสาเหลือบไปมองสบตามาวินก่อนจะแอบเบ้ปากให้เล็กน้อย แล้วหันไปส่งยิ้มหวานชวนกฤชตินคุยต่อ“ที่ทำงาน ตินเป็นไงบ้างเหรอ”“อือ ก็ดีนะ แค่ฝึกงานไม่ค่อยได้ทำอะไร ริสาล่ะ”“งานเราเหรอ สบายมาก เรานั่งหน้าห้องกับพี่ดาวที่เป็นเลขาสองคน วัน ๆ ไม่ค่อยเจอใครสักเท่าไหร่ งานก็ไม่มีอะไรมาก ช่วยพี่ดาวนิด ๆ หน่อย ๆ แต่โชคดีที่พี่ดาวเธอใจดีม้าก มาก” ริสายิ้ม“ถือว่าโชคดีนะริสา เราก็เหมือนกัน วัน ๆ ไม่ค่อยมีงานอะไรหรอก เออว่าแต่เมื่อคืนเป็นไงบ้างคอนโดใหม่ หลับสบายดีไหมริสา”“หา อ่อ เออ แคก แคก แคก” ริสาสำลัก ก่อนจะรีบคว้าแก้วน้ำยกมาดื่ม“ก็... เออ... นอนสบายดี” ริสาวางแก้วน้ำลงก่อนที่จะเหลือบมองไปที่มาวิน สายตาสบกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ ก่อนที่จะเห็นมาวินยกยิ้มที่มุมปาก ราวกับจะยิ้มเยาะใส่เธอริสารู้สึกเหมือนตัวเองเริ่มหายใจติดขัด ใบหน้าเริ่มเห่อแดง เธอรีบหลบสายตามาวินที่เอาแต่จ้องเธอ ยิ

รถของกฤชตินแล่นมาจอดหน้าบริษัทของริสา ก่อนที่เธอจะเปิดประตูลงจากรถ เขารีบคว้าแขนริสามาจับไว้“เดี๋ยว ริสา”“หืม อะไรเหรอ”“ทำไมเมื่อกี้ เธอถึงพูดออกไปแบบนั้น” กฤชตินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่สายตาดูจริงจังขณะที่ริสาถึงกับอึ้ง“ฮะ เราพูดอะไร อ่อ เรื่องที่บอกว่าเราสองคนเป็นแฟนกันนะเหรอ คือ…”“ใช่ ทำไมถึงพูดว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน ต่อหน้าเนเน่กับมาวิน ไม่ใช่ว่า เธอชอบไอ้วินอยู่เหรอ?”“บะ บ้า เราจะไปชอบไอ้หมอนั่นทำไม คนนิสัยแบบนั้น”“แต่เมื่อกี้ เหมือนริสา พูดออกไปเพราะกำลังประชดมัน?”“เราเนี่ยนะ จะประชดมาวิน ไม่ใช่สักหน่อย” ริสาก้มหน้างุดพูดพึมพำเหมือนแก้ตัว“งั้น หรือเพราะริสาอยากเป็นแฟนกับเรา?” เขาแกล้งหยั่งเชิงเพราะพอจะเดาความรู้สึกมาวินกับริสาออกอยู่บ้าง“เออคือ... มะ ไม่ เราไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น คือเรา”“ล้อเล่นน่า ช่างมันเถอะ แต่ถ้าริสาต้องการความช่วยเหลืออะไร บอกกับเราได้นะ” กฤชตินยิ้ม เขาปล่อยมือที่จับแขนริสาไว้ ก่อนเอื้อมไปยีหัวริสา เขารู้สึกสงสารเธออยู่ไม่ใช่น้อยที่ต้องเจอเรื่องราวแย่ ๆ ในครอบครัว แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอเกินกว่าเพื่อน ยิ่งเห็นท่าทีของริสา ที่เหมือนง

ที่คอนโดทันทีที่เลิกงาน ริสากดลิฟต์ขึ้นไปชั้นยี่สิบ ก่อนจะหยุดยืนลังเลที่หน้าห้องของมาวิน - เขาจะอยู่ห้องไหมนะ -ริสายื่นมือเตรียมจะเคาะประตู แต่ก็ต้องชะงักมือค้างไว้ เมื่อมาวินเปิดประตูออกมาจากห้องพร้อมกับน้องเนเน่“ไว้เนเน่มาใหม่นะคะ พี่มาวิน อ๊ะ พี่ริสา มาหาพี่มาวินเหรอคะ”ริสาหน้าเสียลงเล็กน้อย เมื่อเห็นว่า เนเน่อยู่ในห้องกับมาวิน- นี่สินะ เหตุผลที่เขาหายไปทั้งอาทิตย์ เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด -ยิ่งเจอสายตามาวินที่ขมวดคิ้ว มองมาที่เธออย่างเย็นชา จนริสาเริ่มทำตัวไม่ค่อยถูก“มีอะไร” เสียงเอ่ยที่เรียบเฉยของมาวิน ทำเอาริสาเม้มปากแน่น ก่อนจะนึกหาข้ออ้างที่จะมาพบเขา“เรามาหาคนชื่อแม็กซ์ เขาไม่อยู่เหรอ”“...”“ใครคะพี่วิน แม็กซ์ เนเน่ไม่เห็นจะรู้จัก”“ไม่ต้องรู้จักหรอก เรากลับไปเถอะ พี่มีเรื่องจะคุยกับริสาพอดี”“แต่... เราไม่มีอะไรคุยกับนาย เราจะคุยกับแม็กซ์ ถ้าเขาไม่อยู่ งั้นเรากลับห้องก่อน” ริสาหันขวับทำท่าจะเดินหนี แต่มาวินออกมายื้อแขนเธอไว้ก่อน“เนเน่กลับไปได้แล้ว พี่มีเรื่องคุยกับริสา” เขาดันตัวเนเน่ออกไปก่อนจะดึงร่างริสาเข้ามาทันทีที่ร่างเล็กถูกกระชากเข้ามาภายในห้อง มาวินร

เขาดึงริสามากอดอีกครั้ง ใบหน้าโน้มลงมาจูบที่เรียวปาก ฝ่ามือใหญ่รั้งศีรษะเธอเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ถอยหนี ริสาพริ้มตาหลับปล่อยใจให้เขาดูดด่ำจนทั่ว และอาจจะเป็นครั้งแรกที่เธอเผลอจูบตอบไม่รู้ตัวสองมือที่ดันไว้ที่แผ่นอกของมาวินในตอนแรก เลื่อนมาโอบกอดเขาไว้ที่รอบคอ มาวินรู้สึกหัวใจพองโต ใจสั่นกว่าทุกครั้ง ก่อนที่จะผละออกจากปากบางของริสา ช้อนร่างเธอขึ้นมาอุ้มเดินตรงไปที่ห้องนอนเสื้อยืดที่เขาสวมใส่ ถูกถอดออกจนเห็นแผงกล้ามเนื้อแน่น ริสามองเขาอย่างเต็มตา แม้จะเคยมีอะไรกันมาหลายครั้ง แต่ไม่ใช่การเต็มใจอย่างครั้งนี้มาวินก้มลงจูบริสาอีกครั้ง ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ซอกคอขาว มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้ออย่างชำนาญ ริสารู้ตัวอีกทีสาบเสื้อก็แยกออกจากกัน จนเห็นอกสวยภายใต้เสื้อในลูกไม้สีฟ้าอ่อน มาวินสอดมือไปปลดตะขอออกเขาดึงเสื้อและชั้นในเธอออกมาโยนทิ้งข้าง ๆหน้าอกสวยกระเพื่อมไหวอยู่ตรงหน้า ริสารีบเบนหน้าหลบไม่กล้าสบตามาวินที่เอาแต่จ้องสำรวจเธอทั่วร่าง“มึงสวยไปทั้งตัว ริสา” เขาก้มลงไปคลอเคลียที่อกสวยของริสาอีกครั้งปลายลิ้นดูดเม้มโลมเลียที่ยอดอกสีชมพู จนริสาถึงกับร้องคราง ยกอกแอ่นให้เขากระหน่ำเคล้นคลึงอย่างพอใจ