All Chapters of หอบแฝดห้า ทำฟาร์มในโลกอสูร: Chapter 41 - Chapter 50

"ฮ่าๆๆ! นิ่งเงียบทำไมเล่า! กลัวจนเป็นใบ้ไปแล้วรึ! ส่งหัวของเจ้ามาซะดีๆ นังแพศยา!"เสียงหัวเราะเย้ยหยันของหัวหน้านักล่าดังก้องหุบเขาศิลาไร้เสียง สะท้อนไปมาประดุจเสียงนกแสกทวงวิญญาณ ทว่าท่ามกลางวงล้อมของคมดาบและจิตสังหารนับร้อย เซียวหนิงเยว่กลับยืนนิ่งสงบดุจรูปสลักน้ำแข็ง ไม่มีเศษเสี้ยวของความหวาดกลัวพาดผ่านดวงหน้างดงามดวงเนตรสงบนิ่งดุจผิวน้ำไร้ระลอกกวาดมองเดนตายลัทธิมืดในชุดคลุมสีเลือดทีละคน... สตรีตั้งครรภ์ไม่ได้มองพวกมันเป็นอุปสรรค ไม่ได้มองเป็นมนุษย์ หรือแม้แต่ภัยคุกคาม สิ่งที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของนาง คือกองภูเขา 'ปุ๋ยวิญญาณ' ชั้นดีที่ส่งตรงมาให้ถึงหน้าประตูบ้าน!หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อนเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากลับแผ่บรรยากาศกดทับจนแทบสิ้นสติ"จัดการพวกมัน..." สตรีผู้กุมชะตาชีวิตหยุดเว้นจังหวะ "แต่อย่าให้ศพเละเทะหรือขาดท่อน ข้าต้องการวัตถุดิบสภาพสมบูรณ์ที่สุด... เพื่อนำไปสกัดทำปุ๋ยเร่งสมุนไพร"สิ้นคำสั่งวิปริต บรรยากาศในหุบเขาพลันชะงักกึก!ตี้อ๋าวเทียน สยงป้าจ้าน และไห่ยวี่เจ๋อ ที่กำลังเส้นเลือดขมับปูดโปนจากการถู

สามวันให้หลัง... ณ แปลงเพาะปลูกในอาณาเขตค่ายกลลวงตาป่าหมอกมายากลิ่นหอมบริสุทธิ์ของสมุนไพรวิญญาณระดับร้อยปีลอยตลบอบอวลไปทั่วผืนป่า ผลจากการสาด 'ปุ๋ยวิญญาณระดับเทวะ' อย่างบ้าคลั่ง ทำให้ยอดอ่อนที่เพิ่งฝังรากลงดิน เติบโตพรวดพราดจนกลายเป็นดงสมุนไพรล้ำค่าที่เปล่งประกายสีรุ้งระยิบระยับทว่าความบริสุทธิ์และกลิ่นหอมหวานเย้ายวนนั้น กลับกลายเป็นแม่เหล็กดึงดูดหายนะขนาดย่อมให้มาเยือนหึ่ง... หึ่ง...เสียงกระพือปีกดังสนั่นหวั่นไหว ฝูง 'แมลงศัตรูพืชวิญญาณ' สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ตัวเท่ากำปั้น เปลือกนอกหุ้มเกราะสีเขียวปีกแมลงทับ บินว่อนเข้าปกคลุมแปลงเพาะปลูกประดุจเมฆดำทะมึน พวกมันอ้าปากที่มีเขี้ยวแหลมคมหมายจะกัดกินใบสมุนไพรร้อยปีที่อัดแน่นไปด้วยพลังงาน"หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้หมีบ้า อย่าวิ่งไปทางนั้น" ไห่ยวี่เจ๋อหน้าถอดสี แผดเสียงลั่นพร้อมกับรีบถลาเข้าไปประคองต้นสมุนไพรที่ไหวเอนด้วยความหวาดผวา "นายหญิงสั่งไว้ว่าหากทำสมุนไพรช้ำแม้แต่ใบเดียว จะตอนพวกเราทิ้งแล้วเอาไปทำปุ๋ย""ไอ้พวกแมลงเวรตะไล แน่จริงก็อย่าหลบสิวะ... อย่าแตะต้องสมุนไพรของนายหญิงนะโว้ย"

สิ้นคำประกาศิตของเซียวหนิงเยว่ เศษศิลาสื่อสารที่แตกละเอียดร่วงหล่นลอดง่ามนิ้วของม่ออู๋เหิน มวลอากาศรอบชานเรือนที่เคยผ่อนคลายพลันบิดเบี้ยวและเย็นยะเยือกดุจก้นบึ้งของขุมนรกน้ำเสียงของหญิงสาวไม่ได้สั่นเครือหรือลุกลี้ลุกลน ทว่ามันกลับแหบพร่าและเยือกเย็นถึงขีดสุด นัยน์ตาสีดำสนิทที่เคยสงบนิ่ง บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นห้วงอนธการที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งทว่านางไม่ได้สูญเสียความเยือกเย็นจนพุ่งตัวออกไปในทันที สมองอันชาญฉลาดคำนวณความเสี่ยงอย่างรวดเร็ว การทิ้งฐานที่มั่นในป่าหมอกมายาไว้เบื้องหลัง ย่อมเสี่ยงต่อการถูกลอบปล้นปลายนิ้วเรียวตวัดแตะจี้สร้อยมิติสีเขียวมรกต เปิดหน้าต่างระบบทำฟาร์มขึ้นมากลางอากาศ"ระบบ เก็บเกี่ยวสมุนไพรวิญญาณอายุร้อยปีที่โตเต็มที่แล้วทั้งหมดเข้าสู่คลังเก็บของ และดูดซับน้ำปุ๋ยสกัดจากซากแมลงเมื่อครู่เข้าสู่ถังเสบียง อย่าให้เหลือแม้แต่หยดเดียว"[ติ๊ง! รับคำสั่ง... ดำเนินการเก็บเกี่ยวผลผลิตลอตแรกเสร็จสิ้น! พื้นที่ฟาร์มเข้าสู่โหมดป้องกันภัยระดับสูงสุด!]พริบตาเดียว ดงสมุนไพรล้ำค่าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาก็อันตรธานหายไปอย่างหมดจ

กลิ่นคาวเลือดจางๆ ผสมผสานกับไอดินชื้นแฉะ ลอยอวลอยู่ภายในห้องลับด้านหลังร้านโอสถเวลาล่วงเลยมาสามวันนับจากคำสั่งสืบข่าว เงามืดซอกซอนตามมุมห้องพลันสั่นไหว ก่อนที่ 'จิ้งจอกเงาสีเงิน' ขนาดเท่าฝ่ามือจะพุ่งทะลวงผ่านค่ายกลเข้ามาในสภาพพลังงานที่แหว่งวิ่นเล็กน้อยจากการฝ่าค่ายกลอาคม มันกระโจนเข้าหาบุรุษผมเงินที่นั่งหลับตาอยู่มุมห้อง และหลอมรวมเข้ากับเงาของเขาในพริบตาหูจิ่วเยวียนลืมตาขึ้น นัยน์ตาเรียวสวยสาดประกายพึงพอใจเมื่อได้รับข้อมูลทั้งหมดที่ร่างแยกส่งมาให้ เขาก้าวเข้าไปคุกเข่าเบื้องหน้าสตรีที่นั่งหลับตาพิงพนักเก้าอี้ไม้"นายหญิง... ร่างจำแลงเงาของข้ากลับมาแล้วขอรับ" บรรพชนจิ้งจอกเก้าหางเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ "การป้องกันของคฤหาสน์ตระกูลเซียวหละหลวมลงอย่างคาดไม่ถึง เพราะเซียวเจิ้นหนานมัวแต่นำกำลังคนและยอดฝีมือเกือบทั้งหมด ออกไปกว้านซื้อสมุนไพรอายุสิบปีตาม 'เหยื่อการค้า' ที่ท่านจงใจปล่อยข่าวลวงล่อมันไว้"เซียวหนิงเยว่ปรือตาขึ้นช้าๆ นัยน์ตาสีดำขลับดุจห้วงอนธการไร้ระลอกคลื่น "และเจ้าได้สิ่งที่ข้าต้องการมาหรือไม่""เงาของข้าลอบเข้าไปถึงห้องหนังสือของเซียวเจิ้นหนาน

ม้วนคัมภีร์หนังแกะเก่าคร่ำครึลอยละลิ่วตกลงบนฝ่ามือของหูจิ่วเยวียน บรรพชนจิ้งจอกเก้าหางผู้มากด้วยเล่ห์เหลี่ยมรับมันไว้ด้วยความฉงน นัยน์ตาเรียวสวยกวาดอ่านอักขระโบราณที่สลักอยู่บนม้วนหนังสัตว์ ก่อนที่รูม่านตาจะเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย"นี่มัน..." จิ้งจอกหนุ่มพึมพำเสียงพร่า กลิ่นอายสมุนไพรที่คุ้นเคยโชยเตะจมูก "สูตรยาเทวะลวงตางั้นรึ นายหญิง... ยาขนานนี้ระบุว่าต้องใช้ 'สมุนไพรวิญญาณอายุสิบปี' เป็นแกนหลัก ซึ่งเป็นสมุนไพรชนิดเดียวกับที่เซียวเจิ้นหนานเพิ่งทุ่มเงินกว้านซื้อไปจนหมดตลาดนี่ขอรับ"เซียวหนิงเยว่ก้าวกลับไปนั่งบนเก้าอี้ไม้สลัก ท่วงท่าของนางสง่างามและผ่อนคลาย ขัดกับบรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ริมฝีปากที่เคยซีดเซียวบัดนี้ดูมีเลือดฝาดขึ้นหลังจากการทะลวงคอขวดพลังยุทธ์หญิงสาวแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ นัยน์ตาสีดำสนิททอประกายลุ่มลึกเมื่อครู่นี้... นางเพิ่งลอบตรวจสอบหน้าต่างระบบฟาร์ม และใช้แต้มจำนวนห้าพันแต้มที่ได้จากการนำตัวแม่ของ 'อสุรกายปรสิต' ไปโยนลงบ่อหมักปุ๋ย แลกเปลี่ยนสูตรยาโบราณขนานนี้มาจากร้านค้ามิติอย่างเงียบเชียบทว่าความลับสวรรค์ ย่อมไม่ควรหลุดรอดจากริมฝีปาก"ข้าใช้แก่นพลั