All Chapters of หอบแฝดห้า ทำฟาร์มในโลกอสูร: Chapter 41 - Chapter 45

45 Chapters

บทที่ 41 : ลานประหารไร้เสียง

"ฮ่าๆๆ! นิ่งเงียบทำไมเล่า! กลัวจนเป็นใบ้ไปแล้วรึ! ส่งหัวของเจ้ามาซะดีๆ นังแพศยา!"เสียงหัวเราะเย้ยหยันของหัวหน้านักล่าดังก้องหุบเขาศิลาไร้เสียง สะท้อนไปมาประดุจเสียงนกแสกทวงวิญญาณ ทว่าท่ามกลางวงล้อมของคมดาบและจิตสังหารนับร้อย เซียวหนิงเยว่กลับยืนนิ่งสงบดุจรูปสลักน้ำแข็ง ไม่มีเศษเสี้ยวของความหวาดกลัวพาดผ่านดวงหน้างดงามดวงเนตรสงบนิ่งดุจผิวน้ำไร้ระลอกกวาดมองเดนตายลัทธิมืดในชุดคลุมสีเลือดทีละคน... สตรีตั้งครรภ์ไม่ได้มองพวกมันเป็นอุปสรรค ไม่ได้มองเป็นมนุษย์ หรือแม้แต่ภัยคุกคาม สิ่งที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของนาง คือกองภูเขา 'ปุ๋ยวิญญาณ' ชั้นดีที่ส่งตรงมาให้ถึงหน้าประตูบ้าน!หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อนเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากลับแผ่บรรยากาศกดทับจนแทบสิ้นสติ"จัดการพวกมัน..." สตรีผู้กุมชะตาชีวิตหยุดเว้นจังหวะ "แต่อย่าให้ศพเละเทะหรือขาดท่อน ข้าต้องการวัตถุดิบสภาพสมบูรณ์ที่สุด... เพื่อนำไปสกัดทำปุ๋ยเร่งสมุนไพร"สิ้นคำสั่งวิปริต บรรยากาศในหุบเขาพลันชะงักกึก!ตี้อ๋าวเทียน สยงป้าจ้าน และไห่ยวี่เจ๋อ ที่กำลังเส้นเลือดขมับปูดโปนจากการถู
Read more

บทที่ 42 : ปุ๋ยวิญญาณระดับเทวะ

ขบวนเดินทางมุ่งหน้ากลับสู่เขตป่าหมอกมายาอย่างราบรื่นภายใต้ความเงียบสงัดเมื่อก้าวพ้นแนวป่าทึบและเข้าสู่อาณาเขตค่ายกลป้องกันของเรือนไม้ ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลก็เริ่มแสดงผลต่อสรีระของมารดาที่กำลังตั้งครรภ์ เซียวหนิงเยว่ก้าวขึ้นชานเรือนด้วยจังหวะที่โอนเอนเล็กน้อย ทว่ายังคงรักษาท่วงท่าสง่างามไว้ได้อย่างยอดเยี่ยมตี้อ๋าวเทียน สยงป้าจ้าน และไห่ยวี่เจ๋อ ที่เดินตามมาส่งถึงหน้าประตู ลอบมองแผ่นหลังบอบบางด้วยแววตาห่วงใย ทว่ากฎเหล็กสามก้าวและกฎการเป็น "สุนัขเฝ้าประตู" ยังคงค้ำคอ พวกเขาทำได้เพียงยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่เบื้องล่างชานเรือนสตรีชุดดำหมุนตัวกลับมามองยอดบุรุษทั้งสาม นัยน์ตาสีดำสนิทดุจผิวน้ำไร้ระลอกกวาดมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังรอรับคำสั่ง"หูจิ่วเยวียนกำลังจัดการเรื่องตึกที่นครศิลา... ข้าตั้งกำหนดการเปิดร้านเอาไว้ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า"น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ "ทว่าร้านโอสถที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จะเปิดตัวด้วยสมุนไพรกระจอกไม่ได้ ภายในหนึ่งเดือนนี้ สมุนไพรวิญญาณในอาณาเขตแห่งนี้จะต้องเติบโตจนมีอายุไม่ต่ำกว่าร้อยปี"ตี้อ๋าวเ
Read more

บทที่ 43 : เงามืดในนครศิลา

สามวันให้หลัง... ณ แปลงเพาะปลูกในอาณาเขตค่ายกลลวงตาป่าหมอกมายากลิ่นหอมบริสุทธิ์ของสมุนไพรวิญญาณระดับร้อยปีลอยตลบอบอวลไปทั่วผืนป่า ผลจากการสาด 'ปุ๋ยวิญญาณระดับเทวะ' อย่างบ้าคลั่ง ทำให้ยอดอ่อนที่เพิ่งฝังรากลงดิน เติบโตพรวดพราดจนกลายเป็นดงสมุนไพรล้ำค่าที่เปล่งประกายสีรุ้งระยิบระยับทว่าความบริสุทธิ์และกลิ่นหอมหวานเย้ายวนนั้น กลับกลายเป็นแม่เหล็กดึงดูดหายนะขนาดย่อมให้มาเยือนหึ่ง... หึ่ง...เสียงกระพือปีกดังสนั่นหวั่นไหว ฝูง 'แมลงศัตรูพืชวิญญาณ' สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ตัวเท่ากำปั้น เปลือกนอกหุ้มเกราะสีเขียวปีกแมลงทับ บินว่อนเข้าปกคลุมแปลงเพาะปลูกประดุจเมฆดำทะมึน พวกมันอ้าปากที่มีเขี้ยวแหลมคมหมายจะกัดกินใบสมุนไพรร้อยปีที่อัดแน่นไปด้วยพลังงาน"หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้หมีบ้า อย่าวิ่งไปทางนั้น" ไห่ยวี่เจ๋อหน้าถอดสี แผดเสียงลั่นพร้อมกับรีบถลาเข้าไปประคองต้นสมุนไพรที่ไหวเอนด้วยความหวาดผวา "นายหญิงสั่งไว้ว่าหากทำสมุนไพรช้ำแม้แต่ใบเดียว จะตอนพวกเราทิ้งแล้วเอาไปทำปุ๋ย""ไอ้พวกแมลงเวรตะไล แน่จริงก็อย่าหลบสิวะ... อย่าแตะต้องสมุนไพรของนายหญิงนะโว้ย"
Read more

บทที่ 44 : อิสระ

"ม่ออู๋เหิน... หายหน้าไปแรมเดือน พอความจำกลับมาก็ทำตัวจองหองนักนะ!"เสียงตวาดกร้าวดังกังวานก้อง 'วิหารอสรพิษบรรพกาล' สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อบอวลไปด้วยไอปราณพิษเข้มข้น ทว่าบัดนี้กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่บีบคั้น ผู้อาวุโสเผ่าอสรพิษนับสิบตนนั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์หินแกะสลัก นัยน์ตาเรียวเล็กจดจ้องบุรุษหนุ่มในชุดคลุมสีดำเข้มที่ยืนอยู่ใจกลางโถงด้วยสายตาหยิ่งยโส"เจ้าและจ้าวอสูรอีกสี่ตนคือเสาหลักที่แข็งแกร่งที่สุดของสภาบรรพกาล" ผู้อาวุโสสูงสุดแค่นเสียงเหยียด "ทว่าพวกเจ้ากลับละทิ้งภารกิจกวาดล้างลัทธิมืด ไปลดตัวเป็นสุนัขรับใช้สตรีไร้ปราณ ซ้ำยังปล่อยให้นางตั้งครรภ์สายเลือดประหลาด จงเรียกพวกมันกลับมารับตำแหน่งซะ... และนำตัวสตรีนั่นมามอบให้สภาตรวจสอบ เพื่อรีดเค้นความลับของสายเลือดในครรภ์นาง!"สิ้นคำสั่งอันโอหัง มวลอากาศภายในวิหารพลันหยุดนิ่งดุจถูกแช่แข็งม่ออู๋เหินที่ยืนก้มหน้าเงียบงันมาตลอด ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น นัยน์ตาสีดำทมิฬที่เคยมั่นคงแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำดุจสระโลหิตเดือดพล่าน เกล็ดนิลกาฬบริเวณลำคอลุกเกรียว สัญชาตญาณที่ถูกกระตุ้นเมื่อมีผู้กล้าแตะต้องคนสำคัญระเบิด
Read more

บทที่ 45 : ล้ำเส้นตาย

สิ้นคำประกาศิตของเซียวหนิงเยว่ เศษศิลาสื่อสารที่แตกละเอียดร่วงหล่นลอดง่ามนิ้วของม่ออู๋เหิน มวลอากาศรอบชานเรือนที่เคยผ่อนคลายพลันบิดเบี้ยวและเย็นยะเยือกดุจก้นบึ้งของขุมนรกน้ำเสียงของหญิงสาวไม่ได้สั่นเครือหรือลุกลี้ลุกลน ทว่ามันกลับแหบพร่าและเยือกเย็นถึงขีดสุด นัยน์ตาสีดำสนิทที่เคยสงบนิ่ง บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นห้วงอนธการที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งทว่านางไม่ได้สูญเสียความเยือกเย็นจนพุ่งตัวออกไปในทันที สมองอันชาญฉลาดคำนวณความเสี่ยงอย่างรวดเร็ว การทิ้งฐานที่มั่นในป่าหมอกมายาไว้เบื้องหลัง ย่อมเสี่ยงต่อการถูกลอบปล้นปลายนิ้วเรียวตวัดแตะจี้สร้อยมิติสีเขียวมรกต เปิดหน้าต่างระบบทำฟาร์มขึ้นมากลางอากาศ"ระบบ เก็บเกี่ยวสมุนไพรวิญญาณอายุร้อยปีที่โตเต็มที่แล้วทั้งหมดเข้าสู่คลังเก็บของ และดูดซับน้ำปุ๋ยสกัดจากซากแมลงเมื่อครู่เข้าสู่ถังเสบียง อย่าให้เหลือแม้แต่หยดเดียว"[ติ๊ง! รับคำสั่ง... ดำเนินการเก็บเกี่ยวผลผลิตลอตแรกเสร็จสิ้น! พื้นที่ฟาร์มเข้าสู่โหมดป้องกันภัยระดับสูงสุด!]พริบตาเดียว ดงสมุนไพรล้ำค่าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาก็อันตรธานหายไปอย่างหมดจ
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status