All Chapters of หอบแฝดห้า ทำฟาร์มในโลกอสูร: Chapter 31 - Chapter 40

สิ้นประกาศิตเสียงเย็นเยียบดุจคมมีดที่สั่งให้ไปลากคอ 'อสูรมายาไฟ' ภายในสองชั่วยาม มวลอากาศภายในอาณาเขตค่ายกลพลันบิดเบี้ยวด้วยจิตสังหารรุนแรงจ้าวอสูรบรรพกาลทั้งห้าไม่แม้แต่จะปริปากถามไถ่เหตุผล หรือสงสัยในความบ้าคลั่งของภารกิจ ร่างกำยำกระโจนออกไปนอกขอบเขตกำแพงเร้นเงา พุ่งทะยานเข้าสู่ความมืดมิดของป่าหมอกมายาทันทีสยงป้าจ้านและตี้อ๋าวเทียนแข่งกันสับฝีเท้าทำความเร็วจนแผ่นดินสั่นสะเทือน เลือดในกายเดือดพล่าน เป้าหมายเดียวของเดรัจฉานจ่าฝูงคือการล่าหัวบอสประจำป่ามาประเคนแทบเท้า เพื่อแลกกับเศษเสี้ยวความพึงพอใจของสตรีอันเป็นที่รักกลิ่นกำมะถันและเปลวเพลิงเผาไหม้คละคลุ้งไปทั่วหุบเขาลึกใจกลางป่า อสูรมายาไฟ สัตว์ประหลาดร่างยักษ์ที่มีเปลวเพลิงสีชาดลุกท่วมตัว แผดเสียงคำรามก้องหมายจะเผาผลาญผู้บุกรุก ทว่าเบื้องหน้าของอสูรร้ายคือมัจจุราชทั้งห้าที่กำลังกระหายผลงานจ้าวราชสีห์ทองคำเตรียมระเบิดปราณบรรพกาลเพื่อบดขยี้กะโหลกศัตรู ทว่าม่ออู๋เหินกลับยกมือขึ้นขวางเส้นทาง"ปิดผนึกปราณซะ..." จ้าวอสรพิษทมิฬเอ่ยเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาเรียวเล็กจดจ้องเปลวเพลิงเบื้องหน้า "หากใช้พลังยุ

บรรยากาศภายในห้องประเมินลับของหอคอยประมูลเงียบกริบจนแทบได้ยินเสียงเข็มร่วง หลงจู๊เฒ่าผู้เชี่ยวชาญการประเมินสมบัติล้ำค่าที่สุดในนครศิลา นั่งหลังค่อมอยู่เบื้องหน้าโต๊ะหยก มือที่เหี่ยวย่นสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมขณะใช้คีมคีบเม็ดยาสีทองสุกปลั่งขึ้นพินิจใกล้ๆหยาดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผากชายชรา นัยน์ตาฝ้าฟางเบิกกว้างจนแทบถลนออกจากเบ้า กลิ่นหอมวิญญาณบริสุทธิ์ที่แผ่กำจายออกมาจากโอสถเม็ดเล็ก ทะลวงเข้าสู่เส้นลมปราณของเขาจนรู้สึกเบาสบายดุจได้ย้อนวัยหนุ่ม"บะ... บริสุทธิ์สิบส่วนเต็ม! ไม่มีสิ่งเจือปนแม้แต่เศษเสี้ยวธุลี!"หลงจู๊เฒ่าละล่ำละลักเสียงสั่นเครือราวกับพบเจอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เงยหน้าขึ้นมองสตรีในชุดคลุมสีดำสนิทที่นั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่วงท่าเกียจคร้านทว่าสูงส่ง "แม่นาง... ท่านคือปรมาจารย์โอสถขั้นเทพจากสำนักเร้นลับใดกัน! หอคอยประมูลของเรา ยินดีเปิดประมูล 'โอสถชำระไขกระดูก' เม็ดนี้ให้ท่าน... ในราคาเริ่มต้นที่ห้าแสนเหรียญกระดูกวิญญาณทองคำ!"ราคาประเมินเบื้องต้นที่สูงลิบลิ่วเทียบเท่ารายได้ทั้งปีของตระกูลใหญ่ หาได้ทำให้สตรีภายใต้หมวกคลุมสะทกสะท้าน เซียวหนิงเยว่เพียงเคาะนิ้วเรียวลงบนที่พักแขนเป็นจั

เช้าวันรุ่งขึ้น นครศิลากลับมาคึกคักยิ่งกว่าวันใด ถนนทุกสายมุ่งหน้าสู่ 'หอคอยประมูลนกยูงสวรรค์' เนื่องจากวันนี้คือวันจัดงานประมูลครั้งใหญ่ประจำเดือนที่ทุกคนต่างเฝ้ารอ โดยเฉพาะข่าวลือเรื่องโอสถระดับตำนานที่มีความบริสุทธิ์เต็มสิบส่วนซึ่งหลุดออกมาเมื่อวาน ทำให้บรรยากาศหน้าหอคอยเนืองแน่นไปด้วยขบวนรถม้าของผู้สูงศักดิ์จากทั่วทุกสารทิศทว่าภายในคฤหาสน์ศิลาชั้นเลิศที่เซียวหนิงเยว่เช่าไว้ บรรยากาศกลับเงียบสงบ มัจจุราชสาวในชุดคลุมสีดำสนิทกำลังนั่งจิบชาสมุนไพรอย่างเชื่องช้า ท่วงท่าเกียจคร้านทว่าแผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์ฟุ่บ!เงาร่างปราดเปรียวสายหนึ่งพุ่งทะยานลงมาจากขื่อหลังคาอย่างไร้สุ้มเสียง ก่อนจะทรุดเข่าลงเบื้องหน้าสตรีชุดดำ'หูจิ่วเยวียน' บรรพชนจิ้งจอกเก้าหาง ผู้มีทักษะเร้นกายและสืบข่าวเป็นเลิศที่สุดในบรรดาบุรุษทั้งห้า ประสานมือรายงานด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ"นายหญิง... ข่าวกรองที่ท่านให้ข้าไปสืบจากเครือข่ายใต้ดินของนครศิลา ได้เรื่องแล้วขอรับ" หูจิ่วเยวียนเงยหน้าขึ้น นัยน์ตาเรียวสวยฉายแววจริงจัง"เช้ามืดวันนี้ มีขบวนรถม้าปริศนาที่คุ้มกันด้วยยอดฝีมือ

หน้าจอโปร่งแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์ของเซียวหนิงเยว่ทันทีที่นางเอนกายลงบนตั่งไม้นุ่ม นิ้วเรียวตวัดเปิดแท็บตรวจสอบสถานะด้วยความเคยชิน[สถานะร่างกายโฮสต์ : ทารกเทวะแฝดห้า (พิษมารกลืนวิญญาณถูกชำระล้างสมบูรณ์ สุขภาพแข็งแรงดีเยี่ยม)] [สถานะการเจริญเติบโต : กำลังเข้าสู่ช่วง 'ก่อกำเนิดแก่นปราณระดับเทวะ'] [คำเตือนระบบ : การก่อกำเนิดแก่นปราณเทวะ ต้องการปราณวิญญาณปริมาณมหาศาล ทว่าฟาร์มมิติระดับ 5 ในปัจจุบันมีกำลังการผลิตสูงสุดเพียงระดับก่อปราณทั่วไป หากไม่รีบขยายอาณาเขต แก่นปราณของทารกจะถูกจำกัดพรสวรรค์และเติบโตได้เพียงระดับมนุษย์ธรรมดา] [ภารกิจหลัก : จงครอบครองอสังหาริมทรัพย์ทำเลทอง เพื่อเชื่อมต่อกับปราณปฐพีโลกภายนอก และอัปเกรดฟาร์มสู่ระดับ 6][รางวัลความสำเร็จ : 'โอสถทิพย์บำรุงครรภ์บรรพกาล' ช่วยยกระดับแก่นปราณทารกสู่ขีดสุด]เซียวหนิงเยว่กวาดสายตาอ่านข้อความเหล่านั้น ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น แม้เด็กๆ จะพ้นขีดอันตรายจากพิษร้ายแล้ว แต่นางย่อมไม่ยอมให้พรสวรรค์ของสายเลือดต้องมาแปดเปื้อนหรือถูกจำกัดเ

วูบ!เงาร่างสูงใหญ่ของ 'ตี้อ๋าวเทียน' พุ่งทะยานแหวกมวลอากาศด้วยความเร็วดุจอสนีบาตฟาด จ้าวราชสีห์ทองคำผู้เพิ่งตั้งปณิธานว่าจะปกป้องสายเลือด ไม่แม้แต่จะกะพริบตาเมื่อเห็นเด็กน้อยกำลังจะร่วงหล่นลงสู่ความตายเขาประชิดตัวนักเลงร่างยักษ์ในระยะเผาขน พร้อมกับใช้มือเปล่าบิดแขนท่อนใหญ่ของมันจนหักผิดรูปกร๊อบ!เสียงกระดูกแตกดังกังวานสยดสยอง นักเลงร่างยักษ์เบิกตาถลน กรีดร้องโหยหวนเจียนบ้า ในขณะที่มืออีกข้างของตี้อ๋าวเทียนคว้ารับร่างของเด็กน้อยมาอุ้มไว้แนบอกได้อย่างนุ่มนวลทะนุถนอม ช่างขัดกับภาพลักษณ์อันโหดเหี้ยมของเขาอย่างสิ้นเชิงท่ามกลางความตื่นตะลึงนั้น จ้าวอสูรอีกสี่ตนที่เหลือจดจำกฎ 'ห้ามเกะกะสายตา' ได้อย่างขึ้นใจ พวกเขาไม่ขยับเขยื้อน ไม่เอ่ยปาก ทว่าเพียงแค่ปรายตามอง คลื่นพลังกดดันวิญญาณไร้รูปก็พุ่งทะลวงเข้าใส่จุดตันเถียนของพวกนักเลงชุดดำที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างแม่นยำร่างของนักเลงนับสิบทรุดฮวบลงกระแทกพื้นพร้อมกันโดยไม่มีใครแตะต้อง กระบี่ในมือร่วงหล่นดังเคร้งคร้าง พวกมันกระอักเลือดและขยับตัวไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้วเซียวหนิงเยว่ไม่สนใจเสียงโหยหวนรอบ