All Chapters of The CEO's Midnight Addiction to His Ex-Wife: Chapter 301 - Chapter 310

"..." Hindi makasagot si Celestine, pero pinilit nitong magmatigas, "Talento mo 'yon. Kahit kailan hindi ko yata 'yon matututunan."Simula pa noon, sensitibo na talaga at manipis ang mukha niya. May mga bagay na hindi naman kailangang sabihin o insultuhin siya, dahil isang tingin lang mula sa iba, sapat na iyon para maging miserable at masaktan siya nang matagal."Tama ang nanay mo. Darating din ang panahon na mag-aasawa at bubuo ka ulit ng sarili mong pamilya. Kaya dapat simula ngayon, lumayo na ako at dumistansya sa'yo para hindi ako maging sagabal at hindi na rin kita maabala."Hindi alam ni Celestine kung anong sumapi sa kanya para sabihin iyon, pero pagsara pa lang ng bibig niya ay agad na siyang nagsisi!Kasi ang tono at pagkakabitaw niya ng mga salitang 'yon ay parang sobrang bitter... halos parang nagseselos siya!Mabilis na dumipensa at nagpaliwanag si Sebastian: "Wag kang makinig sa mga walang-kwentang sinasabi ng nanay ko. Wala na akong planong mag-asawa ulit. May mga anak

Nang makita niya ang labis na reaksyon at takot ni Floriece, nakaramdam ng matinding awa at simpatya si Celestine, kaya mabilis niya itong pinakalma: "Tinanong ko rin sa mga pulis 'yan. Sabi nila, sigurado silang nabura na lahat ng pictures at videos mo sa phone niya, pati na rin sa lahat ng social media accounts niya. Kaya wag ka nang mag-alala, walang kakalat."Namumula ang mga mata ni Floriece, at lutang siyang tumango. "Napakabobo ko talaga... Dati pa man, napansin ko nang may ganun siyang weird na trip. Dapat noon pa lang nalaman ko nang hindi siya mabuting tao."Sabi ni Celestine, "Isipin mo na lang na isa itong napakalaking leksyon. Sa susunod, kahit gaano pa kayo ka-close at ka-intimate ng isang lalaki, hindi mo dapat palaging sinusunod ang mga gusto niya. Sino bang mag-aakala na baka may dumating na araw kung saan pwede nilang gamitin 'yon para sirain ang buhay at pagkatao mo, 'di ba?""Wala nang susunod..." bulong ni Floriece.Pakiramdam niya, madi-disgust at lalayo na siya

Dahan-dahang tumango si Celestine at mahinang sumagot, "Tatay siya ng bata... karapatan niya pa ring malaman ang kalagayan nila."Saka tutal... ang nanay niya naman ang nagdala ng gulong ito. Dapat lang na malaman niya ito para harapin niya ang sarili niyang ina.Tinitigan siya ni Yaya Belen nang maigi. Hindi nito napigilang magtanong muli, "Ma'am Celestine, 'yung mga sugat niyo po... Siya po ba 'yon? Yung lalaking nagpunta sa bahay noon, siya po ba ang gumawa niyan?"Matalino si Yaya Belen kaya nahulaan nito agad.Hindi na iyon itinanggi ni Celestine. Tiningnan niya ito nang kalmado at sinabing, "Wala 'to, puro galos at pasa lang naman. H-huwag mo na muna sanang sabihin kay Sebastian ang tungkol dito, pakiusap. Ako na lang ang magpapaliwanag sa kanya pag-uwi niya.""Opo, naiintindihan ko." Tumango si Yaya Belen bilang pagsang-ayon.Para kay Celestine, walang idudulot na maganda kung sasabihin pa niya iyon ngayon sa lalaki. Malapit na rin naman itong umuwi. Kung malalaman pa niya ito

Wala siyang magagawa. Kapag may sakit at hindi maganda ang pakiramdam ng bata, mas madalas at lalong naghahanap ito ng gatas ng ina. Pero dahil naubos at ipina-dede niya na lahat kagabi, kailangan niyang mabilis na punuin ang tiyan niya at kumain ng masustansya para mag-produce muli ng gatas. Kung hindi, kailangan na namang dumede ng bata mamaya, at iiyak at magwawala na naman ito kapag wala itong nasipsip.Magkatabi silang naupo, at nang masdan ni Sebastian ang namumula at namamagang mukha ni Celestine—na halatang-halatang bakas ng isang napakalakas na sampal—isang pamilyar at matinding apoy ng galit ang muling nagliyab sa puso niya."Bakit ba kasi siya pumunta sa'yo? Bakit hindi mo na lang pina-oo at sinakyan 'yung gusto niya?! Ikaw, na isang babae, matapang na nakikipagbanggaan sa isang demonyo at bayolenteng lalaking tulad niya. Sa tingin mo ba lahat ng makakasalamuha mo ay hahayaan ka lang at pagpapasensyahan ka, tulad ng ginagawa ko sa'yo?!" Matapos ang sandaling katahimikan, hi

Para makabawi sa mga naging pagkakamali niya, naging sobrang episyente ni Kenji. Bago pa man magtanghali, dumating siya sa ospital bitbit ang buong detalye ng kaso at agad na nag-report sa kanyang boss. Alam ni Sebastian na paparating ito, kaya inabisuhan niya itong sa WeChat na lang mag-report. Sa takot na magising ang mag-ina na mahimbing pang natutulog, naka-silent ang phone niya at nanatiling bukas ang screen sa WeChat. Nang makita ang mensahe ni Kenji, kinuha niya ang kanyang phone at tumayo, maingat na binuksan ang p***o, at tahimik na lumabas. Pagkarating niya sa bintana ng pasilyo na medyo malayo sa ward, huminto siya at lumingon, "Nalinaw niyo na ba ang lahat?" "Malinaw na po." Binuksan ni Kenji ang file bag, kinuha ang mga impormasyon sa loob, at iniabot ang mga ito. "Naging pabaya po ako n'yong araw na 'yon. Pagkakita ko pong pumasok si Ma'am Celestine sa lobby ng hotel, umalis na po ako. Akala ko po nag-check in na siya, pero sa ground floor lang po pala siya kumain, at