LOGINAng malalim at perpektong hulma ng mukha nito ay kasing-tikas at kasing-tibay ng mga kabundukan. Kaya kahit natutulog ito, natural pa rin itong naglalabas ng matinding awtoridad, na nagbibigay ng pakiramdam na dapat itong respetuhin at hangaan.Pero hanggang diyan na nga lang siguro sa itsura ito babagay. Natulala si Celestine habang pinagmamasdan ito. At nang ma-realize niyang masyado at matagal na pala siyang nakatitig sa lalaki, biglang bumilis ang tibok ng puso niya at agad na nakaramdam ng inis sa sarili.Mahimbing pa ring natutulog ang bunsong anak sa tabi niya. Dahil hindi na rin siya komportableng manatiling nakahiga nang patagilid nang matagal, dahan-dahan at maingat siyang bumangon para sana tahimik na umalis ng kama.Pero hindi niya inaasahang dahil sa mahinang paggalaw at ingay ng hospital bed, mabilis na kumunot ang noo at napangiwi ang bibig ng sensitibo nilang anak.Sa sobrang gulat ni Celestine, mabilis siyang lumingon at marahang tinapik at hinaplos ang bata para paka
Para makabawi sa mga naging pagkakamali niya, naging sobrang episyente ni Kenji. Bago pa man magtanghali, dumating siya sa ospital bitbit ang buong detalye ng kaso at agad na nag-report sa kanyang boss.Alam ni Sebastian na paparating ito, kaya inabisuhan niya itong sa WeChat na lang mag-report. Sa takot na magising ang mag-ina na mahimbing pang natutulog, naka-silent ang phone niya at nanatiling bukas ang screen sa WeChat.Nang makita ang mensahe ni Kenji, kinuha niya ang kanyang phone at tumayo, maingat na binuksan ang pinto, at tahimik na lumabas. Pagkarating niya sa bintana ng pasilyo na medyo malayo sa ward, huminto siya at lumingon, "Nalinaw niyo na ba ang lahat?""Malinaw na po." Binuksan ni Kenji ang file bag, kinuha ang mga impormasyon sa loob, at iniabot ang mga ito. "Naging pabaya po ako n'yong araw na 'yon. Pagkakita ko pong pumasok si Ma'am Celestine sa lobby ng hotel, umalis na po ako. Akala ko po nag-check in na siya, pero sa ground floor lang po pala siya kumain, at hi
Hindi niya inasahan na ganun pala kabilis at kataranta ang naging byahe ni Sebastian buong gabi.Kaya pala napakasama at sobrang haggard ng hitsura nito kanina, at ang lalim at itim ng eyebags niya na parang binugbog din siya!"Tatay siya ng bata. Ngayong nalaman niyang may sakit ang anak niya, sadyang tama lang naman talaga na umuwi at bumalik agad siya kahit madaling-araw," matigas at pilit na walang pakialam na sagot ni Celestine, kahit paunti-unti na siyang nakokonsensya."Totoo po 'yon, pero sigurado rin akong sobrang namiss po kayo ni Sir Sebastian. Kaya sana naman po... mag-usap kayo nang maayos at wag na po kayong mag-away..."Sa totoo lang, bilang isang kasambahay, mas nag-aalala at nagmamalasakit pa si Yaya Belen kay Sebastian kaysa sa sarili nitong inang si Victoria!Hindi na muling sumagot si Celestine. Tinulak niya na lang pabukas ang pinto ng ward, karga-karga ang kanyang anak.Hindi niya sinadyang hanapin o tingnan agad ang lalaki sa loob, pero nahagip agad ng gilid ng
Wala siyang magagawa. Kapag may sakit at hindi maganda ang pakiramdam ng bata, mas madalas at lalong naghahanap ito ng gatas ng ina. Pero dahil naubos at ipina-dede niya na lahat kagabi, kailangan niyang mabilis na punuin ang tiyan niya at kumain ng masustansya para mag-produce muli ng gatas. Kung hindi, kailangan na namang dumede ng bata mamaya, at iiyak at magwawala na naman ito kapag wala itong nasipsip.Magkatabi silang naupo, at nang masdan ni Sebastian ang namumula at namamagang mukha ni Celestine—na halatang-halatang bakas ng isang napakalakas na sampal—isang pamilyar at matinding apoy ng galit ang muling nagliyab sa puso niya."Bakit ba kasi siya pumunta sa'yo? Bakit hindi mo na lang pina-oo at sinakyan 'yung gusto niya?! Ikaw, na isang babae, matapang na nakikipagbanggaan sa isang demonyo at bayolenteng lalaking tulad niya. Sa tingin mo ba lahat ng makakasalamuha mo ay hahayaan ka lang at pagpapasensyahan ka, tulad ng ginagawa ko sa'yo?!" Matapos ang sandaling katahimikan, hi
Pagkatapos ng eksaminasyon, itinabi ng doktor ang stethoscope niya at nagbigay ng maikling diagnosis tungkol sa kondisyon ng bata: "Halos pareho lang ang lagay niya sa kahapon. Kailangan pa rin nating ituloy ang gamot niya at obserbahan siya. Pero dahil pabalik-balik ang lagnat niya, irerekomenda ko na manatili pa kayo rito sa ospital ng isa pang araw."Paulit-ulit na tumango si Celestine, sumusunod at pumapayag sa lahat ng payo ng doktor.Tinulungan ng batang nurse si Isabelle na ayusin ang mga damit nito, at nagpaalala kay Celestine na oras na para linisan at palitan ng diaper ang bata. Sumang-ayon si Celestine at akmang bubuhatin na sana niya ang anak niya para asikasuhin, nang biglang pumasok si Yaya Belen mula sa kung saan."Ma'am, ako na po ang mag-aasikaso kay baby Isabelle. Maghugas na po muna kayo at kumain ng almusal, tapos matulog po muna kayo," sabi nito.Kagabi kasi, walang ibang gusto ang bata kundi ang kanyang ina, kaya wala ring naitulong si Yaya Belen kahit nag-stay p
Dahan-dahang tumango si Celestine at mahinang sumagot, "Tatay siya ng bata... karapatan niya pa ring malaman ang kalagayan nila."Saka tutal... ang nanay niya naman ang nagdala ng gulong ito. Dapat lang na malaman niya ito para harapin niya ang sarili niyang ina.Tinitigan siya ni Yaya Belen nang maigi. Hindi nito napigilang magtanong muli, "Ma'am Celestine, 'yung mga sugat niyo po... Siya po ba 'yon? Yung lalaking nagpunta sa bahay noon, siya po ba ang gumawa niyan?"Matalino si Yaya Belen kaya nahulaan nito agad.Hindi na iyon itinanggi ni Celestine. Tiningnan niya ito nang kalmado at sinabing, "Wala 'to, puro galos at pasa lang naman. H-huwag mo na muna sanang sabihin kay Sebastian ang tungkol dito, pakiusap. Ako na lang ang magpapaliwanag sa kanya pag-uwi niya.""Opo, naiintindihan ko." Tumango si Yaya Belen bilang pagsang-ayon.Para kay Celestine, walang idudulot na maganda kung sasabihin pa niya iyon ngayon sa lalaki. Malapit na rin naman itong umuwi. Kung malalaman pa niya ito
Kahit sino, uusok ang ilong sa ganoong pambabastos. Pero si Celestine, hindi na nagpa-under."If you don't like me, it's probably because he has no taste. Ano’ng pake ko?" ganti ni Celestine, sabay tawa nang mapait. "And you? Your aggressive and desperate look? Nakakahiya ka. You're ruining the cla
Tumingala si Celestine sa ward. Nakita niyang puro mga lalaki ang nandoon, kaya naisip niyang hindi yata appropriate na pumasok. Pinili na lang niyang tumabi at maghintay nang tahimik.Maya-maya, narinig niya ang mabilis na yabag ng high heels. Kahit hindi lumingon, alam ni Celestine kung sino ang
Kumalma na ang tibok ng puso ni Celestine, pero ang awkwardness? Hindi niya alam kung paano haharapin ang asawa niya pagkatapos ng beast mode nito kagabi."Ma'am, mainit na po ang breakfast. Kain na po kayo," bati ng isang katulong habang nakangiti."Ah... sige. Thank you," pilit na sagot ni Celest
Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?""Seryoso ako," mahinahong sagot







