Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

43

บังเอิญ…หรือเปล่า

21บังเอิญ…หรือเปล่า“สรุปว่านายจะไปไหน”เนเน่เอ่ยถามยังเจ้ากรรมนายเวรของเธอ ที่เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง ไม่ยอมพูดจา จะไปที่ไหนก็ไม่บอก เธอถามอะไรก็ไม่ตอบ“ไปกินข้าว”“ห๊ะ!! อะไรนะ”“หูตึงหรือไง ฉันบอกว่าจะไปกินข้าว ตั้งแต่เช้าจนตอนนี้จะเที่ยงอยู่แล้ว ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เธอไม่หิวหรือไง”“ก็....” หากจะบอกว่าไม่หิวก็ชักจะยังไงอยู่ เพราะตอนนี้ท้องของเธอมันก็กำลังประท้วงว่าหิวอยู่เหมือนกัน เพราะตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องของเธอเลยซักนิด ยกเว้นน้ำเปล่ากับยาลดไข้“แล้วนายจะไปกินที่ไหน เราจะได้ขับรถพาไป”“อยากกินผัดไทย”เมื่อได้ยินชื่อเมนูที่พีระพูดถึง ทำให้เนเน่ละสายตาจากการมองถนนหันมามองหน้าของพีระทันที ซึ่งในจังหวะนั้นเองพีระก็หันมามองหน้าเนเน่ด้วยเช่นกัน เพราะหากพูดถึงผัดไทย ทั้งเขาและเธอต่างทราบกันดีว่าเป็นร้านไหน เพราะมันเป็นร้านประจำที่พวกเขาชอบไปกินด้วยกันตลอด ในสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเมนูผัดไทยร้านของป้าอ้วนซึ่งอยู่ติดกับมหาวิทยาลัย มันอาจจะเป็นเมนูที่ง่ายๆ ราคาไม่กี่บาท เหมาะกับคนระดับเดียวกันกับหญิงสาว แต่ถ้าหากเทียบกับลูกท่านหลานเธอแบบพีระและบรรดาเพื่อนๆ
Read More

เตือนแล้วนะ

22เตือนแล้วนะท่ามกลางแสง สี เสียง ก็เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวราตรีที่มากหน้าหลายตา ยิ่งดึกมากเท่าไหร่ บรรดานักท่องเที่ยวก็ยิ่งตบเท้ากันเข้ามาเพื่อหาความสุข สนุกสนาน ในคลับหรูแห่งนี้จนเต็มแน่นไปทุกโต๊ะ ยิ่งเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง จองคิวจนแทบไม่ทันกันเลยทีเดียวอีกอย่างที่รู้กันดีว่าคลับหรูแห่งนี้มีไว้สำหรับบรรดานักท่องเที่ยวที่ค่อนข้างกระเป๋าหนัก อย่างเช่นพวกนักธุรกิจ นักลงทุนทั้งในประเทศและต่างประเทศเท่านั้นเพราะการที่จะเป็นเมมเบอร์ VIP หรือ VVIP ของคลับหรูแห่งนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก เพราะมันต้องแลกมาด้วยเม็ดเงินจำนวนมากมาย แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คลับของติณนภัทรก็ยังเป็นที่นิยมอันดับหนึ่งของคนที่ชื่นชอบการท่องเที่ยวกลางคืนอยู่ดีเมื่อเราสองคนเข้ามาถึง ผู้จัดการคลับก็ตรงดิ่งเข้ามารอต้อนรับพีระทันที ก่อนที่เขาจะพาพวกเราทั้งสองคนตรงดิ่งไปยังชั้น VVIP ที่เจ้าของคลับได้เตรียมไว้รอต้อนรับการมาเยือนของเพื่อนสนิทของตนนั้นเอง“บอสให้แจ้งว่าเดียวอีก 20 นาที บอสจะตามมาที่โต๊ะ นะครับ เชิญคุณพีระกับเพื่อนตามสบายเลยนะครับ หากต้องการให้กระผมรับใช้ เรียกได้ทันทีเลยนะครับ”“อืม”
Read More

ค่อยๆ ชดใช้กรรม (ที่ไม่ได้ก่อ)

23ค่อยๆ ชดใช้กรรม (ที่ไม่ได้ก่อ)หลังจากที่ตั้งสติได้ เนเน่ก็เดินกลับมาที่โต๊ะ แต่กลับมาคราวนี้ ที่ๆ เธอเคยนั่ง กลับมีหญิงสาวแสนสวยสองคนนั่งแทนที่ไปเสียแล้ว ซึ่งพวกเธอทั้งสองก็กำลังนั่งคลอเคลียพีระอย่างเอาอกเอาใจ และดูเหมือนตัวของพีระเองก็เต็มใจที่จะให้พวกเธอทำแบบนั้นซะเหลือเกินเมื่อเป็นเช่นนั้นเนเน่จึงเดินเลี่ยงไปนั่งข้างๆ ติณนภัทรแทน พร้อมทั้งชวนเจ้าของคลับพูดคุย ถามไถ่ สารทุกข์สุขดิบ เพื่อไม่ให้ตัวเธอเจ็บปวดกับสิ่งที่คนตรงหน้ากำลังกระทำในตอนนี้“ยิ่งดึกลูกค้ายิ่งเยอะนะ” เนเน่หันมาคุยกับเจ้าของคลับ แต่เนื่องจากเสียงเพลงที่ค่อนข้างดัง ทำให้เธอต้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ติณนภัทรเพื่อให้เขาได้ยินที่เธอพูดคุยด้วย“ใช่ ยิ่งเป็นวันหยุดหรือสุดสัปดาห์ลูกค้าจะเยอะมาก สนใจมาเป็นพนักงานเราไหม หึ”เมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังข่มความรู้สึกบางอย่างอยู่ลึกๆ จากการกระทำของเพื่อนสนิทตนเอง ติณนภัทรจึงเอ่ยแซวกลับ เพื่อไม่ให้หญิงสาวเศร้าไปมากกว่านี้“มาได้เหรอ นายจะรับเราใช่ไหม อิอิ”เนเน่เข้าใจดีว่าติณนภัทรพยายามทำให้เธอไม่คิดมาก เธอจึงเอ่ยตอบกลับด้วยรอยยิ้ม“เธอลาออกจากบริษัทไอ้พีให้ได้ก่อนเถอะ หึหึ”ในขณ
Read More

อีกไม่นาน

24อีกไม่นานหลังจากที่พีระได้ระบายความหงุดหงิดใส่เนเน่บนรถหรูไปแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่ใช่ว่าชายหนุ่มจะเพียงพอเท่านั้น เมื่อมาถึงคอนโดหรูของชายหนุ่ม เขาก็ไม่รีรอที่จะระบายความหงุดหงิดใส่หญิงสาวอีกครั้งและอีกครั้ง จวบจนเวลาล่วงเลยมาจนถึงเช้าวันใหม่ พีระจึงปล่อยให้เนเน่เป็นอิสระ และก็เป็นยังเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา เมื่อพีระได้สิ่งที่เขาต้องการ ชายหนุ่มก็จะหันหลังให้ทันที ไม่แม้จะชายตาแลเธอเลยซักนิด“ห้องนอนของฉันเป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับเธอ เธอไม่มีสิทธิ์ก้าวล่วงเข้าไปเป็นอันเด็ดขาด ที่ของเธอคือห้องนั้น”เนเน่มองไปยังห้องนอนรับแขก ซึ่งเมื่อคืนเขาก็ลากเธอไประบายความหงุดหงิดที่ห้องนั้นทั้งคืนนักโทษอย่างเธอเขาให้อยู่ตรงไหน ก็ต้องอยู่ตรงนั้นสินะ“การที่เธอมาอยู่ที่นี้ ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด”“แม่บ้านจะมาทำความสะอาดห้องทุกวันอังคารและวันศุกร์ เดิมจะเป็นคนของบ้านใหญ่ เดียวฉันจะเปลี่ยนมาจ้างแม่บ้านของคอนโดแทน จะได้ไม่มีคนสงสัยว่ามีใครมาอยู่ที่ห้องของฉัน”“เรื่องทำความสะอาดเดียวเราจัดการเองก็ได้ นายไม่ต้องจ้างแม่บ้านหรอก”“ตามใจ”“การที่ฉันให้เธอย้ายมาอยู่ที่นี้ ไม่ใช่ว่าจะทำอะไรได้ตามอำเภอใจ เธ
Read More

จำใจทำ

25จำใจทำ“ไม่ได้ยินที่พูดเหรอ”“ห๊ะ เอ่อ ได้ยินค่ะ”“ได้ยินแล้วทำไมยังไม่ไปกินข้าวมายืนจ้องหน้าเราอยู่ได้”เมื่อได้ยินสรรพนามที่ท่านรองเอ่ยแทนตนเอง ทำให้ เนเน่ยิ่งทำตัวไม่ถูกเพราะนี้มันคือเวลางาน และอยู่ที่บริษัท พีระเคยสั่งห้ามไม่ให้เธอเรียกเขาแบบสนิมสนมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นคนเปลี่ยนคำสั่งเสียเอง“อ่าว จะยืนงงอีกนานไหม มาสิ เราหิว”เนเน่จึงจำใจเดินไปนั่งที่โซฟาเพื่อกินข้าวเที่ยงร่วมกับ พีระแบบงุนงงและสงสัยว่าคนตรงหน้าเป็นอะไร จะมาไม้ไหนอีกเมื่อนั่งทานไปได้ซักพัก เนเน่จึงตัดสินใจเอ่ยถามถึงวัตถุประสงค์ที่ชายหนุ่มเรียกเธอเข้ามาพบในครั้งนี้“ท่านรองค่ะ ที่เรียกเน่มาพบ ท่านรองมีอะไรให้เน่รับใช้หรือเปล่า”“อยู่สองคนเรียกพีเหมือนเดิมก็ได้”“แต่ท่านรองเคยสั่งห้ามไม่ใช่เหรอค่ะ”“ก็ใช่ แต่ตอนนี้บอกให้เปลี่ยนแล้วไง ทำไมต้องถามเยอะแยะด้วย”“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ เดียวเน่ติดเป็นนิสัย เผื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นแล้วเผลอเรียกออกไปมันจะดูไม่ดี”“สรุปท่านรองมีเรื่องอะไรจะคุยกับเน่ค่ะ”เมื่อได้ยินคำถามของเนเน่ พีระจึงวางตะเกียบที่ถืออยู่ และหันหน้ามาคุยกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแบบจริงจ
Read More

คนหนึ่งใช้ใจ คนหนึ่งใช้....NC+++

26คนหนึ่งใช้ใจ คนหนึ่งใช้....NC+++“อือ เดียวก่อนพี นะ นายใส่ถุงเหมือนเดิมได้ไหม” พีระถึงกับพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นจากซอกคอขาวผ่องของเนเน่ อารมย์ของเขากำลังติด แต่ต้องมาชะงักกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง“ทำไมต้องขัดใจ ยาคุมก็กินแล้วนี้ จะกลัวอะไร”“แต่ว่า...อ๊ะ เราเจ็บนะ”เนเน่ถึงกับสะดุ้ง เมื่อเจอฟันแหลมคมของพีระกัดเข้าที่หัวนมของเธออย่างแรง“จะได้เลิกพูดซักที”“อื้อ พี นะ นาย อย่าดูดแรง”เมื่อห้ามหรือขอร้องคนอย่างพีระไม่ได้ เธอก็ต้องจำใจทำหน้าที่ของตนเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ“อื้อ อ๊า พี”เมื่อโดนความเสียวซ่านเข้าครอบงำ เนเน่ถึงกลับครางออกมาอย่างสุดเสียง ถึงแม้ว่าบางครั้งที่เธอต้องทำหน้าที่ พีระไม่เคยที่จะอ่อนโยนกับเธอเลยซักครั้ง มีแต่ความเจ็บปวดและถ้อยคำที่ร้ายกาจมอบให้เธอมาตลอด แต่เธอก็รู้สึกดีที่อย่างน้อยก็เป็นเขา เป็นคนที่อยู่ในใจเธอมาตลอด“เรื่องวันนี้ที่ให้จัดการไปถึงไหนแล้ว”พีระเอ่ยถามถึงความคืบหน้าเรื่องการจัดงานวันเกิดให้แฟนสาวอย่างพิมดาวในขณะที่ใบหน้าของชายหนุ่มก็ยังคงซุกไซ้เต้าอวบใหญ่ของอีกคนอยู่เมื่อได้ยินสิ่งที่พีระเอ่ยถาม เนเน่ถึงกับจุก
Read More

หน้าที่...ที่เจ็บปวด

27หน้าที่...ที่เจ็บปวดและในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่เนเน่ต้องทำหน้าที่ ที่ไม่อยากจะทำเลยซักนิด แต่ก็ไม่สามารถที่จะหลบหลีกได้ ในเมื่อเขาอยากให้ทำ เธอก็จะทำมันให้ออกมาดีที่สุด ให้มันจบๆ ไป“ดอกไม้ที่พี่เน่โทรสั่ง ทางร้านเขาเอาส่งแล้วนะ พี่เน่จะให้หนูเอาไปวางไว้ตรงไหนค่ะ”หนึ่งในทีมงานที่เนเน่จ้างให้มาช่วยจัดตกแต่งสถานที่ได้เอ่ยถามยังผู้คุมงานในวันนี้“หนูเอาไปวางไว้ที่โต๊ะนั้นค่ะ แล้วก็เอาการ์ดนี้ไปเสียบด้วยนะ”“ได้ค่ะ จะว่าไปเจ้าของงานวันเกิดวันนี้ก็น่าอิจฉานะคะ ดูสิแฟนหนุ่มจัดงานวันเกิดให้ ไหนจะแอบเซอร์ไพรส์ด้วยการขอหมั้นอีกต่างหาก น่าอิจฉาจริงๆเลย ว่าไหมค่ะพี่เน่”“อืม จ๊ะ ป่ะ รีบไปทำต่อเถอะ จะได้เสร็จเร็วๆ เราจะได้กลับบ้านกัน”“ค่ะพี่เน่”เนเน่พนักหน้าตอบทีมงานด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ถึงแม้ว่าภายในใจจะเจ็บช้ำแค่ไหนก็ตาม แต่ก็ต้องทำเหมือนว่ายินดีไปกับงานที่จะจัดขึ้นในวันนี้หญิงสาวก้มหน้าพยายามกระพริบตาเพื่อขับไล่น้ำตาที่มันพยายามไหลออกมา เพื่อไม่ให้ทีมงานคนอื่นเห็นว่าเธอกำลังอ่อนแอและเก็บซ่อนบางอย่างเอาไว้ และเมื่อจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้แล้วนั้น เนเน่ก็พยายามรีบเร่งช่วยทีมงานจ
Read More

ก้มหน้า...แล้วยิ้มรับ

28ก้มหน้า...แล้วยิ้มรับ“สวัสดีค่ะ คุณลุง คุณป้า”พิมดาวยกมือไหว้พ่อแม่ของพีระด้วยท่าทีเรียบร้อย อ่อนหวาน ที่ใครพบเห็นจะต้องเป็นอันหลงรักและชื่นชมกับกิริยามารยาทที่ถูกอบรมมาอย่างดี ของเธออย่างแน่นอน“สวัสดีจ๊ะ หนูพิม”นางลินดารับไหว้หญิงสาวที่นางหมายหมั่นปั้นมืออยากจะให้มาเป็นสะใภ้ของเธอซะเหลือเกิน“นี้ของขวัญวันเกิดของพ่อกับแม่นะหนูพิม พ่อกับแม่ขอให้หนูพิมมีแต่ความสุข เจริญๆ ในหน้าที่การงานนะลูก”ลินดาเอ่ยอวยพรหญิงสาวที่กำลังจะรั้งตำแหน่งว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแกมเอ็นดู พร้อมยื่นกล่องของขวัญให้“ขอบคุณคุณลุงกับคุณป้ามากเลยนะค่ะ พิมเกรงใจจัง”“ไม่ต้องเกรงใจเลย แล้วก็เลิกเรียกคุณลุง คุณป้าได้แล้ว ให้เรียกตามพีเถอะ เพราะอีกไม่นานเราก็จะมาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะจ๊ะ”“คุณป้าก็...”พิมดาวเอ่ยบอกมารดาของพีระด้วยท่าทีเขินอาย แต่ภายในใจของเธอนั้นกับดีใจจนเกือบจะกรี๊ดออกมาซะเหลือเกิน เพราะสิ่งที่เธอคาดหวังกำลังจะเป็นจริงเสียที“แม้ คุณพี่ลินดาค่ะ ถ้าพูดมาขนาดนั้น เรามาหาฤกษ์หมั้นกันเลยดีไหมค่ะคุณพี่”“เห็นด้วยค่ะคุณน้อง ฮ่า ฮ่า”“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่”“อ่าว ติณ เป็นไงบ้
Read More

จังหว่ะนรก

29จังหว่ะนรก“ญานิดา !!!”“-----”“เอ่อ...”“เธอ มะ มาทำอะไรที่นี้”พัชระรีบวิ่งเข้าไปประชิดตัวเนเน่ทันทีก่อนที่จะเอ่ยถามหญิงสาวที่เคยฝากทั้งความสุขและความเจ็บปวดอันแสนสาหัสให้กับเขาในคราเดียวกัน“เอ่อ ขอโทษนะค่ะ คุณทักผิดคนหรือเปล่า”“ไม่ ไม่ผิดอย่างแน่นอน ผมจำคุณได้ ญานิดา คุณหายไปไหนมา ทำไมคุณทำกับผมแบบนี้หล่ะ”พัชระที่ตอนนี้เริ่มจะควบคุมสติของตัวเองไม่ได้ เอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าพร้อมทั้งเหนี่ยวรั้งแขนเพื่อไม่ให้เธอหนีไปจากเขาอีกครั้ง“ฉันว่าคุณปล่อยแขนฉันก่อนดีกว่านะค่ะ ฉันชื่อญานิดาก็จริง แต่ฉันมั่นใจว่าไม่เคยรู้จักกับคุณ ปล่อยค่ะ”เนเน่พยายามสะบัดตัวเองออกเพื่อให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมโดยคนแปลกหน้าที่ตอนนี้พยายามบอกว่ารู้จักเธอเป็นอย่างดี ตอนแรกเนเน่ก็คิดว่าชายหนุ่มคนนี้อาจจะเมามาก เลยทักคนผิดก็เป็นไปได้ แต่ตอนนี้มันเริ่มจะไม่ใช่ เพราะดูจากลักษณะและท่าทางแล้ว ไม่น่าจะใช่คนเมา“ปล่อยฉันก่อนค่ะ”เนเน่พยายามเจรจาด้วยความใจเย็น เพราะตอนนี้ทุกสายตาเริ่มจับจ้องมาที่เธอและชายหนุ่มตรงหน้านี้กันหมดแล้ว รวมไปถึงกลุ่มเพื่อนๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันอีกด้วย“ไม่ ผมไม่ปล่อย ยังไงวันนี้ผมต้อง
Read More

ผิดอะไร

30ผิดอะไรหมับ!!“อ๊ะ!! เราเจ็บนะพี”เนเน่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เนื่องจากตามร่างกายของเธอตอนนี้มีแต่ร่องรอยการถูกมารดาของพีระทำร้าย“เจ็บเหรอ คนอย่างเธอเจ็บเป็นด้วยเหรอ ที่ทำแบบนี้เธอต้องการอะไรห๊ะ”“เราไม่ได้ต้องการอะไรพี เรายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเราทำผิดอะไร เราแค่จะมาเข้าห้องน้ำเอง”“อย่ามาตอแหล ห้องน้ำด้านบนก็มีทำไมไม่เข้า เธออยากมาแสดงตัวให้น้องฉันเห็นเองมากกว่าเหอะ”“ไม่จริง!!”เนเน่สะบัดแขนออกจากพีระทันที พร้อมทั้งตะโกนใส่หน้าคนใจร้ายอย่างเหลืออด นี้เขาจะให้เธอผิดให้ได้เลยใช่ไหม“ทุกเรื่องที่มันเกิดขึ้นเรายังยืนยันคำเดิมว่าเราไม่ได้ทำ เราไม่รู้เรื่อง ต่อให้พวกนายจะยัดเยียดข้อกล่าวหาให้เรามากแค่ไหนก็ตามเราก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเราไม่ได้ทำ”“เธอกล้าขึ้นเสียงใส่ฉันเหรอ ห๊ะ”“ฉันจะเตือนเธอเป็นครั้งสุดท้าย อย่าเสนอหน้ามาให้น้องชายกับคนในครอบครัวฉันเห็นอีก ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน จำใส่กะลาหัวของเธอเอาไว้”พลั๊ก!!“อ๊ะ โอ๊ย!!”พีระหันหลังเดินออกไปจากคลับทันที หลังจากผลักร่างบางของเนเน่ล้มลงไปกระแทกกับโซฟาอีกครั้ง ชายหนุ่มไม่สนใจเสียงร้องของหญิงสาวเลยแม้แต่นิดว่าเธอจะเจ็บปวดเพียง
Read More
Dernier
12345
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status