Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

32จะต้องให้ตายไปเลยใช่ไหม“คุณท่าน / พิมดาว”“ไง จำฉันขึ้นมาได้ทันทีเลยนะ”“เอ่อ สวัสดีค่ะคุณท่าน”เนเน่ยกมือไหว้มารดาของพีระทันที ถึงแม้ว่าเมื่อกี้ท่านจะเป็นคนปัดแก้วชาไทยเย็นออกจากมือของเธอจนมันหกเลอะเทอะไปหมด แต่เธอก็ไม่อยากที่จะเสียมารยาทกับผู้ใหญ่ ที่เป็นทั้งเจ้าของบริษัทที่เธออาศัยกินเงินเดือนอยู่ แถมยังเป็นมารดาของพีระอีกต่างหาก และที่สำคัญไปกว่านั้น เธอเองก็พึ่งจะมีเรื่องบาดหมางกับคุณลินดามาหมาดๆ หากเธอไม่แสดงความเคารพ สงสัยท่านคงจะรังเกียจเธอหนักไปกว่าเดิมเป็นแน่“เอากองไว้ตรงนั้น”นางลินดาเอ่ยบอกด้วยสีหน้าและท่าทางที่แสดงออกมาว่ารังเกียจคนตรงหน้าเป็นอย่างยิ่งนัก หากเธอไม่รีบจัดการให้นังผู้หญิงแพศยาคนนี้ออกไปให้พ้นๆ จากลูกชายของนาง นางคงไม่ลดตัวลงมาเสวนาด้วยอย่างแน่นอน“คุณท่านมีอะไรกับเน่หรือเปล่าค่ะ”“มีแน่นอนย่ะ ถ้าคุณแม่ไม่มี ท่านคงไม่ลดตัวลงมาคุยกับคนอย่างเธอเป็นแน่”พิมดาวที่ตอนนี้ถือว่าตนมีแบล็คใหญ่อย่างมารดาของ พีระคอยหนุนหลังอยู่ ก็พ่นวาจาให้ร้ายใส่เนเน่ทันที“เธอนัดพัชระออกมาทำไม”“เอ่อ พอดีเน่มีเรื่องจะสอบถามเขานะค่ะ”“เรื่องอะไร แล้วทำไมต้องมายุ่งเกี่ยวกับลูกชาย

34เลือกที่จะสู้ต่อ ปัง!!หลังจากสิ้นเสียงปิดประตู เนเน่ถือว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันจบลงแล้ว เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาให้มันกลายเป็นอดีต และบทเรียนของชีวิต ส่วนความรู้สึกที่เธอมีต่อพี่ระ ชายผู้เป็นเพื่อน เป็นเจ้านาย เป็นคนที่อยู่ในใจของเธอมาตลอด เธอจะค่อยๆ ขอคืนทีละนิด และเธอก็เชื่อว่าความเจ็บปวดที่เขามอบให้เธอในวันนี้ มันจะทำให้เธอกลับมาเข้มแข็ง และเป็นคนใหม่ได้ในเร็ววัน“พอ พอกันเสียที”“ฮึก ฮึก ฮือๆ”“ไม่เป็นไรนะตัวเล็ก ไม่เป็นไร ไม่มีเขา เราก็จะอยู่ให้ได้”“แม่ขอโทษนะ ขอโทษที่ทำให้ตัวเล็กมีครอบครัวที่สมบูรณ์ เหมือนกับคนอื่นเขาไม่ได้”เนเน่ก้มหน้าคุยกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังเติบโตขึ้นในท้องของเธอพร้อมทั้งน้ำตาที่ยังไหลออกมาไม่ขาดสาย ลำพังชีวิตของเธอ เธอก็ยังกำพร้าพ่อกำพร้าแม่ พอมีลูกเธอก็ยังไม่สามารถที่จะทำให้ครอบครัวสมบูรณ์ได้ เธอนี้มันแย่จริงๆ เลยเธอยังจำวินาทีที่หมอตุลย์บอกว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ได้ไม่เคยลืม วินาทีนั้นมันเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจเธอ เธอไม่รู้ว่าเธอพลาดตรงไหน เธอป้องกันตัวเองทุกทาง แต่ในเมื่อเขาเลือกที่จะมาอยู่กับเธอ เธอก็จะปกป้อง ดูแลเขาให้ดีที่สุด เท่าที่แม่คนหนึ่งจะทำได้ห

36โลกแห่งความเป็นจริง“เธอคงจะตัดขาดจริงๆ สินะเน่”จากวันกลายเป็นเดือน พีระเดินทางกลับมาประเทศไทยตั้งแต่สองอาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้โปรเจคใหม่ที่เขาทำร่วมกันกับเพื่อนๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยกำลังจะเป็นรูปเป็นร่าง ทำให้ในแต่ละวันพีระยุ่งเป็นอย่างมาก จนทำให้พุฒและพัชระ ผู้เป็นบิดาและน้องชายต้องเข้าไปช่วยดูแลงานของบริษัทแทนก่อนในช่วงนี้“ที่บริษัทเป็นไงบ้างครับพ่อ”พีระเอ่ยถามผู้เป็นพ่อในขณะที่กำลังรับประทานอาหารเช้าร่วมกัน ก่อนที่จะแยกย้ายไปทำหน้าที่ของแต่ละคน“ไม่เท่าไหร่ลูก ก็เรื่อยๆ ส่วนน้องเราก็เริ่มเข้าไปเรียนรู้งานในส่วนของงบประมาณแล้ว”“ใช่ครับ พี่พีไม่ต้องห่วงนะ เดียวผมกับพ่อจะช่วยดูในระหว่างที่พี่ทำโปรเจคใหม่เอง”“ขอบใจมาก นายก็ต้องฝึกฝนและเรียนรู้งานเยอะๆ นะจะได้เข้ามาช่วยแบ่งเบากิจการของครอบครัวเรา คุณพ่อจะได้พักผ่อนซักที”“ครับพี่พี”“พี เรื่องหมั้นกับหนูพิมจะเอายังไงลูก เมื่อวานก่อนแม่เจอพ่อกับแม่หนูพิมที่งานเลี้ยงรุ่น เขาก็ถามมาแล้วนะ”พีระหันไปมองหน้าของผู้เป็นพ่อและน้องชายก่อนที่พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ“ผมยังไม่พร้อมครับแม่”เมื่อได้ฟังคำตอบของลูกชาย นางลินดาถึงกับคิ้วขมวดด้วยควา

38ค้นหาความจริงภายในบ้านใหญ่พงษ์นารา ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวกำลังทานมื้อค่ำกันอย่างมีความสุข เสียงพูดคุยในระหว่างรับประทานอาหารเป็นไปอย่างครื้นเครง เนื่องจากวันนี้ลูกชายคนโตของบ้านอย่างพีระกลับมาบ้านใหญ่ในรอบหลายอาทิตย์นั้นเอง“ยิ้มหน้าบานเลยนะคุณหญิง”ประมุขของบ้านอย่างพุฒเอ่ยแซวภรรยาที่ตอนนี้นั่งยิ้มหน้าบานไม่ยอมกินข้าวกินปลาเอาเสียเลย“แฮ่ม คุณก็ ฉันดีใจนิค่ะ ที่วันนี้ลูกชายคนโตของเรากลับมาบ้าน มาให้แม่กอดให้หายคิดถึงเสียที”“โธ่ แม่ครับ ก็ช่วงนี้ผมงานยุ่งๆ นี้ครับ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลากลับบ้านใหญ่เลย”“เรื่องงานนะ เบาๆ ลงหน่อยก็ได้นะ พ่อว่านะ ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดี พีเก่งมากเลยนะ พ่อขอชื่นชม”“ใช่ครับพ่อ ตอนนี้นะไม่ว่าพี่พีจะจับโปรเจคอะไร ก็ทำกำไรให้กับบริษัททั้งนั้นเลยครับ”“แม่ว่าพีนะหยุดพักผ่อนซักสองสามอาทิตย์เถอะ เอางี้ไหม แม่นัดหนูฉาย เพื่อนเล่นสมัยที่ลูกๆเป็นเด็กให้เอาไหม พอดีน้องกลับมาพักผ่อนที่เมืองไทยพอดี พีจะได้ถือโอกาสนี้พาน้องไปท่องเที่ยวด้วยไงลูก”เมื่อคนเป็นแม่พูดจบ พีระถึงกับหันไปมองหน้าคนเป็นพ่อและน้องชายพร้อมทั้งถอนหายใจออกมาเบาๆนี้แม่ของเขาคงจะพยายาม

40น้ำตาของพีระหลังจากเคลียร์เรื่องของญานิดาตัวปลอมเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น สองพี่น้องก็พากันตรงดิ่งกลับมายังบ้านใหญ่พงษ์นารา ที่มีพุฒและลินดา ผู้เป็นพ่อและแม่ของคนทั้งคู่ที่ตอนนี้กำลังรอคอยการกลับมาของลูกชายทั้งสองคนอย่างใจจดใจจ่อในขณะที่สายตาทั้งคู่ของพัชระจับจ้องไปยังถนนสี่เลนในขณะที่บังคับพวงมาลัย แต่ถึงอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหันมามองคนเป็นพี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นระยะตั้งแต่รู้ความจริงจากผู้หญิงที่ชื่อน้ำฝนหรือญานิดาตัวปลอมแล้วนั้น พีระเอาแต่นั่งเงียบ ไม่พูดไม่จากับใครเลย“ไหนเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้พ่อฟังหน่อย”ทันทีที่กลับมาถึงบ้านสองพี่น้องก็โดนคนเป็นพ่อและแม่คาดคั้นให้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟังทันที“พีเป็นอะไรหรือเปล่าลูก แม่เห็นเงียบตั้งแต่มาถึงบ้านแล้วนะ”“เปล่าครับแม่ ผมไม่เป็นอะไร”“งั้นผมจะสรุปให้ฟังคร่าวๆ เลยก็แล้วกันนะครับ”พัชระเอ่ยบอกกับพ่อและแม่ของตนเอง เพราะถ้าหากรอคนเป็นพี่ คงจะไม่จบง่าย“ตายจริง มีคนแบบนี้อยู่บนโลกใบนี้ด้วยเหรอ”หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจากปากของลูกชายคนเล็กแล้วนั้นคุณหญิงลินดาถึงกับต้องหายาหม่อง ยาดม มาสูดดมเพื่อให้สามารถห