جميع فصول : الفصل -الفصل 135

NANG HUMIGA NA SI HYACINTH sa kaniyang kama, kinuha niya ang kaniyang phone at hinanap ang message icon. Binuksan niya ang pangalan ni Leo doon at nagtipa ng mensahe para rito. Nag contemplate pa si Hyacinth kung itutuloy niya o hindi pero itinuloy din niya sa huli.Hyacinth: ['Thank you.']Dalawang salita lang naman iyon pero parang sobrang apektado ni Hyacinth. Pero nagulat naman siya nang ilang segundo lang ay nagtext na rin agad si Leo sa kaniya.Leo: ['Bakit ka nagtethank you?']Tumaas ang kilay ni Hyacinth. Alam naman nito ang tinutukoy niya kaya naman hindi na siya nag abalang reply'an ito. Pinatay na lang niya ang phone at inilagay ang phone sa ilalim ng unan. Kalaunan ay ipinikit na niya ang mga mata at natulog na.SA SUMUNOD NA ARAW, NAGPUNTA si Mona sa Cantavieja Group of Companies. Hindi naman siya nahirapang hanapin agad ang building dahil located iyon sa pinakasentro ng syudad. Matayog ang building na hindi maiwasang malula ni Mona.Naglakad papasok si Mona at tumungo sa

PAKIRAMDAM NI LOLA Rebecca ay nasa pinakatuktok na siya ng mundo. Ang dalawa niyang paboritong apo ay tila nagdala ng malaking karangalan sa kanilang pamilya.Nagkatinginan sina Shaina at Jasmine. Ngumiti na lang sila sa isa't isa habang ang ibang myembro ng pamilya ay hindi na rin maitago ang tuwa.Samantala, si Hyacinth ay nanatili pa rin sa sulok. Wala naman kasi siyang pakialam sa mga nangyayari. Ang mga kasiyahan ng pamilya... ang celebration nila... wala na lang sa kaniya. Dahil ang tanging taong may pakialam lang din sa kaniya noon ay ang kaniyang ama. Pero wala naman na ito. At ang masaklap, tila nakalimutan na ng buong pamilya nila na minsan ng nag exist ito.Hanggang sa ilang saglit lang, naramdaman ni Hyacinth ang pares ng matang nakatingin sa kaniya. Natagpuan niya si Leo na halatang nakatitig, hindi kalayuan sa direksyon niya.Napatanong na lang si Hyacinth sa sarili. Bakit naman ganito makatitig si Leo? Anong tinitingin tingin nito ngayon?Si Jasmine naman kasi ang sinam

HINDI PA TALAGA TULUYANG UMALIS si Hyacinth ng gabing iyon. Naglakad lakad lang siya at napunta sa swing sa ilalim ng puno. Natatandaan pa niya ang swing na iyon. Mismong Daddy niya ang nagkabit no'n noong bata palang siya.Kapag umuupo siya doon noon, mismong ang daddy niya ang magtutulak sa swing sa hangin."Lilipad na anak ko!" sigaw pa noong ng Daddy niya at natatawa na lang din sa masayang reaksyon ni Hyacinth.Pero isang alaala na lang talaga iyon. Isa sa mga memorya ni Hyacinth noong bata pa siya na hinding hindi niya makakalimutan.Ngunit natigilan si Hyacinth. Dahil wala na doon ang swing na ikinabit ng Daddy niya.Pinatagal na iyon matagal na ng kaniyang Lola Rebecca. Napatitig na lang doon ng matagal si Hyacinth. Pakiramdam niya, may tumusok sa puso niya at nabura ang isang bagay na nagpapaalala sa kaniya ng Daddy niya.Napakuyom na lang ng kamao si Hyacinth. Parang may puwang sa dibdib niya bigla... walang pinagkaiba sa lugar niya sa pamilya nila. Binura na siya ng tuluyan