All Chapters of One Night Fate: The Man Behind the Mask: Chapter 71 - Chapter 80

Malaki ang naitulong ng pag-uusap ng mga babae kay Elisse. Kahit paano ay gumaan ang bigat na matagal nang nakadagan sa dibdib niya. Pagkatapos ng ilang oras ng tawanan, asaran, at pagpaplano kung paano pahihirapan ang mga lalaking nagpapaikot ng kanilang mundo, napagdesisyunan nilang lumipat sa game lounge na nasa ikalawang palapag ng Social Club.Pagpasok pa lang nila roon ay agad nang namangha si Elisse. Halos mukha na iyong isang eksklusibong casino—malawak, elegante, at puno ng mamahaling ilaw. May mga poker tables, roulette machines, slot games, billiard area, at pribadong lounges para sa mayayamang miyembro ng club.Mas lalong sumigla si Paula habang kumukuha ng chips sa cashier.“Girls, oras na para magsaya!” masiglang sabi nito habang hinahati ang mga chips sa kanilang lahat.“Mag-eenjoy talaga tayo,” natatawang sagot ni Taís, ngunit bigla siyang napatigil nang mapatingin sa isang poker table sa pinakadulo ng lounge.Naningkit ang kanyang mga mata.“Ay, hindi… magbabayad tala

Matindi ang naging weekend ni Elisse.Halos wala siyang naging pahinga matapos ang magulong emosyon, mga luha, halikan, selos, at muling paglapit nila ni Matteo Alvarez sa isa’t isa. Pagdating ng lunes ay pakiramdam niya’y kulang siya sa tulog at pahinga, pero sa kabila ng lahat, may isang bagay na malinaw na sa isip niya—Handa na siyang subukang patawarin si Matteo.Hindi pa buo.Hindi pa agad-agad.Pero gusto niyang subukan.Siyempre, hindi papayag ang mga kaibigan niya na ganoon lang kadaling makabalik si Matteo sa buhay niya.Ayon kina Paula, Samantha, Taís, at Virginia, kailangan pa raw nitong “magdusa nang kaunti.”

“Matteo”Makalipas ang tatlumpung minuto, nakarating ako sa condo ni Vincent sa Makati. Mabigat ang bawat hakbang ko habang bumababa mula sa sasakyan. Hindi lang dahil pagod ako sa buong araw—galit na galit ako sa sarili ko. Hinayaan kong lumala nang ganito ang problema sa kumpanya. Hinayaan kong magkaroon ng puwang ang mga traydor sa Melendez Group. At higit sa lahat, hinayaan kong madamay si Elisse sa gulong ito.Hindi ko pa rin makalimutan ang itsura niya kanina habang magkayakap kami sa sofa ng apartment niya. Mainit pa ang halik niya sa labi ko nang tumawag si Vincent. Isang tawag lang at biglang nagbago ang lahat.Pagpasok ko sa sala, nadatnan ko na sina Vincent, Richard, at Derick na seryosong nakaupo. Nandoon din si Leda, mukhang balisa ngunit determinado.— Pasensya na kung nasira ko ang gabi mo, Matteo. — bungad agad ni Vincent habang kinakamayan ako. — Pero hindi na puwedeng hintayin pa ito.

“Matteo”Pakiramdam ko’y unti-unting gumuho ang buong mundong matagal kong pinaniniwalaan habang patuloy na nagsasalita si Aling Margarita.Akala ko kanina, tapos na ang mga rebelasyong kaya niyang ibigay. Akala ko wala nang mas lalala pa sa posibilidad na maaaring hindi aksidente ang pagkamatay ng mga magulang ko.Nagkamali ako.Dahil bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang isa na namang kutsilyong tumatama sa akin.— Naalala mo ba iyong mga private investigators na hinire mo noon para hanapin ang babaeng iyon? — tanong niya habang nakatingin sa akin.Agad akong tumango.

Paglabas namin ng boutique, sinalubong kami ng mga lalaki at dinala kami sa isang restaurant na nasa ikatlong palapag ng mall. Maganda ang lugar—maaliwalas, may soft lighting, at may tanaw sa buong shopping area. Parang pang-date talaga ang ambiance, kaya kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam namin.Umupo kami sa mahabang mesa. Nasa magkabilang gilid ang mga lalaki at kami naman ay katapat nila. May sandaling katahimikan bago nagsimulang kumain at magkwentuhan.— Grabe, girls, hindi ko alam kung paano ko kayo pasasalamatan! — sabi ni Samantha habang nakangiti. — Sa dami ng binili ninyo, na-hit ko ang monthly sales target ko!— Huwag mo kaming pasalamatan, Sam, — sagot ni Margarita habang nakangiti. — Ang ganda ng mga napili mo, kaya kami ang dapat magpasalamat.