All Chapters of ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น: Chapter 51 - Chapter 60

64 Chapters

บทที่ 51 แผนสำเร็จ

“ใช่ ๆ เปิดดูเลย ฉันเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าข้างในมันคืออะไร ทำไมถึงคิดว่าพวกเราชดใช้ไม่ไหว”ชุ่ยเหลียนไม่กล้าเปิดห่อผ้านั้นต่อหน้าทุกคน หล่อนจึงอ้างว่ารถไฟใกล้จะออกแล้ว จึงรีบเบียดขึ้นไปบนรถไฟก่อน“ช่างเถอะ พวกเธอยังเด็ก ฉันสงสาร ฉันจะไม่เอาเรื่องพวกเธอก็แล้วกัน”พนักงานตรวจตั๋วส่ายหัวอย่างหมดหนทาง แต่ละวันมีเหตุการณ์มากมายเกิดขึ้น ผู้โดยสารก็เยอะ และพวกไร้จิตสำนึกแบบนี้เขาเจอมานับไม่ถ้วนแล้ว“พวกเธอสองคนรีบขึ้นไปหาที่นั่งได้แล้ว” หลังจากขึ้นรถไฟมาแล้ว เจียงสวี่ก็เดินตามชุ่ยเหลียนตลอดทางเธอรู้ว่า…สถานีต่อไปชิงชวนจะเจอกับผู้หญิงคนนี้ ถ้าบังเอิญอยู่ขบวนรถไฟเดียวกันได้กลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ เธอจะต้องหาทางผลักผู้หญิงคนนี้ไปอยู่ตู้อื่นให้ได้อยากอยากจะหยุดชุ่ยเหลียนไม่ให้หล่อนก่อเรื่อง เธอจะต้องหาวิธีเปิดห่อผ้านั้นต่อหน้าทุกคนให้ได้ แต่ว่า…ถ้าทำอย่างนั้น เจ้าหน้าที่บนรถไฟก็จะจับตัวชุ่ยเหลียนไปที่สถานีตำรวจ แบบนั้น…ก็ไม่ต่างแหวกหญ้าให้งูตื่น พวกเขาก็จะระวังตัวมากขึ้น พอถึงสถานีต่อไป มาตรการรักษาความปลอดภัยก็จะเข้มงวดขึ้น ซิงเหล่าซานก็จะระวังตัวมากขึ้น และเธอเองก็กลัวว่าจะทำให้แผนของชิงชว
Read more

บทที่ 52 ทุกอย่างราบรื่นดี

“ดูจากที่เธอหาทางส่งชุ่ยเหลียนไปที่ตู้ 11 แปลว่าเธอรู้สถานการณ์ดี อย่าห่วงเลย”ทั้งคู่ใช้จังหวะไปรินเอาน้ำร้อนคุยกันสองสามคำ ก่อนจะกลับมานั่งที่ ตลอดการเดินทาง เจียงสวี่ไม่ชายตามองสองคนนั้นแม้แต่นิด มีแต่เฟยเฟยที่คอยแอบชำเลืองเป็นพัก ๆ ขึ้นรถไฟตอนบ่ายสอง ผ่านไป 6 ชั่วโมง รถไฟก็จอดที่สถานีซือสุ่ย ผู้โดยสารขึ้นลงแน่นขนัดรถไฟยุคนี้ยังเป็นเบาะนั่งหันเข้าหากัน ตรงกลางระหว่างที่นั่งมีโต๊ะเล็ก ๆ หนึ่งตัว ผู้โดยสารที่นั่งข้าง ๆ เจียงสวี่เพิ่งเดินลงจากรถไฟไป พอรถไฟใกล้ออก ก็มีชายหนุ่มสองคนเดินขึ้นมายืนข้าง ๆ เฟยเฟยที่กำลังเอนศีรษะงีบบนไหล่เจียงสวี่ ค่อย ๆ ลืมตาแล้วเงยหน้าขึ้นมอง ถึงเห็นชัดว่าผู้ชายสองคนที่นั่งตรงข้ามเป็นใคร เธอตกใจมากรีบสะกิดเจียงสวี่ให้ลืมตาตื่น“เสี่ยวสวี่ ตื่นเร็ว นั่นมัน…พี่ชิงชวนไม่ใช่เหรอ ?” ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าคือชิงชวนคู่หมั้นของเจียงสวี่ไม่ใช่เหรอ ?ทำไมถึงขึ้นรถไฟที่สถานีซือสุ่ยกัน เขารูปร่างสูงโปร่ง ขายาว แต่…ก็ยังดูผอมอยู่ ทำไมไปโกนผมจนสั้นเกรียนแบบนั้นเล่า สายตาที่มองเย็นเฉียบน่ากลัว บุคลิกอย่างกับหัวหน้ากลุ่มโจร ดูแปลกตาไม่กล้าเข้าใกล้ ทำไมเจียงสวี่ถึงไม่สั่
Read more

บทที่ 53 กระตุ้นความโลภ

“สหายทั้งสองลำบากแล้ว ไปกันเถอะ ทางโรงงานเตรียมที่พักไว้ให้แล้ว”ซิงเหล่าซานเห็นกับตาว่าสองสาวขายซาลาเปามีคนของกลุ่มอุตสาหกรรมหนักหนานฟางมารับไป ก็ไม่ได้สงสัยอะไรอีกซิงเหล่าซานกับชิงชวนแบกถุงผ้าทหารเก่า ๆ คนละใบ เดินไปทางตะวันตกของสถานี“ชิงชวน ถ้าครั้งนี้สำเร็จ แล้วขุดเอาของดีของบ้านนายออกมาส่งให้พวกเรา ส่วนแบ่งของนายใช้ทั้งชาตินี้ก็ไม่หมดหรอก ถึงตอนนั้น นายอยากจะแต่งเมียสวย ๆ กี่คนก็ได้”“ต้องดูก่อนว่าทางพี่เสนอราคามาดีหรือเปล่า หลอกฉันไม่ได้หรอกนะ รีบพาฉันไปเจอลูกพี่ของพี่เถอะ”ซุ่ยเหลียนพอลงจากรถไฟก็ถูกทีมปฏิบัติการลับเชิญตัวไปที่สถานีตำรวจ หลังจากสอบปากคำอยู่หลายชั่วโมง ตำรวจหญิงในทีมก็ปลอมตัวเป็นซุ่ยเหลียน เดินไปยังจุดนัดพบกับซื่อหรงตามคำให้การของชุ่ยเหลียนซื่อหรงได้รับโทรศัพท์จากซุ่ยเหลียนว่าของทั้งหมดขายไปแล้ว ฝั่งนั้นยังถามอีกว่า มีของส่งมาเพิ่มอีกไหม ? ไม่ว่าจะเป็นทองคำแท่งหรือภาพวาดโบราณก็ได้ เอามาเท่าไรก็รับหมด ซื่อหรงได้ยินอย่างนั้นก็ดีใจมากหุบยิ้มไม่อยู่ แต่…ของพวกนี้ใช่ว่าจะหามาได้ง่าย ๆ เขาจึงไปหาตงเหอที่บ้านทั้งคู่ตกลงกันว่า ถ้าตงเหอหาของดีมาได้ พอขายได้จะแบ่งกำไรก
Read more

บทที่ 54 ถิงอวี่ถูกจับ

“ตอนนี้…หนูไม่ใช่หลานสาวตระกูลกู้แล้ว ต่อให้ย่ามีเงิน ย่าก็ไม่ให้ ตอนนี้…ยิ่งไม่ต้องพูดถึง”ความรู้สึกของถิงอวี่พังทลาย ย่าใจดำเหลือเกิน รับสะใภ้ยังมีสินสอดให้ แต่…พอถึงคราวยกหลานสาวให้บ้านอื่นกลับมาบ่นว่าจนไม่มีอันจะกิน“พี่ชายหนูอยู่ไหน ? หนูอยากเจอพี่เขา ?” อย่างไรเสีย เธอกับชิงชวนก็โตมาด้วยกัน เขาไม่ปล่อยใ้ห้เธอเสียเปรียบแน่“ย่าเอาพี่ชายหนูไปซ่อนไว้ที่ไหน ? หนูรู้นะ เพราะหนูกลับมาอยู่ที่นี่ใช่มั้ย ? ย่าเลยไม่พอใจ เลยไล่พี่ชายไปอยู่ที่อื่นใช่มั้ย ?!!”“ใช่ ย่าตั้งใจให้เสี่ยวชวนไปจากที่นี่เองแหละ อย่าคิดว่าย่าไม่รู้นะว่าหนูคิดอะไรอยู่ เสี่ยวชวนกำลังจะแต่งงาน หนูคิดว่าย่าจะยอมให้หนูอยู่ก่อกวนผัวเมียเขาหรือ ? ถ้าไม่อยากแต่ง ก็ไปหางานเอง แล้วย้ายไปอยู่หอพักซะ!!”พูดจบ…ซิ่วหลานก็หมุนตัวเดินออกจากครัวไป ถิงอวี่โกรธจนตัวสั่น กลับมาที่บ้านครั้งนี้ เธอจะไม่ยอมกลับไปมือเปล่าแน่คืนนั้น…ตอนที่ซิ่วหลานกับถิงเซียงหลับสนิท ถิงอวี่ลอบค้นหาของทั่วบ้าน ก่อนจะเจอแปลงดินหลังสวนที่เหมือนถูกขุดไว้ เธอลองขุดขึ้นมาก็ได้กล่องไม้เล็ก ๆ มาหนึ่งใบข้างในมีของไม่มาก ไข่มุก 4 เม็ดขนาดเท่าไข่นกพิราบ ไม่รู้ขายไ
Read more

บทที่ 55 ตัวร้ายถูกจับอีกคน

“เสี่ยวสวี่ กลับมาแล้วหรือ ?” ซิ่วหลานวางผ้าในมือบนโต๊ะ ก่อนจะเดินออกมาหาเจียงสวี่พอเจียงสวี่เดินผ่านประตูรั้วบ้านเข้ามา ก็เห็นว่ากำแพงที่กั้นระหว่างสองบ้านได้ถูกรื้อออกไปแล้ว อีกคนเดินไม่กี่ก้าวก็มาถึงอีกบ้านแล้ว“ย่า เดินทางครั้งนี้หนูบังเอิญเจอพี่ชิงชวนด้วยนะคะ พี่เขายังมีงานต้องทำ จะกลับช้าหน่อยค่ะ”เจียงสวี่วางของในมือลง แล้วรีบรายงานย่าเหมียว เพราะกลัวว่าท่านจะเป็นห่วง“ไม่เป็นไร กลับมาทันก่อนวันแต่งก็พอ” ซิ่วหลานดูใจเย็นกว่าเจียงสวี่เสียอีก ก่อนจะพูดต่อว่า“ถิงอวี่เกิดความโลภ ขโมยไข่มุกทอง 4 เม็ดในบ้านหนีไปแล้ว เฮ้อ ~ ย่าคิดว่า ถิงอวี่คงไม่กลับมาแล้วละ”“…” ย่าเล่นแรง ตัดหางปล่อยวัดถิงอวี่เรียบร้อย ไม่แปลกที่กำแพงกลางบ้านถูกทุบทิ้งหน้าหนาวแบบนี้ ยาจีนเก็บไว้นานก็ไม่เสีย ก่อนออกเดินทางคราวก่อน เจียงสวี่ต้มยาเผื่อไว้ 7 วัน คิดว่าทางพ่อเลี้ยงคงกินหมดแล้ว เจียงสวี่เก็บของ อาบน้ำอุ่นเสร็จ ก่อนจะมานั่งทานข้าวที่ย่าเหมียวเตรียมไว้ให้ แล้วคัดเลือกตัวยาบางอย่างใส่หม้อดินตั้งต้มชั่วโมงกว่า เจียงสวี่กรอกยาใส่กระบอกน้ำเก็บความร้อน แล้วหิ้วไปที่บ้านชุย“พ่อดื่มยาทุกวันมั้ยคะ ?” เจียงสวี่
Read more

บทที่ 56 ได้แต่งงานกันสักที

“ว่าไงนะ ?! จะให้เสี่ยวสวี่ออกเรือนจากบ้านชุยหรือ ?! ฝันไปเถอะ!”วันนี้ปู่เจียงอารมณ์ดี ไม่ขึ้นเสียงใส่ผิงโจวเหมือนคราวก่อนแล้ว“เสี่ยวสวี่คือหลานสาวฉัน แซ่เจียง ก็ต้องออกเรือนจากบ้านเจียงสิ”“ลุงเจียงครับ หลายเดือนก่อนหลินหว่านเพิ่งออกเรือนจากบ้านสกุลเจียงนะครับ ให้เสี่ยวสวี่ออกเรือนจากบ้านผมเถอะนะ” ผิงโจวเองก็อยากส่งลูกสาวขึ้นรถเจ้าบ่าวด้วยตัวเอง“ป้าสวี่เองกลับมาที่บ้านเจียงแล้วไม่ใช่เหรอครับ ? เพราะเรื่องของหงอู่ ป้าสวี่ยังแค้นเสี่ยวสวี่อยู่นะครับลุง ถ้าวันนั้นเกิดป้าสวี่ก่อเรื่อง ลุงไม่กลัวเสี่ยวสวี่เสียใจเหรอครับ ?”อีกฝ่ายพูดก็มีเหตุผล เรื่องของหงอู่กลายเป็นแผลใหญ่ในใจของหลินจือไปแล้ว ทำให้หลินจือล้มป่วยติดเตียงเดินไม่ได้ กุ้ยเซียงเองก็ฉวยโอกาสนี้ย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านใหญ่ อ้างว่ามาดูแลแม่สามีที่ป่วยหนัก ถ้าให้หลานสาวสุดที่รักออกเรือนจากบ้านสกุลเจียงก็ยิ่งไม่สบายใจ“เฮ้อ ~ ยุ่งยากจริง ๆ เลย ฉันเลี้ยงหลานสาวคนนี้มา กว่าสิบปี สุดท้าย…กลับไปเฉิดฉายออกเรือนจากบ้านชุยเสียได้”สุดท้าย…ก็จัดการเรื่องงานแต่งของทั้งสองได้ ปีใหม่ปีนี้ บางบ้านชื่นมื่น บางบ้านขมขื่น คดีของซื่อหรงไม่ได้มีแค่
Read more

บทที่ 57 วางแผนอนาคต

วันนี้…เฟยเฟยมาร่วมงานแต่งของเจียงสวี่ด้วย พอเดินผ่านประตูรั้วบ้านเข้ามา ฉินลี่ก็เอ่ยทักเฟยเฟย ทำเอาเธอถึงกับทำตัวไม่ถูก พูดไม่กี่คำก็เดินหนีออกมาแล้ว“ฉันไม่ได้สนิทกับเขา เธออยากรู้ก็ออกไปถามเองสิ” เฟยเฟยก้มหน้างุดพลางเอ่ยว่า“ฉันไม่กล้าไปถามเขาตรง ๆ หรอก”เจียงสวี่ออกไปชนแก้วกับทุกคน แก้วของเธอถูกสลับเป็นเหล้าข้าวหวาน ๆ ชิงชวนถูกบังคับให้ดื่มไปไม่น้อย เห็นอย่างนั้นเธอก็รีบเข้าไปห้าม“อย่าบังคับให้พี่เขาดื่มอีกเลย”“อ้าว ~ เข้าข้างกันซะแล้ว” หลายคนแซวขำ ๆ เจี้ยนเซิงในฐานะผู้อาวุโส ออกหน้าดื่มเหล้าแทนชิงชวนไปไม่น้อย ชิงชวนโน้มหน้ากระซิบข้างหูภรรยาสุดที่รักเบา ๆ“ไม่เป็นไร วันนี้วันดี”……….งานเลี้ยงจบลง บรรดาป้า ๆ น้า ๆ ที่ช่วยงานที่ครัวก็ได้อยู่ช่วยเก็บกวาดต่อ เจียงสวี่เอ่ยขอบคุณทีละคน นอกจากของตอบแทนตามพิธีแล้ว เธอยังแบ่งไข่เป็ดป่าให้ป้า ๆ น้า ๆ คนละ 20 ฟองด้วยพอบรรยากาศกลับมาสงบอีกครั้ง ก็เลยสี่ทุ่มแล้ว เจียงสวี่กับย่าเหมียวกำลังเก็บวัตถุดิบกับกับข้าวที่เหลือในครัว วันนี้…ย่าเหมียวแลดูมีความสุขมาก“เสี่ยวสวี่ ไม่ต้องทำแล้ว กลับไปพักเถอะ”“ย่า หนูไม่เหนื่อยหรอก ย่าพาถิงเซียงเข้าไปน
Read more

บทที่ 58 ทำมาค้าขาย

คณะผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ยกอุปกรณ์มาตรวจครบชุด เจาะเลือด ตรวจสารพัดให้ผิงโจว แต่…ก็หาเหตุผลไม่ได้ สุดท้าย…ได้แต่สรุปว่า นี่คือปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ หรืออาจเป็นเพราะเจตจำนงที่แข็งแกร่งของผิงโจวที่ทำให้เขากลับมาเดินได้ฉินเฉียนพลิกดูสมุนไพรจีนชุดที่เจียงสวี่ต้มให้ผิงโจวดื่มทุกวัน มีแต่ตำรับธรรมดาบ้าน ๆ ทั้งนั้น ทำไม…ถึงได้ผลเหลือเชื่ออย่างนี้ ? อัศจรรย์จริง ๆ“เสี่ยวสวี่ หนูต้มยาให้พ่อมีแค่นี้จริง ๆ เหรอ ? ไม่ได้ใส่อย่างอื่นเพิ่มใช่มั้ย ? ลองคิดดูอีกทีสิ”ฉินเฉียนคิดเท่าไรก็ไม่ออก ถ้าไม่ใช่เพราะยาแล้วจะเพราะอะไรล่ะ ?“มีเท่านี้แหละค่ะ หนูใช้น้ำบ่อหลังบ้านต้มด้วยนะคะ น้าฉินคะ หรือว่า…บ่อน้ำบ้านหนูจะเป็นบ่อน้ำวิเศษจริง ๆ คะ ?” เด็กคนนี้จินตนาการเก่งเหลือเกิน ฉินเฉียนวางสมุนไพรแห้งลง แล้วกำชับว่า“อย่าพูดจาแบบนั้นอีก น้ำบ่อก็คือน้ำใต้ดิน แถวนั้น…ชาวบ้านใช้น้ำบ่อเหมือนกันทั้งนั้น ห้ามไปปล่อยข่าวลือผิด ๆ เข้าใจมั้ย ?”“น้าฉินวางใจเถอะค่ะ หนูไม่พูดพร่ำกับคนนอกหรอก” เจียงสวี่คลี่ยิ้ม ทำหน้าทำตาใสซื่อ“ไม่ใช่เพราะน้ำบ่อจริง ๆ เหรอคะ ? งั้น…หนูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ?”ผิงโจวกลัวว่าหลินหว่านจ
Read more

บทที่ 59 เกิดเรื่องจนได้

ที่แท้…ตะกร้าไข่ไก่ไข่เป็ดป่าที่ตั้งอยู่หน้าร้านคือของแถมเหรอ ? ลูกค้าที่เคยซื้อไปต้มซุปกินก่อนตรุษจีนยังจำได้ว่าหอมอร่อยแค่ไหน คิดเงินแล้วก็แพงกว่าสหกรณ์ไม่กี่เฟิน แถมยังได้ไข่กลับไปกินอีกด้วย“เอาตัวนึง” ชายร่างใหญ่ควัก 6 หยวนซื้อ“เลือกตัวใหญ่ให้หน่อยนะ ลูกฉันที่บ้านรอซดซุปไก่ป่าใส่เห็ดอยู่”“ได้ ๆ” ต้าเซิงหยิบตัวใหญ่สุดให้ พร้อมราว่า“รีบหน่อยนะ วันนี้…ทุกตัวไม่ต่ำกว่า 8 จิน พี่คนนี้เพิ่งได้ไปตัวนึง หนักตั้ง 10 จิน ถ้าช้าเหลือแต่ตัวเล็กเนื้อน้อยนะ”ฟังดูมีเหตุผล สองผัวเมียที่ทำงานรวมกันได้เดือนละ 60-70 หยวน ซื้อเนื้อกินเดือนละครั้งสองครั้งก็ไม่เสียดาย ผู้คนเลยแห่มาเลือกซื้อกัน เพราะกลัวไม่ทัน เจียงสวี่ยืนอยู่ข้าง ๆ จัดไข่แจกผู้ซื้อ ไก่ป่าเป็ดป่า 60 ตัว ขายหมดภายในครึ่งวัน ได้เงินมา 360 หยวน มีชาวบ้านหลายคนที่มาซื้อไม่ทันก็แอบเสียดาย“ไม่รู้ว่าพวกเขาไปได้ไก่พวกนี้มาจากไหน ? แต่ละตัวมีแต่ตัวอ้วนท้วนสมบูรณ์ทั้งนั้นเลย”“ก็คงหาตามหุบเขานั่นแหละ เสี่ยวสวี่รู้ทาง แต่…พวกเราไม่รู้ ฉันได้ยินมาว่า พวกเขาหาที่ลับเจอ พวกเขาเริ่มเลี้ยงไก่เป็ดพวกนี้ตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว ก่อนปีใหม่ฉันซื้อมาตัวนึ
Read more

บทที่ 60 เลวสุด ๆ

“เสี่ยวสวี่ ขอบคุณมากนะ” เจียงสวี่หยิบผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาให้ผู้เป็นอา แล้วพูดว่า“อารองคือคนในครอบครัวเจียงค่ะ มีอะไรก็ต้องช่วยกันสิคะ”กั๋วจู้ได้แต่นิ่งขมขื่น ใช่สิ…ครอบครัวเดียวกัน แต่…ตัวเขา ลูกชายคนโต กลับเป็นคนพาผู้หญิงที่ทำให้น้องชายเกือบต้องติดคุกเข้ามาเองต้าโหย่วหยิบสมุดบัญชีเงินฝากในหีบออกมา แล้วเดินออกมาข้างนอก“มีเงินอยู่ในนี้ 1800 หยวน” พอเปิดสมุดบัญชีดู ตัวเลขเผยชัด เงินในบัญชีเหลือแค่ 6 เหมา 8 เฟิน เงินที่เก็บมาทั้งชีวิตถูกถอนออกไปจนหมดเมื่อสองสัปดาห์ก่อน สมุดร่วงลงพื้น ต้าโหย่วกุมอกโงนเงน เจียงสวี่รีบพุ่งเข้าไปประคอง“คุณปู่ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ มีเรื่องอะไรเราคุยกันได้ ถ้าปู่ล้มลงตอนนี้ บ้านเจียงเราพังแน่ ๆ”คำพูดของหลานสาวช่วยพยุงจิตใจให้ต้าโหย่วตั้งหลักได้ ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น“ใคร?!! ใครเป็นคนทำ ?!! แม้แต่เงินงานศพของฉันยังกล้าล้วง!! ยังมีความเป็นคนอยู่มั้ย ?!!”กั๋วจู้กับเหล่าซานรีบเก็บสมุดบัญชีขึ้นมาดู แล้วคุกเข่าลงทันที“พ่อ ~ ตั้งแต่เด็กพ่อสอนเราว่าอย่าขโมย พวกผมไม่กล้าแตะสมุดเงินฝากนี้หรอกนะครับ พวกผมไม่รู้รหัสด้วยซ้ำ”กั๋วจู้มือสั่นระริก ในบ้านมีหัวขโมยจะเป็นใคร
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status