Todos os capítulos de Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร): Capítulo 61 - Capítulo 68

“มาเถอะ ที่นี่แหละคือห้องพิจารณาคดี ในภาคของการตัดสินโทษ”คุณสายสืบ 004 ทำการเปิดประตูนำพวกเขาเข้าไป เหลือเวลาอีกเพียง 10 นาทีการตัดสินพิพากษาจากเหล่าคณะสภาแวมไพร์ผู้ทรงเกียรติกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วในไม่ช้า นิรันดร์ซึ่งเป็นผู้ต้องหาตัวฉกาจถูกนำตัวมานั่งลงที่เก้าอี้กลางห้อง พร้อมด้วยการถูกควบคุมจากเจ้าหน้าที่สองคนของสภา เธออยู่ในชุดนักโทษสีขาว ใบหน้าสวมแว่นที่เคยสวยสดงดงามบัดนี้เต็มไปด้วยความเย็นชาและเป็นทุกข์ แววตาแห่งความโกรธเคืองนั้น เพียงแค่คีย์ได้สบมองเพียงครั้งเดียวก็ยังคงเห็นห้วงอารมณ์สีแดงที่เต็มไปด้วยความโกรธ เกลียดชังที่มีต่อเธอและเหล่าผู้ร่วมมือทั้งหลาย ซึ่งมันยังคงไม่มีทางจะเปลี่ยนแปลงไปในจุดที่ดีขึ้นได้เลย“พวกเรานั่งดูจากตรงนี้ก็แล้วกัน เห็นชัดดี”เทมเมอร์เอ่ยพลางทิ้งตัวลงนั่งในจุดที่เลือกสรรไว้คล้ายกับผู้ชมที่เดินมานั่งรอภาพยนตร์เรื่องที่อยากดูฉายในโรงอย่างไรอย่างนั้น ทำให้คนอื่นๆ ต้องทยอยกันนั่งตาม คีย์มองเห็นนิวาจากที่นั่งของตนซึ่งอยู่สูงกว่ามาหลายขั้น เธอและครอบครัวซึ่งประกอบไปด้วยคุณพ่อ คุณแม่ รวมถึงครอบครัวของอดีตคู่หมั้นเธออย่างกอร์นก็มาด้วย แม้ว่าตอนนี้ทั้งสองฝ่าย

“นิวา...ลูกรู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา จะเปลี่ยนตัวเองเป็นมนุษย์งั้นเหรอ นี่มันบ้าบอสิ้นดี!” น้ำเสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้นมาท่ามกลางวงสนทนาที่น่าอึดอัดและอึมครึม ท้ายที่สุดหลังจากการพบปะพูดคุยกับคุณพ่อเพื่อให้เขาได้เข้าใจเรื่องราว แน่นอนว่านี่คงเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินใจสำหรับหัวหน้าครอบครัวอย่างเขา แต่เพราะตัวเองเคยให้สัญญากับลูกสาวไว้อย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ ซ้ำนิวายังไม่เคยร้องขออะไรจริงจังจากตนเองมานานมากแล้ว หากนี่จะเป็นหนทางเดียวที่ทำให้เธอมีความสุขได้จริงๆ อย่างไรก็หนีไม่พ้นที่จะต้องให้เธอได้ทำตามความปรารถนานั้น “ลูกได้ปรึกษาเรื่องนี้กับคุณพ่อแล้วค่ะ ท่านเห็นด้วย เพราะนี่คงเป็นทางออกที่ดีสำหรับปัญหานี้” “แม่จะมั่นใจได้ยังไงกันว่าการที่ลูกคิดจะทำอะไรแบบนี้ ลูกจะมีเปอร์เซ็นต์ในการรอดชีวิตได้จริงๆ น่ะ ไม่เข้าใจหัวอกแม่บ้างเลยรึยังไงนะนิวา” “แล้วคุณแม่จะให้ลูกคนนี้ทนทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิตโดยที่ไม่มีทางรักษาให้หายขาดงั้นเหรอคะ” “...ลูกไม่อยากใช้ประโยชน์จากใครในการทำให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ไปวันๆ เท่านั้นหรอกนะ รู้ไหมคะว่ามันเหนื่อยแค่ไหน การที่เราต้องฝากฝังชีวิตไว้กับคนอื่น” เพราะ

“วิธีการเป็นทำให้ตัวเองกลายเป็นมนุษย์มันมีความเสี่ยงอยู่ไม่ใช่น้อยเลยนะ หนูแน่ใจแล้วใช่ไหมนิวา”ร่างสูงของบุรุษหนุ่มท่าทางภูมิฐาน สวมแว่นและแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาค่อยๆ ทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตรงหน้าเด็กสาวทั้งสอง ซึ่งดูจะตั้งอกตั้งใจฟังที่เขาอธิบายด้วยวิธีการเขียนข้อความบนกระดานเป็นอย่างดี ประหนึ่งคุณครูกำลังพร่ำสอนความรู้ให้แก่นักเรียนก็ไม่ปาน“หนูเชื่อว่าตัวเองตัดสินใจมาเป็นอย่างดีแล้วค่ะ อีกอย่างเราทั้งคู่ก็พูดคุยเรื่องนี้กันเรียบร้อยแล้ว”นิวาหันไปประสานสายตามองที่คีย์ซึ่งก็พยักหน้าเป็นเชิงว่าเห็นด้วยและรู้กัน จนท่าทางจะทำให้ฝ่ายผู้ใหญ่ที่ฟังอยู่อย่างคณธีร์ หรือคุณพ่อของคีย์ นั้นแสดงความแปลกใจอยู่ไม่น้อย คงเพราะไม่คาดคิดว่าลูกสาวของเขาจะยินยอมเออออไปกับแฟนสาวของตัวเองสำหรับความคิดในเรื่องอย่างนี้“คีย์ ลูกโอเคจริงๆ เหรอ สถานการณ์นี้มันเกี่ยวพันถึงชีวิตของนิวามากเลยนะ ถึงมันจะเป็นวิธีที่มีความเป็นไปได้ แต่ความเสี่ยงมันก็ไม่น้อยเลยนะ หากได้ทดลองทำเราจะหันกลับไปไม่ได้อีกแล้ว…”“ตอนแรกและตอนนี้แน่นอนค่ะว่าความกลัวของหนูมันไม่ได้หายไป แต่ว่า มันคงไม่โอเคสำหรับพี่นิวเหมือนกัน ถ้

“นั่นคือคำขอก่อนที่เธอจะหลับไปเหรอ…” “อืม เพื่อความสบายใจและไม่อยากมีอะไรติดค้างต่อกันอีก ฉันเลยมาที่นี่ไง” คีย์เอ่ยเสียงเรียบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย นัยต์ตาสองีคู่นั้นไม่มีแววของความสดใสร่าเริงอย่างที่มักจะแสดงออกมาเสมอ เพราะในเวลานี้ ใครบางคนที่เธอกำลังคิดถึงมากที่สุดได้ขโมยมันไปแล้ว ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความสุขและความมีชีวิตชีวาของเธอ มิเกลซึ่งนั่งสนทนาอยู่กับคีย์นั้นพอจะจับสังเกตเจ้าตัวได้ดี ว่าสภาพจิตใจของอีกฝ่ายนั้นย่ำแย่มากพอดู แค่เพราะเธอพึ่งได้รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็ทำให้เข้าใจได้ว่าสาเหตุที่ทำให้คีย์ต้องเป็นแบบนี้มันเกิดจากอะไร แว่บแรกเธอรู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อยที่ได้เจอคีย์ แต่เมื่อรู้ว่าเจ้าตัวไม่ได้หาเธอเพราะอยากมาด้วยตัวเอง ทำให้ได้แต่ระงับอารมณ์ความรู้สึกภายในเอาไว้ “ฉันเคยคิดมาตลอดว่าเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นที่ทำให้พี่ชายฉันตกอยู่ในสภาพนี้…แต่ก็นะ ที่ผ่านมาอาจเป็นฉันที่เอาแต่มองอะไรด้านเดียวทั้งที่ไม่เคยรู้เบื้องลึกของมันอย่างแท้จริง” “พี่นิวก็ทุกข์ใจมาตลอด เพราะการที่พี่ชายเธอมาพัวพันมันเกือบทำให้เขาต้องตาย ดังนั้นก่อนหน้านี้เราเลยตกลงกันว่า ถ้ามีวิธีที่ทำ