All Chapters of Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร): Chapter 1 - Chapter 10

68 Chapters

1.คนตัวหอม

‘เจออารมณ์สีชมพูหวานแหววตั้งแต่เช้าเลยแฮะ’ดวงตาของเด็กสาวเมียงมองภาพของคู่รักตรงหน้าที่กำลังพูดคุยจู๋จี๊ดี๊ด๊าประหนึ่งอยู่ในโลกสีชมพูกันสองคนจนเรียกได้ว่าออกหน้าออกตาท่ามกลางสายตาของผู้คนที่แออัดกันอยู่บนรถไฟฟ้าที่เคลื่อนขบวนด้วยความเร็วสูง คีตกาล หรือเรียกสั้นๆ ว่า คีย์ ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เมื่อเด็กมัธยมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมองหน้ามายังเธอซึ่งกำลังยืนอยู่มุมนึงของเสาแล้วหันไปซุบซิบกันกับเพื่อนข้างตัว ด้วยคงจะเห็นใบหน้าเรียวเล็ก ผมสั้นประบ่าสีดำ ที่มีดวงตาแปลกประหลาดสองสีของเธอนั่นแหละ ทั้งดวงตาสีฟ้าใสที่อยู่ข้างซ้ายประกบคู่กับดวงตาสีน้ำตาลที่อยู่ด้านขวา ใครเห็นก็คงอดแปลกใจไม่ได้ที่คนแถบเอเชียจะมีดวงตาสีนี้กัน แต่ที่แย่กว่านั้นก็คือ‘เฉดสีเหลืองและสีแดง อ้อ ตอนนี้กระโดดไปที่สีม่วง’นั่นคือสีที่บ่งบอกถึงอารมณ์ของเด็กผู้อยากรู้อยากเห็นทั้งสองนั่น มีทั้งความกระตือรือร้น อันตรายและแปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้น รู้สึกได้ถึงความลึบลับน่าค้นหา เป็นเสมือนความนัยที่สื่อผ่านอารมณ์เหล่านั้นประกอบกับสีหน้าที่แสดงออกมา และคีย์มองเห็นมันชัดแจ๋ว อาจจะฟังดูประหลาดที่มนุษย์ธรรมดาแบบเธอ ดันมีความสามารถพิเ
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more

1.1 คนตัวหอม

แม้จะมองให้นานขึ้นกว่าเดิมผลลัพธ์ก็ไม่ต่างจากตอนแรก ใช่แล้ว...นี่คือความมหัศจรรย์ครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต ที่คีย์รู้สึกได้ว่า ความสามารถพิเศษของเธอกลายเป็นอัมพาตทันทีเมื่ออยู่ตรงหน้าผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้ โดยที่ไม่รู้สาเหตุ“ก่อนที่จะสงสัยกัน ขอบคุณสักคำไม่มีให้หน่อยเหรอคะ ที่เมื่อกี๊คุณทำน่ะมันอันตรายถึงตายเอาได้เลยนะ”“ฉันทนดูเจ้าเหมียวน้อยน่ารักแบบนี้ตายไปไม่ได้หรอกค่ะ แล้วก็ ถ้าจะตายฉันก็คงไม่เหงานัก ที่แน่ๆ ก็มีคุณแล้วหนึ่งคนที่จะมาร่วมก๊วนด้วย คนเดียวหัวหาย สามคนร่วมกันตายไงคะ เป็นยังไงล่ะ ฟังดูดีไหม?”‘บ้าแล้ว ใครที่ไหนเขาคิดกันอย่างนั้น อีกอย่างนะ มันต้องคนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตายต่างหาก! แถมหนึ่งในก๊วนนี้มันคือแมวเฟ้ย’คีย์รู้สึกปวดหัวตุ้บกับผู้หญิงคนนี้เหลือเกิน เธอเริ่มยิ้มร่าที่เห็นอีกฝ่ายไม่รู้จะสรรหาอะไรมาต่อปากต่อคำ รอยยิ้มนั้นดูน่ารักดี แต่ความข้องใจที่คาดเดาอารมณ์ของเธอไม่ได้ยิ่งทำให้คีย์ไปต่อไม่ถูก และเพราะไม่อยากถูกซักถามมากไปกว่านี้ว่าเรื่องราวมันเลยเถิดมายังไง คีย์จึงรีบเอ่ยตัดบทสนทนาขึ้นซะเอง“เอาเป็นว่าต่อไป คุณต้องระมัดระวังตัวมากกว่านี้นะคะ การมีน้ำใจอยากเ
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more

2.คนคีพลุค

กิจกรรมสำหรับค่ายปฐมนิเทศแด่เหล่านักศึกษาเฟรชชี่ปี 1 คณะนิติศาสตร์นั้นถือเป็นการเปิดโลกสำหรับสังคมของมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะระบบการศึกษา วิชาต่างๆ ในช่วงเช้ามีการอธิบายและสาธยายถึงความเป็นมา ชีวประวัติ เคล็ดลับที่อาจจะเป็นประโยชน์ต่อนักศึกษาหน้าใหม่ในที่นี้ รวมถึงกล่าวให้กำลังใจและแสดงความยินดีที่พวกเขาทุกคนเก่งกล้าสามารถ ใช้ความพยายามของตนเองจนประสบความสำเร็จ และมาในช่วงบ่ายกิจกรรมรับน้องที่รุ่นพี่ปี 2 และปี 3 ช่วยกันจัดทำเพื่อรุ่นน้องที่น่ารักก็เริ่มขึ้นอย่างจริงจังไม่แพ้กันมีทั้งการให้ทุกคนมารวมกลุ่ม แบ่งกลุ่ม เล่นเกม ทั้งร้องเล่นเต้นกันให้มันส์กระจาย สร้างเสียงหัวเราะด้วยการยิงมุขตลกต่างๆ อย่างไม่รู้จบ อัง เพื่อนสาวคนสนิทของคีย์ซึ่งแม้จะมาอยู่ที่นี่ ได้เจอเพื่อนใหม่ แต่เธอก็ยังจะขอตัวติดกับคีย์เหมือนเก่า เพราะรู้สึกไม่ค่อยอินและไม่สนุกกับการมาค่ายแบบนี้เท่าไหร่นัก เฉดสีอารมณ์ต่างๆ บนใบหน้าของอังที่คีย์สัมผัสได้นั้นมันก็ชัดเจนยิ่งกว่าอะไรดี ทั้งเฉดสีเทาและขาวปะปนกัน ซึ่งแสดงถึงความเซื่องซึม เบื่อหน่าย และคีย์เองก็ครุ่นคิดว่าตอนนี้ตัวเธอไม่ค่อยต่างกับอังนัก ทว่าระหว่างการทำกิจกรรมไปด
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more

2.2 คนคีพลุค

“ที่ฉันขอมาที่นี่กับพี่ เพราะแค่อยากจะบอกว่า คนในคณะที่ชื่อจีโน่ เขาจ้องพี่ด้วยสายตาที่ไม่ค่อยดีเลยค่ะ เหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง ดูแล้วค่อนข้างน่ากลัว พี่ควรจะระวังตัวนะคะ”“เป็นห่วงกันด้วยเหรอ น่ารักจังเลย”“แค่หวังดีค่ะ”“ปากแข็งจัง ห่วงก็พูดว่าห่วงสิคะ”“บนโลกนี้ไม่มีคนปากแข็งหรอกค่ะ”“ก็อยู่ตรงหน้าพี่นี่ไงคะหนึ่งคน นี่…”เจ้าตัวเหมือนจะกำลังอยากพูดอะไรสักอย่างต่อ แต่ทว่ากลับมีเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาจากทางเดิน ที่ซึ่งถ้าหากเลี้ยวเข้ามาก็จะพบทั้งคู่ ซึ่งบทสนทนานั้น มันเรียกความสนใจของผู้ฟังทั้งสองได้เป็นอย่างดี แต่นั่นคงไม่ใช่สำหรับหนึ่งในนี้ที่กลายเป็นหัวข้อสนทนายกใหญ่ในประโยคถัดมาด้วยเสียงที่ดังฟังชัด“เบื่อหน้าอีนิวาแม่งว่ะ ทำตัวเป็นคนดี แกล้งมาช่วยงานเป็นสตาฟค่ายนี่ อยากมาอ่อยพวกเด็กปี 1 ชัวร์ๆเลย”“สวยจริงแต่ก็เหี้ยจริงนะจ๊ะ เห็นให้ท่าเขาไปทั่วแต่ก็ไม่คบใครจริงจังสักคนเลยนี่หว่า”“คิดว่าเบ้าหน้าดีแล้วกูจะทำอะไรก็ได้แบบนี้เหรอวะ? คิก คิก ที่ยอมไปเป็นเพื่อนกับแม่งเพราะแค่อยากมีหน้ามีตาบ้างเฉยๆ แหละว่ะ บ้านมันรวยนี่ กูจะได้มีคนเปย์เวลาที่อยากได้อะไร”“แหม่ อิสาสส หลอกแดกได้ทีเอา
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more

3.บาริสต้า

‘ไอ้ท่าทางแบบนั้นมันช่างน่าหงุดหงิดซะจริง’นัยต์ตาสองสีของคีย์ปราดมองและจ้องไปยังร่างบางของคนที่ทำให้เธอหมดอาการของความเป็นคนคูลเมื่อตอนบ่าย นิวายังคงทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นตามเดิม และพาเธอกลับมาร่วมกิจกรรมหลังจากนั้น แล้วทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดคุยกันอีกเลย เพราะนิวาพยายามจะออกห่างเธออย่างที่เคยพูดเอาไว้จริงๆ ซึ่งนั่นคีย์มองว่าอีกฝ่ายคงจะกลัวตัวเองยับยั้งชั่งใจไม่ได้เสียมากกว่า เสมือนจีโน่คนนั้น ที่ตอนนี้ก็ยังมีบ้าง ที่เขาพยายามเข้ามาใกล้ หาเรื่องชวนคีย์ให้พูดคุยไปเรื่อยๆราวกับอยากจะสนิทให้ได้เฉดสีอารมณ์สีแดงของความกระหายจากจิตใต้สำนึกของหมอนี่ดูจะมีมากขึ้นที่เข้าใกล้คนมีกลิ่นพิเศษแบบเธอ นั่นทำให้อังที่สังเกตเห็นสีหน้าและความไม่ค่อยชอบใจของคีย์ จึงได้อาสาเข้ามาแทรกกลางทุกครั้งที่ทำได้ เพื่อเป็นไม้กันหมาที่ดีให้แก่เพื่อนของเธอ โดยที่ไม่รู้เลยว่าสายตาของ แวมไพร์ อย่างจีโน่นั้นได้มองเธอเป็นแค่แมลงวันน่ารำคาญ ที่เข้ามาจุ้นจ้านให้เขาอดทำความรู้จักกับเหยื่ออย่างคีย์“ดูเขาอยากจะสนิทกับแกจังเลยนะ แต่คงไม่ได้หรอก แกสนใจพี่นิวาก่อนแล้ว หมอนั่นคงหมดสิทธิ์”“แกก็เลิกชงฉันกับพี่เขาสักทีเถอะ เป็น
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more

3.1 บาริสต้า

ชายหนุ่มหนึ่งในรุ่นพี่สตาฟคนนั้น พาร่างบางของนิวาที่ดูไร้เรี่ยวแรง ให้เดินตามเขาไปจนถึงสวนข้างตึกกิจกรรมที่มีลานทรงกลมประดับประดาด้วยดอกไม้สวยงามล้อมรอบ และมุมนี้ดันเป็นจุดที่ค่อนข้างอับสายตาอยู่พอสมควร ในเวลานี้ไม่มีใครโผล่มาแถวนี้แน่ และยังเป็นส่วนพื้นที่ของคณะนิติศาสตร์ที่การันตีว่าไม่มีคนนอกหลงเข้ามาได้ คีย์ตามเข้ามาหลบมุมเสาและสังเกตการณ์เงียบๆดูก่อน เพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าทั้งคู่ออกมาที่นี่ตามลำพังทำไม และที่น่าสงสัยที่สุดก็คือ ตัวเองนี่แหละที่ตามเขาออกมาทำไม ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่วุ่นวายด้วยอีกแล้ว!“นานแล้วนะนิวา ที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้”“อึก...กลับกันเถอะ ฉันไม่ได้อยากมาที่แบบนี้”น้ำเสียงของเธอที่ตอบกลับดูอ่อนแรงและแผ่วลง เฉดสีอารมณ์ของนิวา คีย์ก็ยังคงไม่สามารถอ่านได้ เว้นแต่สีหน้าของเธอที่ดูแดงก่ำ เพราะกำลังมึนเมา เนื่องจากว่าถูกรุ่นพี่รุ่นน้องหลายคนชวนชนแก้วและส่งแอลกอฮอร์ให้ดื่มอึกๆไม่หยุดปาก ที่รู้ก็เพราะคีย์สังเกตเห็นตลอด‘แล้วจะสังเกตทำไมก่อน...ว่าแต่ อารมณ์ของผู้ชายคนนั้นมัน ดูท่าจะไม่ดีแล้วว่ะ เอาไงดี’คีย์เห็นเฉดสีอารมณ์ของฝ่ายชายที่ดูแสดงออกชัดเจนจากก้นบึ้
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more

4.หมอนข้างกับผ้าห่ม

และแล้วในที่สุด คีย์ก็มาถึงยังหน้าตึกสูงห้าชั้น ซึ่งเป็นหอพักของตัวเอง ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก นั่งรถโดยสารไปก็ใช้เวลาไม่นาน หากนั่งรถไฟฟ้าก็เพียงแค่ 20 นาที ดังนั้นตั้งแต่ที่สอบติดเธอจึงขอที่บ้านออกมาใช้ชีวิตเป็นเด็กหอ โดยอ้างว่าจะได้ไม่ต้องไปๆ มาๆ และเพราะอยากเป็นอิสระบ้างก็เท่านั้น ขณะที่ยัยเพื่อนตัวดีอย่างอังนั้นยอมไปกลับระหว่างบ้านกับมหาวิทยาลัยเหมือนเดิม เพราะโดยปกติเธอก็อิสระเสรีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หลังจากที่ส่งคีย์เสร็จ เจ้าตัวดีก็รับปากว่าจะไปส่งนลินทร์ต่อให้ พร้อมกับยักคิ้วเผล่ใส่เพื่อนสาวที่พยุงร่างนิวาเอาไว้ไม่ห่าง“อย่าลืมนะเพื่อนรัก โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ๊อยบ่อย”“ไสหัวไปซะ”“โอ๊ะ รุนแรง คิกๆ แต่เอาเถอะ ฉันดูออกว่าแกเขิน ไม่ต้องมาฟอร์ม”บทสนทนาสั้นๆ เกิดขึ้นและจบลงในชั่วอึดใจ อังยังไม่วายยักคิ้วให้อีกรอบก่อนที่จะปิดประตูรถใส่หน้าคีย์แล้วจากไป เจ้าตัวได้แต่ถอนหายใจอย่างเหลืออด ที่ยัยเพื่อนคนนี้ทำให้คืนนี้ตัวเองต้องหอบหิ้วคนแปลกหน้ากลับมาถึงที่พักตัวเองจนได้‘ไม่น่าไปบ้าจี้ตามมันเลย’แต่ยืนอยู่ตรงนี้ก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา คีย์พยายามประคองร่างของนิวาให้ซบลงที่แผ่นห
last updateLast Updated : 2026-03-24
Read more

4.1 หมอนข้างกับผ้าห่ม

01.00 A.M.]นัยต์ตาสีน้ำตาลคู่สวยเบิกโพลงขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่กระวีกระวาดลุกขึ้นมาครึ่งตัวด้วยความร้อนรนและตกใจ เธอหายใจถี่หอบอย่างที่เคยเป็นเสมอมาเมื่อตัวเองฝันร้าย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายทั้งที่อากาศในห้องนี้ยังคงเย็นชื้นเพราะเครื่องปรับอากาศที่ทำงาน นิวาที่รู้สึกตัวขึ้นมากลางดึก สามารถปรับสายตาให้ชินกับความมืดได้เพียงไม่กี่วินาที เพราะแวมไพร์อย่างเธอนั้นชื่นชอบเวลากลางคืนเป็นที่สุด เธอไม่มีอาการมึนเมาหรือปวดหัวอยากอาเจียนเหมือนกับคนที่พึ่งสร่างหรือแฮงค์มา เนื่องจากแวมไพร์ฟื้นร่างกายได้รวดเร็ว ต่อให้เมามากก็ไม่เกินสองสามชั่วโมง ทุกอย่างจะกลับคืนมาเป็นปกติเองโดยที่ไม่ต้องทำอะไร แต่ปัญหาในตอนนี้คือ...ที่นี่ไม่ใช่ห้องพักที่คอนโดของเธอ‘น้องคีย์...ทำไมถึง’ดูเหมือนว่าความทรงจำของนิวาจะไม่ได้เลือนรางไปทั้งหมด แม้ตรงส่วนที่ (คีย์ใช้สกิล) เธอจะจำไม่ได้ว่ารอดจากเงื้อมมือผู้ชายคนนั้นมาได้อย่างไร แต่ที่จำได้แม่นก็คือคีย์เป็นคนช่วยเธอเอาไว้ทุกอย่าง นิวากวาดสายตาฝ่าความมืดไปรอบๆ ห้อง ดูเหมือนที่นี่จะเป็นห้องของรุ่นน้องผู้น่ารัก และยังใจดีไม่ลืมที่จะชาจแบตโทรศัพท์ของเธอเอาไว้ให้เสียด้วย นัยต
last updateLast Updated : 2026-03-24
Read more

5.อย่าไปนะ

ค่ำคืนที่แสนจะยาวนานได้ผ่านพ้นไปในที่สุด เพราะเวลาที่ไม่เคยหยุดเดิน คีย์รู้สึกตัวตื่นขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ก็พบว่าในตอนนี้ตัวเองนอนแผ่อยู่ในท่วงท่าที่ดูหมดสภาพ หากแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ ร่างของคนตัวเล็กอีกคนที่เบียดแนบชิดเข้ามาแล้วกอดเธอเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะหายไป บทบาทของทั้งคู่สลับกันไปแล้ว คงเพราะคีย์นั้นค่อนข้างนอนดิ้นและไม่สบายตัวมากนัก เนื่องจากเธอไม่คุ้นชินกับการนอนข้างใครอื่น แต่ถึงอย่างนั้น นัยต์ตาสองสีของคีย์ก็ยังคงเมียงมองเจ้าของร่างเล็กนั่นอย่างไม่วางตา นิวาที่ยังคงหลับตาพริ้ม นอนสบาย ท่าทางคงพักผ่อนได้เต็มที่ แตกต่างกับเจ้าของห้องที่ทำตัวเป็นบ้าระแวงไปทั้งคืน จนข่มตาหลับลงได้อีกทีก็ราวๆ ตีสามกว่าๆ เข้าไปแล้ว‘สิบโมงแล้วเหรอเนี่ย...แล้วว่าแต่เธอจะหลับยาวไปถึงไหนกัน ดูสบายซะจริงนะแม่คุณ’คีย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เธอยังไม่กล้าขยับตัวลุกขึ้น เพราะกลัวคนบางคนที่เกาะเธอซะแน่นอย่างกับลูกลิงจะตื่นขึ้นมา จึงได้แต่นอนแผ่ในอิริยาบถนั้นต่อไป พร้อมกับกรอกตาไปมาอย่างไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรดี เพราะจะหลับต่อก็คงทำไม่ได้ซะแล้ว‘เส้นผมนุ่มจัง…’เมื่อไม่มีอะไรทำ ร่างสูงก็กลับปล่อยให้มือของตัวเ
last updateLast Updated : 2026-03-24
Read more

5.1 อย่าไปนะ

ธุระส่วนตัวในยามสายของทั้งคู่เสร็จสิ้นไปด้วยดี นิวาบอกว่าเธอจะต้องรอคนที่บ้านมารับ และได้ทำการส่งโลเคชั่นไปให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ถึงกระนั้นคีย์กลับสัมผัสได้ถึงอะไรแปลกๆ หลังจากที่นิวารับโทรศัพท์สายนั้น เธอก็ดูเงียบและเป็นกังวล แม้จะพยายามเก็บสีหน้าไว้แล้วก็ตาม คีย์เองก็ประเมินอารมณ์ของเธอไม่ได้ ดังนั้นการถามไถ่อาจจะพอช่วยอะไรคนตัวเล็กนี่ได้บ้างไม่มากก็น้อย“กังวลอะไรอยู่เหรอคะ? หรือว่าผู้ชายคนนั้นโทรมาก่อกวนพี่”คีย์ไพล่ไปถึงผู้ชายเฮงซวยหรือกอร์น ที่บอกว่าเป็นคู่หมั้นของคนสวยนี่เมื่อคืน ซึ่งเธอดูจะมีปฏิกิริยากับประโยคที่คีย์ถาม พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ เป็นคำตอบ“วันนี้เป็นวันที่พี่ต้องกลับบ้านน่ะค่ะ ถึงจะบอกว่าออกมาอยู่คอนโด แต่เพราะกลัวพี่จะทำตัวห่างเหินเป็นอิสระมากเกินไป คุณแม่เลยกำหนดให้กลับบ้านอาทิตย์ละ 2 วันเป็นอย่างน้อย แล้วดูเหมือนว่ากอร์นเขาจะโทรไปคุยเรื่องพี่กับที่บ้านบ่อยๆ ว่าพี่ชอบปฏิเสธเขาและดูไม่ชอบเขาเลย”“มองจากดาวอังคารก็รู้ค่ะว่าไม่ได้ชอบ แล้วแบบนี้ไปหมั้นกับเขาทำไม หรือว่าพิธีคลุมถุงชนมาอีกแล้วน่ะ พวกแวมไพร์ก็ทำกันเหรอคะ?”คนถูกกล่าวขานว่าโดยคลุมถุงชนหัวเราะออกมานิ
last updateLast Updated : 2026-03-24
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status