All Chapters of ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม: Chapter 1 - Chapter 10

ติ๊ด ๆ ติ๊ด ๆ ติ๊ด ๆ เสียงนาฬิกาปลุกในตอนเช้า ทำให้เจ้าของร่างบนเตียง ลุกขึ้นมาปิดเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ ด้วยความงัวเงีย เพราะยังรู้สึกเพลียจากการทำงานของเมื่อวานดาว เด็กหนุ่มอายุ 18 ปี ที่เพิ่งเรียนจบชั้นมัธยมปลายหมาด ๆ ดีดตัวเองลุกจากที่นอนอย่างเร็ว เพราะเช้านี้เขามีเรื่องที่ต้องทำอีกมากมายหลังจากดาวทานอาหารเช้าง่าย ๆ ก็มานั่งรอคนงานที่จะเข้ามาปรับหน้าดินทำแปลงผัก และขุดหลุมปลูกต้นไม้ในไร่ของเขาหากให้เล่าเกี่ยวกับตัวตนของดาว คิดว่าหลาย ๆ คนคงไม่เชื่อ ดาวเกิดและเติบโตที่อีกมิติหนึ่ง ที่คล้ายคลึงกับโลกใบนี้ แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียวที่นั่น ดาวเป็นเกษตรกร ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ และยังมีความรู้เกี่ยวกับยาสมุนไพร ที่ใช้รักษาอาการเจ็บป่วย โดยที่มีคุณปู่หมอยาสมุนไพรเป็นคนสั่งสอนที่โลกนั้น มีพลังวิญญาณอยู่มาก อากาศก็บริสุทธิ์ คนส่วนมากมีพลังปราณในการรักษา หรือใช้ต่อสู้ได้ ซึ่งต่างจากโลกนี้ดาวเสียชีวิต จากการนอนใหลตาย จึงไม่มีใคร สามารถช่วยชีวิตได้ทัน เพราะกว่าจะเช้า และคนมาพบร่าง ดาวก็เสียชีวิตไป ตั้งแต่ช่วงดึกของคืนนั้นแล้วเมื่อดาวรู้สึกตัว ก็เจอกับท่านเทพเส้นชะตา ท

“ขายเก่งนะเรา โอเคป้าจะรับไว้”“งั้นข้าพาหลานกลับล่ะ จะรีบไปตัดผักให้เอ็ง”“เอ่อ ๆ ไปดีมาดี”หลังจากนัดเวลาส่งผักเรียบร้อยแล้ว ลุงโชคก็พาดาวกลับไร่ เพื่อมาตัดผักเตรียมไว้ โดยที่ไม่ลืมแวะหาคนงานอย่างเร่งด่วน เพื่อมาช่วยทันที“โอ้โหหลาน ทำไมผักของหลาน มันถึงได้สวยขนาดนี้ ลำต้นก็ใหญ่ น่ากินทั้งนั้นเลย”ลุงโชค เมื่อเห็นผักที่หลานชายปลูก ก็แปลกใจ เพราะผักสวยมาก ๆ ไม่นึกว่า วัยรุ่นจะปลูกผักได้ดีขนาดนี้ คนงานที่มาช่วย ต่างก็พากันชื่นชมไม่ขาดปาก“ลุงตัดกลับไปทำอาหารที่บ้านได้เลยนะครับ คนอื่น ๆ ด้วยนะครับ” ดาวบอกกับลุง และคนงานที่มาช่วยจนเมื่อตัดผัก ได้ตามจำนวนที่ต้องการ ลุงโชคและเหล่าคนงาน ก็พากันกลับ โดยที่มีผักติดไม้ติดมือกลับบ้าน คนละกำสองกำพรุ่งนี้ ลุงโชคจะมาช่วยดาวขนผักไปในตัวเมือง ดาวดีใจมาก ที่ผักรอบแรกมีคนรับไปขาย และคิดในใจว่า หากเขามีรายได้ที่มั่นคงกว่านี้ เขาจะตอบแทนบุญคุณของลุงโชค และทุกคนที่ดีกับเขาอย่างแน่นอนสาหลังจากที่เพื่อนเก่าอย่างโชค และดาวกลับไปแล้ว เธอก็ก้มหน้าก้มตาขายผักต่อ จนมีลูกค้าประจำคือ คุณมณี เศรษฐินีผู้ทรงอิทธิพลในจังหวัดเวียงฟ้า มาเลือกซื้อผักพร้อมแม่บ้านอีกส

“คุณนาย ความจริงผักนี้ ก็ไม่ใช่ของหลานฉันจริง ๆ หรอก เป็นของหลานเพื่อนฉันน่ะ วันนี้เด็กมันก็เพิ่งเอาผักมาขายที่แผงฉันวันแรก พอมีคนมาเห็นว่าผักสวย ต้นใหญ่ เขาก็รุมซื้อกันหมดเลย คุณนายมาพรุ่งนี้ไหม? ฉันจะเก็บไว้ให้”มณีได้ฟังก็รู้สึกเศร้าใจ ที่มื้อเที่ยงและมื้อเย็น ลูกชายของเธอ จะไม่ได้ทานผักอร่อยนั้น“แม่สา ฉันรบกวนขอเบอร์ติดต่อ หลานแม่สาได้ไหม ฉันอยากได้ผัก เอาไปทำอาหารให้ลูกฉันจริง ๆ ถ้าไม่มี แกก็คงไม่ยอมทานอะไรแน่ ๆ”เมื่อสาได้ฟังที่คุณมณีพูด ก็รู้สึกเห็นใจขึ้นมา จึงหยิบโทรศัพท์มาหาเบอร์โทร ที่เพิ่งได้มาเมื่อตอนเช้า แล้วกดโทรออกไร่ของดาวมณีและเหล่าแม่บ้าน นั่งรถมาตามทางที่สาบอก จนเจอเข้ากับทางเข้าไร่ รถขับเข้าไปตามทาง และไปจอดที่หน้าบ้าน ซึ่งคาดว่า น่าจะเป็นบ้านของดาว เจ้าของไร่แห่งนี้ดาว เมื่อเห็นมีรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ก็ออกไปดู เพราะคิดว่า น่าจะเป็นคนที่ป้าสาบอกมณี แม่บ้านสองคน และคนขับรถอีกหนึ่งคนลงจากรถ ดาวเดินมายกมือไหว้ด้วยความอ่อนน้อม เพราะป้าสาแอบกระซิบมาว่า คนที่มาคือคุณมณี เศรษฐินีอันดับต้น ๆ ของจังหวัด ดาวจึงอยากผูกมิตรไว้ เผื่อในอนาคต อาจมีประโยชน์ต่อกัน“สวัสดีครั

วันนี้ หลังจากที่ไปส่งผักแล้ว ลุงโชคก็พา ลุงแดงกับเจ มาหาดาวที่ไร่ เพื่อพูดคุยถึงการจ้างงาน“นี่ดาว เป็นเจ้าของไร่ ที่จะจ้างพวกเอ็งสองคน” ลุงโชคแนะนำให้ทั้งสองรู้จักดาว“สวัสดีจ้ะพ่อหนุ่ม/ สวัสดีครับ” สองพ่อลูกยกมือไหว้ดาวพร้อมกัน ทำให้ดาวต้องยกมือไหว้กลับแทบไม่ทัน“สวัสดีครับ ผมชื่อดาว เป็นหลานของลุงโชค แล้วก็เป็นเจ้าของไร่นี้ เรื่องที่ผมจะจ้างทำงาน ทั้งสองคนโอเคไหมครับ หรือติดตรงไหน บอกผมได้นะครับ”“ฉันโอเคจ้ะพ่อหนุ่ม ได้ค่าจ้างตั้ง 350 เธียร์ ไปทำในตัวจังหวัด ยังได้ไม่เยอะเท่านี้เลย”“ใช่ครับ ผมกับพ่อตกลงทำงานนี้ครับ”“ดีเลยครับ ตอนนี้ที่ไร่มีแค่คนงานชั่วคราว ยังไงเดี๋ยวผมบอกรายละเอียดอีกทีนะครับ แล้วนี่พักอยู่แถวไหนครับ?”“ผมกับพ่อ พักอยู่ในหมู่บ้านภูวาครับ”“โอเค ผมกลัวอยู่ไกลน่ะ พร้อมเริ่มงานเลยไหม”“พร้อมจ้ะ/ พร้อมครับ”ดาวหันไปขอบคุณลุงโชค ที่เป็นธุระให้ จากนั้นก็เดินนำสองพ่อลูกไปดูงานในไร่ ว่าต้องทำอะไรตรงไหนบ้าง ซึ่งงานที่ดาวบอกมานั้น เป็นงานที่ทั้งสองเคยรับจ้างทำอยู่แล้ว จึงไม่มีปัญหาอะไรมาก“ตอนบ่าย เราจะมีเก็บผักไปส่งที่ตลาดในเมืองกัน ถึงตอนนั้น ผมจะสอนอีกทีนะครับ แล้วก็ผ

มณีอ่านข้อความการใช้ยาสมุนไพร ที่ดาวให้มา ใช้ได้สามวัน ให้ดื่มยาหลังอาหาร หลังดื่มยาอาจมีอาการเจ็บปวด ให้หาคนมาคอยจับ หรือหาเชือกรัดไว้ กระบวนการนี้ต้องใจแข็ง ห้ามให้หยุดดื่มยาเด็ดขาด เพราะการรักษาจะไม่ต่อเนื่อง จะเสียโอกาสทางการรักษาดาวเขียนบอกมณี ให้หาผ้า หรือแผ่นพลาสติกมาคลุมเตียงไว้ เพราะอาจมีสิ่งไม่พึงประสงค์ออกจากร่างกายส่วนยานวด ให้นวดหลังจากดื่มยาแล้ว 2 ชั่วโมง และต้องหลังชำระล้างร่างกายแล้วเท่านั้น จึงจะเห็นผลดี อาจมีอาการเจ็บปวดเล็กน้อย แต่ให้อดทนเมื่อมณีอ่านวิธีครบถ้วนแล้ว ก็ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เพราะหลังดื่มยา ลูกชายของเธอ ต้องพบกับความเจ็บปวด แต่ก็ต้องลองดูเมื่อลูกชายของเธอทานอาหารเช้าแล้ว เธอจึงเดินเข้าไปบอกลูกชาย ถึงยาที่จะให้ดื่ม“สน วันนี้แม่มียาให้ลูกดื่มนะ เป็นยาสมุนไพรที่รักษาอาการป่วย เขาบอกว่า หายมานักต่อนักแล้ว จากอาจารย์ชื่อดัง หลังลูกดื่ม อาจเจ็บปวดเล็กน้อย ให้ลูกอดทนนะ” มณีจำเป็นต้องพูดเช่นนี้ เพราะถ้าบอกว่า เด็กหนุ่มวัยรุ่นเป็นคนให้ยามา ลูกเธอคงไม่ยอมดื่มแน่ ๆ“แม่ครับ โดนหลอกมาอีกหรือเปล่า กี่หมอก็ไม่เห็นจะรักษาได้เลย” สนไม่ค่อยเชื่อกับการรักษาแล้ว เขาทำ