All Chapters of ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม: Chapter 51 - Chapter 60

สองวันต่อมาศักดิ์เดินทางมาถึงที่ไร่เคียงดาว และเข้าพักในรีสอร์ตที่เปิดใหม่ เขาเดินชื่นชมกับธรรมชาติไปเรื่อย ๆ ทั้งน้ำตก ลำธาร และไร่ลูกท้อที่เริ่มออกดอกเต็มแล้ว ที่บริเวณน้ำตก ก็มีต้นพญาเสือโคร่งปลูกไว้รอบ ๆ ถ้าโตและออกดอก คงสวยเหมือนรีสอร์ตด้านล่างแน่นอน ศักดิ์รู้สึกขอบคุณเจ้านาย ที่ส่งเขามา เหมือนได้พักผ่อนเลยจากนั้นเขาก็เริ่มไปติดต่อผู้ใหญ่บ้าน ให้สอบถามให้หน่อยว่า มีใครต้องการขายที่ดินหรือไม่ โดยให้ค่าน้ำร้อนน้ำชาไปด้วยไม่นานก็เริ่มมีชาวบ้านหลายราย เข้ามาสอบถามกับผู้ใหญ่บ้าน ถึงราคาที่รับซื้อ ผู้ใหญ่บ้านก็นัดแนะวันให้ศักดิ์ และชาวบ้านมาพูดคุยกันศักดิ์สนใจเฉพาะที่ดิน ที่ติดกับไร่เคียงดาวมากกว่า หรือที่ดินที่เป็นผืนใหญ่อยู่ไม่ไกลมาก จนสามารถรวบรวมมาได้จำนวน 300 ไร่ แต่เขาก็ต้องเสียค่าที่ดิน ในราคาที่สูงกว่าท้องตลาดเกือบสองเท่า เพราะชาวบ้านส่วนมาก ไม่ได้ต้องการขาย แต่เมื่อถามศักดิ์ว่า จะเอาที่ดินไปทำอะไร ศักดิ์ก็บอกจะเอาไปให้ไร่เคียงดาวปลูกผัก แล้วส่งผักไปขายที่เมืองหลวง ชาวบ้านจึงยอมขายให้ เพราะไร่เคียงดาว พวกเขาจึงมีคุณภาพชีวิตที่ด

สองวันต่อมา บอดี้การ์ดหกคน ที่หยางส่งมาช่วยดูแล ก็เดินทางมาถึงไร่ ดาวจึงจัดที่พักให้นอนในห้องพักคนงานที่สร้างใหม่ ที่ยังไม่มีคนเข้าพัก จากนั้นก็พูดคุยเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยในไร่ ทั้งกลางวันและกลางคืนดาวถามพนักงานประจำว่า มีใครต้องการเฝ้าไร่ตอนกลางคืนหรือไม่ ดาวต้องการสิบคน มีหลายคนที่ไม่สนใจ เพราะตอนกลางคืนอาจไม่มีเวลาอยู่กับครอบครัว แต่ก็มีบางคนที่ยกมือ เพราะกลางคืนงานอาจไม่หนัก และอากาศก็ไม่ร้อนด้วยดาวได้คนงานชายที่เป็นพนักงานประจำมาหกคน แต่จำนวนยังไม่พอ ดาวจึงถามพนักงานชั่วคราวว่า มีคนสนใจหรือไม่ พนักงานชั่วคราวสนใจ จึงได้คนครบตามจำนวนเมื่อดาวได้คนงานชายครบสิบคน ก็บอกเกี่ยวกับหน้าที่ที่ต้องทำ เช่น การลาดตระเวนตามเขตแนวไร่ การตรวจดูความเรียบร้อย ความปลอดภัย ผู้ร้าย หรือบุคคลที่น่าสงสัย“หน้าที่คร่าว ๆ ก็มีประมาณนี้ครับ มีใครสงสัยตรงไหนไหมครับ? ผมจะได้อธิบายให้เข้าใจ” ดาวถามคนงาน“แล้วพวกผม ใครต้องเฝ้าเวลาไหนบ้างครับ?” สอง เด็กหนุ่มอายุ 18 ปี พูดขึ้นด้วยความสงสัย“เดี๋ยวผมจะแบ่งเอง ว่าใครเฝ้าเวรกลางวัน หรือกลางคืนบ

เขาหยิบไม้ขีดขึ้นมาจุดไฟ ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยมัน ให้ตกลงในบริเวณที่ราดน้ำมันไว้ ไม่นานเพลิงก็ลุงไหม้ขึ้นทันที แล้วก็เริ่มขยายวงกว้างไปเรื่อย ๆ“เฮ้ย! พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน? หยุดนะเว้ย!” มานะที่ขี่มอเตอร์ไซค์ มาตามเสียงหมาเห่า ก็เจอเข้ากับกลุ่มคนเหล่านี้ ที่กำลังวางเพลิงเผาไร่ปี๊ด ๆ ปี๊ด ๆ ปี๊ด ๆ มานะเป่านกหวีดแจ้งเตือนทันที วีที่ซ้อนท้ายมา ก็ช่วยเป่านกหวีดแจ้งเตือนเหมือนกันปี๊ด ๆ ปี๊ด ๆ ปี๊ด ๆ เสียงนกหวีดดังขึ้นมาในคืนดึกสงัด และเสียงหมาเห่าที่ดังไม่ขาดสาย ทำให้หน่วยรักษาความปลอดภัยที่เหลือ และเหล่าบอดี้การ์ด เห็นถึงความผิดปกติ จึงรีบขี่มอเตอร์ไซค์ และรถกอล์ฟมาตามเสียง ก็เจอเข้ากับเปลวไฟขนาดใหญ่ ที่กำลังไหม้แปลงผักเป็นวงกว้างอยู่ปิ๊น ๆ ปิ๊น ๆ ปิ๊น ๆ เสียงบีบแตรรถดังไปตลอดเส้นทาง เพื่อเป็นการแจ้งเหตุการณ์ที่ไม่ปกติ ที่พวกเขาคิดได้เมื่อเกิดเหตุทำให้คนงานที่นอนอยู่ที่บ้านพัก พากันสะดุ้งตื่น รวมถึงดาวด้วย ชายหนุ่มรีบออกจากบ้าน ไปดูที่ไร่ทันที มานะและวี ถือกระบองที่พกติดตัวมา รีบวิ่งเข้าไปต่อสู้กับกลุ่มคน

[พี่จะไปหาดาวที่ไร่โดยเร็วที่สุด แล้วพี่จะแจ้งไปที่สน. ให้พากำลังตำรวจไปที่นั่นทันที พี่จะให้ความยุติธรรมกับดาวแน่นอน]“ขอบคุณครับพี่สน”เมื่อสนวางสายกับดาว ก็ลุกขึ้นแต่งตัว แล้วเดินทางไปที่ไร่ของดาวทันที ระหว่างทางก็โทรไปที่โรงพัก ให้ส่งตำรวจไปที่ไร่เคียงดาว ลุงโชคมาหาดาวทันทีที่รู้เรื่อง พร้อมป้าพรและพลอย“ดาวเป็นยังไงบ้างหลาน? มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมพวกมันถึงใจดำ ใจอำมหิตได้ขนาดนี้” ลุงโชคพูดด้วยความเป็นห่วงดาว และโกรธแค้นคนร้ายเหล่านั้น“ผมไม่เป็นอะไรครับลุง มีแต่แปลงผักที่ถูกเผา แล้วก็คนงานที่มาช่วยได้รับบาดเจ็บ ผมโทรแจ้งพี่สนแล้ว”“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ป้าใจหายมากเลยที่ได้ข่าว” ป้าพรจับมือของดาวไปกุมไว้แล้วตบเบา ๆ“พี่ก็ตกใจมาก มานะขวัญเอ๊ยขวัญมา น้องพี่” พลอยเข้ามากอดปลอบดาวอย่างห่วงใย“ขอบคุณทุกคนครับ” ดาวรู้สึกตื้นตันอย่างมาก เวลาตีห้าครึ่ง สนก็มาถึงที่ไร่ เมื่อมองเห็นสีหน้าที่อิดโรยของดาว ก็รีบเข้าไปกอดปลอบคนตัวเล็กทันที“ไม่เป็นไรนะ ดาวยังมีพี่และคุณป้า คอยช่วยเหลืออยู่นะ”

ไม่นานหลักฐานความผิด การทุจริตต่าง ๆ ของเฮียสรณ์ และคนที่เกี่ยวข้อง ต่างก็ถูกเผยแพร่ออกมา ทำให้ตำรวจเข้าทำการจับกุม และแจ้งข้อหาหลายคดีส่วนคดีของดาวนั้น เขาได้จ้างทนาย ให้คิดค่าความเสียหายต่าง ๆ เป็นมูลค่าเกือบ 10,000,000 เธียร์ สำหรับคนเลวแบบนี้ ต้องเอาให้หนักดาวใช้เวลาต่อสู้ในชั้นศาลไม่นาน คดีความก็จบลง และได้เงินชดเชยเต็มจำนวนที่เรียกไป เบื้องหลังก็คือความช่วยเหลือของหยาง และสนกับมณี ที่คอยกดดันให้เรื่องนี้จบโดยเร็ว ดาวนำเงินที่ได้มาบางส่วน มาจ่ายให้กับคนงานที่ได้รับบาดเจ็บทุกคน โดยเฉพาะมานะกับวี ที่จะได้เยอะที่สุด ดาวให้พวกเขาไปคนละ 1,000,000 เธียร์ ดาวให้เพราะเห็นความจงรักภักดีของพวกเขา และการเสี่ยงชีวิตรักษาไร่แห่งนี้“คุณดาว! มันมากไปไหมครับ?” มานะเมื่อเห็นยอดเงินที่ดาวโอนมาให้ ก็ตกใจและหูอื้อไปชั่วครู่ เงินมากขนาดนี้ เกิดมาในชีวิตก็เพิ่งจะเคยเห็นวีก็เช่นเดียวกัน อาการไม่ต่างจากมานะ“ถือเสียว่าเป็นค่าขวัญกำลังใจ และการเสี่ยงชีวิตของพวกพี่เถอะครับ หากวันนั้นพวกพี่จากไป ครอบครัวพวกพี่ก็คงจะขาดเสาหลักไปเช่นกัน นี่จึงถือเ